piątek, 22 maja 2015

Rozdział 13

Ucieczka


CAROLINE'S POV
- May...jestem głodna-marudziłam przyjaciółce prosto w ucho.
-To idź coś zjeść.
-Nie chce iść tam sama...a jak oni mnie tam zgwałcą czy coś?!
-Nic ci nie będzie-przewróciła na mnie oczami.
Westchnęłam z rezygnacją i z turlałam się z łóżka. May zaśmiała się kiedy pacnęłam tyłkiem o podłogę.
-Matko.. ale z ciebie kaleka...
Zignorowałam ją i podreptałam zgarbiona do drzwi. I tak suki... zamontowali nam\mi klamkę kiedy byłam w szpitalu.Co w moim mniemaniu było błędem z ich strony , przecież nie będą mogli nas kontrolować. Ale weź tu ogarnij takich zjebów jak oni.Kiedy przechodziłam obok salonu usłyszałam stłumione śmiechy i szept.
-Caroline...Caroline-odwróciłam się w stronę odgłosów. Niall siedział schowany z kanapą tak że było widać tylko jego czuprynę i oczy. Reszta chłopaków siedziała na kanapach i miała z niego niezły ubaw.
-Podejdź tu niewolnico-ton głosu blondyna zmienił się na bardziej stanowczy.
Ukucnęłam przy chłopaku i pogłaskałam go po włosach.
-Biedny Ni...do końca stracił rozum-westchęłam z udawanym rozżaleniem, wtedy dostrzegłam obecną na stole trawkę-ale nie martw się jak się do reszty zajarasz to go odzyskasz.-wycedziłam przez zęby po czym trzepnęłam go w głowę.
Weszłam do kuchni i zaczęłam robisz sobie makaron w sosie serowym. Tą jakże zajmującą czynność przerwał mi już nieźle wstawiony Harry.
-Zarobisz nam papuuuu?-zapytał robiąc kocie oczy.
-Rączki kominiarz ukradł?
-Co?
-Piwo.
-Piwo?
-Tak.
-Jakie piwo?
-Niepasteryzowane.
-Czekolada?
-Jaka czekolada?
-O czym ty pieprzysz kobieto?
-To nie ja jestem pijana.
-Ta rozmowa nie ma sensu , idę do chłopaków.
Mentalna piątka dla mnie! Kiedy skończyłam robić makaron zaniosłam go na górę. Nie chce przy nich jeść. Śmierdzą jak gorzelnia połączoną z plantacją zioła.
-Coś mi się zdaje że z jakąś godzinkę odpadną, Ni już ma jakieś schizy.
-Szybko im poszło-zadrwiła May.
*~*~*~*
Po trzydziestu minutach jedyne co słyszałyśmy z dołu, były dźwięki wydawane przez telewizor. Cicho wstałam z łóżka i podeszłam do drzwi i lekko je uchyliłam, nasłuchując. Usłyszałam ciche , stłumione chrapanie.
-May! śpią!-szepnęłam.
Dziewczyna zerwała się z łóżka i pobiegła do pokoju Zayna. Rozejrzałam się po pomieszczeniu w którym się znajdowałam. Sięgnęłam po torebkę i przeszukałam ją, na całe szczęście zabrali tylko telefony. Mam wszystko co potrzebne, dowód , kartę kredytową i fajki. Wpakowałam wszystko z powrotem i wyjęłam z szafy sportową torbę do której wpakowałam trochę ciuchów i bielizny. Oby to wypaliło.May wróciła po paru minutach z taką samą torbą i torebką. Przebrałyśmy się w sukienki,
Sukienka Caro
Sukienka May

bo przecież podczas ucieczki przyda się urok osobisty.
-Gotowa?
-Jak nigdy-odpowiedziała pewnie.
Zbiegłyśmy cicho po schodach, na palcach wkraczając do salonu. Chłopcy leżeli porozkładani po całym salonie i spali, połowy z zaproszonych gości nie było. Ostrożnie podeszłam do Harrego , który był najbliżej i wyciągnęłam z jego kieszeni kluczyki.Szczerze mówiąc nie wiem jakie ma auto, ale okaże się w praniu... zresztą jakie to ma znaczenie.
Kiedy dotarłyśmy do garażu nacisnęłam przycisk na bryloku. Światła czarnej, sportowej audi'cy zamigotały a samochód wydał charakterystyczny klik.
Auto Harrego.
Wrzuciłyśmy torby na tylne siedzenia, a same wsiadłyśmy do przodu. Włożyłam kluczyk do stacyjki, uprzednio zapinając pas. Przekręciłam go i skrzywiłam się na donośny warkot silnika. Mam nadzieję że nie obudził chłopaków. Wyjechałam przez otwartą bramę na ulicę i włączyłam się do ruchu. To że nie mam prawa jazdy to nie znaczy że nie potrafię się posługiwać tak prostą maszyną jak samochód, chociaż osobiście wole motory wyścigowe, ale to kwestii gustu. Modliłam się w myślach aby nie natknąć się na policje, przecież zamkną mnie z kierowanie bez prawka , a nawet pełnoletniości. Fakt mam jeszcze siedemnaście lat, ale z parę dni skończę to osiemnaście. Mknęłam przez prawie pustą autostradę, uważając aby nie przekroczyć dozwolonej prędkości, jak już mówiłam nie chce mieć glin na karku.Chociaż to by było dobre... może wlepili mi mandat i odesłali do rodziny? Zaczęłam się rozglądać za jakimś znakiem motelu. Po przejechani kilometra , zobaczyłam między drzewami niewielki znak głoszący " MOTEL : WOLNE POKOJE" Zjechałam w leśną uliczkę, gdzie z poza sosen wyłonił się niewielki budynek. Jego ściany były szare, a w niektórych oknach były karty. Wzdrygnęłam się lekko. Ale odepchnęłam wstręt na bok i zaparkowałam samochód przed motelem na małym "parkingu". Spojrzałam na May która oglądała uważnie budowle.
Motel w którym się zatrzymałyśmy.

-Myślisz że będzie bezpiecznie?-odezwała się.
-Tak sądzę, zresztą i tak nie mamy większego wyboru- wzruszyłam ramionami i wysiadłam z auta.
Wyciągnęłyśmy swoje torby , a ja zamknęłam samochód. Niepewnym krokiem podeszłyśmy do w połowie przeszklonych drzwi. Otworzyłam je , po czym wytarłam rękę w sukienkę, bo na klamce osiadła rosa.
-Witamy w motelu ROSEY- uśmiechnięta pulchna kobieta powitała nas- w czym mogę pomóc?
-Dzień dobry-uśmiechnęłam się uprzejmie- chciałyśmy zarezerwować pokój z dwoma łóżkami. Na razie na jedną noc- dodałam.
-Och ,oczywiście- kobieta przekartkowała stary zeszyt.
Chyba nie używają tutaj wielu cudów techniki. Pomyślałam rozglądając się.
-Pokój numer 13 jest wolny, czy życzą sobie panie rano śniadanie?
Spojrzałam na May, która nie zauważalnie kiwnęła głową. Była dziwnie cicha, jak nie ona.
-Poprosimy- posłałam jej wymuszony uśmiech- umm... czy ma może panie mapę miasta?
Kobieta przytaknęła i wyciągnęła z pod lady poskładaną kartkę razem z kluczem.
-Czy coś jeszcze?
-Tak, czy mogłabym skorzystać z telefonu?
-Oczywiście, tam jest - wskazała na przeciwległą ścinę.
-Dziękuje.
Zabrałam od niej mapę i klucz, po czym podeszłam od starego automatu. May stała za mną i patrzyła nieobecnym wzrokiem w ścianę.
-Masz- podałam jej klucz- idź do pokoju , ja zarezerwuje nam lot.
Posłała mi grymas który chyba miał być uśmiechem, i poszła do pokoju na końcu korytarza. Westchnęłam i złapałam w rękę książkę telefoniczną i zaczęłam szukać kontaktu do głównego lotnisko. Yhh... gdybym tylko miała mojego iphona , wszystko byłoby załatwione ca tak wertuje śmierdzące kartki, szukając paru cholernych cyferek.Kiedy w końcu znalazłam numer, wrzuciłam do automatu parę monet i wykręciłam numerki na tarczy. Serio kurwa ludzie...tarcza? Czuję się jakbym cofnęła się o co najmniej o pięćdziesiąt lat. Przyłożyłam słuchawkę do ucha , czekając aż ktoś się odezwie.
-Witam... Airport London w czym mogę służyć.
-Dzień dobry, chciałam zarezerwować dwa bilety na najbliższy lot do Polski.
Usłyszałam stukanie w klawiaturę i parę kliknięć myszką.
-Najwcześniejszy lot będzie juto o piętnastej dziesięć.
-Dobrze, psuje mi , proszę zarezerwować.
-Oczywiście, czy mogę prosić numer karty?
-Oh, tak - wyciągnęłam kartę i podałam kobiecie cyferki.
-Dziękuje czy to wszystko?
-Tak dziękuje, do widzenia.
-Miłego dnia.
Odwiesiłam słuchawkę na widełki , a na małej karteczce którą znalazłam obok książki zapisałam godzinę lotu.
Gdy weszłam do pokoju, zastałam May leżącą na brzuchu z twarzą w poduszce.
-Lecimy jutro po piętnastej- usiadłam na skraju jej łóżka- Co jest? Dlaczego jesteś taka milcząca?
-Nic,  chcę już zobaczyć, rodziców i brata-po jej policzku spłynęła samotna łza którą zaraz starła.
Wow płacząca May... to zupełna nowość.
-Ja też- powiedziałam z fałszywym smutkiem.

Tak naprawdę nie chce widzieć swojej rodziny, zawsze kłóciłam się z matką i nie potrafiła mnie zrozumieć, ani ja jej.W sumie ona jest jedynym powodem dla którego nie chce wracać. Wyjęłam papierosy i wyszłam na malutki balkon. Palenie jest tą jedyną rzeczą która mnie uspokaja. Uh... to będzie ciężki dzień.Słońce zaczęło wychodzić zza horyzontu, a ja siedziałam na balkonie paląc papierosa i pijąc kawę z automatu. Nie spałam całą noc, myśląc nad swoim życiem. Postanowiłam że pójdę rozejrzeć się za czymś do jedzenia. Głodna jestem. Wyszłam cicho z pokoju tak aby nie obudzić May.Skierowałam się w dół korytarza i skręciłam w następny.Dotarłam do starego automatu z przekąskami.Z lekkim wahaniem wrzuciłam do niego monety, obawiając się czy się nie rozleci.Wybrałam paluszki i czekałam aż zlecą ze swojego miejsca. Lecz to cholerne opakowanie utknęło na samym końcu spirali.
-Jebany staroć-warknęłam kopiąc maszynę.
Usłyszałam z sobą chłopięcy śmiech.
Noah
Odwróciłam się, dostrzegając, wysokiego chłopaka o szarych oczach i postawionych na żel brązowych włosach.Nie ogarniam tej mody na grzywkę "ala rampa" , to naprawdę irytujące że jedna trzecia facetów na tym pieprzonym kontynencie ma postawione włosy.
-Potrzebujesz pomocy?-zapytał uroczo się uśmiechając.
-Nah, poradzę sobie.
Podeszłam do automatu od jego bocznej strony i kopnęłam go z impetem. Paluszki spadły w odpowiednie miejsce a maszyna zagrzechotała nie bezpiecznie. Wyciągnęłam swoją przekąskę i spojrzałam na nie znajomego.
-Nie jestem pewien czy ta maszyna nie wybuchnie gdy ją dotknę- zaśmiał się.
-Jeśli wybuchnie będzie to twój problem-wzruszyłam ramionami.
Chłopak wrzucił pieniądze do odpowiedniego otworu i wybrał ciasteczka. Rzecz wypadła od razu, a chłopak schylił się żeby ją podnieść.Kiedy się wyprostował, patrzył na mnie z uniesioną brwią.
-Więc, co cie sprowadza do tak oddalonego od cywilizacji miejsca?
-Mogłabym zapytać cię o to samo.
Zaśmiał się, znowu. W ogóle dużo się śmieje, dziwny człowiek.
-Masz rację. Ja tutaj czekam na mój lot do nikąd.
-Chcesz się zabić czy nie wiesz gdzie lecieć-zapytałam rozbawiona jego doborem słów.
-Raczej to drugie, jeszcze mi się nie śpieszy w zaświaty.A ty?
-Czy chcę się zabić-droczyłam się-przechodziłam już to, nic fajnego.
-Wiesz że nie o to mi chodzi...zaraz, zaraz, jesteś po próbie samobójczej!?
-Żeby to jednej- wzruszyłam ramionami i skierowałam się do małego lobby.
-Uh, wiesz myślałem że ludzie od takich rzeczy, są przygnębieni i bez życia.
-Pewnie bym była, ale May do tego nie dopuści,przy niej nie da się być bez życia.
Zaśmiałam się na wspomnienie nawiedzające moją głowę.
***
Już trzeci dzień siedzę na swoim łóżku , nie ruszając się nawet na krok.Odkąd przywieźli mnie ze szpitala, nie odzywam się do nikogo, pochłonięta swoją pustką. Pierwszego dnia był psycholog, drugiego psychiatra, trzeciego no cóż, May.
Wparowała do mojego pokoju jak burza, co ja gadam bardzie ja huragan Katrina. Hah huragan May.
-Caro, wstawaj idziemy coś zjeść-nie ruszyłam się- no dalej...przecież nie przesiedzisz tak całego życia.
-Dobry pomysł, dzięki- szepnęłam ledwie słyszalnie.
-Nie ma mowy, idziesz ze mną w tej chwili na dół zjeść normalny posiłek, bo uwierz mi żaden człowiek jeszcze nie wyżył z herbaty.
Zepchnęła mnie z mojego ciepłego łóżka na podłogę. Przez co moja kość ogonowa obiła się o zimne panele.
-Ała- jęknęłam na co May zaśmiała się.
-No dalej leniu , ruszaj dupę, zrobiłam ci twoją ulubioną zupkę chińską.
Dla tej dziewczyny nie istnieje takie coś jak depresja, przysięgam. Wygramoliłam się na nogi poczłapałam za nią do kuchni. Założę się o wszystkie słodycze świata że będziesz się śmiała nawet na własnym pogrzebie.
***
-Ziemia do brunetki-z zamyślenia wyrwała mnie ręka chłopaka przed moimi oczami.
-Ah, tak, sory. Tak właściwie nie przedstawiłam ci się. Jestem Carolinie lub Caro, jak wolisz.
-Noah.
-Gdzie twoju arka huh?
-Hah zabawne- powiedział z sarkazmem- i czy tamten od arki nie miał Noe?
-Drobiazg , brzmi podobnie.
Rozmawialiśmy może ze dwie godziny, co szło nam bardzo dobrze. Naprawdę dobrze się dogadywaliśmy. Dowiedziałam się że ojciec Noah wyrzucił go z domu za to że jesteś gejem.Co uważam z absurdalne, bo to w końcu jego syn, nie może go wyrzucać tylko dlatego że pociągają go chłopcy. Opowiedziałam mu trochę o sobie i o May oczywiście pomijając fakty z wiązane z naszymi porywaczami. Kiedy powiedziałam mu że wracamy do Polski, bardzo się pod ekscytował i uznał że pojedzie z nami , bo czemu nie? Gdy dyskutowaliśmy na temat zacofania tego miejsca , do lobby weszła lekko poirytowana May.
-Dziewczyno, myślałam że gdzieś zginęłaś , albo ktoś cię znowu...-spojrzała na mojego towarzysza.
-O cześć- uśmiechnęła się- Jestem May, przyjaciółka Caro.
Teraz miała zdecydowanie lepszy humor niż wczoraj, chyba sen dobrze jej zrobił.
-Noah.
-Więc- odezwałam się- Ten oto przystojniak leci z nami do Polski, właśnie...miałeś zarezerwować bilet, staruszku.
-Oh, tak, już.-wstał i odszedł kawałek z telefonem w ręku.
-Mów- zażądała May.
-W skrócie, to bardzo miły facet którego ojciec wyrzucił z domu za jego orientację. Chce zmienić miejsce, więc go tak jakby przygarnęłam. Nie dosłownie, po prostu poleci z nami. Nie masz nic przeciwko?
-Nie skąd, dobrze mu z oczu patrzy, myślę że można mu trochę zaufać, chociaż musimy być ostrożnie, nigdy nic nie wiadomo.
-Good, gadasz ja jakaś matka, nie mówię że moja...ona by po mnie pewnie pojechała, ale mniejsza.
-Witaj Polsko, żegnaj Londynie-wrócił uradowany Noah.
-Tak, tak, cokolwiek.-zaśmialiśmy się razem. Oh wolność.

niedziela, 10 maja 2015

KOMENTARZE!!!!

Mam pytanie podoba wam się nasz blog? Jak tak to prosimy o komentarze, one są dla nas motywacją do dalszego pisania. Jak komentarze nie będą się pojawiać to będziemy zmuszone zawiesić a nawet usunąć bloga. Przez komentarze widzimy czy ma sens w ogóle dalej pisać rozdziały. Nie wymagamy żeby pod każdym rozdziałem było pełno komentarzy ale te kilka mogło by się znaleźć, może nawet nie pod każdym.

PS. Kolejne rozdziały będą dodawane co dwa tygodnie w piątki wieczorem.
PS.2. Jak macie jakieś uwagi co do naszego bloga śmiało pisać, będziemy brać pod uwagę wasze uwagi i je uwzględniać w blogu.


Dziękuje za uwagę!!
May & Caro

piątek, 8 maja 2015

Rozdział 12

Impreza


MAY'S POV
Do zjedzenia zrobiłam sobie omleta z pomidorami, szynką i szczypiorkiem i do tego kanapki z ogórkiem i herbatę. Usiadłam przy stole i spokojnie jadłam dopóki taki pan Horan nie wpadł do kuchni. Byłam w połowie jedzenia posiłku, ale nie dane było dokończyć bo mi zabrał talerz z przed nosa i zjadł. Patrzyłam na niego gniewnie ale nie odezwałam się i dopiłam resztę herbaty. Jak dokończył wzięłam wszystkie naczynia i pozmywałam, potem poszłam do salonu gdzie wszyscy chłopcy siedzieli, Zayn z Louisem grali w FIFA. Usiadłam na podłodze koło fotela i przyglądam się jak grają. Po godzinie skończyli i zaproponowali film zgodziłam się. Któryś z chłopaków poszedł po Caro, ja usadowiłam się na największej sofie na środku po lewej stronie chciał usiąść ale Liam go uprzedził, po prawej stronie usiadł Zayn. Na drugiej kanapie siedziała Caro z Louisem i Niallem, a na fotelu siedział Harry. W jego oczach widziałam smutek, szepnęłam do Zayna że idę pocieszyć Harrego bo jest samotny, nie chętnie ale zgodził się, więc podeszłam do niego i usiadłam na jego kolanach, był na początku zdziwiony ale po chwili się ogarnął i objął mnie ramionami w pasie i oparł pod brudek na moim ramieniu. Siedziałam na nim przez pół filmu, ale potem zgłodniałam więc poszłam do kuchni po jakieś przekąski i picie. Zrobiłam kilka misek misek popcornu, wyciągnęłam kilka paczek żelków i chipsów do tego sok pomarańczowy i kilka butelek piwa. Zaniosłam wszystko do salonu, wszyscy się ucieszyli a najbardziej to Niall nasz głodomorek, każdy wziął to co chciał, ja wzięłam sobie miskę popcornu i butelkę piwa, chciałam się napić ale butelka została mi wyrwana przez mojego chłopaka. Ale byłam mądrzejsza i wzięłam drugą butelkę i od razu skierowałam się w stronę Harrego i z powrotem usiadłam na jego kolanach, Zayn dziwnie nie na mnie patrzył ale nic nie powiedział. Próbowałam się skupić na filmie ale ciągle czułam czyjś wzrok na sobie. Wiedziałam kto to dlatego nie mogłam wytrzymać więc wstałam i podeszłam do niego chciałam usiąść koło niego ale on pociągnął mnie i usiadłam na jego kolanach.
-Możesz więcej nie siadać na kolanach Harrego.-wyszeptał mi do ucha.
-Przecież mi pozwoliłeś.-też szeptałam żeby reszta mogła spokojnie oglądać film.
-Tak ale na początku, a później miałaś siedzieć koło mnie.
-Znów jesteś zazdrosny, a nie ma o co, teraz się mnie nie pozbędziesz.
-Ciesze się z tego powodu-po powiedzeniu tego pocałował mnie namiętnie, oddałam pocałunek. Całowaliśmy się przez dłuższą chwile do puki nie usłyszeliśmy głupiego komentarza Lou.
-Znajdźcie sobie pokój.
-Zamknij się.-powiedzieliśmy równocześnie. Zeszłam z jego kolan i usiadłam obok opierając się plecami o jego tors. Oglądałam w spokoju nie całe 30 minut do puki nie poczułam jak ręka Malika jeździ po moim udzie a potem pocałunki na szyi. Odwróciłam głowę tak żeby nasze twarze były wprost siebie, uśmiechnęłam się a potem wyszeptałam do jego ucha żeby wytrzymał do końca tego filmu i pójdziemy do naszego pokoju skończyć to co zaczął. Zgodził się od razu bez sprzeciwu. Film po godzinie się skończył a ja w między czasie myślałam jak mam zmusić Zayna żeby mi striptiz zrobił, jestem ciekawa czy będzie protestował czy to dla mnie zrobi ale okaże się jak , zaczął pomału się będziemy sami. Zayn wstał z kanapy i oznajmił reszcie że my idziemy już spać, wyciągnął do mnie rękę ja bez wahania podałam mu swoją i skierowaliśmy się na górę. Szłam pomału bo mi się nie spieszyło ale Zaynowi chyba bardzo dlatego wziął mnie na ręce w stylu panny młodej, jak doszliśmy pod drzwi naszego pokoju to otworzył je kopnięciem i weszliśmy do środka, od razu położył mnie na łóżku i chciał rozebrać ale ja go zatrzymałam, popatrzył na mnie zdezorientowany.
-O co chodzi? Na dole mówiłaś że dokończymy to tutaj.
-A czy ja powiedziałam że to ja będę rozebrana, Nie. No właśnie, mam do ciebie taką małą prośbę...-strasznie się jąkałam pod koniec wypowiedzi.
-Jaką mów prost!-warknął, chyba zaczyna się pomału denerwować.
-Możesz zrobić dla mnie striptiz?
-Dla ciebie wszystko mogę zrobić.-powiedział z chytrym uśmieszkiem. Włączyłam muzykę, zaczął się pomału rozbierać. Najpierw ściągnął bluzę, śmiesznie ruszając biodrami. Denerwował mnie trochę bo bardzo spowalniał ściągnięcie podkoszulki, najpierw ją lekko podniusł a potem puścił, ale jak zobaczył moje zniecierpliwienie to ją ściągnął, ukazała mi się bardzo umięśniona klata, wstałam i podeszłam do niego i przejechałam ręką po niej poczułam jak mu ciarki przechodzą. Potem przejechałam po umięśnionym brzuchu, później skierowałam się wyżej i przejechałam przez jeden sutek i kierowałam się na jego ramię , zjechałam na dół splatając przez chwile nasze palce. Potem przeniosłam się na plecy, jeździłam po nich przez chwile pacem a potem wróciłam z powrotem na łóżko i kazałam mu kontynuować. Wziął się za spodnie, pomału rozpiął guzik a potem rozporek i pomału ściągał spodnie, pierwsze co ujrzałam to gumka bokserek, bardzo pomału je ściągał aż w końcu je ściągnął rzucił je gdzieś w kąt i powoli kierował się do mnie, wyciągnął do mnie rękę z lekkim wahaniem ujęłam ją. Podciągnął mnie do góry i zaczął powijać mi podkoszulkę ale nie zdążył jej ściągnąć bo się odsunęłam i podstępnie uśmiechnęłam.
-Na mnie musisz jeszcze poczekać, dokończ to co zacząłeś.-fuknął ale zrobił to co chciałam. W rytm muzyki kołysał biodrami i resztą ciała , po dłuższej chwili ściągnął bokserki a mi ukazał się jego pokaźnych rozmiarów członek.
-Mogę teraz zająć się tobą?
-No... myślę że możesz.
Podszedł do mnie i od razu ściągnął mi podkoszulkę, potem popchnął na łóżko, ściągając mi spodnie. Powrócił do górnej części mojego ciała, przejechał rękami po kręgosłupie i odpiął stanik. Po moich plecach przebiegły ciarki.Nagle wpił się w moje usta a ja łapczywie oddawałam pocałunek.Zajechał ustami po mojej szyi a kiedy trafił na czuły punkt ,zajęczałam cicho. Poczułam jak Zayn uśmiecha się lekko.
-May!-do pokoju wparowała Caro.-O boże moje oczy... Lou oni tu dzieci robią-krzyknęła do nie widocznego chłopaka.
-Wyjdź!-krzyknęliśmy razem z Zaynem.
-Ok , ale ja niańką nie będę. Załóż gumkę Zaza....-Mulat rzucił nią poduszką ale zdążyła zamknąć drzwi za sobą.
-Na czym skończyliśmy?-zapytał się z łobuzerskim uśmiechem, i powrócił do wcześniej wykonywanej czynności. Pocałował mnie namiętnie w usta, potem zaczął zjeżdżać w dół mojej szyi dotarł do moich piersi, jedną ujął w dłoń a drugą zaczął całować a potem w usta wziął mój sutek, wiłam się pod nim on dalej zajmował się moimi piersiami. Włożyłam dłonie w jego włosy i zaczęłam je ciągnąć, a on zamruczał z uznaniem, jak skończył zajmować się moimi piersiami zjechał z pocałunkami niżej do mojej łechtaczki, zaczął mnie dręczyć.
-Zayn nie baw się ze mną. Potrzebuje cię w sobie.
-Musisz wytrzymać, chcę językiem cię doprowadzić do orgazmu.- Gdy to powiedział, zaczął ponownie pieścić moje piersi i całować po szyi, pocałunkami zjeżdżał coraz niżej aż dotarł do mojej łechtaczki, prze lizał ją kilka razy. Ssał, lizał, podgryzał to wywołało u mnie przyjemne dreszcze aż moje plecy wyginały się w łuk, dłonie miałam w jego włosach i ciągnęłam za nie, Zayn warknął z przyjemności a potem się uśmiechnął i dalej kontynuował swoje poczynania. Swoim językiem jeździł po każdym zakamarku mojej małej aż jego język trochę we mnie wszedł i mnie tak pieprzył aż doszłam.
-Zayn- krzyknęłam.-O mój boże to było wspaniałe.-sapnęłam.
-Poczekaj na rundę drugą.-po tym wpił się w moje usta, całowaliśmy się z namiętnością i pożądaniem. Po chwili z szedł z pocałunkami na szyje, czułam jak mnie skóra piecze i już wiedziałam że zrobił mi malinkę. Oderwał się ode mnie i szeroko się uśmiechnął. Przy moim wejściu poczułam jego penisa a po chwili go w sobie, jęknęłam z bólu Zayn musiał to zauważyć bo czekał aż się do niego przyzwyczaję, popatrzył się na mnie i szukał w moich oczach pozwolenie na dalsze ruchy i chyba go znalazł bo zaczął się poruszać. Na początku poruszał się pomału ale  potem zwiększył tępo, moje dłonie przeszły z jego karku na plecy, wbiłam mu paznokcie a potem nimi przejechałam a chłopak warknął gardłowo ale nie przestawał się poruszać. Wchodził we mnie coraz głębiej aż dobił do mojego punktu G. Jęknęłam gardłowo jak poczułam rozlewającą się przyjemność w moim ciele. Zayn zrobił jeszcze kilka pchnięć i sam doszedł. Padł na mnie, krople potu były widoczne na jego skórze, czekaliśmy aż nasze oddechy się unormują.
-Byłaś wspaniała, gdzie ty się chowałaś przede mną, co?-zapytał i popatrzył się na mnie z lekkim uśmieszkiem.
-Dzięki. Nie wiem musiałeś źle szukać- mruknęłam i wpiłam się w jego malinowe usta. Oderwaliśmy się jak zabrakło nam powietrza w płucach, uśmiechnęłam się do niego, on odwzajemnił uśmiech. Położył się obok i przyciągnął mnie do siebie i pocałował w głowę, ja byłam tak zmęczona że zaczęłam ziewać.
-Zmęczona?-pokiwałam twierdząco głową- To śpij. Dobranoc księżniczko-pocałował mnie na dobranoc.
-Dobranoc misiu-odpowiedziałam i oczy same mi się zamykały, zasnęłam słuchając jego miarowy oddech. Obudziły mnie promienie słoneczne, które przedzierały się przez okno, bo kto by pamiętał o zasłonięciu okna przy takiej upojnej nocy, uśmiech wkradł mi się na usta po przypomnieniu sobie tego co się wczoraj działo. odwróciłam głowę w stronę Zayna, które jeszcze smacznie spał, wygląda prze pięknie jak śpi, taki bez troski, nie przejmujący się niczym, na jego buzi widniał delikatnie uśmieszek, przez ten widok sama się uśmiechnęłam. Chciałam się odwrócić żeby sprawdzić która jest godzina ale mi się nie udało bo zostałam bardziej przyciągnięta do boku mojego misia, chwile się męczyła żeby wyplątać się z jego żelaznego uścisku ,ale udało mi się. Było wpół do jedenastej, „no to se pospałam” pomyślałam. Odwróciłam się ponownie do Zayna i przyglądałam mu się przez dłuższą chwile a potem zaczęłam go całować po szczęce, usłyszałam pomruk zadowolenie, więc dale kontynuowałam tą czynność, aż dotarłam do jego ust, całowałam go mocno on odwzajemnił pocałunek, a po chwili ja leżałam pod nim, zaczął pogłębiać pocałunek zajęczałam mu w usta i poczułam jak się uśmiecha. Po dłuższej chwili oderwaliśmy się od siebie bo brakło nam powietrza, Zayn nie czekając długo zaczął całować moją szyje. Dalej można się  domyślić  co się dział. Po skończonym stosunku leżeliśmy koło siebie i czekaliśmy aż nasze oddechy się unormują.
-Dzień dobry kochanie- wymruczał- Jak się spało?
-Dzień dobry, misiek. Spało mi się fantastycznie, ale teraz czuje się o wiele lepiej- uśmiechnęłam się.
-Ciesze się, mi teraz też jest o wiele lepiej. Takie poranki mógłbym mieć codziennie.
-Ja też , ale wolała bym to robić o wiele częściej.- poruszyła sugestywnie brwiami.
-Tak, ja tez. Z tobą zawsze i wszędzie.- pocałował mnie namiętnie. Chciałam wstać ale mi się nie udało bo od razu zostałam pociągnięta  z powrotem do klatki Mulata.
-Chciałam się iść umyć.-powiedziałam  śmiejąc się.
-A ja chce jeszcze z tobą trochę poleżeć.-powiedział przesłodzonym głosikiem. Zaśmiałam się i znowu spróbowałam wstać i udało mi się ale usłyszałam jęknięcie niezadowolenia ze strony Zayna.
-Chodź się myć, a potem pójdziemy na dół i zrobię nam śniadanko.
-Ok, na mówiłaś mnie.- po tym wstał i poszliśmy razem do łazienki. Tam się razem wykąpaliśmy, wytarliśmy puchowymi ręcznikami i umyliśmy zęby. Potem poszliśmy do garderoby się ubrać. Ubrałam się w leginsy, bordowy sweterek, trampki i oczywiście pod to bieliznę. Zayn ubrał czarne rurki, białą podkoszulkę i supry białe. Po ubraniu się wyszliśmy z pokoju, schodząc schodami na dół a potem prosto do kuchni tam byli już wszyscy.
-Cześć wszystkim.-powiedzieliśmy gdy weszliśmy.
-Cześć- odpowiedzieli chórem. Podeszłam do lodówki obczaić co jest i zrobić śniadanie. Wyjęłam produkty na naleśniki i zaczęłam wszystko przygotowywać, jak piekłam któregoś z kolei, usłyszałam jak Louis rozmawia z Zaynem o mnie i Maliku. Ale nie za bardzo słuchałam tylko widziałam jak spoglądają na mnie. Gdy już upiekłam naleśniki i postawiłam je na stół zabrałam się za przygotowanie dodatków. Całe śniadanie było ciche dopóki się nie odezwałam.
-Chłopaki mam pomysł-wszyscy się popatrzeli na mnie ze znakiem żebym kontynuowała swoją wypowiedź-Może zrobilibyście sobie dzisiaj taki wieczór męski, zaprosilibyście jeszcze kilka chłopaków, kupili trochę alkoholu, a ja mi Caro zrobiłybyśmy wam jakiś przekąski. Co wy na to?
-To bardzo dobry pomysł-poparł mnie Harry, reszta przytaknęła głową że się zgadza oprócz Zayna, no tak mogłam się domyślić że nie spodoba mu się ten pomysł.
-No nie wiem. A wy co będziecie robić?-Zapytał Zayn.
-My będziemy grzecznie siedzieć w pokoju Caro i rozmawiać, a potem możemy iść do twojego pokoju pooglądać TV. Zgódź się proszę, przecież musisz trochę posiedzieć z kumplami i się tochę zabawić a nie mnie ciągle pilnować, jakbym chciała uciec to bym to już zrobiła.-powiedziałam i się do niego uśmiechnęłam.
-Stary co ci zależy? May ma racje, musisz się trochę zabawić.-dopowiedział Liam.
-No dobra niech wam będzie.-westchnął z rezygnacją do dalszej konserwacji.-Robię to tylko bo mnie ładnie poprosiłaś.-wyszeptał mi do ucha a potem pocałował. Wszyscy jęknęli z obrzydzeniem. Odsunęliśmy się od siebie .
-Dobra, Harry i Louis dzwonią do kilku naszych kumpli żeby przyszli, a ja, Zayn i Niall jedziemy do sklepu, dziewczyny wiedzą co mają robić. -porozdzielał zadania Liam. Po chwili chłopcy zmyli się z kuchni. Caro dziwnie na mnie patrzyła.
-Co? Mam coś na twarzy że się tak na mnie patrzysz?
-Nie, ale zastanawiam się po co wymyśliłaś jakiś głupi wieczór dla tych idiotów?- zapytała.
-Powiem ci ale nie tu i teraz.
-To kiedy?
-Jak będziemy w pokoju, a teraz sprzątajmy czym szybciej się z tym uwiniemy tym lepiej.
-Dobra, to sprzątamy. Ale mi się nie chce.-jęknęła pomału wstając. Uwinęłyśmy się ze sprzątaniem w dwie godziny, jak skończyłyśmy to chłopcy wrócili z zakupów. Nakupowali tyle tego jakby robili mega imprezę a nie wieczór męski. Jak przygotowywałyśmy obiad dowiedziałyśmy się że będzie razem z nimi 15 osób. Na obiad zrobiłyśmy zapiekankę.
 Jedliśmy w ciszy, aż się któryś odezwał.
-Pyszna ta zapiekanka. -odezwał się Niall, wszyscy mu przytaknęli.
-Dzięki, a możesz mi powiedzieć kiedy zrobiłam coś nie dobrego?
-Nigdy, ty zawsze robisz pyszne jedzenie.- uśmiechnęłam się do niego, nagle na udzie poczułam czyjąś dłoń, odwróciłam się do tej osoby i okazała się nią być Zayn. Podniosłam brew do góry  w znaku żeby powiedział mi o co mu znowu chodzi.
-Nie podrywaj mojego kumpla. Jesteś moja. -wysyczał mi do ucha.
-Ja go nie podrywam, tylko z nim rozmawiam. A ty od razu zazdrosny się robisz, ogarnij się w końcu bo to wkurwiające się robi.- powiedziałam, pocałowałam go w policzek i poszłam na górę, w moje ślady poszła Caro. Jak weszłam na górę skierowałam się od razu do jej pokoju.
-Dobra, teraz gadaj o co chodzi z tym wieczorkiem-powiedziała zamykając drzwi od pokoju.
-Zaproponowałam im to, żeby wieczorem jak będą porządnie schlani  uciec stąd na dobre. Skapną się dopiero jak wstaną a my już będziemy siedzieć w samolocie lecący do Polski.
-Dobry pomysł.-poparła mnie. Przez godzinę rozmawiałyśmy na temat naszej ucieczki, ustaliłyśmy że pojedziemy do najbliższego hotelu koło lotniska, kupimy bilety na najszybszy lot do Polski i wrócimy do domu. Potem przyszedł Louis żebyśmy zaczęły szykować jedzenie bo chłopaki mają przyjść na 18, a była 16:30. Zeszłyśmy  na dół i zabrałyśmy się od razu do przy gotawań. Zrobiłyśmy stertę wypasionych kanapek, ugotowałam gulasz żeby zjedli coś ciepłego przed piciem, a Caro upiekła im babeczki. Potem do misek nasypałam chipsy i popcorn, a do kubków paluszki, pozanosiłyśmy to do salony, w tym momencie rozdzwonił się dzwonek do drzwi, oznaczało to tylko że goście przyszli, wróciłyśmy się do kuchni podgrzać gulasz. Jak podpaliłam palnik to wszedł Josh.
-Cześć piękne. -uśmiechnął się do nas.
-Hej.-odpowiedziałyśmy.
-Josh jestem, a wy?-przedstawił się.
-May, a to Caro moja przyjaciółka.-pokazałam na dziewczynę która siedziała przy wysepce kuchennej.
-Co z tym jedzeniem?-do kuchni wszedł Niall.
-Cierpliwości człowieku, na to trzeba czasu. -zaśmiała się Caro.
-Głodny jestem. -pożalił się nasz ciągle głodny Niall.
-Mówi się trudno, przykro mi nie jesteśmy maszynami. Przez te dziesięć minut z głodu nie umrzesz.
-Hahaha... -zaśmiał się sarkastycznie.
-To może ja nie będę przeszkadzać- powiedział do tej pory milczący Josh.
-Ty nam nie przeszkadzasz, tylko on.-wskazałam na Horana.
-Cicho, bo Zayna zawołam. -próbował mnie nastraszyć.
-To wołaj, ja się go nie boje, a jakby coś zrobił nie tak to o seksie może zapomnieć.
-Co? -zapytał Zayn wchodząc do kuchni.-Jak to brak seksu, co ja znowu zrobiłem?- zapytał z przerażeniem i złością w oczach.
-Domyśl się. -odpowiedziałam z chytrym uśmieszkiem. Spojrzałam co robi reszta która tu była, Josh się zmył, a Niall rozmawiał o czymś z Caro. Zayn dalej rozmyślał co mi zrobił, fajnie go widzieć takiego zakłopotanego.
-Nie wiem oświeć mnie. -wybuchłam niekontrolowanym śmiechem, a on stał zdezorientowany   nie wiedząc o co chodzi.
-Ty naprawdę wziąłeś to na poważnie? -zapytałam dalej się śmiejąc. -Ja to powiedziałam tylko dlatego żeby Niall ci głupot nie naopowiadał.
-To dobrze. - wypuścił powietrze z ulgą. -A co miał mi Niall powiedzieć?
-To że rozmawiałam z Joshem i nie chciałam mu dać jeść.
-Aha, ale te jedzenie mogła byś już podać, chłopcy głodni są.
-Dobra już podaje. -podeszłam do przygotowanego jedzenia- Caro pomóż mi.
-Dorób sobie dwie ręce a nie mnie fatygujesz. -odpyskowała ale i tak mi pomogła, jak weszłyśmy do salonu każdy chłopak się na nas gapił.
-Czego się gapicie, dziewczyn żeście w życiu nie widzieli. -warknęłam a nich.
-No takich ładnych to nie. -odezwał się jeden z chłopaków siedzących na kanapie.
-Tak wiemy że jesteśmy piękne, za każdym razem tak nam chłopcy mówią. -odpyskowałam im i skierowałam się w stronę schodów, Caro poszła za mną. Gdy byłam w połowie schodów usłyszałam jak woła mnie Zayn.
-A gdzie buziak dla dobrej zabawy? -zapytał i śmiesznie poruszył brwiami. Zbiegłam na dół i wpiłam się w jego usta.
-Dobrej zabawy. -powiedziałam i pobiegłam na górę.
-Jesteście totalnie niewyżyci … spać się się przez was nie da. Oh Zayn mocniej -jęknęła ze śmieszną miną. -Nie zdziwię się jak za dziewięć miesięcy będę ciocią...
-Nie będziesz, przecież mamy implanty. A tak w ogóle na razie dzieci nie chce.
-Implanty implantami ale ile one mogą wytrzymać przecież z taką ilością plemników cały harem zapłodnił. W ogóle widział bym go jako sułtana a ciebie jako nałożnice. -mówiła żywo gestykulując rękami.
-Ależ wymyśliła. Zayn jako sułtan to by było śmieszne, ja jego nałożnicą nigdy bym nie został mógłby sobie pomarzyć. Jakbyśmy zostały to bym sobie go tak wychowała że chodziłby jak w zegarku, a tak mam go w dupie ale nie dosłownie.
-A propo, brał cię od tyłu? -poruszała znacząco brwi.
-Tak, raz podczas mojej kary , następnego razu nie będzie. A ciebie Niall brał?
-Nie, on ledwo się do przodu dobrał. -zaśmiała się gardłowo.
-Ty to naprawdę suką jesteś. -przyznałam.
-Dzięki stara, naprawdę dzięki.
-No co? To prawda, zawsze się im stawiasz, pyskujesz, brakuje jeszcze żebyś ich zaczęła bić.
-Uwierz mam niekiedy ochotę.
-No ja też, w szczególności Malika.
-Najpierw się z nim pieprzysz a potem chcesz go bić. Naprawdę boje się o twoje zdrowie psychiczne. Zmieniasz się we mnie.
-Też to zauważyłam, ale co zrobić jak my prawie jak siostry jesteśmy. Pieprze się z nim bo mi się chce, a walnąć go za jego zazdrość to co się czepiasz.
-Wiesz mi też się chce -tu się zatrzymała -ale nie latam do Nialla czy któregoś a chłopaków i się z nimi nie pieprze. Ale to twoje życie, twój chłopak, nie wtrącam się, tylko błagam ciszej.
-No właśnie moje życie. Ja nie latam za Zaynem tylko on za mną. Jak ci przeszkadzają nasze krzyki i jęki to zatkaj uszy.
-Cokolwiek.
*Perspektywa osoby trzeciej*
Dziewczyny siedziały w pokoju Caro i rozmawiały na różne tematy. Zaś chłopcy bawili się w najlepsze.
Najpierw zjedli przygotowane jedzenie które popili dość dużą ilością alkoholu, jeden z chłopaków zaczął marzyć co te dziewczyny wyprawiają w łóżku i co potrafią ich usta.  Zayn się wkurwił jak to usłyszał, nie podobało mu się to że mówił o jego dziewczynie.
-Weź się kurwa zamknij, bo ci przy pierdole.
-O co ci chodzi? Przecież nic złego nie robię, tylko myślę jaki one by były w łóżku, a to mi wolno.
-Wolno, ale nie o tych dziewczynach bo jedna jest moja. -warknął na niego, dłonie w pięść się zawinęły.
-Która twoja? Stawiam na brunetkę, bo spokojniejsza.
-Nie, moja jest blondynka.
-Wole brunetki. Twoja blondynka za bardzo wyszczekana jest, a mi się takie nie podobają.
-A ja wole blondynki. Wiem jaka ona jest i to mi się w niej podoba, przynajmniej na swoim u mi postawić. Od dłuższego czasu nie lubię brunetek  bo miałem z nimi złe doświadczenia, a moja blondyneczka jest najukochańsza. -pod koniec wypowiedzi zrobił rozmarzone oczy.
-Nie wiem co ty masz do brunetek. Caro jest naprawdę seksi. -Niall zrobił znaczny ruch dłońmi
-Nie pamiętasz mojej byłej dziewczyny Victorii, co mi zrobiła. A do Caro nic szczególnego nie mam ale niekiedy mnie wkurwia.
-Tak Victoria była kompletną suką. Większą niż Caroline a to trudno przebić. -zaśmiał się Lou .
-Tak, ona to totalna suka. -zgodził się Liam z Lou.
-Nie zawsze.
-Ale większość czasu. -pierwszy raz odezwał się Harry.
-Ciebie nie lubi wyjątkowo. -zachichotał Lou.
-Wiem, dobra czas zapalić coś mocniejszego. -powiedział i zaczął skręcać jointy. Zioła starczyło na trzydzieści skrętów czyli każdy miał po dwa. Chłopcy palili, palili, palili, śmiali się  co głównie było sprawką marihuany. 




sobota, 25 kwietnia 2015

Rozdział 11

Zazdrość


HARRY'S POV
Jechałem z Louisem do szpitala żeby zaszyli mu łuk brwiowy który mu niechcący rozwaliłem podczas bitwy na poduszki. Jechaliśmy w ciszy, muszę go za to przeprosić ale nie wiem jak. Myślę że kupie mu parę kilo marchewek i za biorę go gdzie będzie chciał ale nie dzisiaj. Jechaliśmy do szpitala 15 minut, jak dojechaliśmy poszliśmy do recepcji a  stamtąd do pokoju zabiegowego, szycie łuku brwiowego Lou trwała niecałe 10 minut. Potem Louis chciał iść odwiedzić Karo więc tam się skierowaliśmy.
-Cześć Karo, jak się czujesz?-zapytał Lou.
-Chujowo, co ci się stało ?
-A to, to nic takiego tylko graliśmy w bitwę na poduszki i przez przypadek Harry mnie za mocno uderzył.
-Harriet jak mogłeś?Mojego Lou?- podbiegła do niego i przytuliła głaszcząc po włosach.
-To było przez przypadek, nie chciałem tego.
-Spadaj-przytuliłam Louisa jeszcze mocniej.
-Karo nie przesadzaj nic mi nie jest, do wesela się zagoi.-próbował ją przekonać.
-Czyjego?- poruszała zabawnie brwiami.
-Kiedyś mojego, albo twojego, albo naszego.
-Moje nigdy się nie zagoją Lou...
-Dlaczego tak mówisz.
-Bo to są rany w sercu, one nigdy się nie goją.-przemilczał to.
-Nooo to kiedy wychodzisz?-odezwałem się przerywając niezręczną ciszę.
-Jutro.
Po tych słowach przyszedł lekarz i wygonił nas. No cóż.

CAROLINE'S POV
Czułam się coraz lepiej , głowa nie bolała mnie i nie byłam aż tak senna jak na początku. Chciałam już uciec z tego więzienia, szpital jest gorszy niż dom chłopaków. Tam mogłam chociaż ruszyć się z miejsca. Nie myśląc długo zerwałam się z łóżka i ubrałam się w ciuchy leżące na krześle obok mnie. Skąd one się tam wzięły?! Wyszłam z sali i skierowałam się do recepcji.
-Dzień dobry chciałabym wypisać się na własne żądanie-powiedziałam do pielęgniarki najbardziej spokojnym głosem na jaki było mnie stać.
Modliłam się żeby May albo Niallowi nie przyszła czasem ochota mnie odwiedzić. Ale moje obawy szybko się rozwiały, bo przecież byli u mnie jakieś dwie godziny temu.
-Oczywiście, proszę tu podpisać-odpowiedziała kobieta formalnym tonem.
Złożyłam podpis ma odpowiedniej kartce i niemal wybiegłam ze szpitala.Kiedy stałam przed ruchliwą ulicą, zorientowałam się że nie mam przy sobie pieniędzy. Czyli ucieczka odpada, szkoda... Westchnęłam cicho i rozejrzałam się dookoła. Kojarzę tą okolicę , tu niedaleko jest centrum handlowe. Czyli pół godzinki piechotą i będę w domu. Ruszyła w drogę, co chwilę rozglądając się, w celu orientacji w terenie. Po dziesięciu minutach szybkiego marszu , moje kolano zaczęło mi doskwierać. Cholera orteza została w domu... Zagryzłam warki i szłam dalej. Kiedy byłam już na granicy płaczu, przez to cholerne kolano, w oddali ujrzałam znajomy dom. Uśmiechnęłam się pod nosem i mimo bólu przyśpieszyłam kroku. Ciekawe czy ktoś jest w domu... może gdzieś pojechali i będę musiała siedzieć pod drzwiami? Pewnie przeszłam przez bramkę już mocno utykając. Dotarłam do frontowych drzwi i nacisnęłam klamkę. Otwarte. Weszłam chwiejnie do przed pokoju i ściągnęłam buty. Cicho przeszłam do salonu. Na kanapie siedział Zayn z May na kolanach. Liam majstrował coś przy telewizorze a Niall z Louisem siedzieli w kuchni. Harrego nie było. Stałam tak patrząc się na nich. Po jaką cholerę ja tu wracałam.
-Caroline-pisnął Louis.
Podskoczyłam jak poparzona. Wszyscy spojrzeli w moją stronę jakby zobaczyłi ducha.
-Cześć-pomachałam ręką przed nosem Lou.
-Co ty tu robisz miałaś wyjść dopiero jutro?
-Oh szpital jest jak brudna klatka, nie mogłam dłużej tak wysiedzieć.-zrobiłam naburmuszoną minę.
-Mogłaś chociaż powiedzieć żeby pielęgniarka po nas zadzwoniła.-zmartwił się Niall.
-Tak masz racje , teraz żałuje że tego nie zrobiłam-chwyciłam się za kolano.
-Chodź usiądź, niech kolano trochę odpocznie.-May pociągnęła mnie w stronę kanapy.
Pokuśtykałam za nią i opadłam na kanapę. Niall przybiegł z lodem a Liam poduszką. Noo... tak to ja mogę mieć codziennie. Wszyscy porozwalali się po salonie i zaczęliśmy myśleć co możemy zrobić.
-Zagrajmy w prawda czy wyzwanie-zaproponował Lou.
Radosny pomruk znaczył że każdy się z nim zgadza na co bardzo się ucieszył. Zayn poszedł po butelkę a my usiedliśmy na podłodze. Kiedy Zaza przyszedł zaczęliśmy grę. Pierwsza kręciła May, zgadnijcie dlaczego.... Wypadło na Liama, który wybrał wyzwanie.
-Więc zawołaj Harrego żeby do nas dołączył- oh May jakaś ty łaskawa...
-Harry-ryknął Liam- gramy w prawda czy wyzwanie, schodź i graj z nami.
Nie czekaliśmy długo kiedy w salonie pojawił się Harry. Następnie kręcił Li i wypadło na mnie.
-Prawda czy wyzwanie?
-Wyzwanie.-specjalnie to wybrałam ,przecież nie ruszę się z bolącym kolanem.
-Um...pocałuj mnie-powiedział z cwaniackim uśmieszkiem.
Jak miło że siedział koło mnie . Westchnęłam zrezygnowana i przyciągnęłam go za szyję całując od niechcenia.Przecież to tylko gra co nie? Oderwałam się od niego najszybciej jak mogłam i wytarłam usta ręką. Chwyciłam butelkę i zakręciłam nią. Wpadło na Harrego , posłałam mu szatański uśmieszek.
-Więc...
-Wyzwanie-powiedział odważnie.
-Zrób striptiz.
-Co nieee.
-Tak-krzyknęłam May.
Harry stanął na środku i spojrzał się na nas .
-To jest idiotyczne- powiedział oburzony głupim wyzwaniem.
-Dawaj Harry-krzyknęli wszyscy.
Harry ubrany był w czarną bluzę pod którą miał luźną białą bokserkę lekko puszczoną na dresowe spodnie a na stopach miał białe skarpetki. May włączyła muzykę Croatia Squad -Touch me akurat piosenka wprowadzająca w nastrój. Harry powoli zaczął ściągać bluzę odsłaniając swoje umięśnione ręce, a przy okazji jego tors przykrywała bokserka wyglądało to seksownie. Nagle bluza została rzucona w moją stronę poczułam te świetne perfumy, chwycił bokserkę z dołu lekko ją podnosił odsłaniając tak bosko umięśniony brzuch, droczył się...Nagle ściągną koszulkę, przygryzłam dolną wargę, wpatrując się w niego.
-Nie patrz-warknął niespodziewanie Zayn , zakrywając May oczy.
Niezadowolona dziewczyna próbowała ściągnąć jego rękę, ale Zaza nie dawał za wygraną. W końcu rozwścieczona Martyna wyszła z salonu. Wszyscy zerknęli na nich, po czym znowu wrócili do oglądania Harrego. Chłopak stojąc w samych spodniach, goła klatą, uśmiechnął się i rozwiązał sznurki dresów. Zaczął tańczyć, przez co wyglądał dosyć zabawnie, ale i tak nie mogła oderwać od niego wzroku. Napięcie zaczęło rosnąć. Zsunął trochę spodnie, ukazując gumkę bokserek z Calvina Kleina. Zrzucił spodnie i moim oczom ukazało się spore krocze Harrego opięte w czarne bokserki. Odwrócił się tyłem i spuścił majtki do połowy pośladków, po czym z powrotem je założył. Harry nagle uśmiechnął się podszedł do mnie i stanął tyłem. Usiadł na moich udach i kręcił swoim jędrnym tyłeczkiem. Wstał i obrócił się przodem, przybliżył się do mojej twarzy i poruszał biodrami na co przygryzłam wargę. Chwycił moją dłoń i położył ją na swoim torsie, zjechałam nią niżej czułam jak moje palce zapadają się w jego ośmio paku. Jadąc tak ręką w dół poczułam podniecenie przez co zacisnęłam uda i wyprostowałam się. Harry nagle pociągnął mnie w górę i zaczął rozbierać.
-Co ty do cholery robisz-odsunęłam się od niego zdziwiona.
-Rozkręcam cię, siedzisz tak drętwo... no dalej daj się ponieść- odpowiedział z denerwującym uśmiechem.
-Masz minutę, zobaczymy czy ci się uda.
Stanął za mną i zaczął pocierać swoim kroczem o moją pupę, moja mina mówi "dosyć" ale z drugiej strony podoba mi się to. Przechylił mnie i dał sześć całusów w kark, wzdrygnęłam się. Gwałtownie mnie podniósł i odwrócił przodem do siebie . Dosyć zabawnym ruchem schodził w dół tańcząc do muzyki. Zagryzam wargi by nie wybuchnąć śmiechem. Nagle Zayn się ode zawał.
-Dobra ludzie gramy dalej, koniec tej dziecinady.
Harry zakręcił butelką...
Graliśmy jeszcze pół godziny, a potem rozeszliśmy się do pokoji. Weszłam do swoijego i walnęłam się na łóżko. Po chwili usłyszałam pukanie.
-Niall co ty tu robisz?
-Przyszedłem pogadać-powiedział smutnym głosem.
-Coś się stało?
-Nie....znaczy tak.....yhh....chodzi o to że nie rozumiem dlaczego chciałaś się zabić...May powiedziała mi że to przez to że jest z Zaynem. Przecież to niedorzeczne.
Zaśmiałam się cicho.
-To nie tak że chce dla May żeby była starą panną, jak najbardziej pragnę jej szczęścia, w końcu to moja przyjaciółka. Ale kiedy usłyszałam że jest z Zaynem, przestraszyłam się.
Wiesz... w ciągu mojego życia każda osoba do której się przywiązałam , zostawiała mnie. Bałam się że tak samo będzie z May, a teraz nie mam nikogo na zastępstwo. Chociaż ona jest niezastąpiona. Poprostu rozsypałam się, a wbrew pozorom moja psychika jest bardzo słaba i krucha. Jeden krzywo ustawiony klocek i cała budowla runie.To jest tak że potrzebuje kogoś kto zawsze mnie wesprze i tym kimś jest May, nie chciałam jej stracić.
Skończyłam moją wypowiedź a Niall patrzył na mnie ze smutkiem. Nic nie mówiąc po prostu mnie przytulił.A potem wyszedł z pokoju. Prwade mówiąc poczułam ulgę że mu to powiedziałam. Teraz czuje że mój umysł jest czysty.
Nie chciałam spać sama więc postanowiłam ściągnąć May z pokoju Zayna. Zaborczy dupek. Weszłam do pomieszczenie drzwi obok , ale tam nikogo nie był. Może poszła do siłowni. Wzruszyłam ramionami i poszłam popływać.

MAY'S POV
Wyszłam z salonu wkurwiona na Zayna bo nie pozwolił mi oglądać tej durnej zabawy, poszłam do naszego pokoju (czyli mojego i Zayna) żeby się uspokoić troszeczkę. Weszłam i się rozejrzałam po pokoju moją uwagę przykuła paczka papierosów na komodzie, podeszłam do niej i zabrałam fajki i wyszłam z pokoju, na początku myślałam żeby iść na taras ale skapłam się że mnie zobaczą więc wróciłam do pokoju i weszłam na balkon zamykając za sobą drzwi podeszłam do barierek i przez nie przeszłam i pomału zeszłam na dół i poszłam w głąb ogrodu.
Znalazłam ukrytą między drzewami ławeczkę, usiadłam na niej i zapaliłam jedną fajkę, pomogła mi się trochę zrelaksować i zaczęłam rozmyślać dlaczego w ogóle zgodziłam się być dziewczyną Malika? On teraz zachowuje się gorzej niż jak był tylko moim porywaczem. Mam go dość jak będzie się tak dalej zachowywał to się zemszczę będę robić mu siarę na każdym kroku, wyprowadzę się z jego pokoju do Caro, ona zapewne się ucieszy. Musimy się stąd wydostać, mam dość siedzenie pod kluczem i nie mogę nigdzie sama iść bo się boją że im spierdolę ale ja miałabym sama u cieć i co zostawić Caro na ich pastwę nie ma mowy. Przez kilka godzin siedziałam, rozmyślałam i spaliłam prawie cała paczkę fajek. Jestem ciekawa czy skapli się że mnie w domu nie ma. Wstałam z ławeczki i zaczęłam spacerować po ogrodzie tylko tak żeby mnie nie zobaczyli, zapaliłam kolejnego papierosa i szłam dalej nagle zobaczyłam mały staw podeszłam do niego i usiadłam i oglądałam pływające w nim rybki. Siedziałam tak do rana i rozmyślałam nad swoim życiem jak by było gdyby nas nie porwali. Myślałam nad tym żeby wrócić do domu ale zrezygnowałam z tego, było mi trochę zimno ale nie przejęłam się tym . Jak słońce świeciło wysoko wstałam i kierowałam się z powrotem do miejsca gdzie byłam na początku ale jakiś głos mnie zatrzymał, odwróciłam się i zobaczyłam jak w moją stronę zmierzał Liam, wydawało mi się że w jego oczach widziałam ulgę i złość nie wiedziałam dlaczego poczuł ulgę jak mnie zobaczył przecież ja dla nikogo nic nie znaczne w tym domu no może tylko dla Caro ale ona zaczyna się ode mnie oddalać to wszystko przez chłopaków to oni nas rozdzielili, ja chce wrócić do czasów kiedy mieszkałyśmy w Polsce i robiłyśmy wszystko razem. Moje rozmyślenia przerwał głos chłopaka.
-Cześć, możemy pogadać?
-Cześć, tak chodź znam takie ustronne miejsce gdzie możemy pogadać.-zaprowadziłam go do tej schowanej między drzewami ławeczkę.
-Dlaczego uciekłaś z salonu i ogólnie z domu?-spokojnie się zapytał.
-Bo mam dość zazdrosnego Zayna to tyle.
-Dlatego bo cie kocha.
-Taaa.. ale ja nie jestem jego własnością żeby mi wszystko zabraniał, ja mu niczego nie zabraniam.
-Ja to wiem ty to wiesz on też to wie ale to jest Zayn i chce być w centrum twojej uwagi.
-Ale jest to że chciałam zobaczyć Harrego w całej okazałości, przecież to nic złego.
-Może dla ciebie ale dla Malika to duża sprawa, zapewne chciałby żebyś tylko jego nago oglądała.
-No dobra prze proszę go za to ale musi przestać być takim zazdrośnikiem.
-O tym to z nim musisz pogadać a nie ze mną.
-Dzięki Liam że ze mną pogadałeś i posiedziałeś a teraz zostaw mnie samą.
-Nie ma mowy, idziesz ze mną do domu wszyscy się o ciebie martwił. Wstajemy.-poganiał mnie więc się poddałam i z nim do domu poszłam, ale i tak z nikim gadać nie będę, nie mam ochoty wystarczyła mi rozmowa z Li, okazał się być bardzo fajnym i pomocnym chłopakiem. Weszliśmy do domu i od razu wszyscy do mnie podbiegli najpierw przytulili a potem zaczęły się pytania na żadne nie odpowiedziałam i poszłam do kuchni nalać sobie soku, wypiłam i skierowałam się prosto do pokoju Malika się umyć i przebrać. Za mną ktoś szedł ale nie zwracałam na to uwagi miałam tylko jeden cel umyć się i coś zjeść. Weszłam do pokoju, podeszłam do garderoby i wyciągnęłam dresy i poszłam do łazienki. Wzięłam prysznic, umyłam zęby i się ubrałam.
Potem uczesałam i wysuszyłam włosy. W łazience siedziałam około 30 minut, wyszłam z łazienki a w pokoju zastałam Zayna, obserwował każdy mój ruch. Skierowałam się w stronę drzwi bo chciałam wyjść ale mi się nie udało bo prze de mną stanął Zayn.
-Gdzie idziesz, musimy pogadać, nie sądzisz?
-Nie mam z tobą o czym rozmawiać-fuknęłam na niego.
-Mi się wydaje że jednak mamy, siadaj.-powiedział i pokazał na łóżko, niechętnie ale zrobiłam to co chciał.
-Dlaczego tak nagle wyszłaś z salonu?
-Bo miałam cię dość.
-Co ja zrobiłem?
-Pomyśl!-warknęłam na niego.
-Chodzi ci o to że nie pozwoliłem ci oglądać gołego Haze. Jezu, dziewczyno masz o co się obrażać. Ja po prostu nie chce żebyś innych facetów oglądała nago, tylko mnie.
-Ale ja mam cię na co dzień a innych nie, a chciałam zobaczyć Harrego nago bo chciałam cię wkurzyć. Tylko tyle a ty od razu mi tego wszystkiego zabraniasz. Wiesz przecież że jestem z tobą i tylko z tobą.
-Miło mi to słyszeć, ale nie musiałaś z takiego powodu od razu na noc z domu uciekać.
-Musiałam pomyśleć. Chciałam cię przeprosić za moje zachowanie, głupio się zachowałam, przepraszam.
-Przeprosiny przyjęte, ale nie rób już tak, ok?
-Ok, możemy zejść na dół bo głodna jestem.
-Jasne, chodź.-wziął mnie za rękę i wyprowadził z pokoju. Zeszliśmy na dół a Caro od razu na mnie naskoczyła.
-Gdzie ty kurwa byłaś przez cały dzień-podeszła do mnie bliżej i powiedziała z małym uśmieszkiem-Dlaczego czuje fajki?
-Jakie fajki, o co ci chodzi?
-Śmierdzi tu fajkami i to nie od Malika, a ja dzisiaj nie paliłam. May czy ty zaczęłaś palić?
-Zapaliłam, musiałam się odstresować.
-Że co kurwa! Ty nie będziesz palić!-krzyknął tym razem na mnie Zayn.
-Bo co? Nic mi nie zrobisz a i tak nie mam zamiaru więcej palić bo to nie jest dobre.
-To po co paliłaś jak ci nie smakują, a tak w ogóle skąd je wzięłaś-zapytał.
-Z naszego pokoju, a co?
-No to teraz wiem dlaczego mi paczka fajek zniknęła.-westchnął poirytowany.
-A skąd miałam je wziąść?- Caro dziwnie się na mnie patrzyła potem odezwała.
-Dała bym ci... przynajmniej nie miała być hai. Trzeba czasem myśleć May.
-Nasz pokój był bliżej, a po za tym nie chciałam grzebać ci w rzeczach.
-Moje fajki są twoimi fajkami. Amen. Dobranoc.-powiedziała i poszła sobie.
-Ja idę coś zjeść bo nie jadłam prawie cały dzień.-powiedziałam i skierowałam się do kuchni.


piątek, 17 kwietnia 2015

Rozdział 10

Szpital


-Dlaczego to znowu zrobiłaś, obiecałaś mi że tego nie zrobisz, kurwa Karolina dlaczego?- May wparowała do sali i zaczęła na mnie krzyczeć po polsku.
-Uspokój się, bo ci żyłka pęknie.-powiedziałam spokojnie.
Spojrzałam za nią gdzie stał Zayn z Niallem. Ich miny były bez cenne kiedy May zatrzasnęłam im drzwi przed nosem.
-Masz mi powiedzieć dlaczego kurwa dlaczego? Co ci szczeliło do głowy?.
-Dlaczego...dlaczego....-machnęłam teatralnie ręką-to zaczyna być wkurwiające.Bo tak kurwa. Mam już ich dość, maiłyśmy uciec tak? A tu nagle ten chuj ci miłość wyznaje, ty się pewnie zgodziłaś, no bo kto kurwa odrzucił by Zayna pieprzonego Malika- wywrzeszczałam.
-Przymknij się, jestem z nim po to żeby mieć więcej swobody i wtedy możemy uciekać od nich, może Malik jest przystojny ale nie dla mnie, ja go tylko tak trochę wykorzystam.
-Jasne-prychnęłam-już wiedzę te zakończenie. Ty z Zaynem macie gromadkę dzieci i duży dom , a ja jestem niewolnicą reszty pół mózgów. Nie mam zamiaru cię więcej słuchać.Wyjdź.
-Nie! Ja chce się stąd wyrwać dlatego jestem z Zaynem nie dlatego że go kocham. Uwierz, ja chce wrócić do Polski, Londyn jest do dupy. Wiesz przecież że nie lubię jak jest zimno a tu jest tak ciągle, ale to nie jest jedyny powód który mogę ci podać. Jestem twoją przyjaciółką i chce z tobą wrócić do Polski i nie wyjeżdżaj mi tu że będę miała z Malikiem gromadkę dzieci i duży dom bo ja jego i tego cholernego domu nie chce. Więc przymknij się i nie obrażaj się na mnie i przy okazji nie kalecz się.-wykrzyczała, chyba jest wkurwiona na mnie.
-To kurwa z nim zerwij, bo sobie pomyśli że ma do ciebie jakieś pieprzone prawa!
-Nie kapujesz, jak z nim zerwie to nie uda nam się uciec, a tak uśpię jego czujność i uda nam się uciec.-nie krzyczała ale była zirytowana.
-Cokolwiek-potarłam skronie- wyjdź chcę odpocząć.
-Przyjdę później, jak przemyślisz naszą rozmowę to pogadamy.
Obróciła się na pięcie i wyszła. Niall minął ją i wszedł niepewnie do sali.
-Jak się czujesz?
-Lepiej-odpowiedziałam z lekkim uśmiechem.
Nie chciałam go znowu zasmucać, nie zniosła bym tego.
-Kłóciłaś się z May-powiedział smutno-to przez nas?
-Nie...po prostu była wkurzona przez to-wskazałam głową na nadgarstki
-Powiedz mi dlaczego-usiadł koło mnie na łóżku i złapał mnie za dłoń.
-Przytłoczyły mnie pewne sprawy i .... to pomogło pozbyć się wewnętrznego bólu.
-Nie rób tego więcej... może ciebie to nie boli, al mnie bardzo-spojrzałam w jego niebieskie oczy.
-Nie będę, obiecuję.
Oczywiście słowa te były pisane palcem po wodzie, ale ważne jest to że jego twarz rozpromieniła się.
-Kidy cię wypuszczają?
-Prawdo podobnie jutro.
-Idę bo May zaraz rozwali szpital.
-Pa

MAY'S POV
Wyszłam od Karo wkurwiona jak ona może myśleć że ja jestem z Zaynem na poważnie, on może tak myśli ale ja nie, jestem z nim po to żeby łatwiej spierdolić od nich jak najdalej. Nie chciałam z nikim rozmawiać tylko wrócić do domu ale pan Horan musiał pogadać z Caro i dlatego musiałam tam siedzieć dopóki nie wróci. Czekaliśmy na niego niecałe półgodziny, jak podszedł do nas twarz miał smutną ale w oczach widziałam nutkę szczęścia. Przytulił się do mnie i wyszeptał.
-Możesz mi potem powiedzieć dlaczego ona to zrobiła?
-Ok, ale i tak wszystkiego ci nie mogę powiedzieć.
-Dziękuje.
-Niall, odwal się od niej.-warknął na niego Zayn
-Przecież nic nie robię!-oburzył się Niall.
-Zayn uspokój dupę, przecież on się tylko przytulił a przecież tu jesteś i to widzisz, więc nie rób dramatu.
-Dobra jedziemy do domu, mam na dzisiaj dość.-odpowiedział obrażony Malik i wyszedł ze szpitala.
-A jemu co?-zapytałam Nialla.
-Bo żadna dziewczyna mu się nie sprzeciwiła, ale ty tak i nie wie co robić.-odpowiedział
-Aha, ale ja nie jestem każda ja jestem jedna w swoim rodzaju.
-No właśnie i dlatego nie wie co robić i nie chce powiedzieć czegoś co będzie później żałował albo coś zrobi.
-Mogę ci powiedzieć jak jeszcze nie wiesz, że teraz Zayn musi bardziej poznać mój charakter bo jesteśmy oficjalnie razem, tylko nie mów nikomu, a jak powiesz to będziesz wyglądać tak jak Lou przedwczoraj.
-Ok nikomu nie powiem nie chce twojej ręki mieć na twarzy. Bardzo się ciesze że jesteście razem, teraz już wiem dlaczego tak zareagował.
-Nie powinien tak reagować to że jestem z nim to nie znaczy że jestem jego własnością.
-Wiem, ja nigdy tak dziewczyny nie będę traktował.
-Mam nadzieje.-weszliśmy do samochodu, przez całą drogę nikt się nie odzywał, pewnie Malik się na mnie obraził za to że wzięłam stronę Nialla, on jest za bardzo zazdrosny nawet o swojego przyjaciela. Jechaliśmy do domu jakieś 30 minut. Jak dojechaliśmy zatrzymałam na chwile Malika.
-Zayn możemy pogadać.
-Jak musimy.-odpowiedział z niechęcią w głosie
-Musimy. Jesteś na mnie zły czy obrażony za to że przytuliłam Nialla?
-Można powiedzieć że zazdrosny.
-Zayn nie masz o co, jestem tylko i wyłącznie twoja, a Niall jest moim przyjacielem i twoim też.
-Dobrze jak tak mówisz, to niech tak będzie.-wpiłam się w jego usta żeby go jakoś udobruchać, całowaliśmy się do póki nie zabrakło nam powietrza.
-Chodź do domu, bo reszta będzie się zastanawiać co my tak długo robimy.-powiedział Zayn.
-Ok to chodź.-poszliśmy do domu trzymając się za ręce. W domu było dziwnie cicho, kompletnie nie wiem dlaczego, u chłopców zawsze jest głośno. Nie było nas w domu 2 godziny. Weszliśmy do salonu, a tam zastaliśmy wielki bałagan, poduszki były rozwalone, pierze latało po całym salonie, lampy leżały na podłodze, stolik był przywrócony a Lou leżał na kanapie z lodem i bandażem przy oku, Liam próbował posprzątać a Harrego gdzieś wcięło.
-Co tu się stało?-zapytaliśmy z Zaynem w tym samym czasie.
-Była bitwa na poduszki.-odpowiedział nam Liam.
-Louis co ci się stało?-zapytałam podchodząc do niego.
-W trakcie gry uderzyłam w stół, takie są skutki gry z Harrym.-powiedział pokazując rozwalony łuk brwiowy.
-Aha. A tak w ogóle gdzie jest Harry?-zapytał go Zayn.
-U siebie w pokoju.
-Dobra, idę z nim pogadać.-jak powiedziałam tak zrobiłam. Podeszłam pod drzwi Hazzy i zapukałam po chwili usłyszałam ciche "proszę" na wejście.
-Harry musimy pogadać.
-O czym?
-Ty już wiesz o czym. Wiesz co zrobiłeś Lou.
-No wiem i co z tego!-na skoczył na mnie.
-Uspokój się, musisz z nim jechać do szpitala zszyć mu ten łuk brwiowy i przy okazji odwiedzicie Caro.
-A dlaczego ja mam z nim jechać?
-Bo to przez ciebie Lou ma ranę przy oku a nie przeze mnie i innych.
-Dobra zaraz z nim pojadę, jak masz tak zrzędzić..
-Harry słuchaj jak mnie kurwa nie lubisz to po co w ogóle mnie porywaliście, ja tego nie chciałam.
-Wiem że tego nie chciałaś ale to nie chodzi o to.
-A o co?
-O to że jesteś z Malikiem.
-Skąd to wiesz? Przeszkadza ci to?
-Wiem bo słyszałem waszą rozmowę i tak przeszkadza.
-Jak ci przeszkadza to powiedz to Zaynowi a nie mi.
-Mówiłem mu ale on mnie olał.-co za człowiek jak nie toleruje mojego związku z Malikiem to trudno ja i tak nic z tym zrobić nie mogę-Dobra ja idę na dół a potem pojadę z nim do szpitala.
-Ok, ja też idę na dół.-schodziliśmy w kompletnej ciszy, jak weszłam z Harrym do salonu byłam pod wrażeniem było czysto jak nigdy, wszystko poukładane, żadnego pierza w całym salonie porostu lśniło czystością.
-No widzicie jak chcecie to umiecie po sobie posprzątać, dobrze wam poszło.
-Dzięki.-Zayn razem z Liamem powiedzieli w tym samym czasie.
-Louis zbieraj dupę jedziemy do szpitala.-powiedział Harry do Lou.
-Ale po co?
-May kazała.
-Lou trzeba zszyć ten łuk jest za głęboko rozcięty.
-No dobra.-zgodził się i wyszedł razem z Harrym z domu. Ja poszłam do kuchni zrobić sobie coś do zjedzenia i przy okazji reszcie. Przygotowanie obiadu zajęło mi niecałą godzinę. Po zjedzeniu poszłam na taras, siedziałam tam sama niecałe 10 minut a potem dołączył się Niall.
-Możemy pogadać.-zapytał
-Jasne. a o czym?
-Obiecałaś mi powiedzieć dlaczego Karo chciała się zabić.
-A to. Ok powiem, tylko nie przekazuj tego reszcie.
-Spoko.
-Chciała się zabić dlatego że Malik poprosił mnie o chodzenie, a chciała ze mną uciekać, nie dosłyszała całej rozmowy mojej z Zaynem, ja na początku nie chciałam się zgodzić ale się później zgodziłam, w szpitalu jak z nią rozmawiałam wykrzyczała mi to wszystko, próbowałam jej jakoś wytłumaczyć ale nie chciała mnie słuchać. Dlatego byłam tak wkurwiona jak od niej wyszłam.
-Ona chciała się zabić bo jesteś dziewczyna Zayna?
-Tak to można powiedzieć.
-Ok, ona jest nie poważna żeby z takiego powodu targnąć się na swoje życie.
-Ja też tego nie rozumiem, przecież jak ona by się zgodziła być z którymś z was ja bym tak nie dramatyzowała.
-Wiem bo ty jesteś jej przeciwieństwem, dlatego Zayn się w tobie zabujał.
-Nie wiem co powiedzieć.
-Nic nie mów. Dobra ja wracam do środka idziesz ze mną?
-Tak.-wstałam i poszliśmy razem do salonu, tam była reszta oglądali jakiś mecz usiadłam koło Malika a on przyciągnął mnie do swojego boku położyłam głowę na jego ramieniu. Po meczu oglądaliśmy jakiś film akcji i w tym czasie wrócili chłopcy, dosiedli się do nas i oglądaliśmy resztę filmu razem. Jak Liam wybierał kolejny film Niall zamówił pizze, czekaliśmy na nią około 15 minut. Liam włączył jakiś horror który zamiast być straszny był smieszny, oglądaliśmy tak do 2 w nocy. Jak się ostatni film skończył każdy poszedł w swoją stronę oprócz mnie, ja poszłam do Zayna. Weszłam do jego pokoju, zabrałam jedną z jego podkoszulek i poszłam się umyć. Zayn w tym czasie był na dole. Gdy się umyłam, wyszłam z łazienki do pokoju, Zayn już tam był. Weszłam pod kołdrę i czekałam na Mulata aż do mnie dołączy. Gdy posprawdzał coś na telefonie, rozebrał się i położył się koło mnie, położył swoją głowę na moim brzuchu, a ja włożyłam swoje dłonie w jego włosy i je przeczesywałam.
-Dobranoc mała.-wymruczał.
-Dobranoc Zayn.-leżałam tak jeszcze chwile, myślałam jak uciec ale nie mogłam nic wymyślić, po niecałych pół godzinach zasnęłam.


Znalezione obrazy dla zapytania Zayn leżący na łóżku



piątek, 10 kwietnia 2015

Rozdział 9

Pieprzona miłość


CAROLINE'S POV
To już druga połowa a wynik nadal 0:0. Założyłyśmy się z chłopakami że jeśli to oni wygrają( czyli Anglia) to my robimy kolacje, a jeżeli my wygramy oni ją robią.
-No już kurwo strzelaj!-krzyknęłam podskakując na kanapie-przecież jeszcze nie wyszedłeś na spalony.
-Wiesz że on cię nie słyszy?-zapytał rozbawiony Harry.
-Tym lepiej dla niego Harriet.
-Przestań tak na mnie mówić.
-Jak?
-Ty dobrze wiesz jak!
-Harriet ja naprawdę nie wiem o co ci chodzi-droczyłam się z nim.
-Yhm-jego twarz stała się czerwona-jesteś taka wkurwiająca.
-Też cię kocham-uśmiechnęłam się do niego.
Dalsza część meczu przebiegła w ciszy. Na szczęście polska wygrała ,golem strzelonym przez Milika w ostatniej minucie.Jak dobrze że nie musimy robić tej kolacji , bo tak bardzo mi się nic nie chce.Chłopcy byli wściekli, ale poszli do kuchni robić coś, co nazywają gotowaniem. Razem z May siedziałyśmy na kanapie i oglądałyśmy pierwszą część Szybkich i wściekłych. W połowie filmu przynieśli nam ( i sobie oczywiście ) Kanapki z szynką ogórkiem i pomidorem. Naprawdę?! Pięć osób robiło 20 kanapek przez godzinę?! Do tego trzeba mieć kurwa talent.
*~*~*~*
Jest trzecia w nocy a my właśnie kończymy ostatnią część Szybkich i wściekłych.To naprawdę niezły film , koniecznie muszę się wybrać na siódemkę, choćby nie wiem co.
-To teraz Horror-krzyknął uradowany Niall.
-NIE!-zaprotestowałam gwałtownie.
-Tak, chyba że się boisz?- Lou poruszał zabawnie brwiami.
-Boje się-pokiwałam głową, przez co wyglądałam jak mała przestraszona dziewczynka.
-Panowie, odkryliśmy słaby punkt Caroline, świętujmy.Włącz kobietę w czerni Ni.
-Ok.
Nachylił się w stronę pilota ale go zatrzymałam.
-Nie, nie rób tego , błagam- zrobiłam oczy zranionego kotka, uwieszając mu się na ramieniu.
Harry korzystając z mojej nie uwagi sięgną po pilota i włączył film. Pierwsza scena była okropna, trzy dziewczynki bawiły się lakami , nagle wstały podeszły do okna i przez nie wyskoczyły. Cała posikana wtuliłam się w ramię Lou, który mnie opiekuńczo przytulił. Zauważyłam z pod jego pachy że May wtula się w Zayna jak mała dziewczynka. Czyli nie tylko ja się boję. Nagle poczułam jak coś mnie odciąga od bezpiecznych ramion Louisa. Pisnęłam przeraźliwie i za chwilę opierałam się o tors Nialla który oplatał mnie ramionami.
-Hej, oddaj mi Caro-zaprotestował Lou.
-Nie ona jest moja-Ni mocniej mnie do siebie przycisnął.
-Jestem teraz samotny-zachlipał szatyn-Harry przytul mnie.
Podreptał uroczo do przyjaciela i rzucił się na niego udając że płacze.
Film był coraz straszniejszy a ja wtulona w Nialla , szczelnie okryta kocem i z poduszką na twarzy "oglądałam" go. W momencie kiedy bohater chodził po skrzypiącym nawiedzonym domu szeptałam"nie wchodź tam, nie wchodź tam do cholery"a Ni gładził mnie uspokajająco po plecach.Usłyszałam skrzypnięcie schodów a potem huk zamykanych drzwi , coś szurało po dywanie i nagle jakaś ręka złapała mnie za stopę. Zaczęm piszczeć jak opętana a łzy same leciały mi po policzkach.Światła zapaliły się i zobaczyłam że tym idiotą był Harry. Nie mogąc się uspokoić, oplotłam Nialla nogami w pasie i płakłam w jego ramie. Blondyn przytulił mnie mocno kołysząc w przód i w tył nucąc nie zananą mnie melodię. Jak przez mgłę słyszałam ja May opieprza Harrego za jego głupotę a potem głośny plask i huk. Obróciłam głowę i zobaczyłam Hazze siedzącego na dywanie i trzymającego się za twarz. May stała nad nim i masowała rękę.
Schowałam twarz w koszulce Ni i wtuliłam się mocniej a on nie przestawał nucić.
*~*~*~*

Muzyka.. Włącz!!

Przebudziłam się kiedy słonce wychodziło z poza horyzontu.Chyba musiałam zasnąć w ramionach Nialla bo obudziłam się w jego pokoju. Ściągnęłam z siebie rękę blondyna i cicho wstałam z łóżka żeby go nie obudzić.Przeszłam po ziemnej podłodze do mojego pokoju. May nie było, pewnie śpi z Zaynem. Wzięłam fajki i skierowałam się na taras. Kiedy otwierałam przeszklone drzwi zobaczyłam May i Zayna stojących bardzo blisko siebie. Usłyszałam urywek ich rozmowy.
-Będziesz moja?-spytał Zayn.
-Przecież już jestem.
-Ale tak oficjalnie. Czy zostaniesz moją dziewczyną?
-C..co?
-May czy zostaniesz moją dziewczyną.
ŻE CO KURWA?!Szczęka opadła mi do samej ziemi, stałam tam jak słup soli i patrzyłam na nich.
-Ja.. ja nie wiem.. to..
-Proszę May...Kocham cię. Wiem że to krótko, ale ja już chyba zawsze cię kochałem. Błagam nie odmawiaj mi... nie łam mi serca.
Nie czekałam na ciąg dalszy i pobiegłam do frontowych drzwi. Zamknęłam je za sobą i usiadłam na schodku i zapaliłam papierosa. Nie wierzę w to co przed chwilą usłyszałam. Jak on może ją kochać? Przecież ją porwał, zgwałcił, uderzył, jak ON może kochać May? Zaciągałam się fajką i szybciej niż lokomotywa wypuszczałam dym. Pieprzona miłość! Niszczy każde postanowienie. Przecież kurwa miałyśmy być nie ugięte, miałyśmy uciec. Po moich policzkach zaczęły spływać łzy. Skoro May zostaje to ja odejdę. Wstałam ze schodka i weszłam do domu. Nie będę uciekać , to by było zbyt łatwe, nie w moim stylu. Szybko weszłam po schodach modląc się żeby Martyny nie było w pokoju.Moje szczęście, pewnie migdaliła się z tym chujem.Wyciągnęłam żyletkę z pod materaca. Witaj moja jedyna przyjaciółko
.Usiadłam na ziemi za łóżkiem tak że nie było mnie widać. Przyłożyłam metal do skóry i mocno przycisnęłam , przeciągając. Dzisiaj nie będę się cackać. Nadszedł dzień mojej śmierci.Patrzyłam jak żyła pęka pod naciskiem żyletki krew wylewa się nie pohamowanie. To samo robiłam z drugim nadgarstkiem. Potem płytsze ciecie na około ran żeby było ładnie.Przed oczami zobaczyłam mroczki, następnie mgła zasłoniła mi oczy. Zimny metal wypadł z mojej dłoni.
-Miło był was poznać, pieprzone chuje-szepnęłam ostatnimi siłami i odpłynęłam.


MAY'S POV
Po akcji Harrego, Karo ciągle była wtulona w Nialla, a ja w bok Zayna. Po skończonym filmie Niall zaniósł Karo do siebie reszta chłopaków też się zmyła do siebie, zostałam tylko ja z Malikiem, musieliśmy trochę ogarnąć salon był cały w popcornie i chipsach. Po lekkim ogarnięciu salonu, poszliśmy na taras chwile po oddychać świeżym powietrzem. Staliśmy w ciszy przez chwile potem Zayn wyciągnął papierosa i go zapalił.Znalezione obrazy dla zapytania dziewczyna stojąca na balkonie
-Mógłbyś przy mnie nie palić?
-Czemu?
-Bo nie lubię jak się przy mnie pali.
-A Karo przy tobie nie pali?
-Nie kiedy pali ale tylko jak jesteśmy na jakimś spacerze czy coś a tak nie.
-Aha, ja też postaram się przy tobie nie palić ale tego skończę.
-Ok, niech będzie.-nastała cisza, czekałam aż spali fajkę i wrócimy do środka.
-Będziesz moja?-wypalił nagle Mulat.
-Przecież już jestem.
-Ale tak oficjalnie. Czy zostaniesz moją dziewczyną?
-C..co?-on się w głowę uderzył, najpierw porywa i gwałci a potem zachowuje się jak wielki dżentelmen i romantyk.
-May zostaniesz moją dziewczyną?-zapytał ponownie.
-Ja..ja nie wiem...to
-Proszę May...Kocham cię. Wiem że to krótko, ale ja już chyba zawsze cię kochałem. Błagam nie odmawiaj mi... nie łam mi serca.-padł na kolana i przytulił się do mojego brzucha.
-Dobrze, zgadzam się.-wstał wziął mnie w ramiona i okręcił wokół własnej osi.
Cieszył się jak dziecko które dostało cukierka. Po kilku minutach uspokoił się więc mogliśmy iść na górę spać ale najpierw musiałam iść po pidżamę.
-Idź do siebie ja za chwile do ciebie przyjdę, tylko po pidżamę pójdę.-powiedziałam kierując się do mojego pokoju.
-Nie potrzebujesz pidżamy, mogę dać ci swoją podkoszulkę przecież.
-Ale jednak wole swoją może kiedyś indziej skorzystam z twoich podkoszulek.-gdy to powiedziałam weszłam do pokoju a tam zobaczyłam Karolinę we krwi, miała poprzecinane nadgarstki.
-Zayn, przynieś ręczniki i dzwoń po pogotowie.-krzyknęłam tak głośno że wszyscy się zlecieli, Niall podbiegł do niej i wziął w swoje ramiona, wzięłam od Malika ręczniki i uklękłam obok Karo, ręcznikiem zaczęłam tamować lecącą krew z jej nadgarstków.
-Zadzwonił ktoś po pomoc?
-Tak, będzie za chwilę.-odpowiedział mi Lou.
Czekaliśmy na karetkę nie całe 10 minut, zabrali ją od razu. Ja, Zayn i Niall pojechaliśmy od razu jak ją zabrali. Reszta miała dojechać do nas później, jechaliśmy jakieś 20 minut, gdy dojechaliśmy ja wraz z Niallem wybiegliśmy z samochodu jak oparzeni, pobiegliśmy do szpitala, potem do recepcji.
-Dzień dobry przywieziono tu dziewczynie po próbie samobójczej.-zapytałam
-Czy jesteś jej rodziną?-zapytała pielęgniarka
-Tak, siostrą.
-Dobrze, jest w pokoju 23, drugie piętro.
-Dziękuje.-podziękowałam i ruszał w stronę wind, ale winda była zapchana ludźmi więc pobiegliśmy po schodach. Po niecałych 5 minutach byliśmy pod salą ale nie chcieli nas wpuścić. Usiedliśmy na krzesłach przed salą i czekaliśmy aż lekarz wyjdzie a w między czasie dotarł do nas Zayn. Po niecałej godzinie wyszło do nas dwoje lekarzy.
-Kto z państwa jest rodziną pani Caroline.
-Ja. Co z nią?-zapytałam.
-Nie odzywa się, nie chce rozmawiać z psychologiem. Zaszyliśmy jej rany, straciła dużo krwi. Musi teraz odpoczyawać proszę przyjść jutro.
-Niech mi pan pozwoli się z nią zobaczyć.-błagałam lekarza, musiałam się dowiedzieć dlaczego to zrobiła.
-Przykro mi, pacjentka musi mieć teraz spokój, odwiedziny dopiero jutro.
-No dobrze przyjedziemy jutro.-gdy to powiedziałam chciałam wyjść z oddziału ale Niall musiał dorzucić swoje trzy grosze.
-Ja nigdzie nie idę dopóki jej nie zobaczę.
-Niall daj spokój i tak ci nie pozwolą.-powiedziałam do niego.
-Co mnie to ja chce ją tylko zobaczyć.
-Dobra tylko pięć minut-Poczekaliśmy na niego przed salą, jak wyszedł miał skwaszoną minę, nie pytałam dlaczego bo już wiedziałam. Pojechaliśmy do domu, tam każdy poszedł do swojego pokoju. Ja wzięłam pidżamę i poszłam się umyć a potem się trochę przespać, ale spać poszłam do Zayna bo u siebie nie mogłam bo miałam przed sobą widok Caro we krwi. Przytuliłam się do boku Malika i słuchając bicia jego serca zasnęłam.
Pidżama

CAROLINE'S POV
Obudziłam się z ogromnym bólem głowy. Otworzyłam oczy przez co poraziło mnie jasne światło. Yhm znam to...szpital. Prawdopodobnie w ostatniej chwili ktoś mnie znalazł i uratował.Stawiam na May.
-Dzień dobry, jak się pani czuje-odwróciła, się w stronę drzwi.
Stał tam młody przystojny lekarz.
-Chujowo.
-Chciałbym abyś porozmawiała z psychologiem-oznajmił poważnie.
-Chciała bym stąd wyjść-odpowiedziałam tym samym tonem.
-Niestety nie będzie to możliwie wypuścimy panią dopiero po jutrze jeśli wszystko pójdzie dobrze.
-Cokolwiek-przewróciłam na niego oczami.
W tym momencie do sali weszła starsza kobieta w ciemno niebieskim kitlu.
-Witam jestem doktor Windy.
Obróciłam się w stronę ściany i usiłowałam ją ignorować. Słyszałam jak siada na stołku obok łózka.
-Porozmawiaj ze mną proszę, zobaczysz będzie cie lepiej jak z siebie to wyrzucisz...
Prowadziła swój monolog ale ja jej nie słuchałam. Kompletnie wyłączyłam myślenie i bezpłciowo patrzyłam na białą ścianę.Po pół godzinie psycholog odpuściła i wyszła razem z lekarzem.Jeśli myślą że coś im powiem to się grubo mylą. Rok temu przechodziłam przez to samo. Psycholodzy, psychiatrzy, zakład zamknięty na miesiąc, reputacja wariatki. Gdybym słuchała tych doktorków od siedmiu boleści dawno zamknęli by mnie w Tworkach.
Usłyszałam skrzypnięcie drzwi i ciche kroki. Ktoś usiadł na brzegu łóżka.
-Caroline..-w pomieszczeniu zabrzmiał cichy głos Nialla-powiedz mi.Dlaczego? Czy było ci z nami aż tak źle? Wiem że na początku nie było najlepiej, ale się staramy.
Jego głos brzmiał tak bardzo smutno...chciałam go przytulić i powiedzieć że już nie będę.Ale otrząsnęłam się z tej chwili słabości.
-Proszę Caro...nie chcę cię stracić księżniczko-jego głos zaczął się łamać.
Spojrzałam w jego oczy, ból, smutek, żal, nic więcej. Po jedyńcza łza spłynęła po moim policzku.Nie rób mi tego Ni. Krzyknęłam w duchu. Moje serce zaczęło boleśnie się łamać na tysiące małych kawałeczków. Odwróciłam głowę, nie potrafiłam patrzeć na jego załamaną twarz. Poczułam jego dłoń na mojej , podniósł ją i musnął ustami opuszki moich palców.I poszedł sobie. Kiedy tylko drzwi zatrzasnęły się, wybuchnęłam głębokim płaczem.Dlaczego ja do cholery ryczę? Dlaczego nie mogę patrzeć na jego cierpienie? Raniłam tak wiele ludzi i nigdy mnie to nie dotykało. A on...po prostu...mięknę przy nim.
-CO TY ZE MNĄ ROBISZ?!-krzyknęłam na całe gardło.


Następne słowa zdusił głośny szloch.
Znalezione obrazy dla zapytania dziewczyna leżąca na łóżku po próbie samobójczej