środa, 21 czerwca 2017

Rozdział 32

Udane życie ale czy na pewno?

rok później....

MAY'S POV

Minął już rok od nie których zdarzeń, kolejny raz wybaczyłam Zaynowi zdrade a nie powinnam. Takich rzeczy się nie wybacza ale ja głupia go kochałam, kocham i będę kochac i mu wybaczyłam. Na świat pół roku temu przyszła nasza córka Rose, jest wspaniała i bardzo podobna do taty.
Żyje się jak w bajce, chłopcy założyli swoją firme zostali aka wspólnikami ale każdy ma swoją cześc do zarządzania. Ja jak na razie siedze z dzieckiem w domu ale szykuje plan by założy swoją restauracje, chodze na zaoczne studia z psychologi zawsze o nich marzyłam. Caroline zaczełam pracowac jako trener pływania zawsze to kochała i teraz chce podzieli się tą pasją z innymi. Jak ma wolne pomaga mi przy córce bym mogła się uczyc. Na szczeście każdy znalazł sobie dziewczyne i się ich trzymają, no myśle że tak jest, hehe. Nie no żarcik taki. Zaprzyjaźniłam się z nimi, bardzo sympatyczne dziewczyny ale Caro jest sceptycznie nastawiona do nich, a ja wiem dlaczego. Jedna już prawie wlazła Niallowi do łóżka ale przynajmniej on temu zapobiegł. Dobra koniec z tymi opowieściami, trzeba się skupic na tym co dzieje się teraz. Siedzimy wszyscy w ogrodzie moim i mojego narzeczonego, zorganizowaliśmy go bez powodu ale dlatego że ciągle wszyscy są w pracy trzeba troche odpocząc. Siedze przy stole z resztą dziewczyn, gadamy o pierdołach jak to mamy w zwyczaju. Przypatruje się mojemu meżczyźnie jak rozmawia ze swoimi kumplami i trzyma nasza córke na rekach ale chyba wyczuł mój zwrok bo się odwrócił i z usmiechem na twarzy podszedł do nas.
-Co jest kochanie?-pochylił się i mnie pocałował delikatnie. Wziełam od niego małą i posadziłam sobie na kolanach.
-Nic skarbie, stęskniłam sie za twoją bliskością, tylko tyle.-delikatnie sie do niego uśmiechnełam.
-Ohhh, wstań myszko.- zrobiłam to a on usiadł na moim miejscu i posadził sobie mnie na kolanach.-Kocham cie May- szepnął mi do ucha i mocno przytulił ale uważając na dziecko. 
-Też cie kocham-pocałowałam go w czoło. Wszyscy sie na nas popatrzyli jakby nigdy takiej sytuacji nie widzieli, a to jest totalną normą u nas. Kocham okazywac jemu uczucia, chce by wiedział że to sie nigdy nie zmieni że nie przestane go kocha nawet jak coś złego zrobi. Ten wieczór szybko nam minął, nie obejrzeliśmy sie aż już kładliśmy naszą córke do łóżeczka, przy da mi sie kąpiel, jakaś spieta dziś jestem. Weszłam do łazienki i puściłam ciepłą wode do wanny, zaczełam sie rozbierac i nagle poczułam rece na biodrach wiedziałam że to Zayn wiec bez skrepowania odwróciłam sie do niego i wpiłam w usta, nie został mi dłużny i oddał z taką samą zachłannością pocałunek, rozebrałam go. Chwycił mnie za uda i podniósł do góry, oplotłam go nogami wokół pasa. Całowaliśmy sie nadal, bez zbednych ogródek wszedł we mnie. Zachłysnełam sie powietrzem i wbiłam mu paznokcie w plecy, podszedł ze mna do sciany, przyparł moje plecy do nich i zaczał mna podrzucac do góry. Jeczałam głosno i gryzłam go w szyje, zaczełam krecic biodrami a on warknął gardłowo i jeszcze przyspieszył tempo. Po chwili oboje doszlismy, wyszedł delikatnie ze mnie ale nadal trzymał mnie na rekach i zaniosł nas do wanny. szybko sie umyliśmy, wytarlismy i poszlismy do sypialni. Położyliśmy sie, wtuliłam sie wjego ciało i po chwili zasnełam.

Obudziłam sie bo usłyszałam płacz małej, popatrzyłam na godz i uświadomiłam sobie że to godz karmienia. Wstałam tak by nie budzi Zayna, poszłam do małej wziełam ja na rece uspokoiła sie po chwili i zaczełam ja karmic piersia. Gdy małą zjadła po kołysałam ja troche i położyłam spac, Wróciłam do sypialni i znowu pogrążyłam sie w snie. 
Po kilku godz zostałam obudzona buziakami które mi ktos składał po ramieniu i twarzy, leniwie otworzyłam oczy i ujrzałam uśmiechnietego mojego narzyczonego oddałam lekki uśmiech.
-Wyspana? -zapytał a doskonale wiedział ze wstawałam w nocy do dziecka.
-Powiedzmy. Która wgl godz?
-Za pół godz mała sie obudzi ja bede szedł do pracy a chciałabym sie jeszcze toba chwilke nacieszyc.-stwierdził
-Ohh, jak uroczo. Przez ciebie mam mniej snu niż zazwyczaj- pokazałam mu jezyk a on mnie w niego ugryzł- ejjj to zabolało
-Hihi, bo miało - zaczał sie smiac
-Ughh zabije cie- zrobiłam naburmuszona mine a on mnie mocno pocałował a ja od razu odwzajemniłam pocałunek, oczywiście to przerodziło sie w namietny seks ale szybki, a taki z nim najbardziej lubie. Po przyjemnym poranku, wstaliśmy poszlismy pod prysznic, po nim ubraliśmy sie i usłuyszeliśmy płacz małej. Zayn stwierdził ze on do niej pójdzie a ja tylko pokiwałam głowa na zgode. Zeszłam na dół i przygotowałam mu kawe i sniadanie a on wraz za Rose po chwili wszedł do kuchni, podał mi ja i usiadł na stołku i zaczał pałaszowa sniadanko a ja zaczełam karmic mała. Mulat gdy skończył jesc dał nam po buziaku w głowe i poszedł do pracy. Ja poszłam na góre przebra mała bo miałam zamiar z nia iśc na spacer. Przyszykowałam wszystko i miałam zamiar wychodzi to usłyszałam dzwonek do drzwi, poszłam otworzyc a w nich stała Caroline. Usmiechnełam sie na jej widok i wpuściłam ja do środka. Ubrałam buty i zapytałam sie jej czy chce z nami iśc na spacer ona odparła ze po to przyszła, zaśmiałyśmy sie. Podczas spaceru sporo rozmawiałysmy, była godz 15 wiec Caro poszła do pracy a ja stwierdziłam że pójde z mała do firmy narzyczonego. Po 15 min byłyśmy pod odpowiednim budynkiem, weszłam z wuzkiem do srodka i od razu skierowałam sie do wind. no raczej nie musze sie zapowiadac własnemu facetowi że chce go odowiedzic pomyślałam. pojecałam na ostatnie pietro bo tam każdy z chłopaków miał swoj gabinet ale tak jakby połoczone sa w jedo. Podeszła do mnie ic sekretarka z kwaśa mina, suka-pomysłałam.
-W czym moge pomóc?
-Przyszłam do narzyczonego.-odparłam bez krzty entuzjazmu.
-A który to.-zapytała głupio, co za jedza jedna, dobrze wie który to moj facet.
-Do Zayna-warknełam
-Ohh, on teraz bardzo zajety jest, musi pani poczeka.-uśmiechneła sie kpiąco
-A niby czym taki zajety?
-Jest u niego klientka.-fukneła
-Prosze mu powiedzie ze czekam-odparłam i usiadłam a wózek przybliżeułam do siebie. Sekretarka zrobiła to co powiedziałam, a po chwili usłyszałam jakieś dziwne odgłosy z gabinetu. Sekunde później wyleciał z niej Zayn i zapinał rozporek, zmarszczyłam brwi. To kurwa nie możliwe że znowu mnie zdradził- pomyślałam ale po chwili wyszła młoda kobieta i zapinała bluzke i sie kpiąco uśmiechneła do mnie i poszła do windy. Zayn podszedł do mnie wziął wózek i mnie za reke i po prowadził do gabinetu. poczułam bardzo geste powietrze i dziwny zapch.
-Pieprzyłeś sie z nia?- zapytałam i zaczeły mi łzy z oczu lecie. Podszedł do mnie i chciał przytulic ale sie odsunełam.
-May, jak mógłbym ci to zrobi?-zapytał i dodał-Ponownie?
-Gdybyś jej nie zaliczył rozporek w pośpiechu nie musiał bys zapinac-odparłam z kpina
-Ona próbowała sie do mnie dobrac, rozpinała sobie bluzke a jak powidziałem stop to podeszła do mnie i mnie chciała rozebra i to była chwile przed tym jak powiadomiła mnie sekretarka o twoim przybyciu.- mówił poważnie ale jakos mu nie wierzyła.- Musisz mi uwierzy, jakbym to zrobił nawet bym sie nie tłumaczył- kleknął na kolana i zobaczyłam łzy w jego oczach, podszedł do mnie i przytulił sie do moich nóg, usłyszałam czyjś szloch ale to nie była Rose bo ona od pół godz spi. Popatrzyłam na Zayna i to o płakał.
-Zayn wstań, wierze ci. Ale od dzisiaj ty nie przyjmujesz żadnych kobiet do siebie, a sekretarka ma zamieni sie w faceta. Rozumiemy sie?- popatrzył na mnie i pokiwał głowa na tak, podniósł sie do góry i mnie delikatnie pocałował, oplotłam go ramionami i oddałam pocałunek, wtulił sie we mnie i tak staliśmy dłuższa chwile ąz nam ktoś nie przeszkodził. Do gabinetu wszedł Liam i nam sie dziwnie przygladał ale wszedł do srodka.
-Coś sie stało?-zapytał, ąz tak to widac? zapytałam sama siebie
-Nie, wszystko jest ok-odpowiedziałam. odsunełam sie od Malika i poeszłam do małej a ona nie spała a bawiła sie cichutko swoja rączka. Kochane dziecko, chłopcy rozmawiali miedzy soba o czyms ale nie słucałam, wziełam mała na rece i do niej gadałam jakies bzdury. poczułam po chwili jak ktos mnie przytula i kładzie głowe na ramieniu, spojrzałam w bok i zobaczyłam czarna czupryne.
-Chodźmy do domu, mam dosyc tego dnia.- Zrobiliśmy tak jak chciał, po godz dotarlismy do domu bo po dordze musiałam nakarmi małą. Siedzimy w salonie przytuleni do siebie a mała leży w przenośnym łożeczku i spi słodko a my w ciszy odpoczywamy.

środa, 15 czerwca 2016

Rozdział 31

O cholera...

ZAYN'S POV
Gdy odstawiłem May do hotelu, pojechałem w wyznaczone przez kolegów miejsce. Nie podobało mi sie to ale cóż jak trza to trza. Dojechałem do jakichś starych magazynów, tylko dziwne było to że tam pełno ludzi stoi. Co sie tu dzieje do kurwy? Zapytałem sam siebie. Zobaczyłem swojego kumpla i od razu wysiadłem z auta i sie do niego skierowałem.
- Siemka, co tu jest że tyle ludzi?
-No siema. Tu odbywają sie najlepsze imprezki w Polsce. - ździwienie na mojej twarzy było bardzo widoczne, ale szybko to zamaskowałem obojętnością.
-A my co tu robimy?
-Musimy sie zabawić. Stary nie widzieliśmy sie kilka lat. Trzeba to nadrobić.
-Yyyy, no okej. Ale May mnie zabije jak wywine jej jakiś numer.
-Oooo, widze że już ustatkowany jesteś. 
-Nie aż tak. Jesteśmy razem i czekamy na dziecko. Ale trzymam sie jej, koledzy mają na nią chrapkę a ja jej nikomu nie oddam. Jest idealna w każdym calu.
-Ohoho, kolego wpadłeś po uszy. Ale przyro mi nie zamoczysz dzisiaj. Heheh- zaczął sie śmiać jak jebniety. To nic fajnego tak samemu siedzieć i nic nie móc zrobić.
-No dzieki, ale dobra koniec gadania. Jest już reszta?
-Czekamy tylko na Ciebie. Chodź.- poszedłem za nim. Nie wiem czy to dobry pomysł iść dzisiaj na jakąś impreze, jutro bede nie żywy. I May, ona mnie zajebie. Kończąc rozmyślanie, przywitałem sie z resztą. I zaczeła sie impreza, shoty, drinki, skręty, jakieś panny. Jakaś blondyna usiadła obok mnie i zaczęła mnie macać po nodze i klacie. Bardzo to lubie i cholernie podnieca, a jak jestem w takim stanie to nie myśle i mi to nie przeszkadza a wręcz przeciwnie. Przyszła dostawa shotów wypiłem swoje i poszedłem z blondynką na parkiet ale ona nas gdzie indziej skierowała. Nie protestowałem, weszliśmy do jakiegoś pokoju gdzie stała kanapa, łóżko, ciemno jak skurwysyn. Czułem tylko jak ona sie do mnie dobiera, rozpina rozporek i ściaga spodnie. Stałem na środku pokoju a ona przede mną klęczała i zaczeła sie bawić moim fiutem. Zajeczałem gdy miała go całego w buzi, tak dobrze sie dawno nie czułem. Bawiła sie nim jak nikt inny, już chce następny raz. Byłem blisko ale nie chciałem jej sie do buzi spuścić. Podniosłem ją do góry i rzuciłem na łóżko jak kłodą. Zaśmiała sie jak dziwka i chyba nią była bo bez żadnych ceregieli zerwałem z niej majtki jak można je tak nazwać. I chciałem w nią wejść ale coś mi przeszkodziło. Myśl że moge to zrobić znowu mojej ukochanej od razu mnie otrzeźwiła. Wstałem i sie ubrałem, bez słowa wyszedłem z pokoju i z tego czegoś. Zadzwoniłem po taksówkę i pojechałem do hotelu. Boże co ja chciałem zrobić, nie wybaczyłbym sobie tego jakbym znowu jej to zrobił. Szybko dotarłem pod hotel, zapłaciłem i szybkim  krokiem wszedłem do środka. Jak najszybciej chciałem dotrzeć do pokoju. Po drodze szukałem karty do pokoju ale najprawdopodobniej została w aucie. Bede musiał obudzić May. Gdy dotarłem na góre zacząłem pukać do drzwi, troche to zajeło jak mi je otworzyła.
-Piłeś?- zapytała z wyrzutem.
-Mhm- odpowiedziałem po cichu, skruszonym głosem.
-Czuje że coś nabroiłeś. Idź sie umyć i do łóżka.- Nie słuchałem co mówiła tylko wpiłem sie w jej usta i szedłem w strone łóżka, sprzeciwiała sie ale ja potrzebowałem jej poczuć. Ściągłem z niej wszystko, całowałem mocno i namiętnie. To jest to co tak naprawde kocham i już nigdy nie bede chciał nic innego. Położyłem nas na łózku, zawisłem nad nią i delikatnie w nią wszedłem, ona wygieła sie w łuk i zajeczała. Kochaliśmy sie długo i namiętnie. Gdy skończyliśmy padłem obok niej i sie do niej przytuliłem i wyszeptałem słowa;
-Kocham cie najmocniej na świecie, nie zasługuje na Ciebie, ale jestem zbyt samolubny i zakochany by dać ci spokój.- i zasnąłem szcześliwy i wymęczony.
                 *~*~*~*~*~*~*~*
MAY'S POV
Obudziłam sie obolała ale wyspana. Co to było wczoraj, Zayn nigdy taki nie był. Ale po cześci mi sie podobało. Wstałam pomału i poszłam sie umyć. Rozmyślałam co mógł takie go zrobić że tak sie zachował. Ale chyba wiem, albo mnie zdradził albo próbował zdradzić. Zapytam sie go o to. Wyszłam z pod prysznica i łazienki. Mulat już nie spał. Wiec zaczeliśmy na ten temat rozmawiać. Dowiedziałam sie to co chciałam. Nie jestem tym zdziwiona, troche zabolało ale jak mówi to nic sie tam nie wydarzyło. Kamień spadł z serca, potem zaczęliśmy sie szykować na samolot. Czas wracać. Stęskniłam sie za tym wszystkim tam, niby z początku tak z przymusu byłam ale teraz chętnie tam wracam. Po 3 h siedzieliśmy w samolocie, siedziałam oparta o Malika a ten głaskał mój brzuch. Czułam sie bardzo szczęśliwa, rano po rozmowie nie odzywałam sie do niego. Ale wybaczyłam mu to. Po powrocie ide spać, nie bede na nic patrzeć ani na nikogo.

poniedziałek, 13 czerwca 2016

Rozdział 30

Spotkanie po takim czasie...


MAY'S POV

Obudziłam się wypoczęta i strasznie głodna. Wczorajszy dzień był dziwny, niby przylecieliśmy do Polski ale jakoś chciałabym już wrócić do Wielkiej Brytanii, tam się czuje jak u siebie a tutaj już nie. Obróciłam się na bok i zobaczyłam jeszcze śpiącego chłopaka, stwierdziłam że nie będę na niego czekać i zadzwoniłam po śniadanie, trochę sporo zamówiłam ale cóż jem teraz za dwoje. Wstałam i poszłam się odświeżyć, po drodze do łazienki wzięłam ubrania na przebranie. Po odświeżeniu się wyszłam, Zayn już nie spał a moje śniadanko już na mnie czekało, chyba trochę zeszło mi się.
-Dzień dobry kochanie- przywitałam się z nim i dałam całusa w usta i poszłam szamać.
-Dzień dobry, widze głodna moja piękna.- zaśmiał się uroczo.
-A żebyś wiedział, czuje głód jakbym przez kilka dni nie jadła.- uśmiechnęłam się do niego i kontynuowałam.
-Hehe- zaśmiał się ponownie- zaraz do Ciebie dołączę więc zostaw mi trochę.- Popatrzył na mnie, ja tylko pokiwałam na tak głową i dalej jadłam. Gdy się objadałam to ciężko padłam na oparcie krzesła i chwyciłam się za brzuch, niby początek ciąży a już delikatny brzuszek jest.
Za dużo jem, stanowczo za dużo. Mulat po chwili wyszedł z łazienki i na mnie spojrzał i się zadziornie uśmiechnął. Podszedł do mnie pocałował namiętnie w usta i usiadł obok, zaczłą jeść swoje jedzenie. A mi się przypomniało o co chciałam go poprosić.
-Zayn kochanie?
-Co znowu wymyśliłaś?
-Mam małe pytanko, tylko nie odpowiadaj od razu przemyśl to, dobrze?- skinął głową na tak więc kontynuowałam dalej.- Chciałabym pojechać do swojego domu i zobaczyć się z rodzicami, mogę?
-May nie mogą ryzykować i ci na to pozwolić, wiesz co by było, nie puścili by cie już a tego bym nie przeżył.- wiedziałam że się nie zgodzi ale ja naprawdę chce ich tylko zobaczyć.
-Zayn, ja muszę ich zobaczyć a mając taką okazje to czemu mam sobie tego odmawiać. Pojedziesz ze mną i weźmiesz jeszcze jednego z chłopaków. Tylko proszę cie zgódź się, nigdy o nic takiego cie nie po proszę.- zrobiłam maślane oczka bo zawsze na niego działają i tym razem tak było. Zawsze zgadza się na to co mnie uszczęśliwia i dlatego go za to kocham jeszcze mocniej.
-No dobrze, ale za długo tam nie będziemy, muszę jeszcze po południu załatwić parę rzeczy więc trzeba się pośpieszyć, jutro już wracamy.
-Dziękuje, kocham cie.- usiadłam mu na kolanach i go pocałowałam namiętnie, pocałunek się przedłużył wiedziałam że zaraz wylądujemy w łóżku a nie mogłam na to pozwolić, szybko wstałam z jego kolan i poszłam się uszykować. Po 20 minutach byliśmy już w drodze do mojego domu, strasznie stęskniłam się za rodzicami i bratem. Jestem bardzo szczęśliwa że ich zobaczę i dotknę i przytulę. Siedziałam jak na szpilkach, droga strasznie się dłużyła, nie mogłam się doczekać. Aż nadszedł ten czas na wyjście z samochodu i wejście do środka. Gdy byłam przed drzwiami nie wiedziałam czy mam zapukać czy po prostu wejść, ale stwierdziłam że zapukam. Zapukałam i czekałam aż ktoś otworzy, po chwili drzwi się otworzyły a w nic stanął mój tata. Patrzył na mnie niedowierzająco, po chwili się ocknął i mnie do siebie przytulił.
-Boże kochany, moja mała córeczka wróciła.- Czułam kropelki chyba łez na sobie, odsunęłam się od niego i popatrzyłam. Chciałam go zapamiętać, zapewne znowu go szybko nie zobaczę.
-Dzień dobry tato, wejdziemy do środka?- od razu wpuścił nas do środka.- Jest mama i Krystian w domu?
-Mama jest, już ją wołam, poczekajcie.
Tata poszedł po mame, czekałam zniecierpliwiona. Zayn to zauważył i mnie przytulił, po chwili zobaczyłam ją. Nic sie nie zmieniła, od razu do niej podeszłam sie w nią wtuliłam. Poleciły nam łzy ze szcześcia.
-Gdzie ty byłaś kochanie, tak sie o Ciebie martwiłam?- zaszlochała.
-Długa historia mamo, a ja mam tak mało czasu.- odsuneła sie ode mnie.
-Jak to? Nie zostajesz z nami?
-Nie mogę zostać, tam już ułożyłam sobie życie. A tak wgl to jest Zayn i Liam. Z Zaynem jestem oczekujemy dziecka.-mama bardzo sie wzruszyła jeszcze raz mnie przytuliła. Rozmawialiśmy jeszcze przez dwie godziny i był czas na powrót do hotelu. Ciężko było mi sie z nimi żegnać ale tak trzeba. Nie mogę tu zostać, za 7 miesięcy bede mamą. Bede mieć rodzinne swoją. Obiecałam im że będę do nich przyjeżdżać co jakiś czas. Jechając samochodem byłam strasznie przygnębiona, najgorsze uczucie sie u mnie pojawiło. Tęsknota za bliskimi, nie wiem jak z tym przeżyje, ale jakoś muszę. Zayn sie pytał co sie dzieje i wgl ale nie chce na razie o tym gadać. Ciesze sie że on to rozumie i nigdy na mnie nie naciska. Będąc już w hotelu zamówiłam obiad i dużo lodów do pokoju. Po zjedzeniu wskoczyłam do łóżka, zakopałam sie w kołdrę, włączyłam jakiś film i objadałam sie lodami. Zayn pojechał pozałatwiać swoje sprawy. Nie bede wnikać jakie, ma jakieś i nie mówi to lepiej bym nie wiedziała. Tak zleciało mi do 22, Malika nadal nie ma. Cóż nie bede czekać. Poszłam sie umyć i z powrotem do wyrka. Trzeba odpocząć po takim dniu wrażeń.

niedziela, 12 czerwca 2016

Opóżnienie

Przepraszam za taki odstęp czasowy w dodawaniu rozdziału, miałąm sporo na głowie i brak czasu na jego napisanie i dodanie. Postaram sie to nadrobić w tym tygodniu i będą dodane do 3 rozdziałów. Przepraszam jeszcze raz najmocniej. 

środa, 27 kwietnia 2016

Rozdział 29

Rozdział dedykowany jest uroczemu Anonimkowi aka "Zakochana w tej historii", to dzięki niej się pojawił. Więc w ten jakże cudowny dzień moich osiemnastych urodzin ślę wam ten świeżutki jak croissanty w lidlu rozdział.
P.S Jesli ktoś kocha BTH tak samo jak ja niech się ujawni w komentarzu:D <3
ENJOY!!! •.•~ Caro

JESZCZE WIĘCEJ NIE POTRZEBNYCH UCZUĆ


Nie mogę uwierzyć że właśnie siedzę w samolocie i lecę do mojego kraju! Tak właśnie powinnam myśleć siedząc w wygodnym fotelu kilkaset metrów nad ziemią. Ale jedyne co mi zaprzątało myśli, to fakt że jadę odwiedzić grób mojego przyjaciela.Który nie żyje... Tak poprostu. Spodziewałabym się wszystkiego, ale że zginie w wypadku samochodowym było niezłym zaskoczeniem. Był najbardziej ostrożnym kierowcą jakiego znałam. Może to nie było z jego winy? Ktoś poprostu mu wyjechał i BUM!. Otrząsnęłam się z nie przyjemnych myśli i spojrzałam w bok. Niall siedział obok mnie przeglądając coś w swoim telefonie, oparłam głowę o jego ramię i spojrzałam w ekran i zobaczyłam kilkanaście zdjęć ze mną w roli głównej. Niektóre były z naszych wycieczek, a inne zrobione jak spałam.
- Robiłeś mi zdjęcia?- uniosłam zdziwiona brwi.
- Yeah... Nie zawsze mogę na ciebie patrzeć na żywo, więc zadowalam się zdjęciami.
- Awww, to urocze!- usłyszałam za nami piskliwy głos Louisa.
- Taa, cokolwiek.
Zignorowałam wywód niebieskookiego na temat jak bardzo urocze to jest i włożyłam słuchawki do uszu. Puściłam moją playlistę losowo, a kiedy pierwsze tony       " Can you feel my heart - Bring me the Horizon " zabrzmiały w moich uszach, automatycznie się odprężyłam. Ta piosenka działała na mnie jak naprawdę mocny papieros,ale też przypominała mi trudy okres w moim życiu. Nawet nie zauważyłam kiedy odpłynęłam.
" Młoda brązowooka dziewczyna siedzi naga na swoim łóżku, przed ogromnym lustrem przed nią. W ręku trzyma cienkie ostrze i obraca je w palcach przyglądając się mu. Wstaje i spogląda na swoje odbicie. Dziewczyna na przeciwko niej przykrzywia głowę i unosi prawą dłoń. Żyletka w jej palcach odbija się metalicznym blaskiem od zwierciadła.
Brunetka przejechałam palcem lewej ręki po swoich żebrach, niemo je licząc. Spojrzała na ostrze po czym przejechała nim pod jednym z żeber. Po jej policzku spłynęła pojedyncza łza. Powtarzała czynność pnąc się coraz wyżej. W końcu dotarła do ostatniej kości, a po jej boku spływała szkarłatna krew.
"Nigdy nie będziesz idealna"
Powiedziała do odbicia po czym każdą z ran pogłębiła. Po jej policzkach spływały słone łzy wlatując między jej rozchylone spierzchnięte wargi. Jej lewe biodro i noga były pokryte szkarłatem, a pod stopami tworzyła się plama. Nastolatka poczuła jak świat zaczyna wirować. Pojrzała w dół na podłogę pokrytą jej własną krwią.
"Nikt cię nigdy nie pokocha, przecież jesteś nic nie warta"
Słowa stawały się coraz cichsze i mniej wyraźnie. Dziewczyna upadła na kolana, i chwilę potem leżała na zakrwawionych panelach patrząc ja szary sufit pokrywa się czarnymi plamkami"
Caroline...Caro...Carolyn...
- Księżniczko obudź się.
Otworzyłam gwałtownie oczy, napotykając niebieskie  tęczówki centralnie nade mną. Odepchnęłam blondyna i usiadłam prosto chowając twarz w dłoniach. To nie był sen... To było pieprzone wspomnienie, które nie nawiedzało już tyle razy. Za każdym razem  czułam się bez wartościowa i nie potrzebna. Ale nie tym razem. Teraz mam May, która zawsze mnie wspiera, i mam...Nialla? Nie wiem, chyba tak... Powiedział że mnie kocha, czyli jednak da się. A może kłamał? Ale po co miałby wtedy moje zdjęcie na tapecie...
Wstałam z fotela i chwiejnym krokiem udałam się do łazienki. Jeśli pokładowy zegar mówi prawdę do lądowania zostało pół godziny. Weszłam do małej kabiny i dopadłam umywalkę. Przemyłam twarz zimną wodą i spojrzałam na swoje odbicie w lustrze. Słabo mi, chyba zaraz zemdleje. Jeszcze zaraz obmyłam twarz biorąc parę głębokich wdechów. Jest ok, poprostu mam w sobie z dużo emocji. Moja ręka mimowolnie powędrowała do żeber a palce przejechały po grubych bliznach. Prawie zlewają się z żebrami, teraz chciałabym żeby to były tylko kości. Ale niestety czasu nie cofnę. Wróciłam na swoje miejsce napotykając po drodze zdziwione spojrzenie przyjaciółki.
- Wszystko ok?- zapytała niemo.
Skinęłam tylko głową i przemykając oczy opalałam głowę o ramię Nialla. Jego obecność mnie uspokaja, a jego zapach to najlepsza aromaterapia na świecie. Uh, gadam jak zakochana nastolatka...
A może jestem zakochana?
                             *~*~*~*
Przejazd do hotelu minął szybko, przynajmniej dla mnie. Zatrzymaliśmy się w Katowicach. Ponieważ z właśnie w tu leżał Jakub. Wzięliśmy pięć pokoi. Standardowo nie dostałam własnego tylko wylądowałam w jednym łóżku z Niallem. Ale nie przeszkadzało mi to... Nie chciałabym spać sama. To mnie przerasta. Po zalokowaniu się w swoich pokojach spotkaliśmy się wszyscy w lobby. Uparłam się żeby już dziś iść na cmentarz. Chce mieć to za sobą. Nie zrozumcie mnie źle, to nie tak że mam to w dupie, czy coś. Tylko to dla mnie bardzo ciężkie i nie sądzę żebym wytrzymała jeszcze jeden dzień. May wezwała taksówkę, jedną dla mnie i dla Nialla, a drugą dla nich. Nie chcieli mi przeszkadzać w tym pożegnaniu wiec postanowili pojechać do galerii, za co jestem im wdzięczna. Chociaż dziwę się ze im się jeszcze chce po tej podróży i ze nie boją się spotkania fanek i paparazzi. Ale to już ich problem. Wsiadałam z blondynem do taksówki. Podałam ulicę na której leżał cmentarz, którą wcześniej przed wylotem, niemal siłą wyciągnęłam od matki Kuby. Zimna suka...
Kiedy dotarliśmy na miejsce bez problemu dotarłam do odpowiedniego grobu. Jakby nasza więź prowadziła mnie do niego.
Stanęłam przed nagrobkiem i zaśmiałam się głośno.
- To jakiś pieprzony żart... Uwielbisz to robić, nabijać się ze mnie. Pewnie zaraz wyskoczysz zza jakiegoś drzewa i krzykniesz coś głupiego, wplątując co drugie słowo"kurwa"- zaczęłam mówić do szarego marmuru- Nie wyskoczysz...już nigdy nie powiesz do mnie " siostrzyczko"- uklękłam na zimnej ziemi a po moich policzkach zaczęły spływać łzy- Ty naprawdę nie żyjesz...JAK MOGŁEŚ MI TO ZROBIĆ TY DUPKU! KTO CI KURWA POZWOLIŁ! MOGŁEŚ NIE WSIADAĆ DO TEGO PIERDOLONEGO AUTA!!!- krzyczałam na cały cmentarz.
Jakaś staruszka spojrzała na mnie ze współczuciem kiedy zaczęłam histerycznie płakać. Niall podbiegł do mnie, podniósł mnie z ziemi i mocno przytulił. A ja jedyne co mogłam teraz zrobić to płakać w jego białą koszulkę.
- No już spokojnie...proszę księżniczko, nie mogę patrzeć jak cierpisz.
Spojrzałam na niego i wytarłam moje policzki.
- Płaczem nie przywrócę mu życia- powiedziałam w jego klatkę piersiową- muszę się z tym pogodzić. Poprostu będę myśleć ze wyjechał do Azji.
-Dlaczego do Azji?- zdziwili się blondyn.
- Bo jest daleko.
Oderwałam się od niego i wyciągnęłam telefon z jego kieszeni.
- Co ty...
- Taxi.
Powiedziałam tylko i wybrałam dobrze mi znany numer.
Kierowca był już po pięciu minutach, zaskakująco szybko jak jak na taryfę, ale nie narzekam. Kiedy dotarliśmy do hotelu, reszty jeszcze nie było. W pokoju rozebrałam się do bielizny i wyciągnęłam z walizki dresy. Poszłam pod prysznic, zmieniłam bieliznę na na bez szwowe majtki i sportowy stanik i założyłam na to spodnie dresowe i bluzę z pusheenem. Wróciłam do sypialnia i rzuciłam się na łóżko.
- Myślisz ze mają tu lody?
Niall spojrzał na mnie z nad swojego telefonu.
-Ja mam to wiedzieć?
- Nie ważne, poprostu zapytam.
Sięgnęłam po telefon hotelowy i wcisnęłam guzik obsługi.
- Chcesz coś?
- Weź mi jakiś obiad...
-Dzień dobry w czym mogę pomóc - w słuchawce odezwała się kobieta.
- Dzień dobry, czy jest możliwość zamówienia lodów do pokoju?
- Oczywiście,  życzy sobie pani jakieś specjalny deser?
- Nie wystarczy pudełko czekoladowych i pudełko miętowych i do tego danie dnia.
- Czy to wszystko?
- Oh, jeszcze sok pomarańczowy.
- Rozumiem, do którego pokoju mamy dostarczyć zamówienie?
- 219
-Dziękuję, miłego dnia.
- Ja także dziękuję.
Zadowolona odłożyłam słuchawkę i wygodniej położyłam się między poduszkami.Niall obrócił się w moją stronę podpierając głowę na łokciu.
- To jest to co masz zamiar robić? Obżerać się lodami?
- I oglądać głupie seriale. Jak ci nie pasuje to twój problem.
- No co ty wchodzę w to!
Zaśmiali się uradowany i sięgnął po pilota, jednak po chwili oddał mi go.
- Ty to zrób, nie znam tych waszych programów...
                              *~*~*~*
*Zimne powietrze owiewało moją twarz, kiedy zmierzałam w stronę parku, co mu do głowy strzeliło żeby spotykać się w środku nocy?! Z ciemności zaczęła wyłaniać się fontanna położona w samym środku parku. Obok niej stała zakapturzona postać.

- Wiesz która godzina?- odezwałam się kiedy byłam już przy nim.
-Z tego co wiem to druga.
- Lepiej żeby powód dla którego wyciągnąłeś mnie z łóżka o tej porze był ważny.
-Jest, chodźmy.
Ruszył w stronę jedej z alejek, a ja za nim.
Kiedy już byliśmy na jednej z najciemniejszych drużek, obrócił się do mnie i złapał mnie z nadgarstki.
-Tak bardzo cię kocham. Nie potrafię bez ciebie żyć wiesz?- przybliżył się do mnie i oparł swoje czoło o moje.
-Do czego zmierzasz?
-Czy nie będzie wspaniale kiedy umrzemy razem? Będzie wspaniale, taka romantyczna śmierci jak w Romeo i...
-Co ty pierdolisz?!- przerwałam mu gwałtownie.
- Chcę żebyśmy byli razem...na zawsze.
Z tylnej kieszeni wyciągnął nóż i wbił go miedzy moje żebra. Krzyknęłam wyjmując ostrze z ciała.
-Hej co tu się dzieje?!- jakiś mężczyzna w średnim wieku, biegł w naszym kierunku. Spłoszony chłopak uciekł i zniknął między drzewami.
- Wszystko w porządku?- zapytał przechodzień.
-Tak..chyba tak...*
Obudziłam się głośno dysząc, odstawienie tabletek nie było mądrym pomysłem. Muszę pozbyć się wspomnień z moich snów. To wręcz hak koszmary.
-Co się stało- zapytał zaspany Niall
- Nic to tylko zły sen.


poniedziałek, 4 kwietnia 2016

Rozdział 28

PRZEPRASZAM wiem ze nie było dłuuuugo rozdziału ale już się tłumaczę. W połowie lutego byłam tydzień w szpitalu i nie miałam jak napisać bo praktycznie przez cały pobyt byłam przyćpana przeciw bólowymi, potem napisałam rozdział, ale mi się usunął:ccc Teraz wynagrodzę wam to scenką +18 Enjoy:)) Caro



UCZUCIA SĄ GŁUPIE


CAROLINE'S POV
Pierwszy tydzień na wyspie przebiegł wyjątkowo spokojnie, May cały czas leżała  w łóżku a Zayn czuwał na nią niczym pies.
Ja z chłopakami zwiedzałam wyspę, chodziłam na plażę i jadłam naprawdę dobre jedzenie. Było tak kolorowo...dla nich. Ja męczyłam się w ich towarzystwie, nie znieść myśli ze nigdy nie odzyskam wolności. Ale były tez dobre strony tego wyjazdu. Miałam dostęp do telefonu. Kiedy tylko wróciliśmy z jednej z wypraw a chłopcy poszli wymęczeni do swoich pokoi, złapałam za telefon stacjonarny i pobiegłam do siłowni. Wybrałam numer mojego przyjaciela z polski, po paru sygnałach usłyszałam kobiecy głos.
-Halo?
-Dzień dobry czy mogę rozmawiać z Kubą?
-Przykro mi Jakub miesiąc temu zginął w wypadku samochodowym-głos kobiety był zimny i suchy- Do widzenia.
Zszokowana upuściłam telefon na podłogę. Jak zginął? Przecież zawsze jeździł tak ostrożnie. Jedna z niewielu osób które kocham nie żyje. Mój umysł ogarnął chaos.Pobiegłam do pokoju May, gdzie zastałam ją jak czytała książkę leżąc w łóżku.
-Coś się stało?- zapytała zdziwiona odkładając książkę.
- On umarł... Kuba nie żyje.
- Co? Kiedy? Jak to się stało? Skąd wiesz?
Wzięłam drżący wdech i usiadłam na podłodze przed jej łóżkiem.
-Wzięłam stacjonarny z salonu i zadzwoniłam do niego, odebrała jakaś  kobieta, jego mama zgaduje i powiedziała że zginął w wypadku samochodowym miesiąc temu.
-O boże, nie lubiłam go, ale mi żal mi go. Nawet nie wyobrażam sobie jak może czuć się jego matka.
-Chuj z jego matką i tak ją nigdy nie obchodziło co się z nim dzieje. Muszę przekonać Nialla że pojechał ze mną do Polski, chcę pójść na jego grób.
- Wątpię by się zgodził, ale pomogę ci go przekonać. Pogadam z Zaynem by też się zgodził, mogą przecież z nami pojechać.
- Oni na pewno z nami pojadą jak już, nigdy nie puszczą nas samych.
- No w sumie masz rację.
Skinęłam głową i poszłam do swojego pokoju. Niall siedział na łóżku i szukał czegoś w walizce. Akcje czas zacząć...
Podeszłam do niego, usiadłam okrakiem na jego kolanach i złapałam jego twarz w dłonie.
-Mam do ciebie prośbę - otarłam się tyłkiem o jego krocze.
-Jaką?- zapytał niskim głosem a jego oczy wyraźnie pociemniały.
Popchnęłam go tak aby położył się na łóżku i oparłam dłonie na jego torsie.
-Potrzebuję - zakręciłam tyłkiem ocierając się o niego- żebyś pojechał ze mną- pochyliłam się do jego szyi -do Polski- przygryzłam płatek jego ucha- żebym mogła odwiedzić grób przyjaciela. Zeszłam pocałunkami w dół jego szczęki.
- Skarbie, nie mogę...- jęknął kiedy naparł tyłkiem na jego twardego już kutasa- Chłopcy mnie zabiją.
-Proszę tylko dwa dni- jeszcze raz zakręciłam tyłkiem i musnęłam jego usta swoimi.
Pogłębił pocałunek i ścisnął mój tyłek. Poczułam jak zmienia pozycję i momentalnie zawisa nade mną.
- Zobaczę co da się zrobić.
Wpił się w moje usta, agresywnie ściskając moją pierś. Owinęłam nogi wokół jego bioder kiedy otarł się swoją erekcją o moją łechtaczkę.
-Nawet nie wiesz ile na to czekałem- oderwał się na chwilę do moich ust- tak bardzo cię pragnę.
Po tych słowach przyssał się do mojej szyi, wkładając ręce pod moją koszulkę. Jęknęłam cicho kiedy przygryzł skórę którą wcześniej ssał. Szepnęłam za jego koszulkę, dając mu znak żeby ją ściągnął. Zrobił to po czym powtórzył tą czynności z moją. Położyłam dłonie na jego wyrzeźbionej klacie i przejechałam w dół aż do linii bokserek, zahaczając palce o krawędź spodni. Niall zaczął całować rowek między moimi piersiami, w tym samym czasie dobierając się do zapięcia stanika. Kiedy go już zdjął, złapał pewnie za moje piersi i zaczął ssać jeden z sutków. Wiłam się z przyjemności kiedy dołączył do tego jeszcze swoje palce na drugim sutku. Złapałam za jego erekcję i potarłam przez spodnie, co wywołało u niego jęk. Dobrałam się do jego guzika od spodni i zręcznie go rozpięłam. Wsunęłam rękę głębiej masując jego kustasa przez bokserki. Warknął gardłowo i zerwał ze mnie spodenki razem z majtkami. Włożył we mnie dwa palce przyciskając kciuk do łechtaczki.
- Taka mokra, tylko dla mnie.- wyszeptał tuż przy moich ustach.
Poruszał wolno palcami kiedy ja ściągnęłam jego spodnie z bokserkami do połowy ud i chwyciłam jego penisa i zaczęłam ruszać dłonią w górę i w dół. Niall nie czekając długo wszedł we mnie gwałtownie do końca co wywołało u mnie głośny jęk, na co chłopak warknął gardłowo. Zaczął się poruszać za każdym razem dobijając do mojego punktu G. Wiłam się i jęczałam pod jego napiętym ciałem, nie potrzebowałam dużo żeby dojść. Blondyn wykonał trzy głębokie ruchy, a ja zacisnęłam się na nim dochodząc głośno, a Niall zaraz po mnie wygryzając się w moją szyję. Opadł na mnie ciężko dysząc.
- Kocham cię księżniczko.
                            ~*~*~*~
Następnego dnia siedziałam na kanapie z May i obgadywałyśmy wyjazd do polski. Co prawda żaden z chłopaków nie powiedział że się zgadza ale to było tylko kwestią czasu.
- Jak myślisz zgodzą się?- zapytała niepewnie May.
- Niall na pewno.
- Skąd wiesz?
- Wczoraj po seksie powiedział mi że mnie kocha.
- To było do przewidzenia- przewróciła oczami- wszyscy wiemy że się w tobie kocha.
- Wiem..dlatego nie byłam zaskoczona, jego miłość do mnie ułatwi nam wyjazd do Polski.- uśmiechnęłam się chytrze.
- A ty czujesz coś do niego?
- Nie wiem... - zmarszczyłam brwi- możliwe, w jakiś dziwny sposób zależy mi na nim. Ale to za wcześnie żebym mogła stwierdzić co to za uczucie.
- Nie wierzę- May udała zaskoczoną - Caroline kamienne serce, czuje coś do chłopaka.
Walnęłam ją w ramię na co się zaśmiała.
- Co to za zabawy bez nas?
W salonie pojawił się Harry z Louisem.
- Żadne zabawy, poprostu rozmawiamy- wytłumaczyła May.
- Oh przestań, przyznajcie się że gracie w rozbieranego pokera- droczył się Lou.
- A widzisz tu gdzieś karty i nagie kobiety?- uniosłam brew patrząc na niebieskookiego.
- Noo..nie.- udał zawiedzioną minę- ale mamy za to dobre wieści!
- Strzelaj
- Jutro w południe wylatujemy z wyspy i lecimy prosto do polski na trzy dni!- wykrzyczał Harry.
- Yaaas- zaskoczyłam z kanapy i przytuliłam loczka.
- Ejjj a ja?!- odezwał się oburzony Lou.
Uśmiechnęłam się tylko i cmoknęłam go w policzek.
- Chodź May! Musimy się spakować!


10 KOM.= KOLEJNY ROZDZIAŁ ^^



wtorek, 2 lutego 2016

Rozdział 27

Miła niespodzianka :)











Po od świeżeniu się poszliśmy do innych zobaczyć jak się zadomowolili i u siebie, stwierdziłam że w tak wielkim domu powinniśmy być wszyscy razem a nie osobno, tak jest strasznie cicho. Pierwszy dom jaki odwiedziliśmy był Nialla i Caro, ale nigdzie ich nie było. Cisz spokój, napisałam kartkę by przyszli później do nas, a my poszliśmy do następnych. Weszliśmy do domku Louisa i Harrego, siedzieli w salonie i coś popijali. Dosiedliśmy się do nich.
-Hej, wiecie co doszłam do wniosku że w tym wielkim domu bez was jest cicho.-gdy to powiedziałam przytuliłam się do Harrego.-musimy pogadać - szepnęłam do nie. Popatrzył na mnie i pokiwał głową na zgodę. Gadaliśmy tak o wszystkim z 2-3 godz, w międzyczasie padła propozycja na wyjście na plaże, zgodzili się wszyscy od razu. Poszłam się ubrać w stój i wziąć najpotrzebniejsze rzeczy, po 15 minutach wszyscy byli na plaży. Tam spotkaliśmy naszą zaginioną dwójeczkę. Rozłożyliśmy się na plaży i od razy poszliśmy do wody.

HARRY'S POV
Gdy każdy poszedł do wody ja zostałem na piasku, jakoś nie czułem się dobrze wolałem zostać i odpocząć. Nie mam pojęcia o czym May chciała ze mną pogadać i w sumie nie miałem ochoty na tą rozmowę, ale jak ona się uprze to koniec. Położyłem się na piasku i zamknąłem oczy, musiałem odpocząć. Po jakimś czasie poczułem coś mokrego na mojej klatce piersiowej, pomału otworzyłem oczy, nad sobą zobaczyłem dziewczyny które się do mnie złowieszczo uśmiechały, zrobiłem zdziwioną minę, co one do kurwy kombinują? Zapytałem sam siebie.
-Co jest dziewczyny?
-Przyszłyśmy po Cb, nie bd cały czas tylko leżał- powiedziała stanowczo Caroline.
-Nigdzie się nie wybieram, tu mi dobrze- powiedziałem pewnie, ale one tego nie zrozumiały i zaciągnęły mnie do wody. Chłopaki rzucali w siebie piłką, skąd oni ją w ogóle wzięli -zapytałem w myślach. Wszedłem do wody pomału by się przyzwyczaić do zimnej wody. Ale dziewczyny miały inny plan i zaczęły mnie chlapać. Grr zimno ale szybko się przyzwyczaiłem, zacząłem to samo robić, chłopaki się do nas przyłączyli. Do wieczora siedzieliśmy na plaży, bawiliśmy się we wodzie, wygłupialiśmy się w piasku, zakopali mnie w piasku, Liama tak samo bo zasnął. Obudził się jak poczuł zimno, hehe zaczęliśmy się śmiać jak głupi. Wieczorem siedzieliśmy w salonie, po zjedzonej kolacji przy drinku. Siedziałem cicho i wszystkich obserwowałem, chłopcy zawzięcie o czymś dyskutowali, dziewczyny o kimś mówiły aż nagle May wyleciała z salonu jak z procy. Malik tego nie zauważył więc ja poszedłem za nią. Usłyszałem jak wymiotuje w pobliskiej toalecie, wszedłem tam i zobaczyłem jak klęka przed kiblem, podszedłem do niej i wziąłem jej włosy w rękę i czekałem aż skończy.
-May?-popatrzyła na mnie-Co się dzieje? Zatrułaś się czymś?
-Nie wiem, zbytnio nic nie jadłam. Ale źle się czuje pójdę się położyć- powiedziała cicho i zaczęła się pomału podnosić do góry, pomogłem jej i zaprowadziłem do jej pokoju. Posiedziałem z nią trochę i wróciłem do reszty.
-Widziałeś May?-zapytał Zayn, wcześnie się skapnął, nie ma co.
-Poszła do waszego pokoju, źle się czuje. Wymiotowała nie dawno, leć do niej.- powiedziałem z przejęciem, jak chodzi o kogoś bliskiego to zawsze się martwię. Popatrzyłem na ę mieli ździwione miny, ale nie dziwie im się. Usiadłem na poprzednie miejsce i włączyłem tv na radiu. Zaczęliśmy wtedy zabawę, piliśmy, śpiewaliśmy, tańczyliśmy. Nawet nie wiem kiedy się upiłem...
Rano obudziłem się na podłodze, chwyciłem się za głowe, cholernie mnie bolała. Po co tyle piłem? Zapytałem siebie. Pomału wstałem i rozejrzałem się po pomieszczenie, byłem w salonie tak jak było wczoraj. Wyciągnąłem tel i sprawdziłem godzinę, nie było tak źle bo była 10. Wstałem i poszedłem do kuchni się napić czegoś i wziąć tabletki przeciwbólowe. Piłem sobie spokojnie sok, aż poczułem jak ktoś uderza mnie w głowę i przez to oblałem się skokiem. Odwróciłem się a tam Caro, stoi i się śmieje w niebo głosy ze mnie.
-Laska nudzi ci się? Łep mnie napierdala a ty mnie jeszcze bijesz.-warknąłem poirytowany.
-No już Haroldziku nie bulwersuj się tak. Aaa trzeba było się tak nie upijać- pokazała mi język, nalała se soku i wyszła. Co za wredota z niej. Ona mnie jeszcze popamięta, zaśmiałem się gardłowo. Po chwili wyszedłem z kuchni i poszedłem do swojego pokoju, Rozebrałem się i poszedłem się odświeżyć. Sporo to trwało bo prawie godzinę, wyszedłem w samym ręczniku a w moim pokoju siedział Niall.
-Co jest stary?
-Możesz odwalić się od Caro?
-Przecież ja do niej się nie przystawiam, ona mnie nie kręci. Zaczęła jakieś dziwne podchody, ale ja się w to bawić nie bd.-powiedziałem spokojnie.
-Dobra, sorki. Coś mi odwala.
-Spoko, nic się nie dzieje, ale trzymaj ją przy sobie.
-I tak zrobię.-powiedział i po chwili wyszedł, mogłem się na spokojnie ubrać. Ubrany zeszedłem na dół już wszyscy tam byli oprócz May.
-Co z May?-pytanie skierowałem do Zayna.
-Nadal się źle czuje, co chwile wymiotuje Jak to bd tak do końca dnia trzeba będzie wezwać lekarza.- powiedział bardzo przejęty.
-Chłopie po lekarza to ty już dzwoń, to dziwne że ona wymiotuje, jak nic wczoraj zbytnio nie jadła.-przypomniałem.
-Fakt, już do niego dzwonie.-wstał i wyszedł z salonu, a ja usiadłem na sofie, Po 10 min wrócił do nas.
-Lekarz przyjedzie dopiero wieczorem, musi wytrzymać do tego czasu. Ehh, czy nam zawsze musi się to przytrafiać?-zapytał pod nosem.
-Zayn będzie dobrze, na pewno to nic poważnego.-zaczął pocieszać go Liam.
-Mam nadzieje.-powiedział zgaszony Zayn, biedny. Niedawno co się pogodzili to teraz jakaś choroba ją dorwała. Posiedzieliśmy tak trochę i stwierdziliśmy że pójdziemy popływać, oczywiście Zayn został z May. Szkoda mi ich nie mogą odpocząć nawet. Wzięliśmy skutery wodne i pływaliśmy tak kilka godz, skakaliśmy do wody, wygłupialiśmy się aż zaczęło robić się ciemno. Poszliśmy do domu a w tym momencie wychodził lekarz, a w salonie stał Malik.
-I co powiedział coś?-zapytała Caro.
-Nic zbytnio, pobrał próbki do badań i powiedział że jak będą wyniki do przyjedzie, na razie May ma leżeć i dużo pić. Ma przez to zjebane wakacie, jak zwykle.-powiedział smutno. Cały tydzień zleciał tak samo, my się dobrze bawiliśmy a Zayn koczował przy May, a lekarza jak nie było tak nie ma do teraz. Kolejny dzień był wielką niespodzianka, nikt się tego nie spodziewał.

*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*
ZAYN'S POV
Przez ten tydzień siedziałem z moją ukochaną w pokoju, wyglądała jak trup. Nic nie jadła, tylko piła, dużo spała a jak się budziła to ją mdliło i wymiotowała. Ehhh nie tak miały wyglądać te wakacie. Lekarza przez ten czas nie widziałem, próbowałem się dodzwonić ale nie odbierał. Pewnego popołudnia pojawił się lekarz z wieściami.
-Przepraszam że to tyle trwało. Al;e musiałem powtórzyć badania i się skonsultować.-odparł.
-No dobrze. A czy jest to coś poważnego że to tyle trwało?-zapytałem z niepokojem. Boje się o moją księżniczkę.
-Może iść do pani May? Wolałbym to najpierw jej powiedzieć.-zapytał, zaczął się denerwować a ja razem z nim.
-Tak, proszę.- wskazałem drogę i tam poszliśmy. Weszliśmy do pokoju gdzie była May, lekarz najpierw ją przebadał potem zaczął mówić.
-Czy pański mąż może być przy rozmowie?-zapytał, zirytowało mnie to pytanie.
-Tak, może przy tym być.-odpowiedziała cicho moje słoneczko, usiadłem koło niej i chwyciłem jej dłoń i ją głaskałem.
-To zacznę od tego że wyniki nie są dobre, wręcz są fatalne. Jest pani za chuda, za mało ma pani wartości odżywczych, za mało witamin. Ma pani anoreksiję, a przy pani stanie jest to bardzo niebezpieczne.
-Jakim stanie panie doktorze, jest coś jeszcze?-zapytałem bardzo przejęty.
-Pani May jest w 6 tygodniu ciąży, musi się pani za siebie wziąć jak pani chce tego dziecka.-oznajmił lekarz a ja jestem w wielkim szoku, nie spodziewałem się tego że bd ojcem tak wcześnie.
-Jak to w ciąży? Na pewno? Nic się panu nie pomyliło?-zapytała zdziwiona i w szoku May.
-Nie pomyliłem się, dlatego konsultowałem się z innymi lekarzami. Byli tak samo zdziwieni jak ja, ale to cud że pani utrzymała ciąże że od razu pani nie poroniła. Ale teraz się za panią weźmiemy, pani mąż musi pani pilnować by pani dużo jadła i o siebie dbała i o swoje maleństwo. Teraz wypisze pani receptę na różne witaminy i napisze pani co powinna pani jadać.- od razu za to się zabrał, my siedzieliśmy i czekaliśmy aż wszystko napisze. Gdy to zrobił przekazał mi wszystko, pożegnał się i wyszedł. Siedzieliśmy w ciszy dłuższą chwile, ale nie wytrzymałem i się odezwałem.
-Wiesz, jestem w cholernym szoku że jesteś w ciąży, ale poradzimy sobie z tym. Ciesze się że bd tatą.

  






czwartek, 7 stycznia 2016

Rozdział 26

Wyjazd z małym powikłaniem.

MAY'S POV
-No to gdzie wylatujemy?- zapytał Niall.
-Co powiedzie na wyspę dziewiczą?-wypalił z propozycją Harry.
-Przecież tu nie ma żadnych dziewic!-warknęła Caro.- Bo nas kurwa zgwałciliście?-krzyknęła
-Caro przecież ty nie byłaś dziewicą przed przyjazdem!- odburknęłam.
-Zamknij się May- warknęła na mnie.
-Dziewczyny spokój. Harry ma dobrą propozycje.-powiedział Liam- to ja idę zabukować bilety i zawiadomić Paula. A wy idź cie się pakować.- rozkazał i wyszedł z salonu. Popatrzyliśmy się na siebie. Zaczęli się rozchodzić, oprócz mnie i Zayna. Odwróciłam się do niego.
-Serio tam lecimy?-zapytałam zdziwiona tym.
-Na to wygląda że tak. Chodź kochanie pójdziemy się spakować.- chwycił mnie za rękę i zaprowadził do naszego pokoju. Poszedł do garderoby po walizki, przyniósł położył na łóżku, ja w tym czasie poszłam do łazienki po moje kosmetyki, żele nas obu i inne potrzebne pierdoły. Wróciłam do pokoju, gdy weszłam przeraziłam się. Na łóżku jak i po całym pokoju walały się ubrania Wielkiego Zayna Malika. Czujecie ten sarkazm.
-Co tu się dzieje?- zapytałam podniesionym głosem.
-Pakuje się nie widać.- odpowiedział, popatrzyłam na jego walizkę była pełna niepotrzebnych ubrań i rzeczy. Podeszłam do niej, popatrzyłam dokładniej, podniosłam parę rzeczy i zrobiłam pytającą minę. On w swojej walizce miał damskie rzeczy i to nie moje.
-A to co niby znaczy? Zapytałam oburzona.
-Co?-odwrócił się do mnie i popatrzył co mam w ręce- O kurwa, myszko to nie tak jak myślisz!- zaczął się tłumaczyć a ja nie wiem co o tym myśleć. Czy on mnie zdradził? Ale tylko pytanie kiedy, bo większość czasu spędzaliśmy razem. Nie odezwałam się, położyłam to z powrotem, poszłam do garderoby po swoje rzeczy i je spakowałam, gdy to zrobiłam wyszłam z pokoju. Malik próbował ze mną rozmawiać, nawet zatrzymać ale mu się nie udało. Poszłam do pokoju Liama, z nim mogłam pogadać, nikomu nic nie powie. Zapukałam do jego pokoju, po chwili dostałam pozwolenie, weszłam i od razu przytuliłam się do chłopaka, po chwili z moich oczu poleciały niechciane łzy.
-May, co się stało?- zapytał z niepokojem.
-Zayn- zapłakałam.
-Co znowu zrobił?- zapytał wkurzony na przyjaciele, ale ciągle z łagodnym głosem.
-Zdradził mnie?- załkałam.
-Ojj, May. Przykro mi. Nie wiem co powiedzieć.-przytulił mnie bardziej, i głaskał po plecach.
-Nic nie musisz mówić, po prostu bądź przy mnie teraz. Mogę u Ciebie zostać do wyjazdu?- zapytałam załamana tym co się dowiedziałam.
-Pewnie że tak, chodź usiądziemy.- pociągnął mnie za sobą, usiadł a ja na jego kolanach, mocno się w niego wtuliłam. Uspokoiłam się już trochę. Nagle usłyszałam nawoływania Malika, szybko wstałam z kolan Liama i poszłam do jego łazienki, przedtem powiedziałam chłopakowi że by mnie nie wydał że u nie go jestem, zgodził się. Zamknęłam się w łazience, umyłam twarz, jak ją wycierałam usłyszałam głos Zayna, przeraziłam się. Nie chciałam go w tej chwili widzieć, do wyjazdu zostało kilka godz, muszę się pozbierać. Ochłonęłam i wyszłam, Malik dalej był w pokoju ale miałam to gdzieś, ominęłam ich obu i wyszłam z pokoju, poszłam do mojego byłego już teraz pokoju co dzieliłam z Malikiem, wzięłam swoją walizkę i poszłam do jedynego pustego pokoju, było tam tylko łóżko, szafa i lampka, łazienka też była oczywiście. Wróciłam do byłego pokoju po resztę rzeczy i je przeniosłam, zauważyłam w drzwiach klucz, wyciągnęłam go z drzwi i wyszłam z pokoju, zamknęłam go i poszłam na dół. Weszłam do kuchni, podeszłam do lodówki i wzięłam wodę i poszłam do siłowni. Zamknęłam się w niej, mogłam ćwiczyć bo miałam luźny strój na sobie, muszę tylko pilnować by mi się słabo nie zrobiło. Przez pobyt tutaj porządnie schudłam, nabrałam mięśni ale i tak nie byłam zadowolona ze swojego ciała. Zaczęłam od małej rozgrzewki a potem rozpoczęłam katować swoje ciało, gdy kończyłam ostatnie ćwiczenie, ktoś zaczął dobijać się do drzwi, okazała się tą osobą Caroline.
- Czego chcesz?- warknęłam na nią.
- Pogadać.- odpowiedziała spokojnie.
- Nie mamy o czym gadać, daj mi spokój. - Krzyknęłam. Coś mówiła ale nie zwracałam na to uwagi, poćwiczyłam trochę i wyszłam, przechodziłam przez salon wszyscy tam byli dziwnie się na mnie patrzyli oprócz Liama, on mnie rozumiał, na tyle ile umiał. Miałam w dupie że się patrzą poszłam do kuchni napiłam się soku i skierowałam się do nowego pokoju, otworzyłam i od razu zamknęłam na klucz jak weszłam. Wzięłam rzeczy na zmianę i poszłam się od świeżyć . Gdy to zrobiłam wyszłam z łazienki, ku mojemu zaskoczeniu w pokoju byli wszyscy, ale jakim cudem tu weszli, odpowiedz dostałam szybko.
-May, co się dzieje? Jakaś dziwna jesteś?- zapytała Caro a reszta ją poparła.
-Nic się nie dzieje? Jestem taka jak zawsze. Dajcie mi spokój.- powiedziałam zirytowana i podeszłam do okna.-Możecie już iść, chce pobyć sama?- zapytałam o mało co nie załamał mi się głos ale udało mi się brzmieć normalnie.
-Kochanie możemy pogadać?-zapytał cicho Zayn.
-Mamy o czym rozmawiać?
-Tak, muszę ci wszystko wyjaśnić.
-Ok, masz 5 min.
-Nie wiem skąd ta bielizna wzięła się w moich ciuchach, nie przypominam sobie żebym kogoś pieprzył odkąd jesteśmy razem. Musisz mi uwierzyć. Raz byłem bez Cb na imprezie podczas trasy, bo musiałem pomyśleć, upiłem się, ale nie przeleciał bym nikogo. Wystarczasz mi tylko ty, z Tb mi dobrze. Układa nam się dobrze nawet w sprawach łóżkowych, nie mam powodu by cie zdradzać. Nie zdradziłem cie. Proszę May wybacz mi to, nigdy bym ci tego nie zrobił...-pod koniec wypowiedzi uklęknął przede mną, oplótł mnie wokół ud i się do nich przytulił, po chwili poczułam coś mokrego. Czy twardy, bez szczelny i arogancki Zayn Malik się popłakał. Stoję nieruchomo ale położyłam na jego głowie dłonie, wplotłam w nie palce, przejechałam po włosach rękami.-Kochanie proszę, ja Cie tak Kocham, chce z Tb spędzić życie, mieć dzieci, zestarzeć się, błagam nie zostawiaj mnie-załkał.

-Zayn wstań. Wybaczę ci ale nie rób takich akcji, sprawdzaj ciuchy i mów mi o każdym swoim błędzie, rozumiemy się?- zapytałam łagodnie.
-Tak myszko, wszystko będę robił jak każesz.-odpowiedział i dopiero wstał. Wpiłam się w jego usta, niby minęło parę godz ale cholernie się za nimi i całym Mulatem stęskniłam. Położyliśmy się na łóżku, pragnęliśmy swojej bliskości, a między nami nie było żadnej przestrzeni. Zaczęliśmy się pomału rozbierać, zostaliśmy w bieliźnie, zaczęlibyśmy coś fajniejszego ale jakby to było jakby ktoś nam nie wlazł.
-Ej zakochańce mamy 2 godz do samolotu.- wiecie kto wszedł i nam to powiedział. Wielki idiota Harold.
-Harry, do chuja, wyjdź ja lecę naszym samolotem, więc idź przekaż reszcie i nie pokazuj się tu przez godzinę.- Warknął na niego.
-Dobra ziom, nie denerwuj się, idę przekazać reszcie.
-W końcu sami, poczekaj zamknę drzwi.- jak powiedział tak zrobił. Mieliśmy godzinę tylko dla siebie, nie będę wnikać w szczegóły co robiliśmy ale pewnie się domyślacie...
*`*`*`*`*`*`*`*
Godzina później
Właśnie schodziliśmy na dół jak nas wołali.
-Jezu, ludzie pali się?- zapytałam zleksza zirytowana.
-Tak, chcemy w końcu wyjechać, a czekamy tylko na was.-powiedział Louis.
-Już jesteśmy. Możemy wychodzić. Zayn jeszcze po nasze walizki idź.- mrugnęłam do niego.
-Nie musi, już je znieśliśmy.- Niall powiedział i wskazał na nasze walizki.
-Dziękuje Niall, kochany jesteś- przytuliłam go, po chwili ktoś mnie od niego odciągnął, no oczywiście mój zazdrośnik. Ehh, uśmiechnęłam się do niego, ubrałam buty i wyszłam, jechaliśmy dwoma samochodami z naszymi ochroniarzami. Zawieźli nas na lotnisko, każdy z osobna musiał mieć własnego ochroniarza, dlatego leci nas ponad 14. Inaczej by nas Paul nie puścił, przyzwyczaił się do tego że ja i Caro jesteśmy w życiu chłopaków i zostaniemy na długo. Przeszliśmy przez odprawę, szybko poszło. Wsiedliśmy do samoloty, usiadłam w środkowym rzędzie koło okna, oczywiście koło mnie Malik, naprzeciwko nas Niall z Caro, po lewej stronie rozsiadła się pozostała 3. Po chwili zaczęliśmy zbijać się w powietrze, nie lubię latać, ale daje sobie rade z tym. Lecieliśmy parę godz, nie wiem dokładnie ile bo zasnęłam po godz lotu, byłam wyczerpana dzisiejszym dniem. Na lotnisko blisko wyspy wylądowaliśmy nad ranem, pozostało nam tylko dostać się na wyspę, dostaliśmy się tam motorówką. Super widoki były, czysta błękitna woda i w oddali nasz cel wyprawy. Gdy do niej dopłynęliśmy nie mogłam się skończyć napawać się tym pięknym widokiem.
-Pięknie tu!- odezwałam się po dłuższej chwili.- Harry miałeś idealny pomysł z przylotem tutaj.
-Wiedziałem że ci się spodoba.- wyszczerzył się jak głupi do sera.- Na wyspie jesteśmy sami, jest na niej kilka domków, więc się rozdzielamy co nie?- zapytał podekscytowany.
-Tak, chce z May w końcu pobyć sami.- odpowiedział mu Zayn, popatrzyłam na niego, posłał mi swój najlepszy uśmiech.
-Okej to chodźmy wybrać sobie domki.- zasugerowałam.
-My z May wybieramy ten największy i najpiękniejszy.- wykrzyknął Malik
-Niby dlaczego co?- zapytał oburzony Niall.
-Bo moja księżniczka dostaje to co najlepsze.- wyszczerzył się, podszedł do mnie chwycił mnie za biodra i zaczął nas obracać a ja zaczęłam piszczeć. Reszta się na to zgodziła co powiedział Zayn, poszliśmy do naszego domku, rozpakowaliśmy się i poszliśmy się od świeżyć.

Ps. Przepraszam że tak długo nie dodałyśmy kolejnego rozdziału, ale świeta, przygotowania do nich, nie było czasu. Dopiero teraz byłam wstanie dodać kolejny rozdział. May. xoxo



niedziela, 13 grudnia 2015

ROZDZIAŁ 25

Poprostu normalny dzień


Ten tydzień w hotelu był naprawdę przyjemny, wszyscy skakali koło mnie jakbym właśnie umierała. Kiedy trwał dzień moje myśli skutecznie zajmowali chłopcy i May. Ale kiedy kładłam się spać nie mogłam przestać myśleć o tym że dziecko które w sobie nosiłam nie żyje. Może nie dostałam z tego powodu depresji, ale smutno mi.Zawsze chciałam miec swojego małego bobaska, lecz nie w taki sposób. Liam przepraszał mnie za to wiele razy ale byłam nie ugięta. Nie łatwo jest zapomnieć o czymś takim.
*wspomnienie*
-Przepraszam- Liam nagle pojawił się nad moim łóżkiem.
-Myślisz ze twoje "przepraszam" wszystko załatwi?
-Ja... Naprawdę  nie wiem co we mnie wstąpiło, nie jestem taki...ja poprostu...eh, byłem pijany, napalony, i wtedy napatoczyłaś się ty...naprawdę nie spodziewałem się ze będziesz się stawiać. Alkohol jeszcze bardziej uderzył mi do głowy razem z adrenaliną. Dalej pamiętam wszystko jak przez mgłę. Dopiero jak wyszedłem z pokoju oprzytomniałem. Uciekłem jak tchórz. Przepraszam. Jestem takim chujem Caroline. Zrozumiem jeśli będziesz dla mnie oschła i wredna, zniosę to ale proszę wybacz mi. Całe życie będę się zadręczał.
- Oh Liam- zaśmiałam się sucho- nie wybaczę ci. Przynajmniej nie tak odrazu, musisz się bardzo starać żebym to zrobiła. I błagam przestań przepraszać bo to naprawdę wkurwiające. A teraz wyjdź, chcę odpocząć.
Przytaknął i wyszedł z podkulonym ogonem.
*koniec wspomnienia*
Przez resztę trasy nie działo się nic wartego uwagi. Ciągle próby, koncerty, wywiady. Ja i May siedzące wiecznie w hotelach albo w busie.Zaraz po przyjeździe do Londynu zdjęli mi gips z nogi i obojczyka. Co za szczęście ze znowu mogę normalnie chodzić.Chłopcy po trasie mają dwa tygodnie wolnego, co za tym idzie będę musiała ich znosić przez ten czas.
Dzisiejszego poranka wstałam rześka i wyjątkowo wyspana. Przebrałam się w strój kąpielowy i wyszłam z pokoju. Zbiegłam po schodach do kuchni gdzie złapałam z lodówki jogurt i zjadłam go szybko po czym wolnym krokiem poszłam na basen dając mojemu żołądkowi czas na przetrawienie. Jakie wielkie było moje zdziwienie kiedy spoglądając na zegar odkryłam ze jest piąta rano. Cóż dosyć jasno jak na tą godzinę. Nie przejmując się tym więcej wskoczyłam do wody i zaczęłam pływać.Po luźnych Dwóch kilometrach postanowiłam że na dzisiaj mi wystarczy. Kiedy przebrałam się w dres poszłam do salonu gdzie załączyłam sobie jakąś ścigankę. Wyżywanie się na padzie chyba zostanie moim hobby, naprawdę relaksuje.No może nie tyle ze się wyżywam, bo siedzę prawie nie ruchomo pracując tylko palcami ale mój mózg jest na polu walki z torem wyścigowym. Niestety do mojej strefy zen wtargnął Niall niemal na mnie siadając.
- Robiłaś śniadanie?- zapytał kładąc nogi na stoliku.
- Jeśli robieniem śniadania nazywasz otworzenie jogurtu i wsadzenie do niego łyżeczki, to tak robiłam.- mówiłam powoli nie odrywając wzroku od telewizora.
- Jestem głodny.
- To sobie coś zrób.
- Nie chce mi się.
- Poczekaj aż May wstanie i zrobi.
- Nieee, zanim ona wstanie i odbędzie parny seks z Zaynem to ja zdążę umrzeć z głodu.
- Albo zrobić sobie platki.
-Co?
- No wiesz... Bierzesz miskę, wsypujesz płatki, zalewasz mlekiem iii bum! Śniadanie gotowe. Jej, wygrałam!
-Fajnie. A teraz idź i zrób mi śniadanie kobieto.
- A znasz magiczne słowo?
-Zacna dziewojo weź swego rumaka i popierdaląjąc w słońcu zrób mi śniadanie.
- Szanowny Sherlocku, mając tą swoją błyskotliwość powinieneś wiedzieć co ci odpowiem.
- Co?
- Pocałuj mnie w dupę.
Uśmiechnęłam się uroczo, po czym zaczęłam nowy tor.
Po południu zjedliśmy obiad i osiedliśmy na kanapie.
-To co robimy?
-Zróbmy sobie orgię!- krzyknął Harry.
-Mówię nie i podwójne e e.-
spiorunowałam go wzrokiem.
-Nie potrafisz się bawić Caroline.
Spojrzał na mnie groźnie po czym rzucił się na mnie i zaczął szaleńczo łaskotać.
- Przestań idioto!- krzyknęłam przez śmiech- Harriet zastaw mnie!
Odsunął się ode mnie z chytrym uśmieszkiem i popatrzył porozumiewawczo na Nialla. Po tym leżałam na dywanie łaskotana przez tych dwóch debili.
- Ratunku- krzyczałam dławiąc się śmiechem.-Louis...błagam.
-Sorry skarbie, też mam łaskotki.
-Nieee.
Musiało minąć jakieś 10 min zanim chłopcy się ode mnie oderwali.
-Zemszczę się.- wskazałam na nich palcem zabijać wzrokiem.
-Cokolwiek- Harry przewrócił oczami ale jego mimika diametralnie się zmieniła jakby go olśniło- hej może pojedziemy na wakacje!
- Niby gdzie? - Liam spojrzał na niego spodełba.
- Na wyspę jakąś... Wiesz mało ludzi jakiś hotel , plaża ciepełko.
- Tak to świetny pomysł!- ucieszył się Lou.
- Co myślisz skarbie? - Zayn obrócił się do May.- będziemy mogli trochę pobyć sami.
- Jestem za- wzruszyła ramionami.
Postanowione jedziemy ja jakąś wyspę...na wakacje...razem.
Ehh to będzie ciekawe.


Przepraszam że tydzień później ale brak weny i neta. Enjoy

piątek, 20 listopada 2015

Rozdział 24

Zaskoczenie wiadomością....

MAY'S POV
-Jak to poroniła? To ona w ciąży była?-zapytał zszkowany Niall
-Z kim? Jak?-dopytywał Louis
-Kiedy?-nie dowierzał Harry
-Chyba panowie wiedzą jak się dzieci robi? Pani Caroline była w 3 tygodniu. A z kim to już nie moja sprawa.- westchnął-Niech pani odpoczywa, potrzebuje pani dużo snu. Więc niech państwo za długo tu nie siedzą.
-Dobrze panie doktorze.- wyszedł i wtedy się zaczęło.
-Caroline!! Wytłumacz nam to wszystko!!-warknął Louis. W tym momencie chłopcy zaczęli wychodzić z sali czyli Harry, Niall i Zayn. Pewnie poszli zapalić. Ehh nie ważne.
-Co mam ci wytłumaczyć Lou? Jak ktoś mnie zgwałcił we własne urodziny? To chcesz wiedzieć?-warknęła na niego, ciut za ostro.
-Kto cie zgwałcił, znajdę go i poniesie wszelkie konsekwencje!-krzyknął, odwróciłam się do niego, w jego oczach zobaczyłam chęć mordu, nienawiść i złość.
-Nie musisz go szukać-powiedziała już ciszej.
-Jak nie muszę? Moją przyjaciółkę jakiś koleś zgwałcił a ty mi mówisz że mam go nie szukać.-zaczął nerwowo chodzić po sali.
-No nie musisz, bo sprawca siedzi tu w sali.-końcówkę dodała prawie że szeptem.
-Czyli kto to jest, wyraź się jaśniej.-Lou warknął, był cholernie zdenerwowany.
-Liam- powiedziała, jak bym nie stała blisko to bym tego nie usłyszała, wątpię by Louis to usłyszał, ale jednak usłyszał, bo podszedł do Liama i mu przywalił i to nie raz.
-Louis, zostaw go, nie warto.-szepnęła Caro, ale Lou miał to w dupie.
-Louis cholera jasna, dosyć!!!-wydarłam się, poskutkowało i dobrze bo teraz to ja bym przywaliła ale obu, jednemu za to co zrobił Caro, a drugiemu że przywalił przyjacielowi. Liam miał chyba złamany nos i rozwalony łuk brwiowy, podeszłam do nich, chwyciłam Liama za rękę i wyprowadziłam go na korytarz i w tym momencie chłopcy wracali, podbiegli do nas.
-Co się stało?-zapytał zdziwiony zaistniałą sytuacją Zayn.
-Idźcie do środka, oni wam wytłumaczą, my za chwile wrócimy-powiedziałam i poszłam dalej, spotkałam jakąś pielęgniarkę i poprosiłam o opatrzenie mojego kolegi, zrobiła to bardzo chętnie, suka. Siedzieliśmy tak około 30 minut bo musieli nastawić nos temu debilowi, Jak wyszliśmy z gabinetu, popchnęłam go na ścianę i syknęłam.
-Wiesz, myślałam że jesteś porządnym facetem i nie robisz takich rzeczy nawet po pijanemu, ale widocznie się myliłam, w moich oczach jesteś skreślony.-powiedziałam co myślałam i weszłam do sali gdzie leżała moja przyjaciółka. Gdy podeszłam do drzwi usłyszałam podniesione głosy, szybko weszłam do środka a tam Niall chodzi w tę i z powrotem jak nakręcony, gdy mnie zobaczył szybko podszedł.
-Gdzie on jest, zabije gnoja!!-krzyczał na mnie.
-Przestań na mnie krzyczeć. Co mu zrobisz, pobijesz go, czy to coś da? Nie, więc usiądź ochłoń. Największą jego karą będzie poczucie winy to dobijaj go, w końcu jest twoim przyjacielem, jak i reszty.-westchnęłam i podeszłam do swojego chłopaka, wtuliłam się w niego. Miała dzisiejszego dnia kompletnie dosyć. Caro leży poturbowana w szpitalu, chłopcy skaczą sobie do gardeł, mnie coś bierze, a chuj wszystkich i wszystko. Mam wszystkiego i wszystkich serdecznie dosyć.
-Zayn?-popatrzył na mnie i dał znać że mnie słucha i mogę kontynuować -zabierz mnie stąd, proszę.-jęknęłam.
-Kochanie te jęki zostaw na później -uśmiechnął się uroczo, uderzyłam go w klate, mi do śmiechu nie było a on się zaśmiał.-Gdzie mam cię zabrać księżniczko, jakieś specjalne życzenie?
-Zabierz mnie daleko od tego przeklętego miejsca, chce chociaż przez kilka godzin odpocząć od tych wszystkich ludzi, zdarzeń i tego miejsca.
-Dobrze to chodź.- chwyciła mnie za rękę i skierował się do wyjścia.-Chłopaki my za jakieś parę godzin wrócimy, do zobaczenia jutro Caroline.
-Cześć- mruknęli wszyscy. Wyszliśmy ze szpitala, wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy w nieznane to znaczy ja nie wiedziałam gdzie jedziemy, pewnie Malik wiedział gdzie mnie wywieść. Jechaliśmy już tak z godzinę, ja nie pytałam gdzie jedziemy, bo i tak by mi nie powiedział. W pewnej chwili się zatrzymaliśmy, byliśmy w jakimś lesie, okej mam zacząć się bać, zapytałam w myślach.
-Chodź, tu niedaleko jest drewniany domek, miałem go wynajętego na specjalną okazje ale nie nadeszła, więc pomyślałam że tu będziesz się czuła dobrze, odpoczniesz, nikt ci nie będzie przeszkadzał.-podszedł do mnie, stanął za mną i oplutł mnie ramionami i szepnął do ucha.- jesteśmy sami, nikt nam w niczym nie przeszkodzi.-i pocałował w miejsce za uchem, przeszedł mnie dreszcz .Poszliśmy do tego domku, był prześliczny. Od razy Mulat pokazał mi sypialnie i łazienkę, wiedziałam co to oznacza, jakimś trafem nasze ubrania były w tym domku, nie wnikam skąd się tu znalazły. Poszłam do łazienki, nalałam wody do wanny, dodałam jakiś olejków, rozebrałam się, byłam w samej bieliźnie i poczułam dłonie na biodrach, odwróciłam się i od razu zostałam gwałtownie i nachalnie pocałowana ale nie przerwałam pocałunku. Jak brakło nam tchu, oderwaliśmy się od siebie, rozebraliśmy się i weszliśmy do wanny. Umyliśmy się, wyszliśmy z wanny, wysuszyliśmy się i bez niczego poszliśmy do sypialni, możecie zgadnąć jaka była upojna noc....


*W tym samym czasie w szpitalu*
LIAM'S POV
Siedziałem w sali szpitalnej u Caroline, zastanawiałem się jakim ja chujem jestem że tak postąpiłem. Jak czuła się Caro po tym wszystkim, chciałem z nią o tym pogadać ale jak zaczynałem temat to każdy mnie uciszał, miałem tego dosyć. Wszyscy mają mnie w dupie, nikt nie chce wysłuchać, ani nie pozwalają mi porozmawiać z Caro. Ja chciałbym ja przeprosić i jakoś jej to wynagrodzić. Jak czegoś nie zrobię to zwariuję. Wyszedłem ze sali i ogólnie ze szpitala, zadzwoniłem po taksówkę pojechałem do tor busa. Jak dotarłem kazałem poczekać kierowcy, poszedłem do środka, wziąłem torbę, włożyłem do niej rzeczy na trening, wyszedłem stamtąd i wsiałem z powrotem do taksówki. Taksówkarzowi kazałem jechać do najlepszego klubu bokserskiego, i tam żeśmy się udali. Jak podjechaliśmy, szybko zapłaciłem i wszedłem do środka, zapłaciłem za wejście, poszedłem się się przebrać, a potem na sale. Zacząłem trenować, waliłem w worek, biegałem na bieżni nawet wszedłem na ring, nic mi nie pomogło pozbyć się złych emocji,
facet z którym się biłem na ringu jest nieprzytomny. Mówiłem żeby sobie odpuścił ale się uparł no to ma za swoje. Proponowali mi nawet żebym przychodził na treningi i by mnie wystawiali na walkach ale odmówiłem, nie jest mi to potrzbne. Robię to co kocham nad życie i nigdy bym tego nie zostawił. Po 3 może 4 godzinach, w sumie nawet nie wiem, poszedłem się odświeżyć i chciałem wrócić do tor busa odpocząć i tak zrobiłem. Po godzinie byłem na miejscu. Wszyscy siedzieli w salonie, popatrzyli na mnie i zajęli się ty co chwile temu robili. Poszedłem do siebie, położyłem się spać, długo nie mogłem zasnąć ale mi się udało....




*Następnego dnia*
MAY'S POV
Wstałam koło 9, ubrałam się i poszłam zrobić śniadanie. Po 10 mamy jechać do Caroline, odebrać ją, teraz za każdym razem będziemy nocować w hotelu żeby Caro miała wygodnie. Zrobiłam śniadanie, poszłam wszystkich obudzić, oczywiście mój książę nie chciał wstać, więc z rzuciłam go z łóżka. Zachwycony nie był ale mało mnie to interesowało, szybko zjedliśmy, chłopcy się ubrali i pojechaliśmy do szpitala. Jechał z nami Liam.
-May, nie złość się na mnie, żałuje to co zrobiłem, nie byłem wstanie tego przewidzieć, na prawdę przepraszam i żałuje.-mówił ze skruchą i przejęciem.
-Liam, ja nie mam ci tego za złe, bo to nie mi zrobiłeś takie świństwo, wybaczam ci ale czy Caroline to zrobi tego nie jestem pewna.
-Dzięki, brakowało mi osoby, z którą mógłbym pogadać.
-Nie ma sprawy, ale jak byś usiadł z nami jak przyszedłeś i powiedział to co mi przed chwilą, to jestem pewna że reszta też by ci przebaczyła, prawda Zayn.
-Tak, stary to było okropne, Caroline może się po tym nie pozbierać ale reszta by ci przebaczyła, no może z wyjątkiem Nialla, ja też bym nie wybaczył tak szybko jakbyś zrobił to May.
-Dzięki, podnosicie mnie na duchu, i wiem żeby z tobą było gorzej Malik, ty May nikomu nie pozwalasz dotknąć-zaśmialiśmy się. Po chwili byliśmy pod szpitalem, reszta wcześniej dotarła ale i tak nie powierzą im Caro, za bardzo się śpieszyli. Weszliśmy do budynku od razu kierując się do sali Caroline, weszliśmy, wszyscy czekali tylko na nas, gdy przekroczyłam próg wygonili mnie, z sali i kazali iść do lekarza po wypis. Więc tak zrobiłam, dostałam wypis, zalecenia i datę na kontrole, ale nie będzie nas już tu, i dlatego poinformowałam o tym lekarza i powiedziałam że mamy prywatnego lekarza który będzie doglądał Caroline, zgodził się, Ze wszystkimi papierami poszłam po całe towarzystwo gdy doszłam do zatrzymali mnie chłopcy tłumacząc że Liam z Caro wszystko sobie wyjaśniają. Długo to trwało ale jak się pogodzili mogliśmy jechać do hotelu który zorganizował Paul, pojechaliśmy tam, rozpakowaliśmy się, i poszliśmy do pokoju Nialla i Caro, codziennie tam przesiadywaliśmy. Cały tydzień wyglądał tak samo, śniadanie, obiad, kolacja, gry i oglądanie filmów odbywało się w pokoju Caro i Nialla, wszystkim się tam podobało, nareszcie nikt się nie kłócił, Po tygodniu ruszyliśmy dalej w trasę.




Woooo rozwaliliście system pod ostatnim rozdziałem dziękujemy za te wszystkie komentarze. Iii pytanko macie jakieś shipper name dla naszych bohaterów? Napiszcie w komentarzu.Enjoy!

piątek, 6 listopada 2015

Rozdział 23

Spacer z niespodzianką...

CARO'S POV
Poranek był bardzo przyjemny, Niall miział mnie z uchem i dmuchał w moje włosy żeby mnie obudzić.Ale w momencie kiedy dotarły do mnie zdarzenia z poprzedniego dnia sielanka się skończyła. Jak na zawołanie w moim żołądku zaczęły się rewolucje. Powtórzyłam rutynę z poprzedniego poranka i wróciłam do pokoju.
-Wszystko ok?- zaniepokojony blondyn podniósł się z łóżka.
-Tak...chy...chyba sie czymś zatrułam.
-Potrzebujesz lekarza?- mała zmarszczka między jego brwiami pogłębiła się.
-Nie!Jest już ok...
-Hmm to dobrze, chodźmy na śniadanie.
Naciągnęłam na tyłek leginsy i poszłam z Niallem.
Skierowaliśmy się do salonu który był połączony z kuchnią. Na kanapie siedział już Liam i Zayn, a May stała przy blacie krojąc warzywa. Ominęłam szerokim łukiem kanapę i podeszłam do przyjaciółki.
-Wszystko w porządku?- wyszeptała nie odrywając wzroku od noża.
-Nie wiem...
-Tylko proszę nie rób nic głupiego.
-Postaram się...pomóc ci?
-Nie trzeba już kończę.
Usiadłam obok Nialla jak najdalej od Liama. Chwilę po tym na stole pojawiło się wiele przysmaków. Nie powiem May się postarała. Posmarowałam kromkę nutellą i zaczęłam powoli jeść pod czujnym okiem przyjaciółki. Kiedy już skończyłam i chciałam odejść od stołu, złapała mnie za rękę.
-Jedz
-Przecież zjadłam
-Za mało, musisz zjeść więcej.
-Nie mam zamiaru
-Zaraz wepchnę ci to jedzenie w gardło.
-Odpierdol się ode mnie, to moja sprawa ile jem!
Wkurzona poszłam do pokoju i zatrzasnęłam drzwi.Nie będzie mi kurwa rozkazywać, to ja jestem w ciąży i to ja będę decydować czy będę jeść dużo czy mało! Chodziłam po pokoju w te i z powrotem, próbując się uspokoić. Nagle naszła mnie genialna myśl. Niemal wybiegając z pokoju wparowała do kuchni gdzie wszyscy jeszcze jedli.
-Czy możemy pójść na spacer? Zawsze chciałam zobaczyć Arizonę, wiecie te plaże i w ogóle ciepełko!-dodałam podekscytowana.
Ludzie popatrzeli na mnie jak na wariatkę po czym zgodnie pokiwali głowami.
-Dlaczego nie?- odezwał się Niall- myślę że to nam dobrze zrobi.
-Ja nie idę - warknął Liam.
- Sorry idę spać- ziewnął Lou a Harry mu przytaknął.
- No to idziemy we czwórkę,zbierajcie się bo pogoda się popsuje!
Złapałam Nialla za rękaw i zaczęłam ciągnąć do drzwi.
- Spokojnie tygrysie...jeszcze się nachodzisz- zaśmiał się blondyn.

MAY'S POV


Szliśmy ulicami Arizony, przechodziliśmy koło sklepów spodobała mi się pewna bluzka na wystawie ale nie powiedziałam nic nikomu. Ja z Caro szłyśmy z przodu a chłopcy za nami i o czymś rozmawiali. W pewnym momencie Caro coś zobaczyła i weszła na drogę żeby przejść na drugą stronę w jednej chwili było słychać pisk opon i huk. Popatrzyłam się w tamto stronę i się przeraziłam, Caro leżała na drodze, przy niej było sporo krwią przed nią stał samochód.
Wyszedł z niego jakiś chłopak podbiegł do niej zrobiłam to samo, sprawdziłam puls był słaby, szybko powiedziałam zdezorientowanym chłopakom żeby zadzwonili po karetkę. Podniosłam się i spojrzałam na chłopaka okazał się nim być Noah którego poznałyśmy w motelu w trakcie ucieczki. -Jak ona tego nie przeżyje zabije cię własnymi rękami.-warknęłam ostro na chłopaka, przestraszył się troche ale gówno mnie to obchodzi. Moja najlepsza przyjaciółka leży na ulicy potrącana i nie przytomna. Niech ta karetka szybciej jedzie bo kurwa nie wytrzymam. Po dłuższej chwili usłyszałam dźwięk karetki. Nareszcie kurwa powiedziałam w myślach. Podjechała z niej wyskoczyli ratownicy i od razu zabrali się za ratowanie Caroline, po sprawdzeniu jej stanu położyli ją na noszach i zanieśli do karetki, lekarz chciał już zamknąć ale mu nie pozwoliłam.
-Przepraszam, mogę jechać z wami. Ja jestem jej jedyną rodziną.-prosiłam go, wręcz błagała, zgodził się w chwili kiedy wsiadałam usłyszałam głos Zayna.
-Do którego szpitala ją zabieracie?- zapytał jakby już ogarnął co się w ogóle stało.
-Do St. Clary, to kilka ulic dalej.
-May, za chwile tam do ciebie dojedziemy.-skinęłam głową na zgodę i w końcu wsiadłam do karetki, od razu ruszyli do szpitala. Szybko znaleźliśmy się w szpitalu, zanieśli ją do jakieś sali nie pozwolili mi tam wejść, usiadłam przed salą i czekałam na jakieś wieści. Po godzinie podeszła do mnie pielęgniarki i wypytywała się o dane Caroline i co się w ogóle stało. Wszystko jej powiedziałam oczywiście bez szczegółów, odeszła i znowu siedziałam sama ale nie na długo, nie minęła dłuższa chwila a do szpitali wpadli chłopcy czyli Zayn i Niall. Zasypali mnie pytaniami a ja patrzyłam się na nich jak głupia. Co ja miałam im powiedzieć jak nic nie wiedziałam.
-Uspokójcie się do chuja-warknęłam na nich- sama nic jeszcze nie wiem, cały czas robią jej jakieś badania.-Opanowali się i usiedli koło mnie. Siedzieliśmy tak bez czynnie ponad godzinę, gdy lekarz wyszedł z sali od razu wstałam i do niego podeszłam.
-Co z nią?
-A kim pani dla pacjentki jest?
-Siostrą. May Janson-podałam mu rękę a on ja przyjął.
-Proszę za mną wszystko pani na spokojnie powiem.-odwrócił się i poszedł do swojego gabinetu a ja za nim. Weszliśmy do jego gabinetu, usiadłam przed biurkiem i czekałam aż zacznie mówić.
-Więc pani siostra jest w stanie stabilnym, jak na razie jest nieprzytomna, ma złamany obojczyk i nogę, ma lekki wstrząs mózgu, sporo zadrapań i siniaków. Jestem zdziwiony że praktycznie wyszła bez szwanku po tak ciężkim potrąceniu.-wydawał się naprawdę zdziwiony ale nie przejmowałam się tym, ważne jest w tym momencie że Caro nie ucierpiała na tym aż tak mocno. Podziękowałam za informacje, już chciałam wychodzić ale zatrzymałam się na chwile i zapytałam czy mogę do niej wejść, pan doktor niechętnie ale się zgodził. Podziękowałam jeszcze raz i poszłam do chłopaków. Gdy do nic dotarłam zobaczyłam jak Horan szarpie się z Noah i na niego krzyczał. Boże nie mógł załatwić tego później?? Jak nastolatki biją się o dziewczynę. Malik mnie zauważył i do mnie podszedł bez słowa się w niego wtuliłam.
-Co z nią malutka?
-Nie najgorzej, trochę jest połamana, poobijana i ma lekki wstrząs mózgu. Szybko wróci do siebie.
-Serio tylko to z nią?-zapytali równocześnie Niall i Noach.
-Tak, debile. Idę do niej na chwile i wracamy do tor busa. Zayn się ze mną zgodził, Niall próbował protestować ale nie dałam mu dojść do słowa. Weszłam do sali, Caroline wyglądała strasznie, miała podrapaną twarz, sporo na niej siniaków, klatka w gipsie tak samo jak noga, głowa owinięta bandażem. Jednym słowem masakra. Posiedziałam tam u niej trochę a potem poszłam do chłopaków i wyszliśmy ze szpitala. Wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy do tor busa po rzeczy i przenosimy się do hotelu. Gdy to zrobiliśmy, walnęłam się na moje łoże i przymknęłam oczy, po chwili poczułam jak ktoś nade mną zwisa, otworzyłam oczy a tam Zayn . Jaka niespodzianka-sarkazm. Pocałował mnie namiętnie w usta, zjechał na szyje. Zaczął się rozkręcać ale perfidnie zostało mu to przerwane przez takiego jednego debila o imieniu Harry. No a jakżeby inaczej nasz kochany Haroldzik musi się wpierdolić w takim momencie.
-Czego chcesz?
-Co z Caroline bo Niall nie chce mi nic powiedzieć?-rozżalił się, biedactwo!
-Jeju, człowieku, daj mi się nacieszyć spokojem. Jutro ci wszystko powiem.-westchnęłam zrezygnowana.
-Nooo, dobraa- uśmiechnął się tak dziwnie-miłej zabawy wam życzę!-krzyknął
-Dzięki!-odkrzyknęliśmy razem. Malik znowu zabrał się za całowanie tym razem dobrnęliśmy do końca. Rano wstałam bardzo wcześnie bo o 7.30. Zrobiłam poranną toaletę, ubrałam się poszłam do kuchni, zapomniałam wspomnieć że mieszkam sama w dupnym penthousie, więc poszłam zrobić do kuchni sobie małe śniadanie i przy okazji duże śniadanie dla reszty, zjadłam, poszłam do salonu włączyłam sobie telewizor szukałam jakiegoś filmu i trafiłam na jakiś wciągnął, Po 2 i pół godzinie napisałam smsa z telefonu Mulata do chłopaków że pyszne śniadanko zrobiłam i smsie dołączyłam zdj zastawionego stołu z jedzenie i poszłam obudzić mojego misiaczka. Po niecałych 10 minutach wszyscy siedzieli przy stole, powiedziałam co się stało wczoraj i jakie obrażenia ma Caro. Po śniadaniu pojechaliśmy do szpitala, weszliśmy do sali Caroline, była już przytomna usiadłam koło niej, a Niall poszedł z drugiej strony i ją pocałował. W pewnym momencie przyszedł lekarz i zaczął badać Caro.
-Jak się pani czuje?-zapytał.
-W miarę dobrze, tylko wszystko mnie boli- powiedziała cichym, zachrypniętym głosem.
-Powiem pielęgniarce żeby podała ci coś przeciw bólowego.- skinęła głową na zgode.
-A co mi tak właściwie jest?
-Ma pani lekki wstrząs mózgu, złamany obojczyk, prawą nogę, dużo siniaków i zadrapań, nie jest tak źle jakby się wydawało. Jest jeszcze jedna sprawa, bardziej delikatna.
-Jaka?

-Straciła pani dziecko, podczas potrącenie uderzyła pani brzuchem o asfalt. Przykro mi.