Poprostu normalny dzień
Ten tydzień w hotelu był naprawdę przyjemny, wszyscy skakali koło mnie jakbym właśnie umierała. Kiedy trwał dzień moje myśli skutecznie zajmowali chłopcy i May. Ale kiedy kładłam się spać nie mogłam przestać myśleć o tym że dziecko które w sobie nosiłam nie żyje. Może nie dostałam z tego powodu depresji, ale smutno mi.Zawsze chciałam miec swojego małego bobaska, lecz nie w taki sposób. Liam przepraszał mnie za to wiele razy ale byłam nie ugięta. Nie łatwo jest zapomnieć o czymś takim.
*wspomnienie*
-Przepraszam- Liam nagle pojawił się nad moim łóżkiem.
-Myślisz ze twoje "przepraszam" wszystko załatwi?
-Ja... Naprawdę nie wiem co we mnie wstąpiło, nie jestem taki...ja poprostu...eh, byłem pijany, napalony, i wtedy napatoczyłaś się ty...naprawdę nie spodziewałem się ze będziesz się stawiać. Alkohol jeszcze bardziej uderzył mi do głowy razem z adrenaliną. Dalej pamiętam wszystko jak przez mgłę. Dopiero jak wyszedłem z pokoju oprzytomniałem. Uciekłem jak tchórz. Przepraszam. Jestem takim chujem Caroline. Zrozumiem jeśli będziesz dla mnie oschła i wredna, zniosę to ale proszę wybacz mi. Całe życie będę się zadręczał.
- Oh Liam- zaśmiałam się sucho- nie wybaczę ci. Przynajmniej nie tak odrazu, musisz się bardzo starać żebym to zrobiła. I błagam przestań przepraszać bo to naprawdę wkurwiające. A teraz wyjdź, chcę odpocząć.
Przytaknął i wyszedł z podkulonym ogonem.
*koniec wspomnienia*
Przez resztę trasy nie działo się nic wartego uwagi. Ciągle próby, koncerty, wywiady. Ja i May siedzące wiecznie w hotelach albo w busie.Zaraz po przyjeździe do Londynu zdjęli mi gips z nogi i obojczyka. Co za szczęście ze znowu mogę normalnie chodzić.Chłopcy po trasie mają dwa tygodnie wolnego, co za tym idzie będę musiała ich znosić przez ten czas.
Dzisiejszego poranka wstałam rześka i wyjątkowo wyspana. Przebrałam się w strój kąpielowy i wyszłam z pokoju. Zbiegłam po schodach do kuchni gdzie złapałam z lodówki jogurt i zjadłam go szybko po czym wolnym krokiem poszłam na basen dając mojemu żołądkowi czas na przetrawienie. Jakie wielkie było moje zdziwienie kiedy spoglądając na zegar odkryłam ze jest piąta rano. Cóż dosyć jasno jak na tą godzinę. Nie przejmując się tym więcej wskoczyłam do wody i zaczęłam pływać.Po luźnych Dwóch kilometrach postanowiłam że na dzisiaj mi wystarczy. Kiedy przebrałam się w dres poszłam do salonu gdzie załączyłam sobie jakąś ścigankę. Wyżywanie się na padzie chyba zostanie moim hobby, naprawdę relaksuje.No może nie tyle ze się wyżywam, bo siedzę prawie nie ruchomo pracując tylko palcami ale mój mózg jest na polu walki z torem wyścigowym. Niestety do mojej strefy zen wtargnął Niall niemal na mnie siadając.
- Robiłaś śniadanie?- zapytał kładąc nogi na stoliku.
- Jeśli robieniem śniadania nazywasz otworzenie jogurtu i wsadzenie do niego łyżeczki, to tak robiłam.- mówiłam powoli nie odrywając wzroku od telewizora.
- Jestem głodny.
- To sobie coś zrób.
- Nie chce mi się.
- Poczekaj aż May wstanie i zrobi.
- Nieee, zanim ona wstanie i odbędzie parny seks z Zaynem to ja zdążę umrzeć z głodu.
- Albo zrobić sobie platki.
-Co?
- No wiesz... Bierzesz miskę, wsypujesz płatki, zalewasz mlekiem iii bum! Śniadanie gotowe. Jej, wygrałam!
-Fajnie. A teraz idź i zrób mi śniadanie kobieto.
- A znasz magiczne słowo?
-Zacna dziewojo weź swego rumaka i popierdaląjąc w słońcu zrób mi śniadanie.
- Szanowny Sherlocku, mając tą swoją błyskotliwość powinieneś wiedzieć co ci odpowiem.
- Co?
- Pocałuj mnie w dupę.
Uśmiechnęłam się uroczo, po czym zaczęłam nowy tor.
Po południu zjedliśmy obiad i osiedliśmy na kanapie.
-To co robimy?
-Zróbmy sobie orgię!- krzyknął Harry.
-Mówię nie i podwójne e e.-
spiorunowałam go wzrokiem.
-Nie potrafisz się bawić Caroline.
Spojrzał na mnie groźnie po czym rzucił się na mnie i zaczął szaleńczo łaskotać.
- Przestań idioto!- krzyknęłam przez śmiech- Harriet zastaw mnie!
Odsunął się ode mnie z chytrym uśmieszkiem i popatrzył porozumiewawczo na Nialla. Po tym leżałam na dywanie łaskotana przez tych dwóch debili.
- Ratunku- krzyczałam dławiąc się śmiechem.-Louis...błagam.
-Sorry skarbie, też mam łaskotki.
-Nieee.
Musiało minąć jakieś 10 min zanim chłopcy się ode mnie oderwali.
-Zemszczę się.- wskazałam na nich palcem zabijać wzrokiem.
-Cokolwiek- Harry przewrócił oczami ale jego mimika diametralnie się zmieniła jakby go olśniło- hej może pojedziemy na wakacje!
- Niby gdzie? - Liam spojrzał na niego spodełba.
- Na wyspę jakąś... Wiesz mało ludzi jakiś hotel , plaża ciepełko.
- Tak to świetny pomysł!- ucieszył się Lou.
- Co myślisz skarbie? - Zayn obrócił się do May.- będziemy mogli trochę pobyć sami.
- Jestem za- wzruszyła ramionami.
Postanowione jedziemy ja jakąś wyspę...na wakacje...razem.
Ehh to będzie ciekawe.
Przepraszam że tydzień później ale brak weny i neta. Enjoy
niedziela, 13 grudnia 2015
piątek, 20 listopada 2015
Rozdział 24
Zaskoczenie wiadomością....
MAY'S POV
-Jak to poroniła? To ona w ciąży
była?-zapytał zszkowany Niall
-Z kim? Jak?-dopytywał Louis
-Kiedy?-nie dowierzał Harry
-Chyba panowie wiedzą jak się dzieci
robi? Pani Caroline była w 3 tygodniu. A z kim to już nie moja
sprawa.- westchnął-Niech pani odpoczywa, potrzebuje pani dużo snu.
Więc niech państwo za długo tu nie siedzą.
-Dobrze panie doktorze.- wyszedł i
wtedy się zaczęło.
-Caroline!! Wytłumacz nam to
wszystko!!-warknął Louis. W tym momencie chłopcy zaczęli
wychodzić z sali czyli Harry, Niall i Zayn. Pewnie poszli zapalić.
Ehh nie ważne.
-Co mam ci wytłumaczyć Lou? Jak ktoś
mnie zgwałcił we własne urodziny? To chcesz wiedzieć?-warknęła
na niego, ciut za ostro.
-Kto cie zgwałcił, znajdę go i
poniesie wszelkie konsekwencje!-krzyknął, odwróciłam się do
niego, w jego oczach zobaczyłam chęć mordu, nienawiść i złość.
-Nie musisz go szukać-powiedziała już
ciszej.
-Jak nie muszę? Moją przyjaciółkę
jakiś koleś zgwałcił a ty mi mówisz że mam go nie
szukać.-zaczął nerwowo chodzić po sali.
-No nie musisz, bo sprawca siedzi tu w
sali.-końcówkę dodała prawie że szeptem.
-Czyli kto to jest, wyraź się
jaśniej.-Lou warknął, był cholernie zdenerwowany.
-Liam- powiedziała, jak bym nie stała
blisko to bym tego nie usłyszała, wątpię by Louis to usłyszał,
ale jednak usłyszał, bo podszedł do Liama i mu przywalił i to nie
raz.
-Louis, zostaw go, nie warto.-szepnęła
Caro, ale Lou miał to w dupie.
-Louis cholera jasna, dosyć!!!-wydarłam
się, poskutkowało i dobrze bo teraz to ja bym przywaliła ale obu,
jednemu za to co zrobił Caro, a drugiemu że przywalił
przyjacielowi. Liam miał chyba złamany nos i rozwalony łuk
brwiowy, podeszłam do nich, chwyciłam Liama za rękę i
wyprowadziłam go na korytarz i w tym momencie chłopcy wracali,
podbiegli do nas.
-Co się stało?-zapytał zdziwiony
zaistniałą sytuacją Zayn.
-Idźcie do środka, oni wam
wytłumaczą, my za chwile wrócimy-powiedziałam i poszłam dalej,
spotkałam jakąś pielęgniarkę i poprosiłam o opatrzenie mojego
kolegi, zrobiła to bardzo chętnie, suka. Siedzieliśmy tak około
30 minut bo musieli nastawić nos temu debilowi, Jak wyszliśmy z
gabinetu, popchnęłam go na ścianę i syknęłam.
-Wiesz, myślałam że jesteś
porządnym facetem i nie robisz takich rzeczy nawet po pijanemu, ale
widocznie się myliłam, w moich oczach jesteś
skreślony.-powiedziałam co myślałam i weszłam do sali gdzie
leżała moja przyjaciółka. Gdy podeszłam do drzwi usłyszałam
podniesione głosy, szybko weszłam do środka a tam Niall chodzi w
tę i z powrotem jak nakręcony, gdy mnie zobaczył szybko podszedł.
-Gdzie on jest, zabije gnoja!!-krzyczał
na mnie.
-Przestań na mnie krzyczeć. Co mu
zrobisz, pobijesz go, czy to coś da? Nie, więc usiądź ochłoń.
Największą jego karą będzie poczucie winy to dobijaj go, w końcu
jest twoim przyjacielem, jak i reszty.-westchnęłam i podeszłam do
swojego chłopaka, wtuliłam się w niego. Miała dzisiejszego dnia
kompletnie dosyć. Caro leży poturbowana w szpitalu, chłopcy skaczą
sobie do gardeł, mnie coś bierze, a chuj wszystkich i wszystko. Mam
wszystkiego i wszystkich serdecznie dosyć.
-Zayn?-popatrzył na mnie i dał znać
że mnie słucha i mogę kontynuować -zabierz mnie stąd,
proszę.-jęknęłam.
-Kochanie te jęki zostaw na później
-uśmiechnął się uroczo, uderzyłam go w klate, mi do śmiechu nie
było a on się zaśmiał.-Gdzie mam cię zabrać księżniczko,
jakieś specjalne życzenie?
-Zabierz mnie daleko od tego
przeklętego miejsca, chce chociaż przez kilka godzin odpocząć od
tych wszystkich ludzi, zdarzeń i tego miejsca.
-Dobrze to chodź.- chwyciła mnie za
rękę i skierował się do wyjścia.-Chłopaki my za jakieś parę
godzin wrócimy, do zobaczenia jutro Caroline.
-Cześć- mruknęli wszyscy. Wyszliśmy
ze szpitala, wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy w nieznane to
znaczy ja nie wiedziałam gdzie jedziemy, pewnie Malik wiedział
gdzie mnie wywieść. Jechaliśmy już tak z godzinę, ja nie pytałam
gdzie jedziemy, bo i tak by mi nie powiedział. W pewnej chwili się
zatrzymaliśmy, byliśmy w jakimś lesie, okej mam zacząć się bać,
zapytałam w myślach.
-Chodź, tu niedaleko jest drewniany
domek, miałem go wynajętego na specjalną okazje ale nie nadeszła,
więc pomyślałam że tu będziesz się czuła dobrze, odpoczniesz,
nikt ci nie będzie przeszkadzał.-podszedł do mnie, stanął za mną
i oplutł mnie ramionami i szepnął do ucha.- jesteśmy sami, nikt
nam w niczym nie przeszkodzi.-i pocałował w miejsce za uchem,
przeszedł mnie dreszcz .Poszliśmy do tego domku, był prześliczny.
Od razy Mulat pokazał mi sypialnie i łazienkę, wiedziałam co to
oznacza, jakimś trafem nasze ubrania były w tym domku, nie wnikam
skąd się tu znalazły. Poszłam do łazienki, nalałam wody do
wanny, dodałam jakiś olejków, rozebrałam się, byłam w samej
bieliźnie i poczułam dłonie na biodrach, odwróciłam się i od
razu zostałam gwałtownie i nachalnie pocałowana ale nie przerwałam
pocałunku. Jak brakło nam tchu, oderwaliśmy się od siebie,
rozebraliśmy się i weszliśmy do wanny. Umyliśmy się, wyszliśmy
z wanny, wysuszyliśmy się i bez niczego poszliśmy do sypialni,
możecie zgadnąć jaka była upojna noc....
*W tym samym czasie w szpitalu*
LIAM'S POV
Siedziałem w sali szpitalnej u
Caroline, zastanawiałem się jakim ja chujem jestem że tak
postąpiłem. Jak czuła się Caro po tym wszystkim, chciałem z nią
o tym pogadać ale jak zaczynałem temat to każdy mnie uciszał,
miałem tego dosyć. Wszyscy mają mnie w dupie, nikt nie chce
wysłuchać, ani nie pozwalają mi porozmawiać z Caro. Ja chciałbym
ja przeprosić i jakoś jej to wynagrodzić. Jak czegoś nie zrobię
to zwariuję. Wyszedłem ze sali i ogólnie ze szpitala, zadzwoniłem
po taksówkę pojechałem do tor busa. Jak dotarłem kazałem
poczekać kierowcy, poszedłem do środka, wziąłem torbę, włożyłem
do niej rzeczy na trening, wyszedłem stamtąd i wsiałem z powrotem
do taksówki. Taksówkarzowi kazałem jechać do najlepszego klubu
bokserskiego, i tam żeśmy się udali. Jak podjechaliśmy, szybko
zapłaciłem i wszedłem do środka, zapłaciłem za wejście,
poszedłem się się przebrać, a potem na sale. Zacząłem trenować,
waliłem w worek, biegałem na bieżni nawet wszedłem na ring, nic
mi nie pomogło pozbyć się złych emocji,
facet z którym się
biłem na ringu jest nieprzytomny. Mówiłem żeby sobie odpuścił
ale się uparł no to ma za swoje. Proponowali mi nawet żebym
przychodził na treningi i by mnie wystawiali na walkach ale
odmówiłem, nie jest mi to potrzbne. Robię to co kocham nad życie
i nigdy bym tego nie zostawił. Po 3 może 4 godzinach, w sumie nawet
nie wiem, poszedłem się odświeżyć i chciałem wrócić do tor
busa odpocząć i tak zrobiłem. Po godzinie byłem na miejscu.
Wszyscy siedzieli w salonie, popatrzyli na mnie i zajęli się ty co
chwile temu robili. Poszedłem do siebie, położyłem się spać,
długo nie mogłem zasnąć ale mi się udało....
*Następnego dnia*
MAY'S POV
Wstałam koło 9, ubrałam się i
poszłam zrobić śniadanie. Po 10 mamy jechać do Caroline, odebrać
ją, teraz za każdym razem będziemy nocować w hotelu żeby Caro
miała wygodnie. Zrobiłam śniadanie, poszłam wszystkich obudzić,
oczywiście mój książę nie chciał wstać, więc z rzuciłam go z
łóżka. Zachwycony nie był ale mało mnie to interesowało, szybko
zjedliśmy, chłopcy się ubrali i pojechaliśmy do szpitala. Jechał
z nami Liam.
-May, nie złość się na mnie, żałuje
to co zrobiłem, nie byłem wstanie tego przewidzieć, na prawdę
przepraszam i żałuje.-mówił ze skruchą i przejęciem.
-Liam, ja nie mam ci tego za złe, bo
to nie mi zrobiłeś takie świństwo, wybaczam ci ale czy Caroline
to zrobi tego nie jestem pewna.
-Dzięki, brakowało mi osoby, z którą
mógłbym pogadać.
-Nie ma sprawy, ale jak byś usiadł z
nami jak przyszedłeś i powiedział to co mi przed chwilą, to
jestem pewna że reszta też by ci przebaczyła, prawda Zayn.
-Tak, stary to było okropne, Caroline
może się po tym nie pozbierać ale reszta by ci przebaczyła, no
może z wyjątkiem Nialla, ja też bym nie wybaczył tak szybko
jakbyś zrobił to May.
-Dzięki, podnosicie mnie na duchu, i
wiem żeby z tobą było gorzej Malik, ty May nikomu nie pozwalasz
dotknąć-zaśmialiśmy się. Po chwili byliśmy pod szpitalem,
reszta wcześniej dotarła ale i tak nie powierzą im Caro, za bardzo
się śpieszyli. Weszliśmy do budynku od razu kierując się do sali
Caroline, weszliśmy, wszyscy czekali tylko na nas, gdy przekroczyłam
próg wygonili mnie, z sali i kazali iść do lekarza po wypis. Więc
tak zrobiłam, dostałam wypis, zalecenia i datę na kontrole, ale
nie będzie nas już tu, i dlatego poinformowałam o tym lekarza i
powiedziałam że mamy prywatnego lekarza który będzie doglądał
Caroline, zgodził się, Ze wszystkimi papierami poszłam po całe
towarzystwo gdy doszłam do zatrzymali mnie chłopcy tłumacząc że
Liam z Caro wszystko sobie wyjaśniają. Długo to trwało ale jak
się pogodzili mogliśmy jechać do hotelu który zorganizował Paul,
pojechaliśmy tam, rozpakowaliśmy się, i poszliśmy do pokoju
Nialla i Caro, codziennie tam przesiadywaliśmy. Cały tydzień
wyglądał tak samo, śniadanie, obiad, kolacja, gry i oglądanie
filmów odbywało się w pokoju Caro i Nialla, wszystkim się tam
podobało, nareszcie nikt się nie kłócił, Po tygodniu ruszyliśmy
dalej w trasę.
Woooo rozwaliliście system pod ostatnim rozdziałem dziękujemy za te wszystkie komentarze. Iii pytanko macie jakieś shipper name dla naszych bohaterów? Napiszcie w komentarzu.Enjoy!
Woooo rozwaliliście system pod ostatnim rozdziałem dziękujemy za te wszystkie komentarze. Iii pytanko macie jakieś shipper name dla naszych bohaterów? Napiszcie w komentarzu.Enjoy!
piątek, 6 listopada 2015
Rozdział 23
Spacer z niespodzianką...
CARO'S POV
Poranek był bardzo przyjemny, Niall miział mnie z uchem i dmuchał w moje włosy żeby mnie obudzić.Ale w momencie kiedy dotarły do mnie zdarzenia z poprzedniego dnia sielanka się skończyła. Jak na zawołanie w moim żołądku zaczęły się rewolucje. Powtórzyłam rutynę z poprzedniego poranka i wróciłam do pokoju.-Wszystko ok?- zaniepokojony blondyn podniósł się z łóżka.
-Tak...chy...chyba sie czymś zatrułam.
-Potrzebujesz lekarza?- mała zmarszczka między jego brwiami pogłębiła się.
-Nie!Jest już ok...
-Hmm to dobrze, chodźmy na śniadanie.
Naciągnęłam na tyłek leginsy i poszłam z Niallem.
Skierowaliśmy się do salonu który był połączony z kuchnią. Na kanapie siedział już Liam i Zayn, a May stała przy blacie krojąc warzywa. Ominęłam szerokim łukiem kanapę i podeszłam do przyjaciółki.
-Wszystko w porządku?- wyszeptała nie odrywając wzroku od noża.
-Nie wiem...
-Tylko proszę nie rób nic głupiego.
-Postaram się...pomóc ci?
-Nie trzeba już kończę.
Usiadłam obok Nialla jak najdalej od Liama. Chwilę po tym na stole pojawiło się wiele przysmaków. Nie powiem May się postarała. Posmarowałam kromkę nutellą i zaczęłam powoli jeść pod czujnym okiem przyjaciółki. Kiedy już skończyłam i chciałam odejść od stołu, złapała mnie za rękę.
-Jedz
-Przecież zjadłam
-Za mało, musisz zjeść więcej.
-Nie mam zamiaru
-Zaraz wepchnę ci to jedzenie w gardło.
-Odpierdol się ode mnie, to moja sprawa ile jem!
Wkurzona poszłam do pokoju i zatrzasnęłam drzwi.Nie będzie mi kurwa rozkazywać, to ja jestem w ciąży i to ja będę decydować czy będę jeść dużo czy mało! Chodziłam po pokoju w te i z powrotem, próbując się uspokoić. Nagle naszła mnie genialna myśl. Niemal wybiegając z pokoju wparowała do kuchni gdzie wszyscy jeszcze jedli.
-Czy możemy pójść na spacer? Zawsze chciałam zobaczyć Arizonę, wiecie te plaże i w ogóle ciepełko!-dodałam podekscytowana.
Ludzie popatrzeli na mnie jak na wariatkę po czym zgodnie pokiwali głowami.
-Dlaczego nie?- odezwał się Niall- myślę że to nam dobrze zrobi.
-Ja nie idę - warknął Liam.
- Sorry idę spać- ziewnął Lou a Harry mu przytaknął.
- No to idziemy we czwórkę,zbierajcie się bo pogoda się popsuje!
Złapałam Nialla za rękaw i zaczęłam ciągnąć do drzwi.
- Spokojnie tygrysie...jeszcze się nachodzisz- zaśmiał się blondyn.
MAY'S POV
Szliśmy ulicami Arizony,
przechodziliśmy koło sklepów spodobała mi się pewna bluzka na
wystawie ale nie powiedziałam nic nikomu. Ja z Caro szłyśmy z
przodu a chłopcy za nami i o czymś rozmawiali. W pewnym momencie
Caro coś zobaczyła i weszła na drogę żeby przejść na drugą
stronę w jednej chwili było słychać pisk opon i huk. Popatrzyłam
się w tamto stronę i się przeraziłam, Caro leżała na drodze,
przy niej było sporo krwią przed nią stał samochód.
Wyszedł z
niego jakiś chłopak podbiegł do niej zrobiłam to samo,
sprawdziłam puls był słaby, szybko powiedziałam zdezorientowanym
chłopakom żeby zadzwonili po karetkę. Podniosłam się i
spojrzałam na chłopaka okazał się nim być Noah którego
poznałyśmy w motelu w trakcie ucieczki. -Jak ona tego nie przeżyje
zabije cię własnymi rękami.-warknęłam ostro na chłopaka,
przestraszył się troche ale gówno mnie to obchodzi. Moja najlepsza
przyjaciółka leży na ulicy potrącana i nie przytomna. Niech ta
karetka szybciej jedzie bo kurwa nie wytrzymam. Po dłuższej chwili
usłyszałam dźwięk karetki. Nareszcie kurwa powiedziałam w
myślach. Podjechała z niej wyskoczyli ratownicy i od razu zabrali
się za ratowanie Caroline, po sprawdzeniu jej stanu położyli ją
na noszach i zanieśli do karetki, lekarz chciał już zamknąć ale
mu nie pozwoliłam.
-Przepraszam, mogę jechać z wami. Ja
jestem jej jedyną rodziną.-prosiłam go, wręcz błagała, zgodził
się w chwili kiedy wsiadałam usłyszałam głos Zayna.
-Do którego szpitala ją zabieracie?-
zapytał jakby już ogarnął co się w ogóle stało.
-Do St. Clary, to kilka ulic dalej.
-May, za chwile tam do ciebie
dojedziemy.-skinęłam głową na zgodę i w końcu wsiadłam do
karetki, od razu ruszyli do szpitala. Szybko znaleźliśmy się w
szpitalu, zanieśli ją do jakieś sali nie pozwolili mi tam wejść,
usiadłam przed salą i czekałam na jakieś wieści. Po godzinie
podeszła do mnie pielęgniarki i wypytywała się o dane Caroline i
co się w ogóle stało. Wszystko jej powiedziałam oczywiście bez
szczegółów, odeszła i znowu siedziałam sama ale nie na długo,
nie minęła dłuższa chwila a do szpitali wpadli chłopcy czyli
Zayn i Niall. Zasypali mnie pytaniami a ja patrzyłam się na nich
jak głupia. Co ja miałam im powiedzieć jak nic nie wiedziałam.
-Uspokójcie się do chuja-warknęłam
na nich- sama nic jeszcze nie wiem, cały czas robią jej jakieś
badania.-Opanowali się i usiedli koło mnie. Siedzieliśmy tak bez
czynnie ponad godzinę, gdy lekarz wyszedł z sali od razu wstałam i
do niego podeszłam.
-Co z nią?
-A kim pani dla pacjentki jest?
-Siostrą. May Janson-podałam mu rękę
a on ja przyjął.
-Proszę za mną wszystko pani na
spokojnie powiem.-odwrócił się i poszedł do swojego gabinetu a ja
za nim. Weszliśmy do jego gabinetu, usiadłam przed biurkiem i
czekałam aż zacznie mówić.
-Więc pani siostra jest w stanie
stabilnym, jak na razie jest nieprzytomna, ma złamany obojczyk i
nogę, ma lekki wstrząs mózgu, sporo zadrapań i siniaków. Jestem
zdziwiony że praktycznie wyszła bez szwanku po tak ciężkim
potrąceniu.-wydawał się naprawdę zdziwiony ale nie przejmowałam
się tym, ważne jest w tym momencie że Caro nie ucierpiała na tym
aż tak mocno. Podziękowałam za informacje, już chciałam
wychodzić ale zatrzymałam się na chwile i zapytałam czy mogę do
niej wejść, pan doktor niechętnie ale się zgodził. Podziękowałam
jeszcze raz i poszłam do chłopaków. Gdy do nic dotarłam
zobaczyłam jak Horan szarpie się z Noah i na niego krzyczał. Boże
nie mógł załatwić tego później?? Jak nastolatki biją się o
dziewczynę. Malik mnie zauważył i do mnie podszedł bez słowa się
w niego wtuliłam.
-Co z nią malutka?
-Nie najgorzej, trochę jest połamana,
poobijana i ma lekki wstrząs mózgu. Szybko wróci do siebie.
-Serio tylko to z nią?-zapytali
równocześnie Niall i Noach.
-Tak, debile. Idę do niej na chwile i
wracamy do tor busa. Zayn się ze mną zgodził, Niall próbował
protestować ale nie dałam mu dojść do słowa. Weszłam do sali,
Caroline wyglądała strasznie, miała podrapaną twarz, sporo na
niej siniaków, klatka w gipsie tak samo jak noga, głowa owinięta
bandażem. Jednym słowem masakra. Posiedziałam tam u niej trochę a
potem poszłam do chłopaków i wyszliśmy ze szpitala. Wsiedliśmy
do samochodu i pojechaliśmy do tor busa po rzeczy i przenosimy się
do hotelu. Gdy to zrobiliśmy, walnęłam się na moje łoże i
przymknęłam oczy, po chwili poczułam jak ktoś nade mną zwisa,
otworzyłam oczy a tam Zayn . Jaka niespodzianka-sarkazm. Pocałował
mnie namiętnie w usta, zjechał na szyje. Zaczął się rozkręcać
ale perfidnie zostało mu to przerwane przez takiego jednego debila o
imieniu Harry. No a jakżeby inaczej nasz kochany Haroldzik musi się
wpierdolić w takim momencie.
-Czego chcesz?
-Co z Caroline bo Niall nie chce mi nic
powiedzieć?-rozżalił się, biedactwo!
-Jeju, człowieku, daj mi się
nacieszyć spokojem. Jutro ci wszystko powiem.-westchnęłam
zrezygnowana.
-Nooo, dobraa- uśmiechnął się tak
dziwnie-miłej zabawy wam życzę!-krzyknął
-Dzięki!-odkrzyknęliśmy razem. Malik
znowu zabrał się za całowanie tym razem dobrnęliśmy do końca.
Rano wstałam bardzo wcześnie bo o 7.30. Zrobiłam poranną toaletę,
ubrałam się poszłam do kuchni, zapomniałam wspomnieć że
mieszkam sama w dupnym penthousie, więc poszłam zrobić do kuchni
sobie małe śniadanie i przy okazji duże śniadanie dla reszty,
zjadłam, poszłam do salonu włączyłam sobie telewizor szukałam
jakiegoś filmu i trafiłam na jakiś wciągnął, Po 2 i pół
godzinie napisałam smsa z telefonu Mulata do chłopaków że pyszne
śniadanko zrobiłam i smsie dołączyłam zdj zastawionego stołu z
jedzenie i poszłam obudzić mojego misiaczka. Po niecałych 10
minutach wszyscy siedzieli przy stole, powiedziałam co się stało
wczoraj i jakie obrażenia ma Caro. Po śniadaniu pojechaliśmy do
szpitala, weszliśmy do sali Caroline, była już przytomna usiadłam
koło niej, a Niall poszedł z drugiej strony i ją pocałował. W
pewnym momencie przyszedł lekarz i zaczął badać Caro.
-Jak się pani czuje?-zapytał.
-W miarę dobrze, tylko wszystko mnie
boli- powiedziała cichym, zachrypniętym głosem.
-Powiem pielęgniarce żeby podała ci
coś przeciw bólowego.- skinęła głową na zgode.
-A co mi tak właściwie jest?
-Ma pani lekki wstrząs mózgu, złamany
obojczyk, prawą nogę, dużo siniaków i zadrapań, nie jest tak źle
jakby się wydawało. Jest jeszcze jedna sprawa, bardziej delikatna.
-Jaka?
-Straciła pani dziecko, podczas
potrącenie uderzyła pani brzuchem o asfalt. Przykro mi.
środa, 21 października 2015
Rozdział 22
Nie miła niespodzianka
2 tygodnie później*
Życie w trasie wykańczało mnie. Cały czas siedziałam w busie i mimo że miałam May do towarzystwa to i tak cholernie się nudziłam. Tego poranka obudziło mnie nie przyjemne kręcenie w żołądku. W jednej sekundzie zerwałam sie z łóżka pędząc do łazienki. Kiedy kolacja którą zjadłam poprzedniego wieczoru wylądowała w toalecie, umyłam zęby i skierowałam sie w stronę sypialni w której spałam z Niallem. Przez ten czas kiedy chłopcy są w trasie, moje relacje z blondynem polepszyły się, ale co się dziwić jednak spaliśmy w jednym łóżku. Oczywiście opierałam się przed tym ale nie miałam wyjścia, to albo kanapa. Wślizgnęłam się z powrotem pod kołdrę obok Nialla i zwinęłam się w kulkę z zamiarem ponownego zaśnięcia. Lecz kiedy tylko przymknęłam oczy do moich uszu dotarły krzyki z salonu.
- Co jest- zapytał zdezorientowany Niall.
-Nie wiem, pewnie się znowu o coś kłócą.
Z westchnieniem wygramolił się z łóżka, a blondyn zaraz za mną. Weszliśmy do pomieszczenia gdzie było zamieszanie.Na kanapie siedział Louis i Liam którzy przeglądali się May która ostrym tonem próbowała wyperswadować Zaynowi chodzenie w samych bokserkach.
-Ale co ci się nie podoba? Przecież dobrze leżą!-kłócił się mulat udając niewiniątko.
-Ty serio jesteś takim idiotą czy tylko udajesz? Przecież nie każdy ma ochotę oglądać cie prawie nagiego z rana!
Czy oni naprawde nie mają lepszych powodów do kłótni?
- Rozwiąże wasz problem- wtrąciłam się siadając obok Lou- Zayn się pójdzie ubrać, a May napije się meliski.
- W dupę sobie wsadź tą melisę!
-Myślę że to zbyt hardkorowe jak dla mnie, ale skoro ty to lubisz...
Patrzyła na mnie chwilę ze srogą miną po czym wybuchnęła śmiechem a my do niej dołączyliśmy.
Po południu chłopcy mieli próbę a potem koncert. Po udanym występie, wróciliśmy do busa. Nie było czasu na hotel, już jutro mają następny koncert. Kiedy tylko wpadliśmy do busa wszyscy udaliśmy się do swoich pokoi. Rozebrałam się do bielizny i naciągnęłam na siebie jakąś koszulkę Nialla. Mimo iż nie byliśmy parą lubiłam spać w jego koszulkach, poprostu były wygodnie i ładnie pachniały. Położyłam się w łóżku plecami do chłopaka. Po chwili poczułam jak przylega swoim ciałem do mojego i przytula mnie do siebie. Za moim uchem zaczął składać mokre pocałunki zajeżdżając w dół szyi.
- Skoro razem śpimy i dobrze sie dogadujemy, to może nie zaszkodzi...
Kiedy miałam już się obracać w jego stronę żeby wybić mu ten pomysł z głowy, naszła mnie pewna niepokojąca myśl.
-Niall który dzisiaj jest?
- Jakie to ma znaczenie? Przy tobie czas się nie liczy- szepnął po czym cmoknął mnie w policzek.
- Pytam serio!!
- Yhh...28 maj, a co?
W tym momencie wszystkie puzzle ułożyły się w całość.
- Nic, idę do May.
- Myślę ze to nie jest dobry pomysł, oni sie tam pewnie pieprzą, czego zresztą my nie robimy, dlaczego?
- Nie obchodzi mnie to.
Nie zwracając na niego uwagi niemal wybiegłam z naszej sypialni.
Przeliczyłam to w głowie pięć razy i nadal wychodziło na jedno. Przecież to kurwa nie możliwe... Przecież ja z nikim...O jebana cholera.
Zadudniłam w drzwi sypialni May i Zayna, krzycząc.
- Jesli w tej chwili uprawiacie sex przestańcie, wchodzę!
Bez dalszego wstępu wparowałam im do pokoju. Przykryci po szyje leżeli wytrzeszczając na mnie oczy.
-May ubierz się i przyjdź do salonu, muszę z tobą koniecznie porozmawiać.
-Nie możemy tego zrobić rano?
-NIE!
Wrzasnęłam prawdopodobnie budząc wszystkich, ale jebać to, mam do tego w tej chwili prawo. Po dwóch minutach blondynka weszła do salonu zamykając za sobą drzwi.
-Co jest tak ważnego, że przerwałaś mi w takim momencie?- zapytała lekko zdenerwowana.
- Potrzebuje test ciążowy teraz!
-Yhmm! Że co proszę?
- Później ci wyjaśnię...musisz mi pomóc go zdobyć błagam!
-Poproszę o niego Liama i przy okazji o dyskrecje. Nikt narazie nie może się o tym dowiedzieć.- sapnęła.
-Tylko kurwa nie on! Poproś Zayna, powiedz że potrzebujesz tabletek na ból czegoś tam...
-Dobra pogadam z nim na ten temat, nie obiecuje że mi się uda.- westchnęła.
-Dziękuje -przytuliłam ją- dobrze mieć taką przyjaciółkę.
-Nie dziękuj narazie, nic jeszcze nie zrobiłam. Zaraz z nim pogadam i pojedziemy do apteki.
- Ok poczekam tutaj.
May poszła do pokoju, skąd po chwili usłyszałam podniesiony głos Zayna.
Kłócili się przez chwile po czym szybko wyszli z busa.Siedziałam w salonie i czekałam aż wrócą. Po jakimś czasie wrócili, Zayn od razu poszedł do ich sypialni a May podeszła do mnie.
-I co?-spytałam z niepokojem
-Mam, powiedziałam że to dla mnie, wkurwił się- skrzywiła się.- masz idź go zrób.
Wręczyła mi wąskie pudełko i usiadła na kanapie.
Poczułam jak mój żołądek ściska się ze zdenerwowania. Co jeśli będę w ciąży, co zrobię z dzieckiem?Całkowicie wyłączyłam myślenie przestawiając się na tryb mechaniczny.
Włączyłam się dopiero kiedy stałam w łazience trzymając zrobiony już test. Obróciłam go tak żeby widzieć wynik.Na małym okienku widniały dwie czerwone kreski.
W tym momencie świat zwolnił, nie przytomnie spojrzałam w dół na swój brzuch.Ocuciło mnie pukanie do drzwi.
-Caro?-usłyszałam zaniepokojony głos May- Wszystko ok?
Podeszłam do drzwi otworzyłam je i bez słowa podałam test przyjaciółce.
-O kurwa, z kim? Dlaczego Się nie
zabezpieczyliście?
- Dobrze wiesz że nigdy tego nie robią, przecież mamy te implanty...może mój przestał działać.
Odpowiedziałam celowo pomijając wcześniejsze pytanie. Wiem że sie wkurwi jesli sie dowie co się stało...
-No tak zapomniałam że sie nie zabezpieczają, nie odpowiedziałaś mi z kim jesteś w ciąży. Chce wiedzieć, wręcz musze to wiedzieć.-warknęła delikatnie na mnie.
-Nie powiem ci...będziesz zła...
-Teraz robię się zła, bo nie chcesz swojej przyjaciółce powiedzieć.
-Too...nie jest łatwe-skrzywiłam się na samą myśl o tym.-To było na imprezie...byłam wstawiona i chciałam iść na górę żeby prze trzeźwieć i...yhm nie mogę...
-Pomału spokojnie, bez pośpiechu, nie stresuj się, tylko mi powiedz.
-Liam mnie zgwałcił-wycedziłam przez zęby.
-Zabije go, kurwa jaki pojeb.- wkurzyła sie i wyszła.
Ześlizgnęłam się w dół po ścianie chowając twarz w dłoniach.I co ja teraz zrobię?
Wróciłam do pokoju wycierając twarz z łez.Obiecałam sobie że nie będę płakać... Ale kto by nie płakał w takiej sytuacji? Będę miała dziecko z gwałcicielem z którym mieszkam! Nie wiem jak sobie z tym poradzę, może je usunę? Nie chce takiego życia dla mojego dziecka...ale czy śmierć była by lepsza? Poddając się weszłam pod kołdrę i wtuliłam się w śpiące ciało Nialla. A może ucieknę razem z dzieckiem?
May's POV
Wyszłam stamtąd wkurwiona, jak on mógł jej to zrobić. Nie na widzę go. Poszłam do swojej sypialni, tam Malik siedział na łóżku z głową pochyloną w dół, podniósł ją jak weszłam.
- I co?- zapytał z przejęciem. No tak ten test był dla mnie i co ja mam mu teraz powiedzieć.
-Nie jestem w ciąży, fałszywy alarm. Usiadłam mu na kolanach i się w niego wtuliłam, złość na Liama częściowo mi przeszła.
-Uhhh, to dobrze.-oplótł mnie rękami i mocno mnie ścisnął. Odsunęłam się troche i go pocałowałam. O dalszym ciągu nie musze mówić, powiem że kompletnie zapomniałam o tamtej sytuacji.
środa, 14 października 2015
Rozdział 21
Trasa...
MAY'S POV
Po 20 minutach niczego już nie było,
ja z tego wszystkiego zjadłam parę nuggetsów, bo resztę porwał
mi Zayn i do niego dołączył się Niall. Oglądaliśmy film, nie
wiem jaki bo się na nim nie skupiłam zbytnio bo mi taki jeden nie
pozwalał, a najlepsze że pomiędzy nami nadal siedzi Caroline
. Pod koniec filmu zabrzmiał dzwonek telefonu Liama, sprawdził kto
to i wyszedł z pokoju. Po dziesięciu minutach wrócił. Mam wam coś
do powiedzenia-wszyscy jak jeden mąż spojrzeliśmy na niego- za
tydzień jedziemy w trasę, ale jest jeden mały problem, Paul
zakazał nam brania ze sobą kogokolwiek towarzyszącego.-końcówkę
dodał trochę ciszej.
-Chyba sobie kpi, ja bez dziewczyn, a w
szczególności bez May się nie ruszę, mowy nie ma- warknął Zayn.
Stary to nie moja decyzja, pogadaj z Paulem ale wątpię że zmieni
zdanie. Pogadam żebyś wiedział- Mulat gwałtownie wstał i wyszedł
z salonu.
Popatrzeliśmy się po sobie, ale nic
nie mówiąc z powrotem skupiliśmy się na filmie. Po jakimś czasie
Zayn wrócił, przytulił mnie i oglądał film.
-I co załatwiłeś coś?- zapytał
Niall, było słychać przejęcie w jego głosie.
-tak dziewczyny jadą z nami- chłopcy
się ucieszyli, ja tylko uśmiechnęłam i popatrzyłam na Caro która
miała kwaśna minę.
-Czy wy naprawdę uważacie że z wami
pojadę?-przewróciła oczami.
-Tak pojedziesz-warknął Liam.
-Nie nie pojadę. Nie mam zamiaru
spędzać z wami kilku miesięcy w ciasnym busie, mam już was dosyć
tutaj.-wycedziła ostro przez zęby.
-Nie masz tu nic do powiedzenia,
jedziesz z nami i kropka, wytrzymałaś tyle to wytrzymasz jeszcze
trochę.
-Jasne...skoro May nie daje wam dupy bo
jest z Zaynem, to będziecie mnie używać jako zabawki?!-wykrzyczała
mu prosto w twarz.
-Coś w ten deseń- odburknął.
-Nie ma mowy, ona jest nietykalna.
Znajdźcie sobie kogoś innego do pieprzenia kurwa!- ryknął Niall,
jeszcze go takiego złego nie widziałam.
-Czyli nie jadę prawda Ni?-zrobiła na
niego słodkie oczy.
-Jedziesz, będziesz ze mną spała,
nikt cie nie dotknie, nie pozwolę na to- puścił do niej oczko.
-Pff...chuje- mruknęła tak cicho że
tylko ja i Zayn zdołaliśmy ją usłyszeć.
Zaśmiałam się pod nosem wraz z
Zanynem. Nie chciało mi się słuchać ich przekomarzania, więc
wstałam i poszła do siłowni. Gdy weszłam do niej od razu zaczęłam
ćwiczyć, nie długo cieszyła się ciszą, ktoś wszedł do
siłowni, ale nie wiem kto bo stała tyłem do drzwi. Poczułam na
biodrach ręce i od razu zorientowałam się kto to.
-Kochanie-pocałował mnie w kark-czemu
tu siedzisz?
-Chciałam pobyć trochę w
ciszy-odwróciłam głowę w jego stronę i pocałowałam delikatnie
w usta, chciałam się odsunąć ale Malik mi na to nie pozwolił i
pogłębił pocałunek. Wziął mnie na ręce , owinęłam nogami
jego biodra, podszedł do mat do ćwiczeń i położył mnie na nich,
ściągnął ze mnie koszulkę i zaczął schodzić pocałunkami w
dół, od szyi do zapięcia moich spodni. Zatrzymałam go, ciągnąc
za koszulkę, ściągnął ją i od razu wzięłam się za ściąganie
jego spodni, po chwili był w samych bokserkach. Odwróciłam nas tak
że ja górowałam, pochyliłam się i zaczęłam całować jego
szyje, zrobiłam na niej malinkę-zajęczał. Oderwałam się od jego
szyi i zaczęłam całować jego klatę zjeżdżając coraz niżej aż
do gumki jego bokserek,przejechałam dłonią koło jego członka
zahaczając delikatnie o niego, Zayn gwałtownie wciągnął
powietrze, uśmiechnęłam się pod nosem. Dręczyłam go trochę, on
się zdenerwował i obrócił nas do poprzedniej pozycji. Zdarł ze
mnie spodnie wraz z majtkami.
-Teraz ja się pobawię - puścił mi
oczko, całował mnie po klatce, przeszkadzał mu trochę stanik więc
go zdjął, przyssał się do prawego sutka,-zajęczałam żałośnie,
ssał go, przygryzał a na końcu pociągnął, przeniósł się na
drugi, zrobił z nim dokładnie to samo. Gdy skończył zajmować się
moimi piersiami zaczął zjeżdżać pocałunkami w dół, przez
brzuch aż do cipki, ominął ją i przeszedł pocałunkami na
wewnętrzną stronę ud, wiłam się pod nim. Palcem przejechał
delikatnie po łechtaczce i tak zostawił.
-Zayn nie znęcaj się nade
mną-jęknęłam przeciągle. Zaśmiał się pod nosem, podniósł
się do wyżej, pocałował mnie w usta, przystawił członek do
mojego wejścia i wszedł we mnie gwałtownie ale nie bolało bo
byłam już do tego przyzwyczajona. Poruszał się cały czas tym
samym tępem dopóki nie usłyszeliśmy....
-May,
Caroline jest znowu wkurwiająca! Zrób coś z nią bo...ups...-do
siłowni wparował Louis.
-Louis,
kurwa, wypierdalaj stąd.-krzyczał na niego Malik, nie przestając
się we mnie poruszać. Louis szybko się wycofał. A my żeśmy
dokończyli to co trwało. Po niespełna 10 minutach doszliśmy,
położyliśmy się żeby się uspokoić po dużym orgazmie. Gdy
oddechy nam się unormowały, zaczęliśmy się pomału ubierać,
ubrałam się i kierowałam do wyjścia ale nie doszłam po zostałam
pociągnięta za rękę wylądowałam na torsie Malika, pocałował
mnie mocno w usta.
-Teraz
możemy iść.-mruknął.
-Jesteś
niemożliwy misiek.-chwyciłam go za rękę i poszliśmy na górę.
Gdy dotarliśmy do salonu tam zastaliśmy kłócących się Caro i
Liama, darli się jakby na meczu kuźwa byli.
-STOP!-rykłam,
uspokoili się.-Co tu do chuja się dzieje? -zapytałam wkurzona.
-To
on zaczął się o gówno czepiać- odezwała się poddenerwowana
Caroline i wskazała na Liama.
-Nie
prawda, ona ma jakieś wąty do mnie, a nic nie zrobiłem Liam.
-Jezu
ludzie, ogarnijcie dupy, w końcu dorośli jesteście.-jęknął
Mulat, sadzając swój tyłek na fotelu i przy okazji ciągnąc mnie
za rękę wylądowałam na jego kolanach, wtuliłam się w niego.
-Nie,
bo ona się czepia.-Liam wskazał na Caro.
-Nie
to on się czepia.-Teraz Caro na Liama, jak dzieci.
-Skończcie,
mam tego już dosyć.- mruknął zmęczony Niall. Uciszyli się w
końcu, Caro podeszła do Nialla, usiadła koło niego i się w niego
wtuliła. Nastała cisza, tylko telewizor grał. Włączyliśmy jakiś
film, w połowie filmu, poszłam do kuchni po jakieś żarełko,
przyniosłam wszystko to co znalazłam, położyłam na stół,
wróciłam jeszcze raz do kuchni i wzięłam jakieś piwo i soki.
Wróciłam do salonu to na stole już prawie nic nie było. Usiadłam
z powrotem na kolanach mojego chłopaka, podałam mu jedną butelkę
piwa za to dostałam buziaka, po chwili byłam już skupiona na
filmie. Nie skończyło się na jednym, obejrzeliśmy chyba z cztery,
potem pograliśmy w butelkę na pytania, około 3 nad ranem poszliśmy
spać. Po przebudzeniu, wstałam, poszłam do łazienki zrobić
poranną toaletę, potem zeszłam na dół zjeść śniadanie i
zrobić je reszcie, gdy zrobiłam i zjadłam, wróciłam do pokoju
zacząć się pakować na trasę która miała trwać około pół
roku.
Tak zleciał mi cały dzień z przerwami na coś przyjemnego.
Następnego dnia z samego rana pojechaliśmy na lotnisko, szybko
przeszliśmy przez kontrole i wylecieliśmy do Irlandii tam z
lotniska mieliśmy jechać tor busem.
****Przepraszam za spóźnienie z dodaniem rozdziału!!!!
niedziela, 27 września 2015
Rozdział 20
Kac po urodzinkach...
MAY'S POV
![]() |
| Udana imprezka urodzinowa Caro |
Przebudziłam się nagle, podniosłam się gwałtownie i od razu tego pożałowałam bo głowa napierdalała mi jakbym piła przez tydzień. Położyłam się z powrotem i pomału odwracałam głowę w różne strony żeby zlokalizować w jakim pokoju jestem. Na początku nie mogłam rozpoznać pokoju ale moją uwagę przykuły koszule porozrzucane po całym pokoju. Już wiedziałam kogo to pokój. Harego. Co ja tu kuźwa robię, nagle usłyszałam dziwny dźwięk dochodzący z łazienki. Podniosłam się pomału z łóżka i poszłam sprawdzić co wydobywało taki dźwięk. Weszłam do łazienki i co zobaczyłam? Harrego w wannie!
![]() |
| Hahaha |
-May, kurwa gdzie jesteś!!- zaczęłam
chichotać, pomału podeszłam do drzwi je otworzyłam, wyszłam na
korytarz. Zobaczyłam Malika jak wychodził z pokoju Caro.
-Czego się wydzierasz od rano ty
debili!- warknął na niego Liam, jeszcze mnie nie
zauważyli.-znajdzie się, sprawdź w pokoju Harrego.
-Nie musi, tu jestem.- odezwałam się
i poszłam na dól do kuchni po tabletki. Za sobą słyszałam kroki
zapewne Zayn za mną szedł.
-Czemu byłaś w...- nie zdążył
dokończyć bo mu się wcięłam w zdanie.
-Nie zaczynaj-warknęłam- nie mam
pojęcia jak tam się znalazłam za dużo wypiłam wczoraj. Obudziłam
się sama w łóżku w ubraniach-westchnęłam-usłyszałam dźwięk
z łazienki, poszłam tam a tam zobaczyłam śpiącego Harrego w
wannie- zaczęłam się śmiać, przypominając sobie ten widok,
Zayn
dołączył do mnie. Po dłuższej chwili żeśmy się uspokoili,
podszedł do mnie i mnie przytulił.
![]() |
| Nasz śpiący w wannie Haroldzik :) |
-Przepraszam-wyszeptał do ucha-wiesz
jaki jestem o Ciebie zazdrosny-pocałował w ucho.
-Wiem o tym, niekiedy przesadzasz
wiesz?-odwróciłam się do niego.
-Tsa, wiem, nie będę robić o to
afery ale żeby mi się to nie powtórzyło.-pogroził palcem,
zaśmiałam się.
-Dobrze.-odsunęłam się.- A teraz
chodź weżniemy prysznic.-pociągnęłam go za rękę.
-Dobra, już idę, idę- zaśmiał się.
Poszliśmy do naszego pokoju, weszliśmy do niego to od razu
skierowaliśmy się do łazienki.Wykąpaliśmy się, wysuszyliśmy i
wyszliśmy z łazienki, skierowałam się do garderoby żeby się
ubrać ale nie dotarłam do niej bo zostałam pociągnięta za rękę
do tyłu i wpadłam na tors mojego cudnego chłopaka, odwrócił mnie
do siebie i wpił się w moje usta, całował zachłannie w powietrzu
było czuć pożądaniem, podniósł mnie za uda i skierował się w
stronę łóżka, położył mnie na mim. Możecie się domyślić co
było dalej. Po 30 minutach skończyliśmy i mogłam się w końcu
ubrać. Ubrana zeszłam na dół w salonie siedzieli skacowani
chłopcy, oj biedactwa.
-Siema chłopaki.-wydarłam się że by
ich wkurzyć, skrzywili się z bólu.
-Kurwa nie drzyj się tak.-warknął
Harry.-głowa mi pęka.- dodał trochę spokojniej.
-Ojej, ale mi cie szkoda.- zaśmiałam
się.
-Pff...-prychnął- może zrób
śniadanie a nie się z nas nabijasz.
-Na śniadanie trochę już za późno.
A tak w ogóle to masz rączki prawda.-prychnęłam ale nie
złośliwie.- Obiadu mi się nie chce robić, zamówię coś. Co
chcecie?-zapytałam.
-Nugetsy- powiedział głośno Niall.
-Natos- dodał Louis.
-Dobra to zamówię dla każdego po
nugetsach i natos. Wyszłam z salonu i poszłam znowu do pokoju do
Zayna, poprosiłam go o telefon żebym mogła zadzwonić po jedzenie,
dał mi go ale miałam dzwonić przy nim, zgodziłam się. Po
zadzwonieniu zeszliśmy na dół do salonu, usiedliśmy na kanapie
centralnie przed tv. Po 15 minutach zadzwonił dzwonek do drzwi,
wstałam z Zaynem i poszliśmy odebrać zamówione jedzenie, wzięłam
je i zaniosłam do salonu, chłopcy się na nie rzucili, po niespełna
5 minutach w salonie pojawiła się Caro, wzięła swoją porcje
jedzenia i usiadła między mną a Zaynem, a przecież było miejsce
obok Liama ale nie wnikam czemu tam nie usiadła.
('-') Jak się podobał rozdział prosze o komentarze. Jak coś było nie tak to też prosze o napisanie co się nie podobało. Miłego czytania wam życzy May...
('-') Jak się podobał rozdział prosze o komentarze. Jak coś było nie tak to też prosze o napisanie co się nie podobało. Miłego czytania wam życzy May...
czwartek, 24 września 2015
Rozdział 19
ZJEBANE URODZINY
Kiedy wjeżdżaliśmy w ulice na której stał dom chłopaków, do moich uszu dotarł głośny łomot muzyki, jak się chwile później okazało , hałas pochodził od mocno oświetlonej willi w której aktualnie mieszkałam. Zmarszczyłam brwi w konsternacji, po jaką cholerę jechaliśmy do klubu skoro tu też jest impreza. Wysiadłam z samochodu nie zawracając uwagi na resztę i szybkim krokiem podążyłam w stronę domu. Kiedy otworzyłam drzwi do moich nozdrzy dotarł mocny zapach alkoholu. Aha czyli tak się bawią beze mnie? Przebiłam sie przez tłum ludzi w stronę kuchni gdzie zrobiłam sobie mocnego drinka.Nareszcie.
Kiedy miałam już brać łyka kubek został wyrwany z mojej ręki.
-Dziękuje że mi zrobiłaś drinka Caroline - usłyszałam pijacki głos Harrego.
-To akurat moje, zrób sobie sam- odebrałam to co moje i ruszyłam w stronę salonu.Wypiłam duszkiem zawartość kubka i wbiłam się w tłum ludzi.
Impreza trwała w najlepsze a ja byłam coraz bardziej pijana. W pewnym momencie poczułam że moje nogi odmawiają posłuszeństwa. Chwiejnym krokiem podążyłam w stronę schodów. Nie było dla mnie zdziwieniem kiedy zobaczyłam May i Zayna praktycznie pieprzących się przy ścianie. Podpierając się o barierkę weszłam na górę. Nie zdążyłam nawet puścić poręczy kiedy zostałam pociągnięta w głąb korytarza. Przez chwilę mignęła mi twarz Liama i zanim się obejrzałam zostałam pchnięta na łóżko w jego pokoju.
-Może ominęła cie kara,ale teraz już sie nie wywiniesz.-wysyczał przez zęby.
Z racji tego że byłam dosyć wstawiona, mój mózg potrzebował chwili na przyswojenie jego słów.
-Chyba sobie kurwa żartujesz!
Zaczęłam się szamotać pod jego silnymi ramionami lecz na nic się to zdawało. Gwałtownie zdarł ze mnie bluzkę i naparł na mnie swoim nabrzmiałym członkiem.
-ymm...tak bardzo mi tego brakowało...
Próbowałam odepchnąć go od siebie ale z marnym skutkiem, za nim się obejrzałam byłam w samej bieliźnie a jego ręce jeździły po całym moim ciele.Jednym szybkim ruchem zerwał moje majtki.
-Zostaw mnie kurwa! Liam jesteś pijany!- krzyczałam do jego ucha cały czas się szamocząc.
Ale on tylko sapnął i wszedł we mnie mocno.Ostry ból rozprzestrzenił się po mojej pochwie a po moim policzku spłynęła pojedyncza łza. Mój gwałciciel wykonywał bezlitosne pchnięcia przez kolejne 10 minut. Kiedy w końcu skończył wyszedł ze mnie i na odchodne klepnął mnie w tyłek. Po tym jak Liam wyszedł zebrałam swoje ubrania i wymknęłam sie do swojego pokoju. Zamknęłam drzwi na klucz i zwinęłam sie w kłębek na łóżku. Nigdy mu tego nie zapomnę...
PRZEPRASZAM!! wiem że rozdział maił być miesiąc temu aleee wiecie początek szkoły i w ogóle. Więc macie rozdział i podczas tego weekendu May powinna dodać następny jako rekompensatę. Enjoy!
Kiedy wjeżdżaliśmy w ulice na której stał dom chłopaków, do moich uszu dotarł głośny łomot muzyki, jak się chwile później okazało , hałas pochodził od mocno oświetlonej willi w której aktualnie mieszkałam. Zmarszczyłam brwi w konsternacji, po jaką cholerę jechaliśmy do klubu skoro tu też jest impreza. Wysiadłam z samochodu nie zawracając uwagi na resztę i szybkim krokiem podążyłam w stronę domu. Kiedy otworzyłam drzwi do moich nozdrzy dotarł mocny zapach alkoholu. Aha czyli tak się bawią beze mnie? Przebiłam sie przez tłum ludzi w stronę kuchni gdzie zrobiłam sobie mocnego drinka.Nareszcie.
Kiedy miałam już brać łyka kubek został wyrwany z mojej ręki.
-Dziękuje że mi zrobiłaś drinka Caroline - usłyszałam pijacki głos Harrego.
-To akurat moje, zrób sobie sam- odebrałam to co moje i ruszyłam w stronę salonu.Wypiłam duszkiem zawartość kubka i wbiłam się w tłum ludzi.
Impreza trwała w najlepsze a ja byłam coraz bardziej pijana. W pewnym momencie poczułam że moje nogi odmawiają posłuszeństwa. Chwiejnym krokiem podążyłam w stronę schodów. Nie było dla mnie zdziwieniem kiedy zobaczyłam May i Zayna praktycznie pieprzących się przy ścianie. Podpierając się o barierkę weszłam na górę. Nie zdążyłam nawet puścić poręczy kiedy zostałam pociągnięta w głąb korytarza. Przez chwilę mignęła mi twarz Liama i zanim się obejrzałam zostałam pchnięta na łóżko w jego pokoju.
-Może ominęła cie kara,ale teraz już sie nie wywiniesz.-wysyczał przez zęby.
Z racji tego że byłam dosyć wstawiona, mój mózg potrzebował chwili na przyswojenie jego słów.
-Chyba sobie kurwa żartujesz!
Zaczęłam się szamotać pod jego silnymi ramionami lecz na nic się to zdawało. Gwałtownie zdarł ze mnie bluzkę i naparł na mnie swoim nabrzmiałym członkiem.
-ymm...tak bardzo mi tego brakowało...
Próbowałam odepchnąć go od siebie ale z marnym skutkiem, za nim się obejrzałam byłam w samej bieliźnie a jego ręce jeździły po całym moim ciele.Jednym szybkim ruchem zerwał moje majtki.
-Zostaw mnie kurwa! Liam jesteś pijany!- krzyczałam do jego ucha cały czas się szamocząc.
Ale on tylko sapnął i wszedł we mnie mocno.Ostry ból rozprzestrzenił się po mojej pochwie a po moim policzku spłynęła pojedyncza łza. Mój gwałciciel wykonywał bezlitosne pchnięcia przez kolejne 10 minut. Kiedy w końcu skończył wyszedł ze mnie i na odchodne klepnął mnie w tyłek. Po tym jak Liam wyszedł zebrałam swoje ubrania i wymknęłam sie do swojego pokoju. Zamknęłam drzwi na klucz i zwinęłam sie w kłębek na łóżku. Nigdy mu tego nie zapomnę...
PRZEPRASZAM!! wiem że rozdział maił być miesiąc temu aleee wiecie początek szkoły i w ogóle. Więc macie rozdział i podczas tego weekendu May powinna dodać następny jako rekompensatę. Enjoy!
Subskrybuj:
Posty (Atom)















