Ten dzień
Po tym jak zjadłam śniadanie, postanowiłam pójść popływać aby zabić czas. Dziś moje osiemnaste i mam zamiar spędzić ten dzień na pływaniu i oglądaniu telewizji. Nie sądzę żeby ktokolwiek wysilał sie na jakiekolwiek życzenia, więc nie mam zamiaru o tym wspominać. Wskoczyłam do wody i zrobiłam pierwsze ruchy aby wypłynąć na powierzchnię. Położyłam się na wodzie i całkowicie rozlźniłam ciało, dryfując po całym basenie. Gwałtownie zgięłam się w połowie i zanurkowałam na samo dno.Postanowiłam na luzie przepłynąć trzy kilometry i skończyć na dziś.
Kiedy wyszłam z basenu, cudownie
odświeżona, podeszłam do drzwi i pociągnęłam za klamkę. Zamknięte? Po kilkominutowej szarpaninie z przeszkodą poddałam się, stwierdzając że ci idiocie mnie tu zamknęli.
-Otwórzcie te debilne drzwi- krzyczałam waląc w drewnianą powłokę.
Po chwili bez sensownego dudnienia w drzwi, po drugiej stronie usłyszałam kroki.
-Kimkolwiek jesteś kurwa wypuść mnie!-krzyknęłam prosto w drewno.
Zamek irytująco zgrzytnął a przede mną pojawiła się uśmiechnięta twarz Harry'ego.
-Z czego się cieszysz?! Ja tu prawie z głodu umarłam.
- Tak to jest jak się codziennie na śniadanie je tylko jogurt-odpowiedział robiąc minę znawcy-powinnaś więcej jeść.
-Oh zamknij się - wywróciłam na niego oczami - moja sprawa, mój żołądek, moja dupa, amen.
Wyminęłam loczka i podreptałam do kuchni. Kiedy tylko przekroczyłam jej próg, zauważyłam May krojącą jakieś warzywa i Zayna uwieszonego na jej talii. Powstrzymując odruch wymiotny, skierowałam się do mojego pokoju przebrać się. Wchodząc po schodach usłyszałam krzyk przyjaciółki.
- Ubierz coś ładnego!
Co ona kurwa w myślach czyta?!
Postanowiłam ubrać czarne rurki, niebieską mgiełkę wsadziłam w spodnie a na nogi włożyłam czarne szpilki z ćwiekami na pięcie, pod to oczywiście czarna koronkowy komplet. Zrobiłam smokey eye i przeczesałam włosy zostawiając fale które zostały po pływaniu Przejrzałam się w lustrze oceniając efekt końcowy. Tak wyszło seksownie...
Zeszłam na dół do salonu gdzie siedział Lou z Harrym.
- Hej co robicie?-stanęłam za nimi opierające się o framugę.
- W sumie to nic...wow-zająkał się Louis-kim jesteś i co zrobiłaś z Caroline?
-Przesadzasz...to tylko szpilki...
-Ubieraj się tak codziennie proszę -usłyszałam za sobą głos Nialla.
Obróciłam się w jego stronę i uniosłam brew.
- Czarne spodnie nosze codziennie.
-Ale to...-zakreślił nie określony ruch ręką- to..
-Nie produkuj się - wtrącił się Harry - to poprostu seksowne.
Zaśmiałam się z ich reakcji i weszłam do kuchni.
-Ooo i oto mi chodziło- uśmiechnęła się May - zaraz wychodzimy do klubu zjesz coś?
Pokręciłam głową i usiadłam przy wysepce.
Nie wiarygodne...zaledwie tydzień temu uciekłyśmy a teraz zabierają nas do klubu?
Możliwe że to z powodu moich urodzin ale jednak.
-Idziemy wszyscy?
Zgaduje że każdy będzie nas pilnował...
-Nie tylko ja, Zayn, ty i Niall.
- Jak to?
-Po prostu namówiłam Zayna żebyśmy poszli. W końcu trzeba uczcić twoją osiemnastkę- zaśpiewała wesoło.
-Oh ok...
*~*~*~*
Siedzieliśmy w klubie dwie godziny. May z Zaynem tańczyli w najlepsze. A Niall nieudolnie próbował mnie do tego zmusić. Pewnie poszła bym zatańczyć gdybym wypiła drinka, ale niee pan Horan oczywiście nie dał mi nic pić prócz wody. Nawet nie chciał mi wytłumaczyć dlaczego, poprostu nie. W każdym razie siedzimy w samochodzie i jedziemy do domu. Nasza urocza parka uchachana , Niall dźgający mnie w bok i ja z policzkiem przyciśniętym do szyby.
Wiem że krótki ale naprawde nie mam czasu na pisanie w sanatorium, a teraz się jeszcze rozchorowałam. Za jakiekolwiek błędy przepraszam. Następny rozdział postaram się dodać 28.08.15. Enjoy!~ Caro
czwartek, 20 sierpnia 2015
środa, 12 sierpnia 2015
Rozdział
Mamy mały problem z dodaniem kolejnego rozdziału. Wczoraj wróciłam z wakacji (May) i nie miałam jak dodać rozdziału. Caro miała dodać ale chyba zapomniała. Bardzo przepraszamy za te opuźnienia za to będą dodane 2 rozdziały jak najszybciej.
środa, 5 sierpnia 2015
piątek, 17 lipca 2015
Rozdział 17
Rozejm między May a Zaynem
NIALL'S POV
Wyszedłem z pokoju gdzie odbywała się kara May. Nie chciałem na to patrzeć, to nie jest właściwe, karać je tylko dlatego że chciały się od nas uwolnić. Ale Liam uważa że to nauczy je dyscypliny i będą się bały uciec ponownie. Moim zdaniem jedynym czego będą się bały to my. W sumie to May będzie się bała, na szczęście uratowałem Caro od tej okropności. Nie byłbym w stanie siedzieć spokojnie ze świadomością że chłopcy ją tam krzywdzą, a co dopiero sam to robić. Powoli skierowałem się do salonu, gdzie miałem nadzieję spotkać Caro. Wkroczyłem niepewnie do pomieszczenia, dostrzegając dziewczynę siedzącą na kanapie. U siadłem koło niej i spojrzałem na jej twarz. Ze skupieniem oglądała program motoryzacyjny, nawet nie zwracając na mnie uwagi. Postanowiłem dać jej trochę spokoju i sam spojrzałem na telewizor.Dosyć młody chłopak opowiadał o poszczególnych modelach aut. Mimo tego że mało mnie to w tej chwili interesowało, wpatrywałem się bezsensownie w ekran myśląc o tym jak zacząć rozmowę. Jak tylko program się skończył, odwróciłem się do Caroline.
-yghm...może zagramy w fifę?- zapytałem niepewnie.
-Dlaczego nie.-wzruszyła ramionami nadal nie odrywając wzroku od ekranu.
Z westchnieniem wstałem z kanapy żeby włączyć konsolę.
Yhh, przecież muszę z nią porozmawiać, jeśli tak dalej pójdzie nic z tego nie będzie. Podałem jej pada, udzielając pierwszeństwa do wybrania drużyny. Chociaż nie spodziewałem się tego że wybierze Chelsea. Ja nie mając wyboru wybrałem Irlandzką drużynę.
Zaczeliśmy mecz w milczeniu, co szybko przerwałem.
-Jesteś na mnie zła?
-Uratowałeś mój tyłek od batów, chyba nie powinnam.
-Niechciałem żebyś cierpiała, nie mógłbym na to patrzeć- spojrzałem na nią ze smutkiem?
-Ale nie rusza cię to że May teraz tam cierpi?-zaśmiała się pod nosem- w ogóle dlaczego tu jeszcze siedzisz? Idź też się nad nią znęcać.-Syknęła z jadem strzelając mi pierwszego gola.
-To nie tak, że chce żeby była karana. - westchnąłem z rezygnacją- gdybym chciał jeszcze ją z tego wyciągnąć, chłopaki by się wkurzyli. Co jak co, ale w końcu od nas uciekłyście, oni uważają że za to musicie być ukarane.
-Nie wpadłeś może na to że nie chcemy tu być?-zatrzymała grę i spojrzała na mnie ze wściekłością.
-Dobrze wiesz że nie możemy was wypuścić, jeśli cokolwiek się wyda, trafimy do kicia-poziom mojej irytacji zaczął rosnąć.
-To było nas nie porywać!
-Wiem to było głupie...ale teraz musimy stawić czoła konsekwencją.
-A jeśli obiecamy wam że nikomu nie powiemy, to wypuścicie nas?
-Nie.
-Dlaczego?-patrzyła na mnie tymi wielkimi oczami, a mnie zmiękło serce.
-Umm...Caro, ja nie sądzę żeby Zayn dał odejść May, on za bardzo ją kocha. I...ja nie chce, abyś ty odeszła.
Patrzyłem z nadzieją w jej oczy, oczekując jakiejś odpowiedzi. Ale ona tylko wzruszyła ramionami i odwróciła się do telewizora.
-Cokolwiek.
Kiedy włączyliśmy z powrotem grę do salonu wszedł podłamany Zayn. Usiadł na jednym z foteli i pusto patrzył w okno przed nim.
-Wszystko okay stary?-spytałem zmartwiony.
-Nic nie jest Niall,nic...
MAY'S POV
W sobotę tydzień później czułam się na tyle dobrze ż wyszłam z łóżka, poszłam się odświeżyć, myłam się przez godzinę. Wyszłam z łazienki w ręczniku, na łóżku siedział Zayn i mi się przyglądał, ja go olałam i poszłam się ubrać. Ubrana wyszłam z pokoju, bolą mnie jeszcze plecy i nogi ale daje rade. Weszłam do kuchni, siedzieli tam Louis i Liam, nie przywitałam się.
-Cześć- odezwał się pierwszy Louis- Chcesz śniadanie?- kiwnęłam głową na tak. Obaj wstali i zabrali się za śniadanie, Liam smażył jajecznice, a Louis smarował kanapki masłem i kroił pomidory potem położył go na kanapki do tego zrobili mi zielona herbatę (moja ulubiona) i postawili sok pomarańczowy przede mną. W między czasie do kuchni przyszła reszta, koło mnie usiedli Zayn i Caro, obok Caro Niall a potem Harry, Naill po chwili wstał i podszedł do lodówki, wyjął z niej jogurt i podał go Caro, normalnie sługa się dla niej zrobił. Po niecałych 15 minutach śniadanie stało przede mną. Jadłam pomału bo nigdzie mi się nie spieszyło, jadłam je chyba przez pól godziny, reszta się zmyła po 10 minutach, został ze mną tylko Malik, nie chciałam jeszcze się do niego nie odzywać, ale denerwowała mnie ta cisza:
-Malik?- popatrzyłam na niego, on się do mnie odwrócił i kiwnął głową żebym kontynuowała.-denerwuje mnie to
-Co?
-Ta cisza między nami.
-Mnie też. Ale to ty ni chciałaś ze mną rozmawiać, nie pozwoliłaś niczego wytłumaczyć.
-Teraz masz szanse. Ale po wytłumaczeniu i tak ci nie wybaczę.
-To co mam zrobić żebyś mi wybaczyła?
-Wymyśl coś, niczego nie będę ci podpowiadać, sam wymyśl.
-Dobrze, chodź pójdziemy do naszego pokoju porozmawiać.-wstał wystawił rękę do mnie przyjęłam ją, wstałam i poszliśmy do pokoju. W pokoju usiadłam na łóżku, Zayn stanął koło komody i się o nią oparł.
-No to mów.
-Chciałem cię na początku przeprosić za to co ci chłopaki zrobili, nie miałem innego wyjścia jak zgodzić się na tą kare dla ciebie, Niall od razu stanął za Caroline że jej nie wolno tego zrobić, ja też nie chciałem żeby robili coś wam ale nie miałem zbytnio nic do gadania...-machnęłam ręką żeby nie kontynuował tych bzdur.
-Malik skończ pieprzyć, nie rób z siebie niewiniątka, wiem jak było i co się stało, połowa z tego co powiedziałeś to nie prawda. Daje ci ostatnią szanse żebyś naprawił to co żeś spieprzył. Jeszcze na dodatek trzeba Caro urodziny zorganizować.
-Dziękuje na pewno wykorzystam tą szanse, a co do urodzin Caro chłopcy się tym zajmą.
-Okej, idę na dół.- Wyszłam z pokoju i zeszłam na dół do salonu, usiadłam na kanapie i włączyłam telewizor. Siedziałam przed telewizorem jakieś 2 godz., potem przyszedł Malik i powiedział żebym ubrała jakieś ciuchy wieczorowe, zgodziłam się i tak mi się nudziło. Ubrałam małą czarną i baleriny, pomalowałam się delikatnie włosy zostawiłam rozpuszczone. Zeszłam na dół tam już czekał na mnie Zayn ubrany w eleganckie jeansy, marynarka i biała koszulka. Wyszliśmy z domy, wsiedliśmy do jego auta i pojechaliśmy, nie wiedziałam gdzie jedziemy, Zaza nie chciał mi powiedzieć. Zatrzymaliśmy się na ............ , akurat był zachód słońca, wysiadłam z samochodu podeszłam do krawędzi i podziwiałam krajobraz, Zayn rozłożył koc przed autem, położył na nim koszyk, usiadłam na nim. Siedzieliśmy kilka godzin rozmawialiśmy, jedliśmy, wygłupialiśmy się i najważniejsze pogodziliśmy się , w pewnym momencie Zayn się na chylił i namiętnie pocałował, możecie się domyślić jak to się skończyło. Do domu wróciliśmy chwilę przed północą, weszliśmy do swojego pokoju, rozebraliśmy się i poszliśmy się wykąpać, po wykąpaniu szybko wyszliśmy z łazienki, gdy wychodziliśmy rzuciliśmy się na siebie, znowu żeśmy się kochali, spać poszliśmy koło 3 nad ranem. Rano wstaliśmy, szybko się ubraliśmy i zeszliśmy na dół, tam już wszyscy byli nie byłam zdziwiona bo przecież już 11 rano była. Caro właśnie kończyła swój jogurt i oznajmiła że idzie na basen, jak wyszła powiedziałam chłopakom że pójdę ją zamknąć a oni zaczną szykować jej urodzinową imprezę, zgodzili się od razu. Wstałam i poszłam na basen sprawdziłam czy na pewno tam jest i zamknęłam drzwi na klucz..
MAY'S POV
W sobotę tydzień później czułam się na tyle dobrze ż wyszłam z łóżka, poszłam się odświeżyć, myłam się przez godzinę. Wyszłam z łazienki w ręczniku, na łóżku siedział Zayn i mi się przyglądał, ja go olałam i poszłam się ubrać. Ubrana wyszłam z pokoju, bolą mnie jeszcze plecy i nogi ale daje rade. Weszłam do kuchni, siedzieli tam Louis i Liam, nie przywitałam się.
-Cześć- odezwał się pierwszy Louis- Chcesz śniadanie?- kiwnęłam głową na tak. Obaj wstali i zabrali się za śniadanie, Liam smażył jajecznice, a Louis smarował kanapki masłem i kroił pomidory potem położył go na kanapki do tego zrobili mi zielona herbatę (moja ulubiona) i postawili sok pomarańczowy przede mną. W między czasie do kuchni przyszła reszta, koło mnie usiedli Zayn i Caro, obok Caro Niall a potem Harry, Naill po chwili wstał i podszedł do lodówki, wyjął z niej jogurt i podał go Caro, normalnie sługa się dla niej zrobił. Po niecałych 15 minutach śniadanie stało przede mną. Jadłam pomału bo nigdzie mi się nie spieszyło, jadłam je chyba przez pól godziny, reszta się zmyła po 10 minutach, został ze mną tylko Malik, nie chciałam jeszcze się do niego nie odzywać, ale denerwowała mnie ta cisza:
-Malik?- popatrzyłam na niego, on się do mnie odwrócił i kiwnął głową żebym kontynuowała.-denerwuje mnie to
-Co?
-Ta cisza między nami.
-Mnie też. Ale to ty ni chciałaś ze mną rozmawiać, nie pozwoliłaś niczego wytłumaczyć.
-Teraz masz szanse. Ale po wytłumaczeniu i tak ci nie wybaczę.
-To co mam zrobić żebyś mi wybaczyła?
-Wymyśl coś, niczego nie będę ci podpowiadać, sam wymyśl.
-Dobrze, chodź pójdziemy do naszego pokoju porozmawiać.-wstał wystawił rękę do mnie przyjęłam ją, wstałam i poszliśmy do pokoju. W pokoju usiadłam na łóżku, Zayn stanął koło komody i się o nią oparł.
-No to mów.
-Chciałem cię na początku przeprosić za to co ci chłopaki zrobili, nie miałem innego wyjścia jak zgodzić się na tą kare dla ciebie, Niall od razu stanął za Caroline że jej nie wolno tego zrobić, ja też nie chciałem żeby robili coś wam ale nie miałem zbytnio nic do gadania...-machnęłam ręką żeby nie kontynuował tych bzdur.
-Malik skończ pieprzyć, nie rób z siebie niewiniątka, wiem jak było i co się stało, połowa z tego co powiedziałeś to nie prawda. Daje ci ostatnią szanse żebyś naprawił to co żeś spieprzył. Jeszcze na dodatek trzeba Caro urodziny zorganizować.
-Dziękuje na pewno wykorzystam tą szanse, a co do urodzin Caro chłopcy się tym zajmą.
-Okej, idę na dół.- Wyszłam z pokoju i zeszłam na dół do salonu, usiadłam na kanapie i włączyłam telewizor. Siedziałam przed telewizorem jakieś 2 godz., potem przyszedł Malik i powiedział żebym ubrała jakieś ciuchy wieczorowe, zgodziłam się i tak mi się nudziło. Ubrałam małą czarną i baleriny, pomalowałam się delikatnie włosy zostawiłam rozpuszczone. Zeszłam na dół tam już czekał na mnie Zayn ubrany w eleganckie jeansy, marynarka i biała koszulka. Wyszliśmy z domy, wsiedliśmy do jego auta i pojechaliśmy, nie wiedziałam gdzie jedziemy, Zaza nie chciał mi powiedzieć. Zatrzymaliśmy się na ............ , akurat był zachód słońca, wysiadłam z samochodu podeszłam do krawędzi i podziwiałam krajobraz, Zayn rozłożył koc przed autem, położył na nim koszyk, usiadłam na nim. Siedzieliśmy kilka godzin rozmawialiśmy, jedliśmy, wygłupialiśmy się i najważniejsze pogodziliśmy się , w pewnym momencie Zayn się na chylił i namiętnie pocałował, możecie się domyślić jak to się skończyło. Do domu wróciliśmy chwilę przed północą, weszliśmy do swojego pokoju, rozebraliśmy się i poszliśmy się wykąpać, po wykąpaniu szybko wyszliśmy z łazienki, gdy wychodziliśmy rzuciliśmy się na siebie, znowu żeśmy się kochali, spać poszliśmy koło 3 nad ranem. Rano wstaliśmy, szybko się ubraliśmy i zeszliśmy na dół, tam już wszyscy byli nie byłam zdziwiona bo przecież już 11 rano była. Caro właśnie kończyła swój jogurt i oznajmiła że idzie na basen, jak wyszła powiedziałam chłopakom że pójdę ją zamknąć a oni zaczną szykować jej urodzinową imprezę, zgodzili się od razu. Wstałam i poszłam na basen sprawdziłam czy na pewno tam jest i zamknęłam drzwi na klucz..
piątek, 3 lipca 2015
Rozdział 16
Liam, Louis, Harry i May...
LIAM'S POV
Wstaliśmy i poszliśmy na górę do
pokoju zabaw. Weszliśmy do środka i od razu podeszliśmy do
szpicrut i w zieliśmy cztery różnego rodzaju, położyliśmy je
koło łóżka, podszedłem do komody i wyciągnąłem kilka
sznurków, przepaskę, wibrator, kajdany, roszpunkę i spinki podałem
to chłopakom każdy wziął co chciał i położył koło miejsca
które wybrał. Ja wybrałem łóżko i dlatego będę korzystał ze
wszystkiego. Harry wybrał krzyż, kajdany i szpicrut, ale powiedział
że też będzie korzystał ze wszystkiego, Louis wybrał ławkę,
wibrator i spinki. Niall stwierdził że będzie na każdym po kolei
i na końcu jak my skończymy się zabawiać.
-Harry idź po May. Zabawę czas
zacząć.- Harry wyszedł, a ja zatarłem ręce Po chwili wrócił
ale z May.
-Nie robiła żadnych problemów?-
zapytałem bo dziwnie że tak stała i się nie broniła.
-Nie, nawet sama tu przyszła.-
odpowiedział tak samo zdziwiony.
-May, co ci?
-Nic a co ma być.- odpowiedziała bez
żadnych emocji, jej wzrok był pusty, bez jakichkolwiek emocji.
-To co zaczynamy? Kto pierwszy?-zapytał
Lou.
-Ja!- wydarł się Harry.
-Dobra to zaczynaj, a my popatrzymy.-
odpaliłem.
Podprowadził ją pod krzyż, założył
jej kajdany i przyczepił do krzyża, za jednym zamachem ściągnął
z niej spodnie i majtki. Górnego ubioru nie miała nawet nie wiem
jakim cudem. Wziął w rękę szpicrute i zaczął nią jeździć po
jej ciele. Obszedł ją dookoła i uderzył ją w dupę. Przeszedł
do przodu i uderzył ją w brzuch, a ona krzyknęła z bólu. Z tą
karą to chyba nie był najlepszy pomysł.-Pomyślałem. Harry
uderzył ją jeszcze kilka razy w inne części ciała. Na jej ciele
powstały czerwone ślady po uderzeniach. W rękę wziął wibrator i
w nią go włożył, aż podskoczyła, wziął w rękę pilot i
zaczął go włączać. May zaczęła jęczeć, wiła się w różne
strony. Harry włączył chyba na najwyższy bo po niej widziałem że
jest blisko.
-Nie wolno ci dojść.- warknął, May
się nie odezwała.-Zrozumiałaś!- warknął
-Rozumiem, nie musisz tak warczeć bo
psem nie jesteś.-odpyskowała mu. Jestem pod wrażeniem, ona nikogo
się nie boi, odpyskuje nawet największemu chujowi.
-Nie pyskuj, bo oberwiesz.-Harry robił
się jeszcze bardziej wkurwiony.
-I tak oberwę to co za różnica.
-Stul pysk.-krzyknął na nią, a ona
nic sobie z tego nie robiła, więc jej przywalił ręką w tyłek.
Warknęła na niego, tym razem on nic sobie z tego nie zrobił.
Wyłączył wibrator, wyciągnął go z niej, odłożył na bok.
Podszedł do niej, obniżył krzyż tak żeby jej głowa była na
poziomie jego rozporka. Ściągnął spodnie wraz z bokserkami,
podstawił jej pod buzie swojego kutasa.
-Ssij!- warknął rozkazując. May
zaczęła się stawiać i pokręciła głową na Nie. Wziął go w
swoją jedną rękę, drugą trzymał ją z tyłu głowę żeby ją
nie ruszała i wepchnął jej do buzi swojego przyjaciela, miała łzy
w oczach ale nie pozwoliła im na wypłynięcie. Pieprzył jej usta
bardzo krótko, bo po jakiś 5 min wyciągnął go z jej buzi.
Podniósł krate do góry i bez jakiegokolwiek ostrzeżenia wszedł w
nią, May krzyczała z bólu. Harry się tym nie przejął. May
próbowała się wyrwać, ale nasz Harold był silniejszy. Widziałem
ból, nienawiść i mord w oczach May, nigdy takiego nie połączenia
u kobiet nie widziałem. Harry ją pieprzył bez opamiętania, jakby
od dłuższego czasu nigdzie nie zamoczył. May była wyczerpana, a
to dopiero początek.
-Harry! Dosyć! Nie jesteś sam-nie
reagował, wpadł w jakiś trans.
-Lou, chodź musimy go
odciągnąć.-wstaliśmy i podeszliśmy do nich, próbowaliśmy go
odciągnąć ale się wyrywał, dostał ode mnie z liścia i wrócił
do nas. Od piołem May z kajdanów i położyłem ją na łóżku.
Przywiązałem jej ręce i nogi do kolumn sznurami, założyłem
opaskę na oczy. Wziołem na początku inny szpicrut taki z długimi
frędzlami. Przejechałem nią po ciele May, a potem uderzyłem kilka
razy o jej brzuch, zjechałem uderzeniami niżej, skończyłem na
udach, tam porządnie uderzyłem, May krzyknęła z bólu, słyszałem
szloch. Odłożyłem na bok szpicrut, usiadłem na jej udach w
rozkroku.
-Lou przynieś lód!
-Już idę- i wyszedł z pokoju.
-Po co ci lód?- zapytał Harry.
-Potrzebny. Zobaczysz. Będzie niezła
zabawa.-zatarłem ręce. W mojej głowie utworzyły się głupie
pomysły. Nie będzie j a to boleć, bo nie o to mi chodzi, będzie
czuła przyjemność, ale za żadne skarby nie dojdzie ani razu. Wiem
że jestem podły ale należy jej się , to co zrobiły z Caro to
jest nie wybaczalne, zapewne Zayn jak i Niall im wybaczą ucieczke,
ale my tak szybko nie odpuścimy. Lou po dłuższej chwili przyszedł
z lodem, wziąłem kilka kostek i położyłem je na ciele May,
wzdrygnęła się. Poczekałem chwilę aż lód trochę stopnieje,
chwyciłem jedną kostkę i zjechałem nią wzdłuż jej ciała,
docierając do łechtaczki. Przytrzymałem ja chwilę aż stopniała
od dotyku rozgrzanej skóry. May wiła się powstrzymywana przez
liny. Następną kostkę poprowadziłem niżej do jej wejścia.
Włożyłem resztki lodu do jej rozgrzanej waginy. Zaczęła poruszać
biodrami sfrustrowana. Wziąłem świeży lód który włożyłem do
ust. Okrążyłem ustami jej sutki, płynnie przechodząc do
drugiego. Wyplułem zbędną rzecz i rozebrałem się ze spodni które
na sobie miałem. Tylko. Ponieważ byłem już dawno twardy, bez
żadnych ceregieli wszedłem w nią ostro. Zakrzyczała cicho
ruszając biodrami spragniona orgazmu. Zataczałem małe kółka
biodrami obserwując jej twarz, która wykrzywiała się z rozkoszy.
-Umm.......-May zajęczała cicho-Już
nie mogę Liam, zaraz dojdę.
-Ani mi się waż.- warknąłem na nią.
Rozejrzałem się po pokoju nie
przerywając swoich czynności. Harry i Louis siedzieli na ławce i
walili sobie konia. Oh...serio..Jakby nie mogli poczekać czy coś.
Przewróciłem na nich oczami i zacząłem coraz mocniej pchać by
osiągnąć spełnienie. Wyszedłem z May i rozwiązałem jej ręce
inogi.
-Lou, twoja kolej.
Louis podszedł do May, wziął ją na
ręce i położył na ławie na brzuchu. Podszedł pod ściane gdzie
wisiały pasy, wybrał skórzany brązowy pas. Wrócił do May i coś
jej na ucho powiedział. Przymierzył się do uderzenia i sekundę
później usłyszałem głośne uderzenie i krzyk.
-Jeden- powiedziała cicho May. Lou
nachylił się znów nad nią i o czymś dyskutowali. Chwilę później
znów wymierzył uderzenie.
-Dwa.- zaszlochała May. Po drugim
uderzeniu nie przerywał tylko uderzał mocno, wiem bo May płakała
z bólu, doszli do 15 uderzeń. Lou odłożył pas na ziemie i
ściągnął spodnie w dół, wszedł w nią bez ostrzeżenia,
wchodził i wychodził z niej szybko. Po niecałych 15 minutach
doszedł , widziałem że May też jest na krawędzi. Lou pomógł
jej dojść.
-Dziękuje Lou, ale też cię
nienawidzę.- splunęła.
-Wiem, nie chciałem ale tak wyszło.
Teraz zabiorę cię do pokoju. Okej?- zapytał. May skinęła głową
na zgodę, Lou ubrał spodnie i wziął May na ręce, a potem wyszedł
z nią z pokoju.4
MAY'S
Lou położył mnie na łóżku w
pokoju Zayna, posiedział ze mną chwilę i wyszedł. Leżałam na
łóżku w bez ruchu, bo jak próbowałam się poruszyć to czułam
przeszywający ból. Jak ja ich nienawidzę za to, dzięki bogu że
Nialla tam nie było, bo by miał przesrane, przez tą durną kare
znienawidziłam każdego chłopaka oprócz Nialla, wiem że tam Zayna
nie było ale nic nie zrobił żeby tej kary nie było. Zaczęłam
coś do niego czuć a tak wszystko poszło się jebać. Myślałam że
zależy mu na mnie, ale okazało się że nie. Przymknęłam oczy, od
razu pojawił się obraz mojej rodziny, a potem widze twarz Zayna,
jego wzrok jakby mógł to by mnie zabił. Szybko otworzyłam oczy, a
koło mnie siedziała Caro.
-Jak się czujesz?
-A jak wyglądam?- warknęłam na nią
choć nie chciałam.
-Kiepsko...- odpowiedziała cicho.
-I tak się czuje. Możesz mnie
zostawić chciałabym się przespać.
-Jasne, dobranoc.- odpowiedziała
wstając, ja jej nic nie odpowiedziałam tylko przymknęłam oczy,
stała jeszcze przez chwilę przy łóżku a potem wyszła, wtuliłam
się w kołdrę po chwili odpłynęłam do krainy morfeusza.
...~.~.~.~.~.~...
Obudziłam się otwierając
pomału oczy żeby się przyzwyczaiły do światła, na łóżku koło
mnie siedział Zayn i mi się przyglądał. Pomału odsuwałam się
na drugi koniec łóżka żeby być jak najdalej od niego. Odwróciłam
się do niego tyłem ale to nic nie dało bo po sekundzie kucał
przede mną. Patrzył na mnie smutnym wzrokiem, ja miałam pustkę w
oczach.
-May, błagam odezwij się
do mnie- błagał desperacko ale miałam to w dupie, mógł pomyśleć
wcześniej przed tą absurdalną karą.
-Mayyy, proszę, nie mogłem
nic zrobić, któraś musiała być ukarana, a wiesz jaka jest Caro,
krucha. Ja naprawdę nie chciałem żeby cię ukarali. Ja cię
naprawdę bardzo, bardzo kocham, musisz mi uwierzyć- kończąc
zaczęły płynąć mu łzy z oczu, ale mnie to nie ruszyło.
Patrzyłam w ścianę nie zwracając że ktoś jest w pokoju. Po
kilku godzinach wyszedł z pokoju, a po nim przyszedł Liam z
jedzeniem postawił tackę na szafce nocnej i usiadł na łóżku,
Nie ruszyłam się żeby zjeść, nie byłam głodna, nie czułam
bólu, nie czułam nic, byłam wyprana z uczuć.
-May, zjedz coś.-
powiedział cicho.- musisz coś zjeść żeby nabrać sił.-
powiedział lekko głośniej a potem spuścił głowę. Nie wzruszona
dalej patrzyłam w ścianę. Po godzinie wyszedł, wtedy napiłam się
soku który przyniósł.
Tak wyglądał cały tydzień
co chwilę ktoś przychodził najczęściej Caro z Malikiem.
piątek, 19 czerwca 2015
Rozdział 15
Zayn i May, Niall i Caro...
LOUIS POV
Obudziłem się wcześnie bo o 8, a ja tak szybko nigdy nie wstaje, chciałbym jeszce pospać al raczej mi się nie uda.Poleżałem chwilę na łóżku, a potem wstałem i poszedłem się odświerzyć, wziąłem szybki prysznic, i wyszedłem z łazienkiw samym ręczniku, potem poszedłem się ubrać. Wróciłem na chwilę do łazienki żeby ułożyć włosy.Wyszedłem z pokoju i zszadłem na dół do kuchni po coś do jedzenia. Kiedy miałem gotowe jedzenie przeniosłem się do salonu.Po jakimś czasie dołączył do mnie Liam, nie odzywał się jakiś czas, lecz w końcu zirytowało mnie to więc przerwałem ciszę.
- Stary co jest czemu się nie odzywasz?
-Martwię się o dziewczyny, przecież znasz Caroline , nie wiadomo co jej strzeli i czy sobie czegoś nie zrobi. May nie jest aż tak twarda żeby sobie z nią poradzić
-Myślę że nic im nie będzie, poprostu wrócą do rodziny.
-Musimy je odzyskać,przcież one mogąnas podać na policje-zaczął panikować.
- Sądzisz że im uwierzą,że sławny na cały świat zespół porwał je i molestował?
-One potrafią być cholernie przekonujący-zaśmiał się Li- jeszcze nie znamy ich najgorszych stron, tego najbardziej się boję.
-Nie spinaj, ściągniemy je spowrotrm, nawet jak polecą do Polski. Ale miejmy nadzieję że zdążymy na czas.
-Musimy zdążyć.Idę się przewietrzyć- odparł i wyszedł a zaraz po tym pojawił si3 Harry.
-Siema co tam? - zapytał radośnie, ale mina mu zrzedła kiedy zobaczył moją- co ci?
-Nic tylko matrtwię się o Liama- odparłem smotno- a ty co taki wesolutki?
-Bo jedziemy dzisiaj po nasze dziewczynki- zaśpiewał radośnie- a z nim?
-Boi się że dziewczyny wydadzą nas policji.
-Nie wydadzą.Nie ma czym się przejmować na bank zabierzemy je z lotniska na czas.
-Ależ ty pozytynie nostowiony jesteś na tą sytuacje.
- Bo ja pozytywnym człowiekiem jestem.
-Cześć chłopaki- do salonu wszedł Niall z tacką pełną jedzenia.
-Hej- powiedzieliśmy z Harrym jednocześnie.
-Już nie mogę się doczekać aż po nie pojedziemy, już chcę je opierdolić.
-Tak musimy pomyśleć nad karą- odezwał się Hazza, podkradając tochę jedzenia z tacki Nialla.
-Będziemy mieć niezłą zabawę- powiedziałem z chytrym uśmieszkiem.
-Dobra zagrajmy w fife- odezwał się Niall, odkładając jedzenie.
Kiedy chłopcy grali już drugi mecz, zaniepokoił mnie fakt że Zayn długo nie schodzi.Fakt on uwilebia spać i trudno go ściągnąć z łóżka, ale bez przesady jest już druga popołudniu. Postanowiłem sprawdzić co z nim.
Kiedy otworzyłem drzwi pierwsze co zobaczyłem to rozwalony na całym łóżku Zayn, twardo śpiący we wczorajszych ubraniach.
-Zayn, obudź się-szturchnąłem go parę razy w rzebra, lecz ani drgnął.
-Zaynee,wstajemy...May przyjechała.- znowu nic, dziwne...
Wziąłem prześcieradło w dłonie i pociągnąłem tak żeby Malik spadł z łóżka.
-Co jest kurwa?!-ryknął, ale zaraz chwycił się za głowę krzywiąc się z bólu.
-Wstawaj, za godzinę jedziemy po dziewczyny. A tobie co? Kac morderca nie ma serca, hmm?
- Jak to tylko godzina?! Dlaczego mnie wcześniej nie obudziłeś?- warknął po czym poszedł do łazienki.
-Budziłem cię, ale ty nie wstawałeś- krzyknąłem do zamkniętych drzwi- w ogóle ogarnij się, bo wyglądasz jak bezdomny po bimbrze.
-Cholera, wiem- wstchnął
-Tak by the way*, to dlaczego aż tak się schlałeś?
-Nie wiesz- zaśmiał się cicho- alkohol to najlepszy lek na złamane serce.
- Yhm.. wiesz stary, myślę że May nie chciała cię zostawiać, poprostu zrobiła to dla Caro.
Diabeł wcielony w skórę aniołka- szepnąłem do siebie.
- Mam nadzieję, nie chciałbym jej na serio starcić, a co gorsza żyć ze śwaiadomością że nigdy mnie nie pokocha.
-Ruszaj dupę-uciąłem- chyba że chcesz się spóźnić, co?
-Nie już idę... muszę się jeszce ubrać- odkszyknął do mnie.
Kiedy Zayn był już gotowy razem zeszliśmy na dół. Mijając salon zgarneliśmy chłopaków. Wsiedliśmy do dwóch aut. Ja jechałem z Liamem i Niallem, a Zayn z Harrym. Kiedy dojechaliśmy na miejsce przeżyliśmy spory szok, na lotnisku stało pełno fanów krzycząych nasze imiona. Szybko rozejrzałem się po całej hali. Przez przeszkloną ścianę dojrzałem Caro wsiadającą do samochodu, po chwili auto Harrego wjechało na autostradę.
-Zayn spytaj o następny najbliższy lot my zajmiemy się tym tłumem.
Po dwóch godzinach robienia zdjęć i podpisywania kartek, fanki naszczęście rozeszły się.
-Lou, patrz tam- Niall szturchnął mnie w ramie.
Spojrzałem tam gdzie wskazywał chłopak. Przy bramkach stały dziewczyny i rozmawiały z jakimś kolesiem.
Podbiegliśmy do nich, a ja złapałem Caro za ramię.
LIAM'S POV
Do domu wróciliśmy około 18,chłopcy zaprowadzili dziewczyny do pokoju Caro.Po chwili wrócili i wszyscy usiedliśmy w salonie.
-Co z nimi zrobimy- Zapytał Lou
- Zabierzemy je do naszego pokoju, wtedy nauczą się że od tatusiów** się nie ucieka- zaśmił się Harry.
-Zabierzcie tylko May-odezwał sie wpatrzony w ścianę Niall.
- Dlaczego przecież Caro najbardziej na to zasłużyła- oburzył się Zayn.
-Nie pozwolę wam jej tam zabrać- powiedział stanowczo-Ona jest na to zbyt krucha, nie wytrzyma tego.
Patrzyłem na niego zszokowany. Czy on właśnie nazwał Caroline kruchą? To chyba ostatnie słowo które mogłoby ją określić. Zaśmiałem się.
- Stary ty chyba nie wiesz o kim mówisz.
-To ty nie wiesz Liam. Caro może wyglądać na twardą z zewnątrz , ale jej psychika jest bardzo słaba, i to przez nas. Nie możemy tego zrobić, ona się rozsypie i już wogólenie będzie nam ufała- skończył cicho a jego oczy zeszkliły się.
- Ni ma racje- zabrał głos Louis-nie możemy jej do końca zniszczyć.
-Uh dobra to zabieramy May-zkapitulował Harry.
-Zayn jakieś uwagi?-zapytałem?
Ten tylko skinął głową i wyszedł z pomieszczenia.
- A jemu co?- zdziwiłem się.
-Nie wiem, dziwnie się zachowuje-odparł Lou.
- Nie ważnie, kiedy zabieramy May do pokoju?-podekscytował się Harry.
-Za chwilę przygotujmy w nim wszystko.
*by the way (ang.) swoją drogą
**Nie pytajcie, poprostu dużo zrytych opowiadań z Hazzą w roli głównej
Troche krótki ale jest.ENJOY
poniedziałek, 8 czerwca 2015
Rozdział 14
Ucieczka cz.II
ZAYN'S
POV
Obudził
mnie ból zdrętwiałego karku, podniosłem się do góry to poczułem
silny ból głowy, musieliśmy wczoraj nieźle zabalować pomyślałem.
Wstałem nie, tak żeby ból głowy się nie nasilał i poszedłem do
kuchni po tabletki. Jak je łyknąłem to poszedłem się odlać. Po
chwili wróciłem do salonu, trochę się przeraziłem był tam
niezły bałagan, nie pamiętam jak to się stało. Film urwał mi
się po tym jak gadałem z jednym z kolegów którzy tu byli o
naszych dziewczynach. Usiadłem na poprzednim miejscu i wyciągnąłem
telefon żeby sprawdzić godzinę było po 1 popołudniu, byłem
zdziwiony że dziewczyny nas nie obudziły, ale chyba wiedziały w
jakim stanie będziemy. Długo się nad tym nie zastanawiałem i
poszedłem dalej w kimę.
Obudziło
mnie szturchanie w ramię.
-Czego?-
warknąłem na tego kogoś, dalej mając zamknięte oczy.
-Wstawaj,
jest już 16, a dziewczyny nadal nie zeszły na dół- otworzyłem
oczy i zobaczyłam Nialla.
-Już
wstaje, a dziewczynami się nie przejmuj, pewnie były na dole jak
żeśmy spali.- odparłem wstając.
-
Nie były, bo ja od 14 nie śpię, jak i prawie reszta chłopaków.
-A
byłeś sprawdzić na górze czy są?
-No,
jeszcze nie.
-To
idź sprawdź, a nie mi dupę zawracasz.- robiłem się wkurwiony na
nieogarniętego farbowanego blondyna.
Poszedłem
do kuchni się napić, coś zjeść, po niecałych 15 minutach byłem
najedzony i napity, wtedy wpadł do kuchni zdyszany blondas.
-Nie
ma ich w żadnym pokoju!- mówił na wydechu, rozszerzyły mi się
oczy z niedowierzaniem na słowa Horana.
-Jak
to ich nie ma?- wrzasnąłem.
-No
nie ma ich na górze , trzeba jeszcze zobaczyć na basenie i w
siłowni bo tam dużo czasu zawsze spędzały.- gdy to powiedział od
razu ruszyłem w wymienione przez Nialla. Poszedłem sprawdzić
najpierw basen, ale tam nikogo nie było, potem poszedłem do
siłowni, May zawsze tam długo przesiadywała, ale tam też nikogo
nie było. Nie mam pojęcia gdzie one mogą być, pierwsze co
przyszło mi do głowy to to że koś je porwał, jak żeśmy byli
porządnie schlani. Bałem się o nie, najbardziej o moją May, stała
się dla mnie bardzo ważna. Nie mogę jej stracić. Wróciłem na
górę, usiadłem na kanapie i schowałem głowę w dłonie.
-Stary
znajdą się.- Liam poklepał mnie po ramieniu.
-Mam
nadzieje.- odparłem cicho.
-Trzeba
szybko działać, zanim ktoś je zgwałci czy coś.-powiedział
przejęty Harry.
-Jak
toś tyknie moją May to już nie żyje. Dobra co robimy?-spytałem
chodząc po całym salonie.
-Trzeba
podzwonić po lotniskach i sprawdzić czy nikt nie chce je wywieść
z Londynu.-powiedział Harry, a ja robiłem się coraz bardziej zły
i zmartwiony, jak pomyśle że jakiś facet dotknął May.
-Chłopcy
a nie pomyśleliście że dziewczyny po prostu uciekły, ja my
byliśmy na haju- stwierdził Liam. Myślałem przez chwile nad tym
co powiedział.
-Chyba
masz racje, one nie czuły się tu dobrze, były zmuszane do
mieszkania z nami i nam usługiwać.- nie chętnie ale potwierdziłem
słowa Liama.
-To
takie chujowe - zajęczał Niall – najpierw Caro próbuje się
zabić, potem uciekają. Czy jesteśmy aż tacy źli? Już do niczego
je nie zmuszaliśmy. May nawet była z tobą szczęśliwa. - spojrzał
na mnie zeszklonymi oczami.- Co jeśli one podadzą nas na policje?
Zamkną nas za uprowadzenie i molestowanie nieletnich, zgnijemy w
pudle.- jego głos stał się piskliwy.
-Spokojnie
Ni, znajdziemy je.- Lou poklepał go po plecach.- Zayn zadzwoń na
lotnisko i o nie zapytaj. Założę się że lecą do swojego kraju,
najbliższym lotem.
Westchnąłem
i wyciągnąłem telefon. Teraz na które lotnisko zadzwonić,
przecież w Londynie jest ich multum. Postanowiłem zacząć od tego
największego. Znalazłem w internecie numer i n zadzwoniłem.
-Airport
London... słucham- odezwał się kobiecy głos.
-Dzień
dobry. Chciałbym się dowiedzieć o najbliższy lot do Polski.
-Jutro,
piętnasta dziesięć .
Podszedłem
do komody w przed pokoju i wyciągnąłem karteczkę ze spisanymi
numerami kart kredytowych dziewczyn.
-Um...czy
ktoś o tym numerze- podałem cyferki- zarezerwował ten lot.
-Przepraszam
nie mogę podawać takich informacji.
-Bardzo
panią proszę- zacząłem zdesperowanym głosem- moja dziewczyna
jest w ciąży i chce lecieć do rodziny, a jej ciąża jest
zagrożona, nie może lecieć, ale ona się uparła....muszę ją
zatrzymać.
-Um...dobra,
na ten numer zostały zarezerwowane dwa bilety.
-Dziękuje
pani bardzo, do widzenia.- rozłączyłem się i spojrzałem na
zdziwionych chłopaków.- jutro 15;10.
-Stary
co to była scena?- zdziwił się Harry- May jest w ciąży?
-No
co ty...musiałem coś wymyślić żeby mi powiedziała.
-Co
robimy?- zapytał Niall
-Ja
idę się napić, a jutro jedziemy na to lotnisko i je stamtąd
zabierzemy.- powiedziałem i poszedłem do kuchni i od razu do
lodówki, wyciągnąłem z niej piwo i je od razu wypiłem ale to
było za słabe więc sięgnąłem po coś mocniejszego. Wyciągnąłem
najpierw czystą ale też było za słabe na moje szargane nerwy.
Chwyciłem za Jacka Danielsa i wypiłem trochę z gwinta i
stwierdziłem że to to co potrzebowałem. Poszedłem do salonu i
usiadłem na kanapie, odłożyłem butelkę na stół i schowałem
twarz w dłonie. Dlaczego mnie ciągle to spotyka? Czemu każda
dziewczyna ode mnie ucieka? Albo mnie zdradza? Te pytania nurtują
mnie od kilku godzin. Myślałem że May jest ze mną szczęśliwa,
tak mi mówiła, kłamała? Mi z nią było bardzo dobrze, wiem że
szybko się jej zapytałem od chodzenie ale nie żałuje, od początku
mi się spodobała, chłopakom w pierwszy dzień jak żeśmy je tu
przywieźli powiedziałem że blondynka jest moja, byli trochę
wkurzeni że chce jedną dla siebie wziąć ale mnie to nie
obchodziło. (W trakcie moich rozmyśleń wypiłem prawie całą
butelkę Jacka.) A teraz nie mam już jej bo uciekła, a ja się w
niej naprawdę zakochałem, na początku myślałem że to tylko
zauroczenie i po jakimś czasie mi przejdzie, ale nie przeszło,
chciałem z nią coraz więcej czasu spędzać, kiedy chcę całować
i kochać się a nie pieprzyć tylko dla mojej przyjemności.
Myślałem że May też mnie kocha ale okazało się że chciała
tylko moją moją czujność uśpić i się jej udało, dałem jej
dużo swobody żeby się dobrze czuła w tym domu. ( Właśnie w tym
momencie zaczynam drugą butelkę Jacka Danielsa i chyba za długo
nie posiedzę.) Bardzo bym chciał żeby została ze mną bez żadnego
przymusu tylko dlatego że się we mnie zakochała. Butelka Jacka
była w połowie pusta i zaczynałem usypiać więc powoli i
chwiejnie zacząłem się wspinać na górę do mojego pokoju, jak
tam dotarłem od razu walnąłem się na łóżku i natychmiast
odpłynąłem.
CAROLINE'S POV
Kiedy
tylko wróciliśmy do motelu udałam że zabieram coś z pokoju,a
potem pojechaliśmy do najbliższego studia tatuażu który polecił
Noah.
Teraz
siedzę na kozetce i czekam aż wzór zostanie odbity pod moim lewym
obojczykiem. Był to napis piękną czcionką ' My scars make me an
orginal'. zawsze chciałam mieć wytatuowane moje motto, szczególnie
w widocznym miejscu. Po pół godzinie mój tatuaż był zrobiony a
opatrunek założony.Następny lot był o osiemnastej czyli musimy
jechać na lotnisko...znowu. Mam nadzieję że tym razem nie spotkamy
fanek chłopaków, a co gorsza samych chłopaków.
Lotnisko
na szczęście było wolne od wrzeszczących nastolatek, dlatego
mogliśmy spokojnie przejść w stronę bramek. Staliśmy w dosyć
sporej kolejce, czekają na swoją kolej, kiedy Ktoś szarpnął moje
ramie.
-Co
do...-urwałam kiedy zobaczyłam osobę która przede mną
stała-Louis...
Uśmiechnęłam
się słodko wycofując w stronę Noah.
-Słońce
idź już do samolotu a my do ciebie dołączymy, tylko załatwimy
pewną nie dokończoną sprawę.
Chłopak
skinął głową i skierował się w stronę bramek.
-Słońce?!Co
to ma do kurwy być! Dwa dni nas przy was nie ma a ty nowego sobie
znajdujesz!- zaczął wrzeszczeć Niall.
-Good...
wyluzuj to tylko kolega - prychnęłam-By the way...co wy tu robicie,
już nawet wyjechać w spokoju nie można?!
-Wyjechać!?Chyba
od nas uciec! Co wy w ogóle sobie myślałyście!?
-Dużo.
Nie chciałyśmy uciekać tylko odpocząć, a wy i tak byście nas
ściągneli z powrotem do siebie, więc o co tyle szumu.-wtrąciła
się jeszcze spokojna May.
-Ty
się jeszcze kurwa pytasz...-wybuchnął Zayn lecz przerwało mu
chrząknięcie.
-Przepraszam-odezwał
się bramkarz za nami-czy macie państwo jakiś problem?
-Tak
mamy-odpowiedziałam szybko-ci tu panowie, nie chcą nas puścić do
samolotu.
-Ale
Caroline nie możesz jechać bez opiekuna jesteś niepełnoletnia, tak
samo ty May.-Lou posłał fałszywy uśmiech.
-Ja
jestem pełnoletnia, a Caro jest pod moją opieką.-wtrąciła się
May
-Od
kiedy ty masz osiemnaście?-zdziwił się Harry.
-Od
półtora miesiąca, skończyłam je przed przelotem tutaj.
-Nie jesteś jej
opiekunem prawnym, przykro mi.
-Ja
kończę za trzy dni nie może nas pan przepuścić?
-Yhh,
czy któryś z was jest ich rodziną?
-Ja
jestem kuzynem i nie zgadzam się żeby gdzie kolwiek leciały.
-W
takim razie nie mogę nic zrobić, do.widzenia.
-Ale..-nie
dokończyłam bo bramkarz już poszedł.
-Do
domu!-warknął Malik.
Subskrybuj:
Posty (Atom)

