czwartek, 20 sierpnia 2015

Rozdział 18

Ten dzień


Po tym jak zjadłam śniadanie, postanowiłam pójść popływać aby zabić czas. Dziś moje osiemnaste i mam zamiar spędzić  ten dzień  na pływaniu i oglądaniu telewizji. Nie sądzę żeby ktokolwiek wysilał sie na jakiekolwiek życzenia, więc nie mam zamiaru o tym wspominać. Wskoczyłam do wody i zrobiłam pierwsze ruchy aby wypłynąć na powierzchnię. Położyłam się na wodzie i całkowicie rozlźniłam ciało, dryfując po całym basenie. Gwałtownie zgięłam się w połowie i zanurkowałam  na samo dno.Postanowiłam na luzie przepłynąć trzy kilometry i skończyć na dziś.
Kiedy wyszłam z basenu, cudownie
 odświeżona, podeszłam do drzwi i pociągnęłam za klamkę. Zamknięte? Po kilkominutowej szarpaninie z przeszkodą poddałam się, stwierdzając że ci idiocie mnie tu zamknęli.
-Otwórzcie te debilne drzwi- krzyczałam waląc w drewnianą powłokę.
Po chwili bez sensownego dudnienia w drzwi, po drugiej stronie usłyszałam kroki.
-Kimkolwiek jesteś kurwa wypuść mnie!-krzyknęłam prosto w drewno.
Zamek irytująco zgrzytnął a przede mną pojawiła się uśmiechnięta twarz Harry'ego.
-Z czego się cieszysz?! Ja tu prawie z głodu umarłam.
- Tak to jest jak się codziennie na śniadanie je tylko jogurt-odpowiedział robiąc minę znawcy-powinnaś więcej jeść.
-Oh zamknij się - wywróciłam na niego oczami - moja sprawa, mój żołądek, moja dupa, amen.
Wyminęłam loczka i podreptałam do kuchni. Kiedy tylko przekroczyłam jej próg, zauważyłam May krojącą jakieś warzywa i Zayna uwieszonego na jej talii. Powstrzymując odruch wymiotny, skierowałam się do mojego pokoju przebrać się. Wchodząc po schodach usłyszałam krzyk przyjaciółki.
- Ubierz coś ładnego!
Co ona kurwa w myślach czyta?!
Postanowiłam ubrać czarne rurki, niebieską mgiełkę wsadziłam w spodnie a na nogi włożyłam czarne szpilki z ćwiekami na pięcie, pod to oczywiście czarna koronkowy komplet. Zrobiłam smokey eye i przeczesałam włosy zostawiając fale które zostały po pływaniu Przejrzałam się w lustrze oceniając efekt końcowy. Tak wyszło seksownie...
Zeszłam na dół do salonu gdzie siedział Lou z Harrym.
- Hej co robicie?-stanęłam za nimi opierające się o framugę.
- W sumie to nic...wow-zająkał się Louis-kim jesteś i co zrobiłaś z Caroline?
-Przesadzasz...to tylko szpilki...
-Ubieraj się tak codziennie proszę -usłyszałam za sobą głos Nialla.
Obróciłam się w jego stronę i uniosłam brew.
- Czarne spodnie nosze codziennie.
-Ale to...-zakreślił nie określony ruch ręką- to..
-Nie produkuj się - wtrącił się Harry - to poprostu seksowne.
Zaśmiałam się z ich reakcji i weszłam do kuchni.
-Ooo i oto mi chodziło- uśmiechnęła się May - zaraz wychodzimy do klubu zjesz coś?
Pokręciłam głową i usiadłam przy wysepce.
Nie wiarygodne...zaledwie tydzień temu uciekłyśmy a teraz zabierają nas do klubu?
Możliwe że to z powodu moich urodzin ale jednak.
-Idziemy wszyscy?
Zgaduje że każdy będzie nas pilnował...
-Nie tylko ja, Zayn, ty i Niall.
- Jak to?
-Po prostu namówiłam Zayna żebyśmy poszli. W końcu trzeba uczcić twoją osiemnastkę- zaśpiewała wesoło.
-Oh ok...
*~*~*~*
Siedzieliśmy w klubie dwie godziny. May z Zaynem tańczyli w najlepsze. A Niall nieudolnie próbował mnie do tego zmusić. Pewnie poszła bym zatańczyć gdybym wypiła drinka, ale niee pan Horan oczywiście nie dał mi nic pić prócz wody. Nawet nie chciał mi wytłumaczyć dlaczego, poprostu nie. W każdym razie siedzimy w samochodzie i jedziemy do domu. Nasza urocza parka uchachana , Niall dźgający mnie w bok i ja z policzkiem przyciśniętym do szyby.


Wiem że krótki ale naprawde nie mam czasu na pisanie w sanatorium, a teraz się jeszcze rozchorowałam. Za jakiekolwiek błędy przepraszam. Następny rozdział postaram się dodać 28.08.15. Enjoy!~ Caro

środa, 12 sierpnia 2015

Rozdział

Mamy mały problem z dodaniem kolejnego rozdziału. Wczoraj wróciłam z wakacji (May) i nie miałam jak dodać rozdziału. Caro miała dodać ale chyba zapomniała. Bardzo przepraszamy za te opuźnienia za to będą dodane 2 rozdziały jak najszybciej.

piątek, 17 lipca 2015

Rozdział 17

Rozejm między May a Zaynem

NIALL'S POV
Wyszedłem z pokoju gdzie odbywała się kara May. Nie chciałem na to patrzeć, to nie jest właściwe, karać je tylko dlatego że chciały się od nas uwolnić. Ale Liam uważa że to nauczy je dyscypliny i będą się bały uciec ponownie. Moim zdaniem jedynym czego będą się bały to my. W sumie to May będzie się bała, na szczęście uratowałem Caro od tej okropności. Nie byłbym w stanie siedzieć spokojnie ze świadomością że chłopcy ją tam krzywdzą, a co dopiero sam to robić. Powoli skierowałem się do salonu, gdzie miałem nadzieję spotkać Caro. Wkroczyłem niepewnie do pomieszczenia, dostrzegając dziewczynę siedzącą na kanapie. U siadłem koło niej i spojrzałem na jej twarz. Ze skupieniem oglądała program motoryzacyjny, nawet nie zwracając na mnie uwagi. Postanowiłem dać jej trochę spokoju i sam spojrzałem na telewizor.Dosyć młody chłopak opowiadał o poszczególnych modelach aut. Mimo tego że mało mnie to w tej chwili interesowało, wpatrywałem się bezsensownie w ekran myśląc o tym jak zacząć rozmowę. Jak tylko program się skończył, odwróciłem się do Caroline.
-yghm...może zagramy w fifę?- zapytałem niepewnie.
-Dlaczego nie.-wzruszyła ramionami nadal nie odrywając wzroku od ekranu.
Z westchnieniem wstałem z kanapy żeby włączyć konsolę.
Yhh, przecież muszę z nią porozmawiać, jeśli tak dalej pójdzie nic z tego nie będzie. Podałem jej pada, udzielając pierwszeństwa do wybrania drużyny. Chociaż nie spodziewałem się tego że wybierze Chelsea. Ja nie mając wyboru wybrałem Irlandzką drużynę.
Zaczeliśmy mecz w milczeniu, co szybko przerwałem.
-Jesteś na mnie zła?
-Uratowałeś mój tyłek od batów, chyba nie powinnam.
-Niechciałem żebyś cierpiała, nie mógłbym na to patrzeć- spojrzałem na nią ze smutkiem?
-Ale nie rusza cię to że May teraz tam cierpi?-zaśmiała się pod nosem- w ogóle dlaczego tu jeszcze siedzisz? Idź też się nad nią znęcać.-Syknęła z jadem strzelając mi pierwszego gola.
-To nie tak, że chce żeby była karana. - westchnąłem z rezygnacją- gdybym chciał jeszcze ją z tego wyciągnąć, chłopaki by się wkurzyli. Co jak co, ale w końcu od nas uciekłyście, oni uważają że za to musicie być ukarane.
-Nie wpadłeś może na to że nie chcemy tu być?-zatrzymała grę i spojrzała na mnie ze wściekłością.
-Dobrze wiesz że nie możemy was wypuścić, jeśli cokolwiek się wyda, trafimy do kicia-poziom mojej irytacji zaczął rosnąć.
-To było nas nie porywać!
-Wiem to było głupie...ale teraz musimy stawić czoła konsekwencją.
-A jeśli obiecamy wam że nikomu nie powiemy, to wypuścicie nas?
-Nie.
-Dlaczego?-patrzyła na mnie tymi wielkimi oczami, a mnie zmiękło serce.
-Umm...Caro, ja nie sądzę żeby Zayn dał odejść May, on za bardzo ją kocha. I...ja nie chce, abyś ty odeszła.
Patrzyłem z nadzieją w jej oczy, oczekując jakiejś odpowiedzi. Ale ona tylko wzruszyła ramionami i odwróciła się do telewizora.
-Cokolwiek.
Kiedy włączyliśmy z powrotem grę do salonu wszedł podłamany Zayn. Usiadł na jednym z foteli i pusto patrzył w okno przed nim.
-Wszystko okay stary?-spytałem zmartwiony.
-Nic nie jest Niall,nic...
MAY'S POV
W sobotę tydzień później czułam się na tyle dobrze ż wyszłam z łóżka, poszłam się odświeżyć, myłam się przez godzinę. Wyszłam z łazienki w ręczniku, na łóżku siedział Zayn i mi się przyglądał, ja go olałam i poszłam się ubrać. Ubrana wyszłam z pokoju, bolą mnie jeszcze plecy i nogi ale daje rade. Weszłam do kuchni, siedzieli tam Louis i Liam, nie przywitałam się.
-Cześć- odezwał się pierwszy Louis- Chcesz śniadanie?- kiwnęłam głową na tak. Obaj wstali i zabrali się za śniadanie, Liam smażył jajecznice, a Louis smarował kanapki masłem i kroił pomidory potem położył go na kanapki do tego zrobili mi zielona herbatę (moja ulubiona) i postawili sok pomarańczowy przede mną. W między czasie do kuchni przyszła reszta, koło mnie usiedli Zayn i Caro, obok Caro Niall a potem Harry, Naill po chwili wstał i podszedł do lodówki, wyjął z niej jogurt i podał go Caro, normalnie sługa się dla niej zrobił. Po niecałych 15 minutach śniadanie stało przede mną. Jadłam pomału bo nigdzie mi się nie spieszyło, jadłam je chyba przez pól godziny, reszta się zmyła po 10 minutach, został ze mną tylko Malik, nie chciałam jeszcze się do niego nie odzywać, ale denerwowała mnie ta cisza:
-Malik?- popatrzyłam na niego, on się do mnie odwrócił i kiwnął głową żebym kontynuowała.-denerwuje mnie to
-Co?
-Ta cisza między nami.
-Mnie też. Ale to ty ni chciałaś ze mną rozmawiać, nie pozwoliłaś niczego wytłumaczyć.
-Teraz masz szanse. Ale po wytłumaczeniu i tak ci nie wybaczę.
-To co mam zrobić żebyś mi wybaczyła?
-Wymyśl coś, niczego nie będę ci podpowiadać, sam wymyśl.
-Dobrze, chodź pójdziemy do naszego pokoju porozmawiać.-wstał wystawił rękę do mnie przyjęłam ją, wstałam i poszliśmy do pokoju. W pokoju usiadłam na łóżku, Zayn stanął koło komody i się o nią oparł.
-No to mów.
-Chciałem cię na początku przeprosić za to co ci chłopaki zrobili, nie miałem innego wyjścia jak zgodzić się na tą kare dla ciebie, Niall od razu stanął za Caroline że jej nie wolno tego zrobić, ja też nie chciałem żeby robili coś wam ale nie miałem zbytnio nic do gadania...-machnęłam ręką żeby nie kontynuował tych bzdur.
-Malik skończ pieprzyć, nie rób z siebie niewiniątka, wiem jak było i co się stało, połowa z tego co powiedziałeś to nie prawda. Daje ci ostatnią szanse żebyś naprawił to co żeś spieprzył. Jeszcze na dodatek trzeba Caro urodziny zorganizować.
-Dziękuje na pewno wykorzystam tą szanse, a co do urodzin Caro chłopcy się tym zajmą.
-Okej, idę na dół.- Wyszłam z pokoju i zeszłam na dół do salonu, usiadłam na kanapie i włączyłam telewizor. Siedziałam przed telewizorem jakieś 2 godz., potem przyszedł Malik i powiedział żebym ubrała jakieś ciuchy wieczorowe, zgodziłam się i tak mi się nudziło. Ubrałam małą czarną i baleriny, pomalowałam się delikatnie włosy zostawiłam rozpuszczone. Zeszłam na dół tam już czekał na mnie Zayn ubrany w eleganckie jeansy, marynarka i biała koszulka. Wyszliśmy z domy, wsiedliśmy do jego auta i pojechaliśmy, nie wiedziałam gdzie jedziemy, Zaza nie chciał mi powiedzieć. Zatrzymaliśmy się na ............ , akurat był zachód słońca, wysiadłam z samochodu podeszłam do krawędzi i podziwiałam krajobraz, Zayn rozłożył koc przed autem, położył na nim koszyk, usiadłam na nim. Siedzieliśmy kilka godzin rozmawialiśmy, jedliśmy, wygłupialiśmy się i najważniejsze pogodziliśmy się , w pewnym momencie Zayn się na chylił i namiętnie pocałował, możecie się domyślić jak to się skończyło. Do domu wróciliśmy chwilę przed północą, weszliśmy do swojego pokoju, rozebraliśmy się i poszliśmy się wykąpać, po wykąpaniu szybko wyszliśmy z łazienki, gdy wychodziliśmy rzuciliśmy się na siebie, znowu żeśmy się kochali, spać poszliśmy koło 3 nad ranem. Rano wstaliśmy, szybko się ubraliśmy i zeszliśmy na dół, tam już wszyscy byli nie byłam zdziwiona bo przecież już 11 rano była. Caro właśnie kończyła swój jogurt i oznajmiła że idzie na basen, jak wyszła powiedziałam chłopakom że pójdę ją zamknąć a oni zaczną szykować jej urodzinową imprezę, zgodzili się od razu. Wstałam i poszłam na basen sprawdziłam czy na pewno tam jest i zamknęłam drzwi na klucz..

 







piątek, 3 lipca 2015

Rozdział 16

Liam, Louis, Harry i May...

LIAM'S POV
Wstaliśmy i poszliśmy na górę do pokoju zabaw. Weszliśmy do środka i od razu podeszliśmy do szpicrut i w zieliśmy cztery różnego rodzaju, położyliśmy je koło łóżka, podszedłem do komody i wyciągnąłem kilka sznurków, przepaskę, wibrator, kajdany, roszpunkę i spinki podałem to chłopakom każdy wziął co chciał i położył koło miejsca które wybrał. Ja wybrałem łóżko i dlatego będę korzystał ze wszystkiego. Harry wybrał krzyż, kajdany i szpicrut, ale powiedział że też będzie korzystał ze wszystkiego, Louis wybrał ławkę, wibrator i spinki. Niall stwierdził że będzie na każdym po kolei i na końcu jak my skończymy się zabawiać.
-Harry idź po May. Zabawę czas zacząć.- Harry wyszedł, a ja zatarłem ręce Po chwili wrócił ale z May.
-Nie robiła żadnych problemów?- zapytałem bo dziwnie że tak stała i się nie broniła.
-Nie, nawet sama tu przyszła.- odpowiedział tak samo zdziwiony.
-May, co ci?
-Nic a co ma być.- odpowiedziała bez żadnych emocji, jej wzrok był pusty, bez jakichkolwiek emocji.
-To co zaczynamy? Kto pierwszy?-zapytał Lou.
-Ja!- wydarł się Harry.
-Dobra to zaczynaj, a my popatrzymy.- odpaliłem.
Podprowadził ją pod krzyż, założył jej kajdany i przyczepił do krzyża, za jednym zamachem ściągnął z niej spodnie i majtki. Górnego ubioru nie miała nawet nie wiem jakim cudem. Wziął w rękę szpicrute i zaczął nią jeździć po jej ciele. Obszedł ją dookoła i uderzył ją w dupę. Przeszedł do przodu i uderzył ją w brzuch, a ona krzyknęła z bólu. Z tą karą to chyba nie był najlepszy pomysł.-Pomyślałem. Harry uderzył ją jeszcze kilka razy w inne części ciała. Na jej ciele powstały czerwone ślady po uderzeniach. W rękę wziął wibrator i w nią go włożył, aż podskoczyła, wziął w rękę pilot i zaczął go włączać. May zaczęła jęczeć, wiła się w różne strony. Harry włączył chyba na najwyższy bo po niej widziałem że jest blisko.
-Nie wolno ci dojść.- warknął, May się nie odezwała.-Zrozumiałaś!- warknął
-Rozumiem, nie musisz tak warczeć bo psem nie jesteś.-odpyskowała mu. Jestem pod wrażeniem, ona nikogo się nie boi, odpyskuje nawet największemu chujowi.
-Nie pyskuj, bo oberwiesz.-Harry robił się jeszcze bardziej wkurwiony.
-I tak oberwę to co za różnica.
-Stul pysk.-krzyknął na nią, a ona nic sobie z tego nie robiła, więc jej przywalił ręką w tyłek. Warknęła na niego, tym razem on nic sobie z tego nie zrobił. Wyłączył wibrator, wyciągnął go z niej, odłożył na bok. Podszedł do niej, obniżył krzyż tak żeby jej głowa była na poziomie jego rozporka. Ściągnął spodnie wraz z bokserkami, podstawił jej pod buzie swojego kutasa.
-Ssij!- warknął rozkazując. May zaczęła się stawiać i pokręciła głową na Nie. Wziął go w swoją jedną rękę, drugą trzymał ją z tyłu głowę żeby ją nie ruszała i wepchnął jej do buzi swojego przyjaciela, miała łzy w oczach ale nie pozwoliła im na wypłynięcie. Pieprzył jej usta bardzo krótko, bo po jakiś 5 min wyciągnął go z jej buzi. Podniósł krate do góry i bez jakiegokolwiek ostrzeżenia wszedł w nią, May krzyczała z bólu. Harry się tym nie przejął. May próbowała się wyrwać, ale nasz Harold był silniejszy. Widziałem ból, nienawiść i mord w oczach May, nigdy takiego nie połączenia u kobiet nie widziałem. Harry ją pieprzył bez opamiętania, jakby od dłuższego czasu nigdzie nie zamoczył. May była wyczerpana, a to dopiero początek.
-Harry! Dosyć! Nie jesteś sam-nie reagował, wpadł w jakiś trans.
-Lou, chodź musimy go odciągnąć.-wstaliśmy i podeszliśmy do nich, próbowaliśmy go odciągnąć ale się wyrywał, dostał ode mnie z liścia i wrócił do nas. Od piołem May z kajdanów i położyłem ją na łóżku. Przywiązałem jej ręce i nogi do kolumn sznurami, założyłem opaskę na oczy. Wziołem na początku inny szpicrut taki z długimi frędzlami. Przejechałem nią po ciele May, a potem uderzyłem kilka razy o jej brzuch, zjechałem uderzeniami niżej, skończyłem na udach, tam porządnie uderzyłem, May krzyknęła z bólu, słyszałem szloch. Odłożyłem na bok szpicrut, usiadłem na jej udach w rozkroku.
-Lou przynieś lód!
-Już idę- i wyszedł z pokoju.
-Po co ci lód?- zapytał Harry.
-Potrzebny. Zobaczysz. Będzie niezła zabawa.-zatarłem ręce. W mojej głowie utworzyły się głupie pomysły. Nie będzie j a to boleć, bo nie o to mi chodzi, będzie czuła przyjemność, ale za żadne skarby nie dojdzie ani razu. Wiem że jestem podły ale należy jej się , to co zrobiły z Caro to jest nie wybaczalne, zapewne Zayn jak i Niall im wybaczą ucieczke, ale my tak szybko nie odpuścimy. Lou po dłuższej chwili przyszedł z lodem, wziąłem kilka kostek i położyłem je na ciele May, wzdrygnęła się. Poczekałem chwilę aż lód trochę stopnieje, chwyciłem jedną kostkę i zjechałem nią wzdłuż jej ciała, docierając do łechtaczki. Przytrzymałem ja chwilę aż stopniała od dotyku rozgrzanej skóry. May wiła się powstrzymywana przez liny. Następną kostkę poprowadziłem niżej do jej wejścia. Włożyłem resztki lodu do jej rozgrzanej waginy. Zaczęła poruszać biodrami sfrustrowana. Wziąłem świeży lód który włożyłem do ust. Okrążyłem ustami jej sutki, płynnie przechodząc do drugiego. Wyplułem zbędną rzecz i rozebrałem się ze spodni które na sobie miałem. Tylko. Ponieważ byłem już dawno twardy, bez żadnych ceregieli wszedłem w nią ostro. Zakrzyczała cicho ruszając biodrami spragniona orgazmu. Zataczałem małe kółka biodrami obserwując jej twarz, która wykrzywiała się z rozkoszy.
-Umm.......-May zajęczała cicho-Już nie mogę Liam, zaraz dojdę.
-Ani mi się waż.- warknąłem na nią.
Rozejrzałem się po pokoju nie przerywając swoich czynności. Harry i Louis siedzieli na ławce i walili sobie konia. Oh...serio..Jakby nie mogli poczekać czy coś. Przewróciłem na nich oczami i zacząłem coraz mocniej pchać by osiągnąć spełnienie. Wyszedłem z May i rozwiązałem jej ręce inogi.
-Lou, twoja kolej.
Louis podszedł do May, wziął ją na ręce i położył na ławie na brzuchu. Podszedł pod ściane gdzie wisiały pasy, wybrał skórzany brązowy pas. Wrócił do May i coś jej na ucho powiedział. Przymierzył się do uderzenia i sekundę później usłyszałem głośne uderzenie i krzyk.
-Jeden- powiedziała cicho May. Lou nachylił się znów nad nią i o czymś dyskutowali. Chwilę później znów wymierzył uderzenie.
-Dwa.- zaszlochała May. Po drugim uderzeniu nie przerywał tylko uderzał mocno, wiem bo May płakała z bólu, doszli do 15 uderzeń. Lou odłożył pas na ziemie i ściągnął spodnie w dół, wszedł w nią bez ostrzeżenia, wchodził i wychodził z niej szybko. Po niecałych 15 minutach doszedł , widziałem że May też jest na krawędzi. Lou pomógł jej dojść.
-Dziękuje Lou, ale też cię nienawidzę.- splunęła.
-Wiem, nie chciałem ale tak wyszło. Teraz zabiorę cię do pokoju. Okej?- zapytał. May skinęła głową na zgodę, Lou ubrał spodnie i wziął May na ręce, a potem wyszedł z nią z pokoju.4

MAY'S
Lou położył mnie na łóżku w pokoju Zayna, posiedział ze mną chwilę i wyszedł. Leżałam na łóżku w bez ruchu, bo jak próbowałam się poruszyć to czułam przeszywający ból. Jak ja ich nienawidzę za to, dzięki bogu że Nialla tam nie było, bo by miał przesrane, przez tą durną kare znienawidziłam każdego chłopaka oprócz Nialla, wiem że tam Zayna nie było ale nic nie zrobił żeby tej kary nie było. Zaczęłam coś do niego czuć a tak wszystko poszło się jebać. Myślałam że zależy mu na mnie, ale okazało się że nie. Przymknęłam oczy, od razu pojawił się obraz mojej rodziny, a potem widze twarz Zayna, jego wzrok jakby mógł to by mnie zabił. Szybko otworzyłam oczy, a koło mnie siedziała Caro.
-Jak się czujesz?
-A jak wyglądam?- warknęłam na nią choć nie chciałam.
-Kiepsko...- odpowiedziała cicho.
-I tak się czuje. Możesz mnie zostawić chciałabym się przespać.
-Jasne, dobranoc.- odpowiedziała wstając, ja jej nic nie odpowiedziałam tylko przymknęłam oczy, stała jeszcze przez chwilę przy łóżku a potem wyszła, wtuliłam się w kołdrę po chwili odpłynęłam do krainy morfeusza.
...~.~.~.~.~.~...
Obudziłam się otwierając pomału oczy żeby się przyzwyczaiły do światła, na łóżku koło mnie siedział Zayn i mi się przyglądał. Pomału odsuwałam się na drugi koniec łóżka żeby być jak najdalej od niego. Odwróciłam się do niego tyłem ale to nic nie dało bo po sekundzie kucał przede mną. Patrzył na mnie smutnym wzrokiem, ja miałam pustkę w oczach.
-May, błagam odezwij się do mnie- błagał desperacko ale miałam to w dupie, mógł pomyśleć wcześniej przed tą absurdalną karą.
-Mayyy, proszę, nie mogłem nic zrobić, któraś musiała być ukarana, a wiesz jaka jest Caro, krucha. Ja naprawdę nie chciałem żeby cię ukarali. Ja cię naprawdę bardzo, bardzo kocham, musisz mi uwierzyć- kończąc zaczęły płynąć mu łzy z oczu, ale mnie to nie ruszyło. Patrzyłam w ścianę nie zwracając że ktoś jest w pokoju. Po kilku godzinach wyszedł z pokoju, a po nim przyszedł Liam z jedzeniem postawił tackę na szafce nocnej i usiadł na łóżku, Nie ruszyłam się żeby zjeść, nie byłam głodna, nie czułam bólu, nie czułam nic, byłam wyprana z uczuć.
-May, zjedz coś.- powiedział cicho.- musisz coś zjeść żeby nabrać sił.- powiedział lekko głośniej a potem spuścił głowę. Nie wzruszona dalej patrzyłam w ścianę. Po godzinie wyszedł, wtedy napiłam się soku który przyniósł.
Tak wyglądał cały tydzień co chwilę ktoś przychodził najczęściej Caro z Malikiem.

piątek, 19 czerwca 2015

Rozdział 15

Zayn i May, Niall i Caro...


LOUIS POV
Obudziłem się wcześnie bo o 8, a ja tak szybko nigdy nie wstaje, chciałbym jeszce pospać al raczej mi się nie uda.Poleżałem chwilę na łóżku, a potem wstałem i poszedłem się odświerzyć, wziąłem szybki prysznic, i wyszedłem z łazienkiw samym ręczniku, potem poszedłem się ubrać. Wróciłem na chwilę do łazienki żeby ułożyć włosy.Wyszedłem z pokoju i zszadłem na dół do kuchni po coś do jedzenia. Kiedy miałem gotowe jedzenie przeniosłem się do salonu.Po jakimś czasie dołączył do mnie Liam, nie odzywał się jakiś czas, lecz w końcu zirytowało mnie to więc przerwałem ciszę.
- Stary co jest czemu się nie odzywasz?
-Martwię się o dziewczyny, przecież znasz Caroline , nie wiadomo co jej strzeli i czy sobie czegoś nie zrobi. May nie jest aż tak twarda żeby sobie z nią poradzić
-Myślę że nic im nie będzie, poprostu wrócą do rodziny.
-Musimy je odzyskać,przcież one mogąnas podać na policje-zaczął panikować.
- Sądzisz że im uwierzą,że sławny na cały świat zespół porwał je i molestował?
-One potrafią być cholernie przekonujący-zaśmiał się Li- jeszcze nie znamy ich najgorszych stron, tego najbardziej się boję.
-Nie spinaj, ściągniemy je spowrotrm, nawet jak polecą do Polski. Ale miejmy nadzieję że zdążymy na czas.
-Musimy zdążyć.Idę się przewietrzyć- odparł i wyszedł a zaraz po tym pojawił si3 Harry.
-Siema co tam? - zapytał radośnie, ale mina mu zrzedła kiedy zobaczył moją- co ci?
-Nic tylko matrtwię się o Liama- odparłem smotno- a ty co taki wesolutki?
-Bo jedziemy dzisiaj po nasze dziewczynki- zaśpiewał radośnie- a z nim?
-Boi się że dziewczyny wydadzą nas policji.
-Nie wydadzą.Nie ma czym się przejmować na bank zabierzemy je z lotniska na czas.
-Ależ ty pozytynie nostowiony jesteś na tą sytuacje.
- Bo ja pozytywnym człowiekiem jestem.
-Cześć chłopaki- do salonu wszedł Niall z tacką pełną jedzenia.
-Hej- powiedzieliśmy z Harrym jednocześnie.
-Już nie mogę się doczekać aż po nie pojedziemy, już chcę je opierdolić.
-Tak musimy pomyśleć nad karą- odezwał się Hazza, podkradając tochę jedzenia z tacki Nialla.
-Będziemy mieć niezłą zabawę- powiedziałem z chytrym uśmieszkiem.
-Dobra zagrajmy w fife- odezwał się Niall, odkładając jedzenie.
Kiedy chłopcy grali już drugi mecz, zaniepokoił mnie fakt że Zayn długo nie schodzi.Fakt on uwilebia spać i trudno go ściągnąć z łóżka, ale bez przesady jest już druga popołudniu. Postanowiłem sprawdzić co z nim.
Kiedy otworzyłem drzwi pierwsze co zobaczyłem to rozwalony na całym łóżku Zayn, twardo śpiący we wczorajszych ubraniach.
-Zayn, obudź się-szturchnąłem go parę razy w rzebra, lecz ani drgnął.
-Zaynee,wstajemy...May przyjechała.- znowu nic, dziwne...
Wziąłem prześcieradło w dłonie i pociągnąłem tak żeby Malik spadł z łóżka.
-Co jest kurwa?!-ryknął, ale zaraz chwycił się za głowę krzywiąc się z bólu.
-Wstawaj, za godzinę jedziemy po dziewczyny. A tobie co? Kac morderca nie ma serca, hmm?
- Jak to tylko godzina?! Dlaczego mnie wcześniej nie obudziłeś?- warknął po czym poszedł do łazienki.
-Budziłem cię, ale ty nie wstawałeś- krzyknąłem do zamkniętych drzwi- w ogóle ogarnij się, bo wyglądasz jak bezdomny po bimbrze.
-Cholera, wiem- wstchnął
-Tak by the way*, to dlaczego aż tak się schlałeś?
-Nie wiesz- zaśmiał się cicho- alkohol to najlepszy lek na złamane serce.
- Yhm.. wiesz stary, myślę że May nie chciała cię zostawiać, poprostu zrobiła to dla Caro.
Diabeł wcielony w skórę aniołka- szepnąłem do siebie.
- Mam nadzieję, nie chciałbym jej na serio starcić, a co gorsza żyć ze śwaiadomością że nigdy mnie nie pokocha.
-Ruszaj dupę-uciąłem- chyba że chcesz się spóźnić, co?
-Nie już idę... muszę się jeszce ubrać- odkszyknął do mnie.
Kiedy Zayn był już gotowy razem zeszliśmy na dół. Mijając salon zgarneliśmy chłopaków. Wsiedliśmy do dwóch aut. Ja jechałem z Liamem i Niallem, a Zayn z Harrym. Kiedy dojechaliśmy na miejsce przeżyliśmy spory szok, na lotnisku stało pełno fanów krzycząych nasze imiona. Szybko rozejrzałem się po całej hali. Przez przeszkloną ścianę dojrzałem Caro wsiadającą do samochodu, po chwili auto Harrego wjechało na autostradę.
-Zayn spytaj o następny najbliższy lot my zajmiemy się tym tłumem.
Po dwóch godzinach robienia zdjęć i podpisywania kartek, fanki naszczęście rozeszły się.
-Lou, patrz tam- Niall szturchnął mnie w ramie.
Spojrzałem tam gdzie wskazywał chłopak. Przy bramkach stały dziewczyny i rozmawiały z jakimś kolesiem.
Podbiegliśmy do nich, a ja złapałem Caro za ramię.
LIAM'S POV
Do domu wróciliśmy około 18,chłopcy zaprowadzili dziewczyny do pokoju Caro.Po chwili wrócili i wszyscy usiedliśmy w salonie.
-Co z nimi zrobimy- Zapytał Lou
- Zabierzemy je do naszego pokoju, wtedy nauczą się że od tatusiów** się nie ucieka- zaśmił się Harry.
-Zabierzcie tylko May-odezwał sie wpatrzony w ścianę Niall.
- Dlaczego przecież Caro najbardziej na to zasłużyła- oburzył się Zayn.
-Nie pozwolę wam jej tam zabrać- powiedział stanowczo-Ona jest na to zbyt krucha, nie wytrzyma tego.
Patrzyłem na niego zszokowany. Czy on właśnie nazwał Caroline kruchą? To chyba ostatnie słowo które mogłoby ją określić. Zaśmiałem się.
- Stary ty chyba nie wiesz o kim mówisz.
-To ty nie wiesz Liam. Caro może wyglądać na twardą z zewnątrz , ale jej psychika jest bardzo słaba, i to przez nas. Nie możemy tego zrobić, ona się rozsypie i już wogólenie będzie nam ufała- skończył cicho a jego oczy zeszkliły się.
- Ni ma racje- zabrał głos Louis-nie możemy jej do końca zniszczyć.
-Uh dobra to zabieramy May-zkapitulował Harry.
-Zayn jakieś uwagi?-zapytałem?
Ten tylko skinął głową i wyszedł z pomieszczenia.
- A jemu co?- zdziwiłem się.
-Nie wiem, dziwnie się zachowuje-odparł Lou.
- Nie ważnie, kiedy zabieramy May do pokoju?-podekscytował się Harry.
-Za chwilę przygotujmy w nim wszystko.

*by the way (ang.) swoją drogą
**Nie pytajcie, poprostu dużo zrytych opowiadań z Hazzą w roli głównej

Troche krótki ale jest.ENJOY

poniedziałek, 8 czerwca 2015

Rozdział 14

Ucieczka cz.II

ZAYN'S POV
Obudził mnie ból zdrętwiałego karku, podniosłem się do góry to poczułem silny ból głowy, musieliśmy wczoraj nieźle zabalować pomyślałem. Wstałem nie, tak żeby ból głowy się nie nasilał i poszedłem do kuchni po tabletki. Jak je łyknąłem to poszedłem się odlać. Po chwili wróciłem do salonu, trochę się przeraziłem był tam niezły bałagan, nie pamiętam jak to się stało. Film urwał mi się po tym jak gadałem z jednym z kolegów którzy tu byli o naszych dziewczynach. Usiadłem na poprzednim miejscu i wyciągnąłem telefon żeby sprawdzić godzinę było po 1 popołudniu, byłem zdziwiony że dziewczyny nas nie obudziły, ale chyba wiedziały w jakim stanie będziemy. Długo się nad tym nie zastanawiałem i poszedłem dalej w kimę.
Obudziło mnie szturchanie w ramię.
-Czego?- warknąłem na tego kogoś, dalej mając zamknięte oczy.
-Wstawaj, jest już 16, a dziewczyny nadal nie zeszły na dół- otworzyłem oczy i zobaczyłam Nialla.
-Już wstaje, a dziewczynami się nie przejmuj, pewnie były na dole jak żeśmy spali.- odparłem wstając.
- Nie były, bo ja od 14 nie śpię, jak i prawie reszta chłopaków.
-A byłeś sprawdzić na górze czy są?
-No, jeszcze nie.
-To idź sprawdź, a nie mi dupę zawracasz.- robiłem się wkurwiony na nieogarniętego farbowanego blondyna.
Poszedłem do kuchni się napić, coś zjeść, po niecałych 15 minutach byłem najedzony i napity, wtedy wpadł do kuchni zdyszany blondas.
-Nie ma ich w żadnym pokoju!- mówił na wydechu, rozszerzyły mi się oczy z niedowierzaniem na słowa Horana.
-Jak to ich nie ma?- wrzasnąłem.
-No nie ma ich na górze , trzeba jeszcze zobaczyć na basenie i w siłowni bo tam dużo czasu zawsze spędzały.- gdy to powiedział od razu ruszyłem w wymienione przez Nialla. Poszedłem sprawdzić najpierw basen, ale tam nikogo nie było, potem poszedłem do siłowni, May zawsze tam długo przesiadywała, ale tam też nikogo nie było. Nie mam pojęcia gdzie one mogą być, pierwsze co przyszło mi do głowy to to że koś je porwał, jak żeśmy byli porządnie schlani. Bałem się o nie, najbardziej o moją May, stała się dla mnie bardzo ważna. Nie mogę jej stracić. Wróciłem na górę, usiadłem na kanapie i schowałem głowę w dłonie.
-Stary znajdą się.- Liam poklepał mnie po ramieniu.
-Mam nadzieje.- odparłem cicho.
-Trzeba szybko działać, zanim ktoś je zgwałci czy coś.-powiedział przejęty Harry.
-Jak toś tyknie moją May to już nie żyje. Dobra co robimy?-spytałem chodząc po całym salonie.
-Trzeba podzwonić po lotniskach i sprawdzić czy nikt nie chce je wywieść z Londynu.-powiedział Harry, a ja robiłem się coraz bardziej zły i zmartwiony, jak pomyśle że jakiś facet dotknął May.
-Chłopcy a nie pomyśleliście że dziewczyny po prostu uciekły, ja my byliśmy na haju- stwierdził Liam. Myślałem przez chwile nad tym co powiedział.
-Chyba masz racje, one nie czuły się tu dobrze, były zmuszane do mieszkania z nami i nam usługiwać.- nie chętnie ale potwierdziłem słowa Liama.
-To takie chujowe - zajęczał Niall – najpierw Caro próbuje się zabić, potem uciekają. Czy jesteśmy aż tacy źli? Już do niczego je nie zmuszaliśmy. May nawet była z tobą szczęśliwa. - spojrzał na mnie zeszklonymi oczami.- Co jeśli one podadzą nas na policje? Zamkną nas za uprowadzenie i molestowanie nieletnich, zgnijemy w pudle.- jego głos stał się piskliwy.
-Spokojnie Ni, znajdziemy je.- Lou poklepał go po plecach.- Zayn zadzwoń na lotnisko i o nie zapytaj. Założę się że lecą do swojego kraju, najbliższym lotem.
Westchnąłem i wyciągnąłem telefon. Teraz na które lotnisko zadzwonić, przecież w Londynie jest ich multum. Postanowiłem zacząć od tego największego. Znalazłem w internecie numer i n zadzwoniłem.
-Airport London... słucham- odezwał się kobiecy głos.
-Dzień dobry. Chciałbym się dowiedzieć o najbliższy lot do Polski.
-Jutro, piętnasta dziesięć .
Podszedłem do komody w przed pokoju i wyciągnąłem karteczkę ze spisanymi numerami kart kredytowych dziewczyn.
-Um...czy ktoś o tym numerze- podałem cyferki- zarezerwował ten lot.
-Przepraszam nie mogę podawać takich informacji.
-Bardzo panią proszę- zacząłem zdesperowanym głosem- moja dziewczyna jest w ciąży i chce lecieć do rodziny, a jej ciąża jest zagrożona, nie może lecieć, ale ona się uparła....muszę ją zatrzymać.
-Um...dobra, na ten numer zostały zarezerwowane dwa bilety.
-Dziękuje pani bardzo, do widzenia.- rozłączyłem się i spojrzałem na zdziwionych chłopaków.- jutro 15;10.
-Stary co to była scena?- zdziwił się Harry- May jest w ciąży?
-No co ty...musiałem coś wymyślić żeby mi powiedziała.
-Co robimy?- zapytał Niall
-Ja idę się napić, a jutro jedziemy na to lotnisko i je stamtąd zabierzemy.- powiedziałem i poszedłem do kuchni i od razu do lodówki, wyciągnąłem z niej piwo i je od razu wypiłem ale to było za słabe więc sięgnąłem po coś mocniejszego. Wyciągnąłem najpierw czystą ale też było za słabe na moje szargane nerwy. Chwyciłem za Jacka Danielsa i wypiłem trochę z gwinta i stwierdziłem że to to co potrzebowałem. Poszedłem do salonu i usiadłem na kanapie, odłożyłem butelkę na stół i schowałem twarz w dłonie. Dlaczego mnie ciągle to spotyka? Czemu każda dziewczyna ode mnie ucieka? Albo mnie zdradza? Te pytania nurtują mnie od kilku godzin. Myślałem że May jest ze mną szczęśliwa, tak mi mówiła, kłamała? Mi z nią było bardzo dobrze, wiem że szybko się jej zapytałem od chodzenie ale nie żałuje, od początku mi się spodobała, chłopakom w pierwszy dzień jak żeśmy je tu przywieźli powiedziałem że blondynka jest moja, byli trochę wkurzeni że chce jedną dla siebie wziąć ale mnie to nie obchodziło. (W trakcie moich rozmyśleń wypiłem prawie całą butelkę Jacka.) A teraz nie mam już jej bo uciekła, a ja się w niej naprawdę zakochałem, na początku myślałem że to tylko zauroczenie i po jakimś czasie mi przejdzie, ale nie przeszło, chciałem z nią coraz więcej czasu spędzać, kiedy chcę całować i kochać się a nie pieprzyć tylko dla mojej przyjemności. Myślałem że May też mnie kocha ale okazało się że chciała tylko moją moją czujność uśpić i się jej udało, dałem jej dużo swobody żeby się dobrze czuła w tym domu. ( Właśnie w tym momencie zaczynam drugą butelkę Jacka Danielsa i chyba za długo nie posiedzę.) Bardzo bym chciał żeby została ze mną bez żadnego przymusu tylko dlatego że się we mnie zakochała. Butelka Jacka była w połowie pusta i zaczynałem usypiać więc powoli i chwiejnie zacząłem się wspinać na górę do mojego pokoju, jak tam dotarłem od razu walnąłem się na łóżku i natychmiast odpłynąłem. 

CAROLINE'S POV
Kiedy tylko wróciliśmy do motelu udałam że zabieram coś z pokoju,a potem pojechaliśmy do najbliższego studia tatuażu który polecił Noah.
Teraz siedzę na kozetce i czekam aż wzór zostanie odbity pod moim lewym obojczykiem. Był to napis piękną czcionką ' My scars make me an orginal'. zawsze chciałam mieć wytatuowane moje motto, szczególnie w widocznym miejscu. Po pół godzinie mój tatuaż był zrobiony a opatrunek założony.Następny lot był o osiemnastej czyli musimy jechać na lotnisko...znowu. Mam nadzieję że tym razem nie spotkamy fanek chłopaków, a co gorsza samych chłopaków.
Lotnisko na szczęście było wolne od wrzeszczących nastolatek, dlatego mogliśmy spokojnie przejść w stronę bramek. Staliśmy w dosyć sporej kolejce, czekają na swoją kolej, kiedy Ktoś szarpnął moje ramie.
-Co do...-urwałam kiedy zobaczyłam osobę która przede mną stała-Louis...
Uśmiechnęłam się słodko wycofując w stronę Noah.
-Słońce idź już do samolotu a my do ciebie dołączymy, tylko załatwimy pewną nie dokończoną sprawę.
Chłopak skinął głową i skierował się w stronę bramek.
-Słońce?!Co to ma do kurwy być! Dwa dni nas przy was nie ma a ty nowego sobie znajdujesz!- zaczął wrzeszczeć Niall.
-Good... wyluzuj to tylko kolega - prychnęłam-By the way...co wy tu robicie, już nawet wyjechać w spokoju nie można?!
-Wyjechać!?Chyba od nas uciec! Co wy w ogóle sobie myślałyście!?
-Dużo. Nie chciałyśmy uciekać tylko odpocząć, a wy i tak byście nas ściągneli z powrotem do siebie, więc o co tyle szumu.-wtrąciła się jeszcze spokojna May.
-Ty się jeszcze kurwa pytasz...-wybuchnął Zayn lecz przerwało mu chrząknięcie.
-Przepraszam-odezwał się bramkarz za nami-czy macie państwo jakiś problem?
-Tak mamy-odpowiedziałam szybko-ci tu panowie, nie chcą nas puścić do samolotu.
-Ale Caroline nie możesz jechać bez opiekuna jesteś niepełnoletnia, tak samo ty May.-Lou posłał fałszywy uśmiech.
-Ja jestem pełnoletnia, a Caro jest pod moją opieką.-wtrąciła się May
-Od kiedy ty masz osiemnaście?-zdziwił się Harry.
-Od półtora miesiąca, skończyłam je przed przelotem tutaj.
-Nie jesteś jej opiekunem prawnym, przykro mi.
-Ja kończę za trzy dni nie może nas pan przepuścić?
-Yhh, czy któryś z was jest ich rodziną?
-Ja jestem kuzynem i nie zgadzam się żeby gdzie kolwiek leciały.
-W takim razie nie mogę nic zrobić, do.widzenia.
-Ale..-nie dokończyłam bo bramkarz już poszedł.
-Do domu!-warknął Malik.