poniedziałek, 8 czerwca 2015

Rozdział 14

Ucieczka cz.II

ZAYN'S POV
Obudził mnie ból zdrętwiałego karku, podniosłem się do góry to poczułem silny ból głowy, musieliśmy wczoraj nieźle zabalować pomyślałem. Wstałem nie, tak żeby ból głowy się nie nasilał i poszedłem do kuchni po tabletki. Jak je łyknąłem to poszedłem się odlać. Po chwili wróciłem do salonu, trochę się przeraziłem był tam niezły bałagan, nie pamiętam jak to się stało. Film urwał mi się po tym jak gadałem z jednym z kolegów którzy tu byli o naszych dziewczynach. Usiadłem na poprzednim miejscu i wyciągnąłem telefon żeby sprawdzić godzinę było po 1 popołudniu, byłem zdziwiony że dziewczyny nas nie obudziły, ale chyba wiedziały w jakim stanie będziemy. Długo się nad tym nie zastanawiałem i poszedłem dalej w kimę.
Obudziło mnie szturchanie w ramię.
-Czego?- warknąłem na tego kogoś, dalej mając zamknięte oczy.
-Wstawaj, jest już 16, a dziewczyny nadal nie zeszły na dół- otworzyłem oczy i zobaczyłam Nialla.
-Już wstaje, a dziewczynami się nie przejmuj, pewnie były na dole jak żeśmy spali.- odparłem wstając.
- Nie były, bo ja od 14 nie śpię, jak i prawie reszta chłopaków.
-A byłeś sprawdzić na górze czy są?
-No, jeszcze nie.
-To idź sprawdź, a nie mi dupę zawracasz.- robiłem się wkurwiony na nieogarniętego farbowanego blondyna.
Poszedłem do kuchni się napić, coś zjeść, po niecałych 15 minutach byłem najedzony i napity, wtedy wpadł do kuchni zdyszany blondas.
-Nie ma ich w żadnym pokoju!- mówił na wydechu, rozszerzyły mi się oczy z niedowierzaniem na słowa Horana.
-Jak to ich nie ma?- wrzasnąłem.
-No nie ma ich na górze , trzeba jeszcze zobaczyć na basenie i w siłowni bo tam dużo czasu zawsze spędzały.- gdy to powiedział od razu ruszyłem w wymienione przez Nialla. Poszedłem sprawdzić najpierw basen, ale tam nikogo nie było, potem poszedłem do siłowni, May zawsze tam długo przesiadywała, ale tam też nikogo nie było. Nie mam pojęcia gdzie one mogą być, pierwsze co przyszło mi do głowy to to że koś je porwał, jak żeśmy byli porządnie schlani. Bałem się o nie, najbardziej o moją May, stała się dla mnie bardzo ważna. Nie mogę jej stracić. Wróciłem na górę, usiadłem na kanapie i schowałem głowę w dłonie.
-Stary znajdą się.- Liam poklepał mnie po ramieniu.
-Mam nadzieje.- odparłem cicho.
-Trzeba szybko działać, zanim ktoś je zgwałci czy coś.-powiedział przejęty Harry.
-Jak toś tyknie moją May to już nie żyje. Dobra co robimy?-spytałem chodząc po całym salonie.
-Trzeba podzwonić po lotniskach i sprawdzić czy nikt nie chce je wywieść z Londynu.-powiedział Harry, a ja robiłem się coraz bardziej zły i zmartwiony, jak pomyśle że jakiś facet dotknął May.
-Chłopcy a nie pomyśleliście że dziewczyny po prostu uciekły, ja my byliśmy na haju- stwierdził Liam. Myślałem przez chwile nad tym co powiedział.
-Chyba masz racje, one nie czuły się tu dobrze, były zmuszane do mieszkania z nami i nam usługiwać.- nie chętnie ale potwierdziłem słowa Liama.
-To takie chujowe - zajęczał Niall – najpierw Caro próbuje się zabić, potem uciekają. Czy jesteśmy aż tacy źli? Już do niczego je nie zmuszaliśmy. May nawet była z tobą szczęśliwa. - spojrzał na mnie zeszklonymi oczami.- Co jeśli one podadzą nas na policje? Zamkną nas za uprowadzenie i molestowanie nieletnich, zgnijemy w pudle.- jego głos stał się piskliwy.
-Spokojnie Ni, znajdziemy je.- Lou poklepał go po plecach.- Zayn zadzwoń na lotnisko i o nie zapytaj. Założę się że lecą do swojego kraju, najbliższym lotem.
Westchnąłem i wyciągnąłem telefon. Teraz na które lotnisko zadzwonić, przecież w Londynie jest ich multum. Postanowiłem zacząć od tego największego. Znalazłem w internecie numer i n zadzwoniłem.
-Airport London... słucham- odezwał się kobiecy głos.
-Dzień dobry. Chciałbym się dowiedzieć o najbliższy lot do Polski.
-Jutro, piętnasta dziesięć .
Podszedłem do komody w przed pokoju i wyciągnąłem karteczkę ze spisanymi numerami kart kredytowych dziewczyn.
-Um...czy ktoś o tym numerze- podałem cyferki- zarezerwował ten lot.
-Przepraszam nie mogę podawać takich informacji.
-Bardzo panią proszę- zacząłem zdesperowanym głosem- moja dziewczyna jest w ciąży i chce lecieć do rodziny, a jej ciąża jest zagrożona, nie może lecieć, ale ona się uparła....muszę ją zatrzymać.
-Um...dobra, na ten numer zostały zarezerwowane dwa bilety.
-Dziękuje pani bardzo, do widzenia.- rozłączyłem się i spojrzałem na zdziwionych chłopaków.- jutro 15;10.
-Stary co to była scena?- zdziwił się Harry- May jest w ciąży?
-No co ty...musiałem coś wymyślić żeby mi powiedziała.
-Co robimy?- zapytał Niall
-Ja idę się napić, a jutro jedziemy na to lotnisko i je stamtąd zabierzemy.- powiedziałem i poszedłem do kuchni i od razu do lodówki, wyciągnąłem z niej piwo i je od razu wypiłem ale to było za słabe więc sięgnąłem po coś mocniejszego. Wyciągnąłem najpierw czystą ale też było za słabe na moje szargane nerwy. Chwyciłem za Jacka Danielsa i wypiłem trochę z gwinta i stwierdziłem że to to co potrzebowałem. Poszedłem do salonu i usiadłem na kanapie, odłożyłem butelkę na stół i schowałem twarz w dłonie. Dlaczego mnie ciągle to spotyka? Czemu każda dziewczyna ode mnie ucieka? Albo mnie zdradza? Te pytania nurtują mnie od kilku godzin. Myślałem że May jest ze mną szczęśliwa, tak mi mówiła, kłamała? Mi z nią było bardzo dobrze, wiem że szybko się jej zapytałem od chodzenie ale nie żałuje, od początku mi się spodobała, chłopakom w pierwszy dzień jak żeśmy je tu przywieźli powiedziałem że blondynka jest moja, byli trochę wkurzeni że chce jedną dla siebie wziąć ale mnie to nie obchodziło. (W trakcie moich rozmyśleń wypiłem prawie całą butelkę Jacka.) A teraz nie mam już jej bo uciekła, a ja się w niej naprawdę zakochałem, na początku myślałem że to tylko zauroczenie i po jakimś czasie mi przejdzie, ale nie przeszło, chciałem z nią coraz więcej czasu spędzać, kiedy chcę całować i kochać się a nie pieprzyć tylko dla mojej przyjemności. Myślałem że May też mnie kocha ale okazało się że chciała tylko moją moją czujność uśpić i się jej udało, dałem jej dużo swobody żeby się dobrze czuła w tym domu. ( Właśnie w tym momencie zaczynam drugą butelkę Jacka Danielsa i chyba za długo nie posiedzę.) Bardzo bym chciał żeby została ze mną bez żadnego przymusu tylko dlatego że się we mnie zakochała. Butelka Jacka była w połowie pusta i zaczynałem usypiać więc powoli i chwiejnie zacząłem się wspinać na górę do mojego pokoju, jak tam dotarłem od razu walnąłem się na łóżku i natychmiast odpłynąłem. 

CAROLINE'S POV
Kiedy tylko wróciliśmy do motelu udałam że zabieram coś z pokoju,a potem pojechaliśmy do najbliższego studia tatuażu który polecił Noah.
Teraz siedzę na kozetce i czekam aż wzór zostanie odbity pod moim lewym obojczykiem. Był to napis piękną czcionką ' My scars make me an orginal'. zawsze chciałam mieć wytatuowane moje motto, szczególnie w widocznym miejscu. Po pół godzinie mój tatuaż był zrobiony a opatrunek założony.Następny lot był o osiemnastej czyli musimy jechać na lotnisko...znowu. Mam nadzieję że tym razem nie spotkamy fanek chłopaków, a co gorsza samych chłopaków.
Lotnisko na szczęście było wolne od wrzeszczących nastolatek, dlatego mogliśmy spokojnie przejść w stronę bramek. Staliśmy w dosyć sporej kolejce, czekają na swoją kolej, kiedy Ktoś szarpnął moje ramie.
-Co do...-urwałam kiedy zobaczyłam osobę która przede mną stała-Louis...
Uśmiechnęłam się słodko wycofując w stronę Noah.
-Słońce idź już do samolotu a my do ciebie dołączymy, tylko załatwimy pewną nie dokończoną sprawę.
Chłopak skinął głową i skierował się w stronę bramek.
-Słońce?!Co to ma do kurwy być! Dwa dni nas przy was nie ma a ty nowego sobie znajdujesz!- zaczął wrzeszczeć Niall.
-Good... wyluzuj to tylko kolega - prychnęłam-By the way...co wy tu robicie, już nawet wyjechać w spokoju nie można?!
-Wyjechać!?Chyba od nas uciec! Co wy w ogóle sobie myślałyście!?
-Dużo. Nie chciałyśmy uciekać tylko odpocząć, a wy i tak byście nas ściągneli z powrotem do siebie, więc o co tyle szumu.-wtrąciła się jeszcze spokojna May.
-Ty się jeszcze kurwa pytasz...-wybuchnął Zayn lecz przerwało mu chrząknięcie.
-Przepraszam-odezwał się bramkarz za nami-czy macie państwo jakiś problem?
-Tak mamy-odpowiedziałam szybko-ci tu panowie, nie chcą nas puścić do samolotu.
-Ale Caroline nie możesz jechać bez opiekuna jesteś niepełnoletnia, tak samo ty May.-Lou posłał fałszywy uśmiech.
-Ja jestem pełnoletnia, a Caro jest pod moją opieką.-wtrąciła się May
-Od kiedy ty masz osiemnaście?-zdziwił się Harry.
-Od półtora miesiąca, skończyłam je przed przelotem tutaj.
-Nie jesteś jej opiekunem prawnym, przykro mi.
-Ja kończę za trzy dni nie może nas pan przepuścić?
-Yhh, czy któryś z was jest ich rodziną?
-Ja jestem kuzynem i nie zgadzam się żeby gdzie kolwiek leciały.
-W takim razie nie mogę nic zrobić, do.widzenia.
-Ale..-nie dokończyłam bo bramkarz już poszedł.
-Do domu!-warknął Malik.

czwartek, 4 czerwca 2015

Nowe ff ?

To znowu ja! Well...mimo tego że nie skończyłyśmy jeszcze tego bloga mamy z May już sporo pomysłów na nowe ff. Teraz pytam was o zdanie nasi czytelnicy, czy chcielibyście nowe opowiadanie w naszym wykonaniu? Mamy zamiar od wakacji zacząć je pisać i nie wiemy czy warto je publikować. Wiec ja wam przybliżę nieco fabułę a wy napiszecie w komentarzu czy chcecie to czytać.

Dwie przyjaciółki przyjeżdżają do collegeu gdzie zostają cheerliderkami i wstępują do bractwa które jest na przeciwko bractwa piłkarzy. Tam poznają dwóch chłopaków (na razie to Lou i Harry, ale może się zmienić).
Wiec chcecie przeczytać coś takiego?

Spóźniony rozdział

Cześć tu Caro. Więc przychodzę do was z informacją że nowy rozdział spóźni się, ponieważ May wyjechała na weekend bez komputera, a mój jest zepsuty i nie mogę odtworzyć z poczty prespektywy Zayna, a bez tego nie ma rozdziału więc jak już pisałam rozdział się opóźni i będzie prawdopodobnie w poniedziełek. Sorry ;(

piątek, 22 maja 2015

Rozdział 13

Ucieczka


CAROLINE'S POV
- May...jestem głodna-marudziłam przyjaciółce prosto w ucho.
-To idź coś zjeść.
-Nie chce iść tam sama...a jak oni mnie tam zgwałcą czy coś?!
-Nic ci nie będzie-przewróciła na mnie oczami.
Westchnęłam z rezygnacją i z turlałam się z łóżka. May zaśmiała się kiedy pacnęłam tyłkiem o podłogę.
-Matko.. ale z ciebie kaleka...
Zignorowałam ją i podreptałam zgarbiona do drzwi. I tak suki... zamontowali nam\mi klamkę kiedy byłam w szpitalu.Co w moim mniemaniu było błędem z ich strony , przecież nie będą mogli nas kontrolować. Ale weź tu ogarnij takich zjebów jak oni.Kiedy przechodziłam obok salonu usłyszałam stłumione śmiechy i szept.
-Caroline...Caroline-odwróciłam się w stronę odgłosów. Niall siedział schowany z kanapą tak że było widać tylko jego czuprynę i oczy. Reszta chłopaków siedziała na kanapach i miała z niego niezły ubaw.
-Podejdź tu niewolnico-ton głosu blondyna zmienił się na bardziej stanowczy.
Ukucnęłam przy chłopaku i pogłaskałam go po włosach.
-Biedny Ni...do końca stracił rozum-westchęłam z udawanym rozżaleniem, wtedy dostrzegłam obecną na stole trawkę-ale nie martw się jak się do reszty zajarasz to go odzyskasz.-wycedziłam przez zęby po czym trzepnęłam go w głowę.
Weszłam do kuchni i zaczęłam robisz sobie makaron w sosie serowym. Tą jakże zajmującą czynność przerwał mi już nieźle wstawiony Harry.
-Zarobisz nam papuuuu?-zapytał robiąc kocie oczy.
-Rączki kominiarz ukradł?
-Co?
-Piwo.
-Piwo?
-Tak.
-Jakie piwo?
-Niepasteryzowane.
-Czekolada?
-Jaka czekolada?
-O czym ty pieprzysz kobieto?
-To nie ja jestem pijana.
-Ta rozmowa nie ma sensu , idę do chłopaków.
Mentalna piątka dla mnie! Kiedy skończyłam robić makaron zaniosłam go na górę. Nie chce przy nich jeść. Śmierdzą jak gorzelnia połączoną z plantacją zioła.
-Coś mi się zdaje że z jakąś godzinkę odpadną, Ni już ma jakieś schizy.
-Szybko im poszło-zadrwiła May.
*~*~*~*
Po trzydziestu minutach jedyne co słyszałyśmy z dołu, były dźwięki wydawane przez telewizor. Cicho wstałam z łóżka i podeszłam do drzwi i lekko je uchyliłam, nasłuchując. Usłyszałam ciche , stłumione chrapanie.
-May! śpią!-szepnęłam.
Dziewczyna zerwała się z łóżka i pobiegła do pokoju Zayna. Rozejrzałam się po pomieszczeniu w którym się znajdowałam. Sięgnęłam po torebkę i przeszukałam ją, na całe szczęście zabrali tylko telefony. Mam wszystko co potrzebne, dowód , kartę kredytową i fajki. Wpakowałam wszystko z powrotem i wyjęłam z szafy sportową torbę do której wpakowałam trochę ciuchów i bielizny. Oby to wypaliło.May wróciła po paru minutach z taką samą torbą i torebką. Przebrałyśmy się w sukienki,
Sukienka Caro
Sukienka May

bo przecież podczas ucieczki przyda się urok osobisty.
-Gotowa?
-Jak nigdy-odpowiedziała pewnie.
Zbiegłyśmy cicho po schodach, na palcach wkraczając do salonu. Chłopcy leżeli porozkładani po całym salonie i spali, połowy z zaproszonych gości nie było. Ostrożnie podeszłam do Harrego , który był najbliżej i wyciągnęłam z jego kieszeni kluczyki.Szczerze mówiąc nie wiem jakie ma auto, ale okaże się w praniu... zresztą jakie to ma znaczenie.
Kiedy dotarłyśmy do garażu nacisnęłam przycisk na bryloku. Światła czarnej, sportowej audi'cy zamigotały a samochód wydał charakterystyczny klik.
Auto Harrego.
Wrzuciłyśmy torby na tylne siedzenia, a same wsiadłyśmy do przodu. Włożyłam kluczyk do stacyjki, uprzednio zapinając pas. Przekręciłam go i skrzywiłam się na donośny warkot silnika. Mam nadzieję że nie obudził chłopaków. Wyjechałam przez otwartą bramę na ulicę i włączyłam się do ruchu. To że nie mam prawa jazdy to nie znaczy że nie potrafię się posługiwać tak prostą maszyną jak samochód, chociaż osobiście wole motory wyścigowe, ale to kwestii gustu. Modliłam się w myślach aby nie natknąć się na policje, przecież zamkną mnie z kierowanie bez prawka , a nawet pełnoletniości. Fakt mam jeszcze siedemnaście lat, ale z parę dni skończę to osiemnaście. Mknęłam przez prawie pustą autostradę, uważając aby nie przekroczyć dozwolonej prędkości, jak już mówiłam nie chce mieć glin na karku.Chociaż to by było dobre... może wlepili mi mandat i odesłali do rodziny? Zaczęłam się rozglądać za jakimś znakiem motelu. Po przejechani kilometra , zobaczyłam między drzewami niewielki znak głoszący " MOTEL : WOLNE POKOJE" Zjechałam w leśną uliczkę, gdzie z poza sosen wyłonił się niewielki budynek. Jego ściany były szare, a w niektórych oknach były karty. Wzdrygnęłam się lekko. Ale odepchnęłam wstręt na bok i zaparkowałam samochód przed motelem na małym "parkingu". Spojrzałam na May która oglądała uważnie budowle.
Motel w którym się zatrzymałyśmy.

-Myślisz że będzie bezpiecznie?-odezwała się.
-Tak sądzę, zresztą i tak nie mamy większego wyboru- wzruszyłam ramionami i wysiadłam z auta.
Wyciągnęłyśmy swoje torby , a ja zamknęłam samochód. Niepewnym krokiem podeszłyśmy do w połowie przeszklonych drzwi. Otworzyłam je , po czym wytarłam rękę w sukienkę, bo na klamce osiadła rosa.
-Witamy w motelu ROSEY- uśmiechnięta pulchna kobieta powitała nas- w czym mogę pomóc?
-Dzień dobry-uśmiechnęłam się uprzejmie- chciałyśmy zarezerwować pokój z dwoma łóżkami. Na razie na jedną noc- dodałam.
-Och ,oczywiście- kobieta przekartkowała stary zeszyt.
Chyba nie używają tutaj wielu cudów techniki. Pomyślałam rozglądając się.
-Pokój numer 13 jest wolny, czy życzą sobie panie rano śniadanie?
Spojrzałam na May, która nie zauważalnie kiwnęła głową. Była dziwnie cicha, jak nie ona.
-Poprosimy- posłałam jej wymuszony uśmiech- umm... czy ma może panie mapę miasta?
Kobieta przytaknęła i wyciągnęła z pod lady poskładaną kartkę razem z kluczem.
-Czy coś jeszcze?
-Tak, czy mogłabym skorzystać z telefonu?
-Oczywiście, tam jest - wskazała na przeciwległą ścinę.
-Dziękuje.
Zabrałam od niej mapę i klucz, po czym podeszłam od starego automatu. May stała za mną i patrzyła nieobecnym wzrokiem w ścianę.
-Masz- podałam jej klucz- idź do pokoju , ja zarezerwuje nam lot.
Posłała mi grymas który chyba miał być uśmiechem, i poszła do pokoju na końcu korytarza. Westchnęłam i złapałam w rękę książkę telefoniczną i zaczęłam szukać kontaktu do głównego lotnisko. Yhh... gdybym tylko miała mojego iphona , wszystko byłoby załatwione ca tak wertuje śmierdzące kartki, szukając paru cholernych cyferek.Kiedy w końcu znalazłam numer, wrzuciłam do automatu parę monet i wykręciłam numerki na tarczy. Serio kurwa ludzie...tarcza? Czuję się jakbym cofnęła się o co najmniej o pięćdziesiąt lat. Przyłożyłam słuchawkę do ucha , czekając aż ktoś się odezwie.
-Witam... Airport London w czym mogę służyć.
-Dzień dobry, chciałam zarezerwować dwa bilety na najbliższy lot do Polski.
Usłyszałam stukanie w klawiaturę i parę kliknięć myszką.
-Najwcześniejszy lot będzie juto o piętnastej dziesięć.
-Dobrze, psuje mi , proszę zarezerwować.
-Oczywiście, czy mogę prosić numer karty?
-Oh, tak - wyciągnęłam kartę i podałam kobiecie cyferki.
-Dziękuje czy to wszystko?
-Tak dziękuje, do widzenia.
-Miłego dnia.
Odwiesiłam słuchawkę na widełki , a na małej karteczce którą znalazłam obok książki zapisałam godzinę lotu.
Gdy weszłam do pokoju, zastałam May leżącą na brzuchu z twarzą w poduszce.
-Lecimy jutro po piętnastej- usiadłam na skraju jej łóżka- Co jest? Dlaczego jesteś taka milcząca?
-Nic,  chcę już zobaczyć, rodziców i brata-po jej policzku spłynęła samotna łza którą zaraz starła.
Wow płacząca May... to zupełna nowość.
-Ja też- powiedziałam z fałszywym smutkiem.

Tak naprawdę nie chce widzieć swojej rodziny, zawsze kłóciłam się z matką i nie potrafiła mnie zrozumieć, ani ja jej.W sumie ona jest jedynym powodem dla którego nie chce wracać. Wyjęłam papierosy i wyszłam na malutki balkon. Palenie jest tą jedyną rzeczą która mnie uspokaja. Uh... to będzie ciężki dzień.Słońce zaczęło wychodzić zza horyzontu, a ja siedziałam na balkonie paląc papierosa i pijąc kawę z automatu. Nie spałam całą noc, myśląc nad swoim życiem. Postanowiłam że pójdę rozejrzeć się za czymś do jedzenia. Głodna jestem. Wyszłam cicho z pokoju tak aby nie obudzić May.Skierowałam się w dół korytarza i skręciłam w następny.Dotarłam do starego automatu z przekąskami.Z lekkim wahaniem wrzuciłam do niego monety, obawiając się czy się nie rozleci.Wybrałam paluszki i czekałam aż zlecą ze swojego miejsca. Lecz to cholerne opakowanie utknęło na samym końcu spirali.
-Jebany staroć-warknęłam kopiąc maszynę.
Usłyszałam z sobą chłopięcy śmiech.
Noah
Odwróciłam się, dostrzegając, wysokiego chłopaka o szarych oczach i postawionych na żel brązowych włosach.Nie ogarniam tej mody na grzywkę "ala rampa" , to naprawdę irytujące że jedna trzecia facetów na tym pieprzonym kontynencie ma postawione włosy.
-Potrzebujesz pomocy?-zapytał uroczo się uśmiechając.
-Nah, poradzę sobie.
Podeszłam do automatu od jego bocznej strony i kopnęłam go z impetem. Paluszki spadły w odpowiednie miejsce a maszyna zagrzechotała nie bezpiecznie. Wyciągnęłam swoją przekąskę i spojrzałam na nie znajomego.
-Nie jestem pewien czy ta maszyna nie wybuchnie gdy ją dotknę- zaśmiał się.
-Jeśli wybuchnie będzie to twój problem-wzruszyłam ramionami.
Chłopak wrzucił pieniądze do odpowiedniego otworu i wybrał ciasteczka. Rzecz wypadła od razu, a chłopak schylił się żeby ją podnieść.Kiedy się wyprostował, patrzył na mnie z uniesioną brwią.
-Więc, co cie sprowadza do tak oddalonego od cywilizacji miejsca?
-Mogłabym zapytać cię o to samo.
Zaśmiał się, znowu. W ogóle dużo się śmieje, dziwny człowiek.
-Masz rację. Ja tutaj czekam na mój lot do nikąd.
-Chcesz się zabić czy nie wiesz gdzie lecieć-zapytałam rozbawiona jego doborem słów.
-Raczej to drugie, jeszcze mi się nie śpieszy w zaświaty.A ty?
-Czy chcę się zabić-droczyłam się-przechodziłam już to, nic fajnego.
-Wiesz że nie o to mi chodzi...zaraz, zaraz, jesteś po próbie samobójczej!?
-Żeby to jednej- wzruszyłam ramionami i skierowałam się do małego lobby.
-Uh, wiesz myślałem że ludzie od takich rzeczy, są przygnębieni i bez życia.
-Pewnie bym była, ale May do tego nie dopuści,przy niej nie da się być bez życia.
Zaśmiałam się na wspomnienie nawiedzające moją głowę.
***
Już trzeci dzień siedzę na swoim łóżku , nie ruszając się nawet na krok.Odkąd przywieźli mnie ze szpitala, nie odzywam się do nikogo, pochłonięta swoją pustką. Pierwszego dnia był psycholog, drugiego psychiatra, trzeciego no cóż, May.
Wparowała do mojego pokoju jak burza, co ja gadam bardzie ja huragan Katrina. Hah huragan May.
-Caro, wstawaj idziemy coś zjeść-nie ruszyłam się- no dalej...przecież nie przesiedzisz tak całego życia.
-Dobry pomysł, dzięki- szepnęłam ledwie słyszalnie.
-Nie ma mowy, idziesz ze mną w tej chwili na dół zjeść normalny posiłek, bo uwierz mi żaden człowiek jeszcze nie wyżył z herbaty.
Zepchnęła mnie z mojego ciepłego łóżka na podłogę. Przez co moja kość ogonowa obiła się o zimne panele.
-Ała- jęknęłam na co May zaśmiała się.
-No dalej leniu , ruszaj dupę, zrobiłam ci twoją ulubioną zupkę chińską.
Dla tej dziewczyny nie istnieje takie coś jak depresja, przysięgam. Wygramoliłam się na nogi poczłapałam za nią do kuchni. Założę się o wszystkie słodycze świata że będziesz się śmiała nawet na własnym pogrzebie.
***
-Ziemia do brunetki-z zamyślenia wyrwała mnie ręka chłopaka przed moimi oczami.
-Ah, tak, sory. Tak właściwie nie przedstawiłam ci się. Jestem Carolinie lub Caro, jak wolisz.
-Noah.
-Gdzie twoju arka huh?
-Hah zabawne- powiedział z sarkazmem- i czy tamten od arki nie miał Noe?
-Drobiazg , brzmi podobnie.
Rozmawialiśmy może ze dwie godziny, co szło nam bardzo dobrze. Naprawdę dobrze się dogadywaliśmy. Dowiedziałam się że ojciec Noah wyrzucił go z domu za to że jesteś gejem.Co uważam z absurdalne, bo to w końcu jego syn, nie może go wyrzucać tylko dlatego że pociągają go chłopcy. Opowiedziałam mu trochę o sobie i o May oczywiście pomijając fakty z wiązane z naszymi porywaczami. Kiedy powiedziałam mu że wracamy do Polski, bardzo się pod ekscytował i uznał że pojedzie z nami , bo czemu nie? Gdy dyskutowaliśmy na temat zacofania tego miejsca , do lobby weszła lekko poirytowana May.
-Dziewczyno, myślałam że gdzieś zginęłaś , albo ktoś cię znowu...-spojrzała na mojego towarzysza.
-O cześć- uśmiechnęła się- Jestem May, przyjaciółka Caro.
Teraz miała zdecydowanie lepszy humor niż wczoraj, chyba sen dobrze jej zrobił.
-Noah.
-Więc- odezwałam się- Ten oto przystojniak leci z nami do Polski, właśnie...miałeś zarezerwować bilet, staruszku.
-Oh, tak, już.-wstał i odszedł kawałek z telefonem w ręku.
-Mów- zażądała May.
-W skrócie, to bardzo miły facet którego ojciec wyrzucił z domu za jego orientację. Chce zmienić miejsce, więc go tak jakby przygarnęłam. Nie dosłownie, po prostu poleci z nami. Nie masz nic przeciwko?
-Nie skąd, dobrze mu z oczu patrzy, myślę że można mu trochę zaufać, chociaż musimy być ostrożnie, nigdy nic nie wiadomo.
-Good, gadasz ja jakaś matka, nie mówię że moja...ona by po mnie pewnie pojechała, ale mniejsza.
-Witaj Polsko, żegnaj Londynie-wrócił uradowany Noah.
-Tak, tak, cokolwiek.-zaśmialiśmy się razem. Oh wolność.

niedziela, 10 maja 2015

KOMENTARZE!!!!

Mam pytanie podoba wam się nasz blog? Jak tak to prosimy o komentarze, one są dla nas motywacją do dalszego pisania. Jak komentarze nie będą się pojawiać to będziemy zmuszone zawiesić a nawet usunąć bloga. Przez komentarze widzimy czy ma sens w ogóle dalej pisać rozdziały. Nie wymagamy żeby pod każdym rozdziałem było pełno komentarzy ale te kilka mogło by się znaleźć, może nawet nie pod każdym.

PS. Kolejne rozdziały będą dodawane co dwa tygodnie w piątki wieczorem.
PS.2. Jak macie jakieś uwagi co do naszego bloga śmiało pisać, będziemy brać pod uwagę wasze uwagi i je uwzględniać w blogu.


Dziękuje za uwagę!!
May & Caro

piątek, 8 maja 2015

Rozdział 12

Impreza


MAY'S POV
Do zjedzenia zrobiłam sobie omleta z pomidorami, szynką i szczypiorkiem i do tego kanapki z ogórkiem i herbatę. Usiadłam przy stole i spokojnie jadłam dopóki taki pan Horan nie wpadł do kuchni. Byłam w połowie jedzenia posiłku, ale nie dane było dokończyć bo mi zabrał talerz z przed nosa i zjadł. Patrzyłam na niego gniewnie ale nie odezwałam się i dopiłam resztę herbaty. Jak dokończył wzięłam wszystkie naczynia i pozmywałam, potem poszłam do salonu gdzie wszyscy chłopcy siedzieli, Zayn z Louisem grali w FIFA. Usiadłam na podłodze koło fotela i przyglądam się jak grają. Po godzinie skończyli i zaproponowali film zgodziłam się. Któryś z chłopaków poszedł po Caro, ja usadowiłam się na największej sofie na środku po lewej stronie chciał usiąść ale Liam go uprzedził, po prawej stronie usiadł Zayn. Na drugiej kanapie siedziała Caro z Louisem i Niallem, a na fotelu siedział Harry. W jego oczach widziałam smutek, szepnęłam do Zayna że idę pocieszyć Harrego bo jest samotny, nie chętnie ale zgodził się, więc podeszłam do niego i usiadłam na jego kolanach, był na początku zdziwiony ale po chwili się ogarnął i objął mnie ramionami w pasie i oparł pod brudek na moim ramieniu. Siedziałam na nim przez pół filmu, ale potem zgłodniałam więc poszłam do kuchni po jakieś przekąski i picie. Zrobiłam kilka misek misek popcornu, wyciągnęłam kilka paczek żelków i chipsów do tego sok pomarańczowy i kilka butelek piwa. Zaniosłam wszystko do salonu, wszyscy się ucieszyli a najbardziej to Niall nasz głodomorek, każdy wziął to co chciał, ja wzięłam sobie miskę popcornu i butelkę piwa, chciałam się napić ale butelka została mi wyrwana przez mojego chłopaka. Ale byłam mądrzejsza i wzięłam drugą butelkę i od razu skierowałam się w stronę Harrego i z powrotem usiadłam na jego kolanach, Zayn dziwnie nie na mnie patrzył ale nic nie powiedział. Próbowałam się skupić na filmie ale ciągle czułam czyjś wzrok na sobie. Wiedziałam kto to dlatego nie mogłam wytrzymać więc wstałam i podeszłam do niego chciałam usiąść koło niego ale on pociągnął mnie i usiadłam na jego kolanach.
-Możesz więcej nie siadać na kolanach Harrego.-wyszeptał mi do ucha.
-Przecież mi pozwoliłeś.-też szeptałam żeby reszta mogła spokojnie oglądać film.
-Tak ale na początku, a później miałaś siedzieć koło mnie.
-Znów jesteś zazdrosny, a nie ma o co, teraz się mnie nie pozbędziesz.
-Ciesze się z tego powodu-po powiedzeniu tego pocałował mnie namiętnie, oddałam pocałunek. Całowaliśmy się przez dłuższą chwile do puki nie usłyszeliśmy głupiego komentarza Lou.
-Znajdźcie sobie pokój.
-Zamknij się.-powiedzieliśmy równocześnie. Zeszłam z jego kolan i usiadłam obok opierając się plecami o jego tors. Oglądałam w spokoju nie całe 30 minut do puki nie poczułam jak ręka Malika jeździ po moim udzie a potem pocałunki na szyi. Odwróciłam głowę tak żeby nasze twarze były wprost siebie, uśmiechnęłam się a potem wyszeptałam do jego ucha żeby wytrzymał do końca tego filmu i pójdziemy do naszego pokoju skończyć to co zaczął. Zgodził się od razu bez sprzeciwu. Film po godzinie się skończył a ja w między czasie myślałam jak mam zmusić Zayna żeby mi striptiz zrobił, jestem ciekawa czy będzie protestował czy to dla mnie zrobi ale okaże się jak , zaczął pomału się będziemy sami. Zayn wstał z kanapy i oznajmił reszcie że my idziemy już spać, wyciągnął do mnie rękę ja bez wahania podałam mu swoją i skierowaliśmy się na górę. Szłam pomału bo mi się nie spieszyło ale Zaynowi chyba bardzo dlatego wziął mnie na ręce w stylu panny młodej, jak doszliśmy pod drzwi naszego pokoju to otworzył je kopnięciem i weszliśmy do środka, od razu położył mnie na łóżku i chciał rozebrać ale ja go zatrzymałam, popatrzył na mnie zdezorientowany.
-O co chodzi? Na dole mówiłaś że dokończymy to tutaj.
-A czy ja powiedziałam że to ja będę rozebrana, Nie. No właśnie, mam do ciebie taką małą prośbę...-strasznie się jąkałam pod koniec wypowiedzi.
-Jaką mów prost!-warknął, chyba zaczyna się pomału denerwować.
-Możesz zrobić dla mnie striptiz?
-Dla ciebie wszystko mogę zrobić.-powiedział z chytrym uśmieszkiem. Włączyłam muzykę, zaczął się pomału rozbierać. Najpierw ściągnął bluzę, śmiesznie ruszając biodrami. Denerwował mnie trochę bo bardzo spowalniał ściągnięcie podkoszulki, najpierw ją lekko podniusł a potem puścił, ale jak zobaczył moje zniecierpliwienie to ją ściągnął, ukazała mi się bardzo umięśniona klata, wstałam i podeszłam do niego i przejechałam ręką po niej poczułam jak mu ciarki przechodzą. Potem przejechałam po umięśnionym brzuchu, później skierowałam się wyżej i przejechałam przez jeden sutek i kierowałam się na jego ramię , zjechałam na dół splatając przez chwile nasze palce. Potem przeniosłam się na plecy, jeździłam po nich przez chwile pacem a potem wróciłam z powrotem na łóżko i kazałam mu kontynuować. Wziął się za spodnie, pomału rozpiął guzik a potem rozporek i pomału ściągał spodnie, pierwsze co ujrzałam to gumka bokserek, bardzo pomału je ściągał aż w końcu je ściągnął rzucił je gdzieś w kąt i powoli kierował się do mnie, wyciągnął do mnie rękę z lekkim wahaniem ujęłam ją. Podciągnął mnie do góry i zaczął powijać mi podkoszulkę ale nie zdążył jej ściągnąć bo się odsunęłam i podstępnie uśmiechnęłam.
-Na mnie musisz jeszcze poczekać, dokończ to co zacząłeś.-fuknął ale zrobił to co chciałam. W rytm muzyki kołysał biodrami i resztą ciała , po dłuższej chwili ściągnął bokserki a mi ukazał się jego pokaźnych rozmiarów członek.
-Mogę teraz zająć się tobą?
-No... myślę że możesz.
Podszedł do mnie i od razu ściągnął mi podkoszulkę, potem popchnął na łóżko, ściągając mi spodnie. Powrócił do górnej części mojego ciała, przejechał rękami po kręgosłupie i odpiął stanik. Po moich plecach przebiegły ciarki.Nagle wpił się w moje usta a ja łapczywie oddawałam pocałunek.Zajechał ustami po mojej szyi a kiedy trafił na czuły punkt ,zajęczałam cicho. Poczułam jak Zayn uśmiecha się lekko.
-May!-do pokoju wparowała Caro.-O boże moje oczy... Lou oni tu dzieci robią-krzyknęła do nie widocznego chłopaka.
-Wyjdź!-krzyknęliśmy razem z Zaynem.
-Ok , ale ja niańką nie będę. Załóż gumkę Zaza....-Mulat rzucił nią poduszką ale zdążyła zamknąć drzwi za sobą.
-Na czym skończyliśmy?-zapytał się z łobuzerskim uśmiechem, i powrócił do wcześniej wykonywanej czynności. Pocałował mnie namiętnie w usta, potem zaczął zjeżdżać w dół mojej szyi dotarł do moich piersi, jedną ujął w dłoń a drugą zaczął całować a potem w usta wziął mój sutek, wiłam się pod nim on dalej zajmował się moimi piersiami. Włożyłam dłonie w jego włosy i zaczęłam je ciągnąć, a on zamruczał z uznaniem, jak skończył zajmować się moimi piersiami zjechał z pocałunkami niżej do mojej łechtaczki, zaczął mnie dręczyć.
-Zayn nie baw się ze mną. Potrzebuje cię w sobie.
-Musisz wytrzymać, chcę językiem cię doprowadzić do orgazmu.- Gdy to powiedział, zaczął ponownie pieścić moje piersi i całować po szyi, pocałunkami zjeżdżał coraz niżej aż dotarł do mojej łechtaczki, prze lizał ją kilka razy. Ssał, lizał, podgryzał to wywołało u mnie przyjemne dreszcze aż moje plecy wyginały się w łuk, dłonie miałam w jego włosach i ciągnęłam za nie, Zayn warknął z przyjemności a potem się uśmiechnął i dalej kontynuował swoje poczynania. Swoim językiem jeździł po każdym zakamarku mojej małej aż jego język trochę we mnie wszedł i mnie tak pieprzył aż doszłam.
-Zayn- krzyknęłam.-O mój boże to było wspaniałe.-sapnęłam.
-Poczekaj na rundę drugą.-po tym wpił się w moje usta, całowaliśmy się z namiętnością i pożądaniem. Po chwili z szedł z pocałunkami na szyje, czułam jak mnie skóra piecze i już wiedziałam że zrobił mi malinkę. Oderwał się ode mnie i szeroko się uśmiechnął. Przy moim wejściu poczułam jego penisa a po chwili go w sobie, jęknęłam z bólu Zayn musiał to zauważyć bo czekał aż się do niego przyzwyczaję, popatrzył się na mnie i szukał w moich oczach pozwolenie na dalsze ruchy i chyba go znalazł bo zaczął się poruszać. Na początku poruszał się pomału ale  potem zwiększył tępo, moje dłonie przeszły z jego karku na plecy, wbiłam mu paznokcie a potem nimi przejechałam a chłopak warknął gardłowo ale nie przestawał się poruszać. Wchodził we mnie coraz głębiej aż dobił do mojego punktu G. Jęknęłam gardłowo jak poczułam rozlewającą się przyjemność w moim ciele. Zayn zrobił jeszcze kilka pchnięć i sam doszedł. Padł na mnie, krople potu były widoczne na jego skórze, czekaliśmy aż nasze oddechy się unormują.
-Byłaś wspaniała, gdzie ty się chowałaś przede mną, co?-zapytał i popatrzył się na mnie z lekkim uśmieszkiem.
-Dzięki. Nie wiem musiałeś źle szukać- mruknęłam i wpiłam się w jego malinowe usta. Oderwaliśmy się jak zabrakło nam powietrza w płucach, uśmiechnęłam się do niego, on odwzajemnił uśmiech. Położył się obok i przyciągnął mnie do siebie i pocałował w głowę, ja byłam tak zmęczona że zaczęłam ziewać.
-Zmęczona?-pokiwałam twierdząco głową- To śpij. Dobranoc księżniczko-pocałował mnie na dobranoc.
-Dobranoc misiu-odpowiedziałam i oczy same mi się zamykały, zasnęłam słuchając jego miarowy oddech. Obudziły mnie promienie słoneczne, które przedzierały się przez okno, bo kto by pamiętał o zasłonięciu okna przy takiej upojnej nocy, uśmiech wkradł mi się na usta po przypomnieniu sobie tego co się wczoraj działo. odwróciłam głowę w stronę Zayna, które jeszcze smacznie spał, wygląda prze pięknie jak śpi, taki bez troski, nie przejmujący się niczym, na jego buzi widniał delikatnie uśmieszek, przez ten widok sama się uśmiechnęłam. Chciałam się odwrócić żeby sprawdzić która jest godzina ale mi się nie udało bo zostałam bardziej przyciągnięta do boku mojego misia, chwile się męczyła żeby wyplątać się z jego żelaznego uścisku ,ale udało mi się. Było wpół do jedenastej, „no to se pospałam” pomyślałam. Odwróciłam się ponownie do Zayna i przyglądałam mu się przez dłuższą chwile a potem zaczęłam go całować po szczęce, usłyszałam pomruk zadowolenie, więc dale kontynuowałam tą czynność, aż dotarłam do jego ust, całowałam go mocno on odwzajemnił pocałunek, a po chwili ja leżałam pod nim, zaczął pogłębiać pocałunek zajęczałam mu w usta i poczułam jak się uśmiecha. Po dłuższej chwili oderwaliśmy się od siebie bo brakło nam powietrza, Zayn nie czekając długo zaczął całować moją szyje. Dalej można się  domyślić  co się dział. Po skończonym stosunku leżeliśmy koło siebie i czekaliśmy aż nasze oddechy się unormują.
-Dzień dobry kochanie- wymruczał- Jak się spało?
-Dzień dobry, misiek. Spało mi się fantastycznie, ale teraz czuje się o wiele lepiej- uśmiechnęłam się.
-Ciesze się, mi teraz też jest o wiele lepiej. Takie poranki mógłbym mieć codziennie.
-Ja też , ale wolała bym to robić o wiele częściej.- poruszyła sugestywnie brwiami.
-Tak, ja tez. Z tobą zawsze i wszędzie.- pocałował mnie namiętnie. Chciałam wstać ale mi się nie udało bo od razu zostałam pociągnięta  z powrotem do klatki Mulata.
-Chciałam się iść umyć.-powiedziałam  śmiejąc się.
-A ja chce jeszcze z tobą trochę poleżeć.-powiedział przesłodzonym głosikiem. Zaśmiałam się i znowu spróbowałam wstać i udało mi się ale usłyszałam jęknięcie niezadowolenia ze strony Zayna.
-Chodź się myć, a potem pójdziemy na dół i zrobię nam śniadanko.
-Ok, na mówiłaś mnie.- po tym wstał i poszliśmy razem do łazienki. Tam się razem wykąpaliśmy, wytarliśmy puchowymi ręcznikami i umyliśmy zęby. Potem poszliśmy do garderoby się ubrać. Ubrałam się w leginsy, bordowy sweterek, trampki i oczywiście pod to bieliznę. Zayn ubrał czarne rurki, białą podkoszulkę i supry białe. Po ubraniu się wyszliśmy z pokoju, schodząc schodami na dół a potem prosto do kuchni tam byli już wszyscy.
-Cześć wszystkim.-powiedzieliśmy gdy weszliśmy.
-Cześć- odpowiedzieli chórem. Podeszłam do lodówki obczaić co jest i zrobić śniadanie. Wyjęłam produkty na naleśniki i zaczęłam wszystko przygotowywać, jak piekłam któregoś z kolei, usłyszałam jak Louis rozmawia z Zaynem o mnie i Maliku. Ale nie za bardzo słuchałam tylko widziałam jak spoglądają na mnie. Gdy już upiekłam naleśniki i postawiłam je na stół zabrałam się za przygotowanie dodatków. Całe śniadanie było ciche dopóki się nie odezwałam.
-Chłopaki mam pomysł-wszyscy się popatrzeli na mnie ze znakiem żebym kontynuowała swoją wypowiedź-Może zrobilibyście sobie dzisiaj taki wieczór męski, zaprosilibyście jeszcze kilka chłopaków, kupili trochę alkoholu, a ja mi Caro zrobiłybyśmy wam jakiś przekąski. Co wy na to?
-To bardzo dobry pomysł-poparł mnie Harry, reszta przytaknęła głową że się zgadza oprócz Zayna, no tak mogłam się domyślić że nie spodoba mu się ten pomysł.
-No nie wiem. A wy co będziecie robić?-Zapytał Zayn.
-My będziemy grzecznie siedzieć w pokoju Caro i rozmawiać, a potem możemy iść do twojego pokoju pooglądać TV. Zgódź się proszę, przecież musisz trochę posiedzieć z kumplami i się tochę zabawić a nie mnie ciągle pilnować, jakbym chciała uciec to bym to już zrobiła.-powiedziałam i się do niego uśmiechnęłam.
-Stary co ci zależy? May ma racje, musisz się trochę zabawić.-dopowiedział Liam.
-No dobra niech wam będzie.-westchnął z rezygnacją do dalszej konserwacji.-Robię to tylko bo mnie ładnie poprosiłaś.-wyszeptał mi do ucha a potem pocałował. Wszyscy jęknęli z obrzydzeniem. Odsunęliśmy się od siebie .
-Dobra, Harry i Louis dzwonią do kilku naszych kumpli żeby przyszli, a ja, Zayn i Niall jedziemy do sklepu, dziewczyny wiedzą co mają robić. -porozdzielał zadania Liam. Po chwili chłopcy zmyli się z kuchni. Caro dziwnie na mnie patrzyła.
-Co? Mam coś na twarzy że się tak na mnie patrzysz?
-Nie, ale zastanawiam się po co wymyśliłaś jakiś głupi wieczór dla tych idiotów?- zapytała.
-Powiem ci ale nie tu i teraz.
-To kiedy?
-Jak będziemy w pokoju, a teraz sprzątajmy czym szybciej się z tym uwiniemy tym lepiej.
-Dobra, to sprzątamy. Ale mi się nie chce.-jęknęła pomału wstając. Uwinęłyśmy się ze sprzątaniem w dwie godziny, jak skończyłyśmy to chłopcy wrócili z zakupów. Nakupowali tyle tego jakby robili mega imprezę a nie wieczór męski. Jak przygotowywałyśmy obiad dowiedziałyśmy się że będzie razem z nimi 15 osób. Na obiad zrobiłyśmy zapiekankę.
 Jedliśmy w ciszy, aż się któryś odezwał.
-Pyszna ta zapiekanka. -odezwał się Niall, wszyscy mu przytaknęli.
-Dzięki, a możesz mi powiedzieć kiedy zrobiłam coś nie dobrego?
-Nigdy, ty zawsze robisz pyszne jedzenie.- uśmiechnęłam się do niego, nagle na udzie poczułam czyjąś dłoń, odwróciłam się do tej osoby i okazała się nią być Zayn. Podniosłam brew do góry  w znaku żeby powiedział mi o co mu znowu chodzi.
-Nie podrywaj mojego kumpla. Jesteś moja. -wysyczał mi do ucha.
-Ja go nie podrywam, tylko z nim rozmawiam. A ty od razu zazdrosny się robisz, ogarnij się w końcu bo to wkurwiające się robi.- powiedziałam, pocałowałam go w policzek i poszłam na górę, w moje ślady poszła Caro. Jak weszłam na górę skierowałam się od razu do jej pokoju.
-Dobra, teraz gadaj o co chodzi z tym wieczorkiem-powiedziała zamykając drzwi od pokoju.
-Zaproponowałam im to, żeby wieczorem jak będą porządnie schlani  uciec stąd na dobre. Skapną się dopiero jak wstaną a my już będziemy siedzieć w samolocie lecący do Polski.
-Dobry pomysł.-poparła mnie. Przez godzinę rozmawiałyśmy na temat naszej ucieczki, ustaliłyśmy że pojedziemy do najbliższego hotelu koło lotniska, kupimy bilety na najszybszy lot do Polski i wrócimy do domu. Potem przyszedł Louis żebyśmy zaczęły szykować jedzenie bo chłopaki mają przyjść na 18, a była 16:30. Zeszłyśmy  na dół i zabrałyśmy się od razu do przy gotawań. Zrobiłyśmy stertę wypasionych kanapek, ugotowałam gulasz żeby zjedli coś ciepłego przed piciem, a Caro upiekła im babeczki. Potem do misek nasypałam chipsy i popcorn, a do kubków paluszki, pozanosiłyśmy to do salony, w tym momencie rozdzwonił się dzwonek do drzwi, oznaczało to tylko że goście przyszli, wróciłyśmy się do kuchni podgrzać gulasz. Jak podpaliłam palnik to wszedł Josh.
-Cześć piękne. -uśmiechnął się do nas.
-Hej.-odpowiedziałyśmy.
-Josh jestem, a wy?-przedstawił się.
-May, a to Caro moja przyjaciółka.-pokazałam na dziewczynę która siedziała przy wysepce kuchennej.
-Co z tym jedzeniem?-do kuchni wszedł Niall.
-Cierpliwości człowieku, na to trzeba czasu. -zaśmiała się Caro.
-Głodny jestem. -pożalił się nasz ciągle głodny Niall.
-Mówi się trudno, przykro mi nie jesteśmy maszynami. Przez te dziesięć minut z głodu nie umrzesz.
-Hahaha... -zaśmiał się sarkastycznie.
-To może ja nie będę przeszkadzać- powiedział do tej pory milczący Josh.
-Ty nam nie przeszkadzasz, tylko on.-wskazałam na Horana.
-Cicho, bo Zayna zawołam. -próbował mnie nastraszyć.
-To wołaj, ja się go nie boje, a jakby coś zrobił nie tak to o seksie może zapomnieć.
-Co? -zapytał Zayn wchodząc do kuchni.-Jak to brak seksu, co ja znowu zrobiłem?- zapytał z przerażeniem i złością w oczach.
-Domyśl się. -odpowiedziałam z chytrym uśmieszkiem. Spojrzałam co robi reszta która tu była, Josh się zmył, a Niall rozmawiał o czymś z Caro. Zayn dalej rozmyślał co mi zrobił, fajnie go widzieć takiego zakłopotanego.
-Nie wiem oświeć mnie. -wybuchłam niekontrolowanym śmiechem, a on stał zdezorientowany   nie wiedząc o co chodzi.
-Ty naprawdę wziąłeś to na poważnie? -zapytałam dalej się śmiejąc. -Ja to powiedziałam tylko dlatego żeby Niall ci głupot nie naopowiadał.
-To dobrze. - wypuścił powietrze z ulgą. -A co miał mi Niall powiedzieć?
-To że rozmawiałam z Joshem i nie chciałam mu dać jeść.
-Aha, ale te jedzenie mogła byś już podać, chłopcy głodni są.
-Dobra już podaje. -podeszłam do przygotowanego jedzenia- Caro pomóż mi.
-Dorób sobie dwie ręce a nie mnie fatygujesz. -odpyskowała ale i tak mi pomogła, jak weszłyśmy do salonu każdy chłopak się na nas gapił.
-Czego się gapicie, dziewczyn żeście w życiu nie widzieli. -warknęłam a nich.
-No takich ładnych to nie. -odezwał się jeden z chłopaków siedzących na kanapie.
-Tak wiemy że jesteśmy piękne, za każdym razem tak nam chłopcy mówią. -odpyskowałam im i skierowałam się w stronę schodów, Caro poszła za mną. Gdy byłam w połowie schodów usłyszałam jak woła mnie Zayn.
-A gdzie buziak dla dobrej zabawy? -zapytał i śmiesznie poruszył brwiami. Zbiegłam na dół i wpiłam się w jego usta.
-Dobrej zabawy. -powiedziałam i pobiegłam na górę.
-Jesteście totalnie niewyżyci … spać się się przez was nie da. Oh Zayn mocniej -jęknęła ze śmieszną miną. -Nie zdziwię się jak za dziewięć miesięcy będę ciocią...
-Nie będziesz, przecież mamy implanty. A tak w ogóle na razie dzieci nie chce.
-Implanty implantami ale ile one mogą wytrzymać przecież z taką ilością plemników cały harem zapłodnił. W ogóle widział bym go jako sułtana a ciebie jako nałożnice. -mówiła żywo gestykulując rękami.
-Ależ wymyśliła. Zayn jako sułtan to by było śmieszne, ja jego nałożnicą nigdy bym nie został mógłby sobie pomarzyć. Jakbyśmy zostały to bym sobie go tak wychowała że chodziłby jak w zegarku, a tak mam go w dupie ale nie dosłownie.
-A propo, brał cię od tyłu? -poruszała znacząco brwi.
-Tak, raz podczas mojej kary , następnego razu nie będzie. A ciebie Niall brał?
-Nie, on ledwo się do przodu dobrał. -zaśmiała się gardłowo.
-Ty to naprawdę suką jesteś. -przyznałam.
-Dzięki stara, naprawdę dzięki.
-No co? To prawda, zawsze się im stawiasz, pyskujesz, brakuje jeszcze żebyś ich zaczęła bić.
-Uwierz mam niekiedy ochotę.
-No ja też, w szczególności Malika.
-Najpierw się z nim pieprzysz a potem chcesz go bić. Naprawdę boje się o twoje zdrowie psychiczne. Zmieniasz się we mnie.
-Też to zauważyłam, ale co zrobić jak my prawie jak siostry jesteśmy. Pieprze się z nim bo mi się chce, a walnąć go za jego zazdrość to co się czepiasz.
-Wiesz mi też się chce -tu się zatrzymała -ale nie latam do Nialla czy któregoś a chłopaków i się z nimi nie pieprze. Ale to twoje życie, twój chłopak, nie wtrącam się, tylko błagam ciszej.
-No właśnie moje życie. Ja nie latam za Zaynem tylko on za mną. Jak ci przeszkadzają nasze krzyki i jęki to zatkaj uszy.
-Cokolwiek.
*Perspektywa osoby trzeciej*
Dziewczyny siedziały w pokoju Caro i rozmawiały na różne tematy. Zaś chłopcy bawili się w najlepsze.
Najpierw zjedli przygotowane jedzenie które popili dość dużą ilością alkoholu, jeden z chłopaków zaczął marzyć co te dziewczyny wyprawiają w łóżku i co potrafią ich usta.  Zayn się wkurwił jak to usłyszał, nie podobało mu się to że mówił o jego dziewczynie.
-Weź się kurwa zamknij, bo ci przy pierdole.
-O co ci chodzi? Przecież nic złego nie robię, tylko myślę jaki one by były w łóżku, a to mi wolno.
-Wolno, ale nie o tych dziewczynach bo jedna jest moja. -warknął na niego, dłonie w pięść się zawinęły.
-Która twoja? Stawiam na brunetkę, bo spokojniejsza.
-Nie, moja jest blondynka.
-Wole brunetki. Twoja blondynka za bardzo wyszczekana jest, a mi się takie nie podobają.
-A ja wole blondynki. Wiem jaka ona jest i to mi się w niej podoba, przynajmniej na swoim u mi postawić. Od dłuższego czasu nie lubię brunetek  bo miałem z nimi złe doświadczenia, a moja blondyneczka jest najukochańsza. -pod koniec wypowiedzi zrobił rozmarzone oczy.
-Nie wiem co ty masz do brunetek. Caro jest naprawdę seksi. -Niall zrobił znaczny ruch dłońmi
-Nie pamiętasz mojej byłej dziewczyny Victorii, co mi zrobiła. A do Caro nic szczególnego nie mam ale niekiedy mnie wkurwia.
-Tak Victoria była kompletną suką. Większą niż Caroline a to trudno przebić. -zaśmiał się Lou .
-Tak, ona to totalna suka. -zgodził się Liam z Lou.
-Nie zawsze.
-Ale większość czasu. -pierwszy raz odezwał się Harry.
-Ciebie nie lubi wyjątkowo. -zachichotał Lou.
-Wiem, dobra czas zapalić coś mocniejszego. -powiedział i zaczął skręcać jointy. Zioła starczyło na trzydzieści skrętów czyli każdy miał po dwa. Chłopcy palili, palili, palili, śmiali się  co głównie było sprawką marihuany. 




sobota, 25 kwietnia 2015

Rozdział 11

Zazdrość


HARRY'S POV
Jechałem z Louisem do szpitala żeby zaszyli mu łuk brwiowy który mu niechcący rozwaliłem podczas bitwy na poduszki. Jechaliśmy w ciszy, muszę go za to przeprosić ale nie wiem jak. Myślę że kupie mu parę kilo marchewek i za biorę go gdzie będzie chciał ale nie dzisiaj. Jechaliśmy do szpitala 15 minut, jak dojechaliśmy poszliśmy do recepcji a  stamtąd do pokoju zabiegowego, szycie łuku brwiowego Lou trwała niecałe 10 minut. Potem Louis chciał iść odwiedzić Karo więc tam się skierowaliśmy.
-Cześć Karo, jak się czujesz?-zapytał Lou.
-Chujowo, co ci się stało ?
-A to, to nic takiego tylko graliśmy w bitwę na poduszki i przez przypadek Harry mnie za mocno uderzył.
-Harriet jak mogłeś?Mojego Lou?- podbiegła do niego i przytuliła głaszcząc po włosach.
-To było przez przypadek, nie chciałem tego.
-Spadaj-przytuliłam Louisa jeszcze mocniej.
-Karo nie przesadzaj nic mi nie jest, do wesela się zagoi.-próbował ją przekonać.
-Czyjego?- poruszała zabawnie brwiami.
-Kiedyś mojego, albo twojego, albo naszego.
-Moje nigdy się nie zagoją Lou...
-Dlaczego tak mówisz.
-Bo to są rany w sercu, one nigdy się nie goją.-przemilczał to.
-Nooo to kiedy wychodzisz?-odezwałem się przerywając niezręczną ciszę.
-Jutro.
Po tych słowach przyszedł lekarz i wygonił nas. No cóż.

CAROLINE'S POV
Czułam się coraz lepiej , głowa nie bolała mnie i nie byłam aż tak senna jak na początku. Chciałam już uciec z tego więzienia, szpital jest gorszy niż dom chłopaków. Tam mogłam chociaż ruszyć się z miejsca. Nie myśląc długo zerwałam się z łóżka i ubrałam się w ciuchy leżące na krześle obok mnie. Skąd one się tam wzięły?! Wyszłam z sali i skierowałam się do recepcji.
-Dzień dobry chciałabym wypisać się na własne żądanie-powiedziałam do pielęgniarki najbardziej spokojnym głosem na jaki było mnie stać.
Modliłam się żeby May albo Niallowi nie przyszła czasem ochota mnie odwiedzić. Ale moje obawy szybko się rozwiały, bo przecież byli u mnie jakieś dwie godziny temu.
-Oczywiście, proszę tu podpisać-odpowiedziała kobieta formalnym tonem.
Złożyłam podpis ma odpowiedniej kartce i niemal wybiegłam ze szpitala.Kiedy stałam przed ruchliwą ulicą, zorientowałam się że nie mam przy sobie pieniędzy. Czyli ucieczka odpada, szkoda... Westchnęłam cicho i rozejrzałam się dookoła. Kojarzę tą okolicę , tu niedaleko jest centrum handlowe. Czyli pół godzinki piechotą i będę w domu. Ruszyła w drogę, co chwilę rozglądając się, w celu orientacji w terenie. Po dziesięciu minutach szybkiego marszu , moje kolano zaczęło mi doskwierać. Cholera orteza została w domu... Zagryzłam warki i szłam dalej. Kiedy byłam już na granicy płaczu, przez to cholerne kolano, w oddali ujrzałam znajomy dom. Uśmiechnęłam się pod nosem i mimo bólu przyśpieszyłam kroku. Ciekawe czy ktoś jest w domu... może gdzieś pojechali i będę musiała siedzieć pod drzwiami? Pewnie przeszłam przez bramkę już mocno utykając. Dotarłam do frontowych drzwi i nacisnęłam klamkę. Otwarte. Weszłam chwiejnie do przed pokoju i ściągnęłam buty. Cicho przeszłam do salonu. Na kanapie siedział Zayn z May na kolanach. Liam majstrował coś przy telewizorze a Niall z Louisem siedzieli w kuchni. Harrego nie było. Stałam tak patrząc się na nich. Po jaką cholerę ja tu wracałam.
-Caroline-pisnął Louis.
Podskoczyłam jak poparzona. Wszyscy spojrzeli w moją stronę jakby zobaczyłi ducha.
-Cześć-pomachałam ręką przed nosem Lou.
-Co ty tu robisz miałaś wyjść dopiero jutro?
-Oh szpital jest jak brudna klatka, nie mogłam dłużej tak wysiedzieć.-zrobiłam naburmuszoną minę.
-Mogłaś chociaż powiedzieć żeby pielęgniarka po nas zadzwoniła.-zmartwił się Niall.
-Tak masz racje , teraz żałuje że tego nie zrobiłam-chwyciłam się za kolano.
-Chodź usiądź, niech kolano trochę odpocznie.-May pociągnęła mnie w stronę kanapy.
Pokuśtykałam za nią i opadłam na kanapę. Niall przybiegł z lodem a Liam poduszką. Noo... tak to ja mogę mieć codziennie. Wszyscy porozwalali się po salonie i zaczęliśmy myśleć co możemy zrobić.
-Zagrajmy w prawda czy wyzwanie-zaproponował Lou.
Radosny pomruk znaczył że każdy się z nim zgadza na co bardzo się ucieszył. Zayn poszedł po butelkę a my usiedliśmy na podłodze. Kiedy Zaza przyszedł zaczęliśmy grę. Pierwsza kręciła May, zgadnijcie dlaczego.... Wypadło na Liama, który wybrał wyzwanie.
-Więc zawołaj Harrego żeby do nas dołączył- oh May jakaś ty łaskawa...
-Harry-ryknął Liam- gramy w prawda czy wyzwanie, schodź i graj z nami.
Nie czekaliśmy długo kiedy w salonie pojawił się Harry. Następnie kręcił Li i wypadło na mnie.
-Prawda czy wyzwanie?
-Wyzwanie.-specjalnie to wybrałam ,przecież nie ruszę się z bolącym kolanem.
-Um...pocałuj mnie-powiedział z cwaniackim uśmieszkiem.
Jak miło że siedział koło mnie . Westchnęłam zrezygnowana i przyciągnęłam go za szyję całując od niechcenia.Przecież to tylko gra co nie? Oderwałam się od niego najszybciej jak mogłam i wytarłam usta ręką. Chwyciłam butelkę i zakręciłam nią. Wpadło na Harrego , posłałam mu szatański uśmieszek.
-Więc...
-Wyzwanie-powiedział odważnie.
-Zrób striptiz.
-Co nieee.
-Tak-krzyknęłam May.
Harry stanął na środku i spojrzał się na nas .
-To jest idiotyczne- powiedział oburzony głupim wyzwaniem.
-Dawaj Harry-krzyknęli wszyscy.
Harry ubrany był w czarną bluzę pod którą miał luźną białą bokserkę lekko puszczoną na dresowe spodnie a na stopach miał białe skarpetki. May włączyła muzykę Croatia Squad -Touch me akurat piosenka wprowadzająca w nastrój. Harry powoli zaczął ściągać bluzę odsłaniając swoje umięśnione ręce, a przy okazji jego tors przykrywała bokserka wyglądało to seksownie. Nagle bluza została rzucona w moją stronę poczułam te świetne perfumy, chwycił bokserkę z dołu lekko ją podnosił odsłaniając tak bosko umięśniony brzuch, droczył się...Nagle ściągną koszulkę, przygryzłam dolną wargę, wpatrując się w niego.
-Nie patrz-warknął niespodziewanie Zayn , zakrywając May oczy.
Niezadowolona dziewczyna próbowała ściągnąć jego rękę, ale Zaza nie dawał za wygraną. W końcu rozwścieczona Martyna wyszła z salonu. Wszyscy zerknęli na nich, po czym znowu wrócili do oglądania Harrego. Chłopak stojąc w samych spodniach, goła klatą, uśmiechnął się i rozwiązał sznurki dresów. Zaczął tańczyć, przez co wyglądał dosyć zabawnie, ale i tak nie mogła oderwać od niego wzroku. Napięcie zaczęło rosnąć. Zsunął trochę spodnie, ukazując gumkę bokserek z Calvina Kleina. Zrzucił spodnie i moim oczom ukazało się spore krocze Harrego opięte w czarne bokserki. Odwrócił się tyłem i spuścił majtki do połowy pośladków, po czym z powrotem je założył. Harry nagle uśmiechnął się podszedł do mnie i stanął tyłem. Usiadł na moich udach i kręcił swoim jędrnym tyłeczkiem. Wstał i obrócił się przodem, przybliżył się do mojej twarzy i poruszał biodrami na co przygryzłam wargę. Chwycił moją dłoń i położył ją na swoim torsie, zjechałam nią niżej czułam jak moje palce zapadają się w jego ośmio paku. Jadąc tak ręką w dół poczułam podniecenie przez co zacisnęłam uda i wyprostowałam się. Harry nagle pociągnął mnie w górę i zaczął rozbierać.
-Co ty do cholery robisz-odsunęłam się od niego zdziwiona.
-Rozkręcam cię, siedzisz tak drętwo... no dalej daj się ponieść- odpowiedział z denerwującym uśmiechem.
-Masz minutę, zobaczymy czy ci się uda.
Stanął za mną i zaczął pocierać swoim kroczem o moją pupę, moja mina mówi "dosyć" ale z drugiej strony podoba mi się to. Przechylił mnie i dał sześć całusów w kark, wzdrygnęłam się. Gwałtownie mnie podniósł i odwrócił przodem do siebie . Dosyć zabawnym ruchem schodził w dół tańcząc do muzyki. Zagryzam wargi by nie wybuchnąć śmiechem. Nagle Zayn się ode zawał.
-Dobra ludzie gramy dalej, koniec tej dziecinady.
Harry zakręcił butelką...
Graliśmy jeszcze pół godziny, a potem rozeszliśmy się do pokoji. Weszłam do swoijego i walnęłam się na łóżko. Po chwili usłyszałam pukanie.
-Niall co ty tu robisz?
-Przyszedłem pogadać-powiedział smutnym głosem.
-Coś się stało?
-Nie....znaczy tak.....yhh....chodzi o to że nie rozumiem dlaczego chciałaś się zabić...May powiedziała mi że to przez to że jest z Zaynem. Przecież to niedorzeczne.
Zaśmiałam się cicho.
-To nie tak że chce dla May żeby była starą panną, jak najbardziej pragnę jej szczęścia, w końcu to moja przyjaciółka. Ale kiedy usłyszałam że jest z Zaynem, przestraszyłam się.
Wiesz... w ciągu mojego życia każda osoba do której się przywiązałam , zostawiała mnie. Bałam się że tak samo będzie z May, a teraz nie mam nikogo na zastępstwo. Chociaż ona jest niezastąpiona. Poprostu rozsypałam się, a wbrew pozorom moja psychika jest bardzo słaba i krucha. Jeden krzywo ustawiony klocek i cała budowla runie.To jest tak że potrzebuje kogoś kto zawsze mnie wesprze i tym kimś jest May, nie chciałam jej stracić.
Skończyłam moją wypowiedź a Niall patrzył na mnie ze smutkiem. Nic nie mówiąc po prostu mnie przytulił.A potem wyszedł z pokoju. Prwade mówiąc poczułam ulgę że mu to powiedziałam. Teraz czuje że mój umysł jest czysty.
Nie chciałam spać sama więc postanowiłam ściągnąć May z pokoju Zayna. Zaborczy dupek. Weszłam do pomieszczenie drzwi obok , ale tam nikogo nie był. Może poszła do siłowni. Wzruszyłam ramionami i poszłam popływać.

MAY'S POV
Wyszłam z salonu wkurwiona na Zayna bo nie pozwolił mi oglądać tej durnej zabawy, poszłam do naszego pokoju (czyli mojego i Zayna) żeby się uspokoić troszeczkę. Weszłam i się rozejrzałam po pokoju moją uwagę przykuła paczka papierosów na komodzie, podeszłam do niej i zabrałam fajki i wyszłam z pokoju, na początku myślałam żeby iść na taras ale skapłam się że mnie zobaczą więc wróciłam do pokoju i weszłam na balkon zamykając za sobą drzwi podeszłam do barierek i przez nie przeszłam i pomału zeszłam na dół i poszłam w głąb ogrodu.
Znalazłam ukrytą między drzewami ławeczkę, usiadłam na niej i zapaliłam jedną fajkę, pomogła mi się trochę zrelaksować i zaczęłam rozmyślać dlaczego w ogóle zgodziłam się być dziewczyną Malika? On teraz zachowuje się gorzej niż jak był tylko moim porywaczem. Mam go dość jak będzie się tak dalej zachowywał to się zemszczę będę robić mu siarę na każdym kroku, wyprowadzę się z jego pokoju do Caro, ona zapewne się ucieszy. Musimy się stąd wydostać, mam dość siedzenie pod kluczem i nie mogę nigdzie sama iść bo się boją że im spierdolę ale ja miałabym sama u cieć i co zostawić Caro na ich pastwę nie ma mowy. Przez kilka godzin siedziałam, rozmyślałam i spaliłam prawie cała paczkę fajek. Jestem ciekawa czy skapli się że mnie w domu nie ma. Wstałam z ławeczki i zaczęłam spacerować po ogrodzie tylko tak żeby mnie nie zobaczyli, zapaliłam kolejnego papierosa i szłam dalej nagle zobaczyłam mały staw podeszłam do niego i usiadłam i oglądałam pływające w nim rybki. Siedziałam tak do rana i rozmyślałam nad swoim życiem jak by było gdyby nas nie porwali. Myślałam nad tym żeby wrócić do domu ale zrezygnowałam z tego, było mi trochę zimno ale nie przejęłam się tym . Jak słońce świeciło wysoko wstałam i kierowałam się z powrotem do miejsca gdzie byłam na początku ale jakiś głos mnie zatrzymał, odwróciłam się i zobaczyłam jak w moją stronę zmierzał Liam, wydawało mi się że w jego oczach widziałam ulgę i złość nie wiedziałam dlaczego poczuł ulgę jak mnie zobaczył przecież ja dla nikogo nic nie znaczne w tym domu no może tylko dla Caro ale ona zaczyna się ode mnie oddalać to wszystko przez chłopaków to oni nas rozdzielili, ja chce wrócić do czasów kiedy mieszkałyśmy w Polsce i robiłyśmy wszystko razem. Moje rozmyślenia przerwał głos chłopaka.
-Cześć, możemy pogadać?
-Cześć, tak chodź znam takie ustronne miejsce gdzie możemy pogadać.-zaprowadziłam go do tej schowanej między drzewami ławeczkę.
-Dlaczego uciekłaś z salonu i ogólnie z domu?-spokojnie się zapytał.
-Bo mam dość zazdrosnego Zayna to tyle.
-Dlatego bo cie kocha.
-Taaa.. ale ja nie jestem jego własnością żeby mi wszystko zabraniał, ja mu niczego nie zabraniam.
-Ja to wiem ty to wiesz on też to wie ale to jest Zayn i chce być w centrum twojej uwagi.
-Ale jest to że chciałam zobaczyć Harrego w całej okazałości, przecież to nic złego.
-Może dla ciebie ale dla Malika to duża sprawa, zapewne chciałby żebyś tylko jego nago oglądała.
-No dobra prze proszę go za to ale musi przestać być takim zazdrośnikiem.
-O tym to z nim musisz pogadać a nie ze mną.
-Dzięki Liam że ze mną pogadałeś i posiedziałeś a teraz zostaw mnie samą.
-Nie ma mowy, idziesz ze mną do domu wszyscy się o ciebie martwił. Wstajemy.-poganiał mnie więc się poddałam i z nim do domu poszłam, ale i tak z nikim gadać nie będę, nie mam ochoty wystarczyła mi rozmowa z Li, okazał się być bardzo fajnym i pomocnym chłopakiem. Weszliśmy do domu i od razu wszyscy do mnie podbiegli najpierw przytulili a potem zaczęły się pytania na żadne nie odpowiedziałam i poszłam do kuchni nalać sobie soku, wypiłam i skierowałam się prosto do pokoju Malika się umyć i przebrać. Za mną ktoś szedł ale nie zwracałam na to uwagi miałam tylko jeden cel umyć się i coś zjeść. Weszłam do pokoju, podeszłam do garderoby i wyciągnęłam dresy i poszłam do łazienki. Wzięłam prysznic, umyłam zęby i się ubrałam.
Potem uczesałam i wysuszyłam włosy. W łazience siedziałam około 30 minut, wyszłam z łazienki a w pokoju zastałam Zayna, obserwował każdy mój ruch. Skierowałam się w stronę drzwi bo chciałam wyjść ale mi się nie udało bo prze de mną stanął Zayn.
-Gdzie idziesz, musimy pogadać, nie sądzisz?
-Nie mam z tobą o czym rozmawiać-fuknęłam na niego.
-Mi się wydaje że jednak mamy, siadaj.-powiedział i pokazał na łóżko, niechętnie ale zrobiłam to co chciał.
-Dlaczego tak nagle wyszłaś z salonu?
-Bo miałam cię dość.
-Co ja zrobiłem?
-Pomyśl!-warknęłam na niego.
-Chodzi ci o to że nie pozwoliłem ci oglądać gołego Haze. Jezu, dziewczyno masz o co się obrażać. Ja po prostu nie chce żebyś innych facetów oglądała nago, tylko mnie.
-Ale ja mam cię na co dzień a innych nie, a chciałam zobaczyć Harrego nago bo chciałam cię wkurzyć. Tylko tyle a ty od razu mi tego wszystkiego zabraniasz. Wiesz przecież że jestem z tobą i tylko z tobą.
-Miło mi to słyszeć, ale nie musiałaś z takiego powodu od razu na noc z domu uciekać.
-Musiałam pomyśleć. Chciałam cię przeprosić za moje zachowanie, głupio się zachowałam, przepraszam.
-Przeprosiny przyjęte, ale nie rób już tak, ok?
-Ok, możemy zejść na dół bo głodna jestem.
-Jasne, chodź.-wziął mnie za rękę i wyprowadził z pokoju. Zeszliśmy na dół a Caro od razu na mnie naskoczyła.
-Gdzie ty kurwa byłaś przez cały dzień-podeszła do mnie bliżej i powiedziała z małym uśmieszkiem-Dlaczego czuje fajki?
-Jakie fajki, o co ci chodzi?
-Śmierdzi tu fajkami i to nie od Malika, a ja dzisiaj nie paliłam. May czy ty zaczęłaś palić?
-Zapaliłam, musiałam się odstresować.
-Że co kurwa! Ty nie będziesz palić!-krzyknął tym razem na mnie Zayn.
-Bo co? Nic mi nie zrobisz a i tak nie mam zamiaru więcej palić bo to nie jest dobre.
-To po co paliłaś jak ci nie smakują, a tak w ogóle skąd je wzięłaś-zapytał.
-Z naszego pokoju, a co?
-No to teraz wiem dlaczego mi paczka fajek zniknęła.-westchnął poirytowany.
-A skąd miałam je wziąść?- Caro dziwnie się na mnie patrzyła potem odezwała.
-Dała bym ci... przynajmniej nie miała być hai. Trzeba czasem myśleć May.
-Nasz pokój był bliżej, a po za tym nie chciałam grzebać ci w rzeczach.
-Moje fajki są twoimi fajkami. Amen. Dobranoc.-powiedziała i poszła sobie.
-Ja idę coś zjeść bo nie jadłam prawie cały dzień.-powiedziałam i skierowałam się do kuchni.